Ksiega

1501 3  |          krzywdami, któremi was trapił. A przeto, abyście to znali,
1502 3  |               ani wy karać-eście mogli, a tak co chcecie to s nim
1503 3  |             wszytkiemu zabieżeć umiała. A co sie śmiałości a wielkiego
1504 3  |              umiała. A co sie śmiałości a wielkiego serca dotycze,
1505 3  |                  chociaż ją wymyślonemi a okrutnemi mękami nad miarę
1506 3  |                 nikogo nie powiedziała; a drudzy zacni ludzie z bojaźni
1507 3  |                 przyjacioły na świecie. A co sie w. m. widzi, nie
1508 3  |             wieczną pamiątkę postawili; a dla tego bez języka, aby
1509 3  |                ulękła, gdy dwu wielkich a zacnych ludzi jej przyjaciół
1510 3  |                jej przyjaciół stracono; a chocia spodziwnemi mękami
1511 3  |             zacnym cnotam wymową swoją. A jeśli nic przydać nie trzeba,
1512 3  |           powiem o jednej białejgłowie, a musi mi to pan Bojanowski
1513 3  |         przerwał pan Bojanowski mówiąc: A bajkę to w. m. poczynasz,
1514 3  |                 myśl stałą, bespieczną, a nie strapioną, słysząc też
1515 3  |          uczyniła, zdumieć sie musieli, a co ona nie płakała, to oni
1516 3  |                Rzekł tu pan Bojanowski: A mnima w. m. aby niebyło
1517 3  |                  Powiedział pan Kostka: A co tak złego białegłowy
1518 3  |            człowieka zacnego w Galacie, a była nie jedno naschwał
1519 3  |          obyczaje osobne miała w sobie, a ktemu nader barzo miłowała
1520 3  |          wielkiego zawołania i władzej, a gdy żadną miarą przyść ktemu
1521 3  |               sobie uczynił przychylną, a gdy mu ani to nie szło,
1522 3  |      Przyjaciele widząc wielkiego pana, a rozumiejąc, iż im to dosyć
1523 3  |                Kammę, aby w tym ciężka, a uporną nie była, opowiedając
1524 3  |               żal w sercu swym po mężu, a ni o czym więcej nie myśląc,
1525 3  |               do kościoła bogini Diany, a tam Kamma wziąwszy czarkę
1526 3  |           przyprawiła, wypiła połowicę, a drugą Sinorixowi (jako ten
1527 3  |            pożądanego dnia, którego zły a bezecny człowiek wziął swą
1528 3  |            nigdy miłować nie przestanę. A ty nieślachetniku, coś sie
1529 3  |                 małżeńskiego łoża mary, a miasto wesela pogrzeb roskaż,
1530 3  |               Sinorix, gdy to usłyszał, a już też i trucizna morzyć
1531 3  |        pospieszyła na on świat za tobą; a przeto żegnam ten bezecny
1532 3  |            zasię bez ciebie był gorzski a przykry. Już tedy, panie
1533 3  |                jako ona do ciebie pędem a s chęcią bieży. To mówiąc
1534 3  |        mężczyzny, niewieście podobnego. A chociaby sie też to tak
1535 3  |          rotmistrzów), wszakoż iż gwałt a wielkość ludzi była, a tych
1536 3  |            gwałt a wielkość ludzi była, a tych było na bacie barzo
1537 3  |      rotmistrzowi, czyjego brata zabił. A ten, Jako człowiek za żalem
1538 3  |        nieborakiem przez wszytkę drogę, a przypłynąwszy do Barbaryej
1539 3  |            umyślił go trzymać w srogim, a okrutnym więzieniu aż do
1540 3  |            żadną puścić go nie chciano. A ktokolwiek s tej niewolej
1541 3  |                o ciężkim jego więzieniu a nędzy wypowiedzieć, a to
1542 3  |         więzieniu a nędzy wypowiedzieć, a to najwiętsza ciężkość była,
1543 3  |              Bóg dał wyniść z niewolej, a iż nazajutrz miał sie z
1544 3  |          Białagłowa cnotliwa z wielkiej a niespodziewanej radości,
1545 3  |                  iż tak prędko za cnotą a dzielnością synowską miała
1546 3  |             list jedno weźrzała w niebo a zawołała imieniem męża,
1547 3  |                świętą białągłową karać, a miarkując chęci swoje nigdy
1548 3  |               pan Wapowski śmiejąc sie: A co wiedzieć, jeśli też ta
1549 3  |              czas zdał czekać do jutra, a przeto niemogąc wycirpieć
1550 3  |               jest białychgłów obyczaj, a inaczej nie umieją, jedno,
1551 3  |           wyswobodzenia mieli, w smętek a w żółć sie wszytka obróciła.
1552 3  |              żółć sie wszytka obróciła. A też tą białągłową nie podeprzesz
1553 3  |       białegłowy które męże swe miłują. A co sie tych dotyczę, które
1554 3  |                 jako Aspazya i Dyotima, a ta ofiarami swemi odwlokła
1555 3  |                żeglując długo po morzu, a wielkich niewczasów i niebespieczeństwa
1556 3  |                 koniec żeglowaniu temu, a iżby Trojanie obrali pewny
1557 3  |                mógł, ku ratunku bieżał, a białegłowy też bojąc sie
1558 3  |            gniewu wyszły przeciwko nim, a jedne męże swe, drugie ojce,
1559 3  |            dalej, kiedy sie jął krzewić a szyrzyć, jako sabińskie
1560 3  |                 czynić s sobą oganiając a odgryzając sie zewsząd nieprzyjacielem,
1561 3  |                zewsząd nieprzyjacielem, a wszakoż, iż był i mężnym
1562 3  |        wszytkimi, telko nad Sabiny nic, a s tymi była najwiętsza walka,
1563 3  |               pośrzodek miedzy ojce swe a męże, s płaczem prosząc,
1564 3  |                 użalił zięć ojca swego, a ojciec zięcia, dokładając
1565 3  |               spowinowaceniem gardzili, a umysłu swego za popędliwośaią
1566 3  |                obaczyli sie wdy ludzie, a białegłowy mądrością swoją
1567 3  |               którą zgodą siła możności a władzej Rzymowi przybyło,
1568 3  |           rzymskie ku onej sławie, mocy a wielkości przyszło?~Odpowiedział
1569 3  |           kiedybyś w. m. tak rad obłędy a przestępki ich powiedał,
1570 3  |              białągłowę złą wspominasz, a ja niezliczoną liczbę dobrych
1571 3  |           liczbę dobrych w. m. ukazuję; a mimo te, którem przypomniał,
1572 3  |            białagłowa sprawiła, iż bunt a sprzysiężenie Katiliny,
1573 3  |            często Cicero chłubi, wydała a nakoniec mogłoby sie to
1574 3  |                miłościam nadprzykrzyła, a panu Bojanowskiemu podobno
1575 3  |                w. m. słuchamy s chęcią. A tak nie ustawaj w. m. w
1576 3  |             tego, co jest czyje własne, a w czym pochwały godzien,
1577 3  |           wysłowisz białychgłów uczynki a sprawy sławne, wiele sie
1578 3  |                o niektórych króciuchno, a dla tego sie s tym (chociabych
1579 3  |              dziećmi prze pewny występ, a za roskazaniem bożków swoich
1580 3  |                 swoich wyniść z miasta, a patryą swoje pożegnać musieli;
1581 3  |                telko w jednej sukience, a w żupicy, żadnej rzeczy
1582 3  |                 na swe, iż tak ganiebną a sromotną ugodę uczynili,
1583 3  |              miedzy wilki przyść mieli, a gdy sie oni przysięgą wymawiali,
1584 3  |                tym złamać oni niemieli. A to tak. Powiedzcie - prawi -
1585 3  |             oszczep jest miasto żupice, a paweza miasto sukniej. Hnet
1586 3  |           miasta, zbrojno sie pokazali, a nieprzyjaciele widząc ich
1587 3  |            wziąwszy, zdrowie swe wcale, a sławę w nie najgorszym punkcie
1588 3  |                obruszeni byli) do muru, a s taką ochotą pomagały obrony
1589 3  |              szturmów odciągnąć musiał, a tego mężczyzna sami przez
1590 3  |            Medom walcząc bitwy stracił, a Persowie wielkim pędem do
1591 3  |                z gniewem do nich mówić: A gdzie bieżycie, nikczemni
1592 3  |              Persowie słysząc te słowa, a wstydząc sie za swój uczynek,
1593 3  |                 nieprzyjacielowi znowu, a mężnie sie potkawszy zwycięstwo
1594 3  |               Jedno mię w. m. drażnisz, a chcesz wywołać wilka z lasa,
1595 3  |             synowie ich sławnie ginęli, a w którym kiedy zajęcze serce
1596 3  |                Rzekł tu pan Bojanowski: A wie to Bóg, panie Kostka,
1597 3  |                 mogą bajać to, co chcą, a niemasz tego człowieka któryby
1598 3  |       kronikarza w nieprawdzie wytknął, a inaczej niż on pisze, rzecz
1599 3  |                  m. przed sie weźmiesz, a będziesz chciał białychgłów
1600 3  |              ani są mężczyzn podlejsze. A gdziebym miał s to czasu
1601 3  |            braciej, abo mężom w cnotach a w godności są równe, ale
1602 3  |            dobrego mężczyznam przyszło. A jeśli sie tych czasów nie
1603 3  |            nieznośnym budowały kosztem, a królestwa dalekie, narody
1604 3  |              państw, królestw, bohactw, a możności tyle, ile ony miały,
1605 3  |               mężczyzna niż białegłowy, a gdzieby też dobrze i tak
1606 3  |               światu szkodzić nie może. A przeto, jako sie wczora
1607 3  |                wszelakiej nikczemności, a to dla tego, aby te) telko
1608 3  |             poczciwości pilnując, wstyd a srom w cale zachować mogły,
1609 3  |                jest krew, powinowactwo, a miłość wrodzona, którą ma
1610 3  |                 rozwięzaćby sie musiał. A tak białejgłowie rospustnie
1611 3  |       rospustnie żyć barzo nieprzystoi, a mężczyźnie już nie tak,
1612 3  |            będzie wszytko czynić wolno, a wy białegłowy święcicami
1613 3  |   wszeteczeństwo jako i w białejgłowie, a zwłaszcza, jeśli mężczyzna (
1614 3  |                wszytkiego powściągnęli, a za tym każdy ojciec takby
1615 3  |        powszednie, i czasem ku chłubie, a kiedy też grzechy białegłowy
1616 3  |              musi, abo wieczną sromotą. A prze to, gdyż już tego zwyczaju
1617 3  |              zawdy wziąć za rzecz taką, a nie dopuścić, aby cna białagłowa
1618 3  |             Rzekł na to pan Bojanowski: A ja zasię nie telko to rozumiem
1619 3  |               wielkiej odpłaty od Boga. A stąd w. m. możesz znać,
1620 3  |              swej, niż kiedy mężczyzna. A jeśli sie kiedy strzyma
1621 3  |               zawdy do roskoszy gotowa. A dlatego mężczyźni widząc
1622 3  |             jedno ten, iż dzieci rodzą, a męźczyzni wdy zgodzą sie
1623 3  |            młodych, obu wielkich panów, a ktemu czasu zwycięstwa,
1624 3  |       pospolicie i najpodlejszy w pychę a w swowoleństwo sie podniesie.~
1625 3  |           jeszcze porażonego natenczas; a co najwiętsza, iż nader
1626 3  |            nader piękne były; to jeden. A Scipio drugi, młodzieniec
1627 3  |                 cało i z wielkiemi dary a upominki własnemu mężowi
1628 3  |                mógł ku miłości zapalić, a wżdy żadna miara dowieść
1629 3  |                 wiele, którzy z umysłu, a z dobrej wolej chciwość
1630 3  |              abo wstyd na wodzy trzyma, a, wszakoż i za to są godne
1631 3  |               swą około dwornej paniej, a ja miał bych to sobie za
1632 3  |                jest przy prawdzie stać, a białychgłów sławy bronić.~
1633 3  |         bytności, ale też i ku dobremu, a zbożnemu życiu, lecz to
1634 3  |                  mówisz) niż mężczyźni, a przedsię mimo to wszytko
1635 3  |              zbroją, i broniami, zdrowy a świeży, kilka ich na harcu
1636 3  |               na harcu s konia zbodzie. A to, co w. m. powiedasz,
1637 3  |                  m. powiedasz, iż wstyd a srom trzyma białegłowy na
1638 3  |               strzymywają sie od złego (a wstyd nic inego nie jest,
1639 3  |                 wszytkich cnót strożem, a której sie miedzy mężczyznami
1640 3  |               które same sobie włożyły, a izby to była prawda, przypatrz
1641 3  |           dziewce, mąż żenie niewierzy, a surowie aż do bicia s nią
1642 3  |                i tego, i owego zawadza. A tam już nie tak, gdzie jest
1643 3  |         starania, darów, prośb, płaczu, a wdy siła czasu ku niczemu
1644 3  |               yszedszy próżno strawili. A kiedybych tego nie baczył,
1645 3  |         białejgłowy i jej nie odmiennej a nader surowej stateczności
1646 3  |               kiedy ich kto o co prosi, a zasię, kto zaniedba, a nic
1647 3  |                  a zasię, kto zaniedba, a nic prosi, to one wnet same
1648 3  |                 one wnet same napomkną, a czasem i proszą.~Powiedział
1649 3  |                 strawiwszy głupie czas, a nie mogąc tego dowieść,
1650 3  |                 czego sie drugi chlubi, a co może być ganiebniejszego,
1651 3  |              białągłowę z dobrej sławy, a wziąć jej to, co sobie ona
1652 3  |               tym więtszą jeszcze cześć a pochwałę od ludzi przynieść
1653 3  |     zapomniawszy swej wiary, łotrostwem a niewdzięcznością dobrotliwą
1654 3  |                  co w piekle mieszkają. A to, coś w. m. o tej tam
1655 3  |                 jest je przecz chwalić, a wszakoż najdę ja nad to
1656 3  |               to coś jeszcze więtszego, a nie będę spominał dziejów
1657 3  |                 s kim drugim, w taniec. A iż mało, abo nic miał jeden
1658 3  |               komuś bogatszemu (za złym a przeklętym zwyczajem, który
1659 3  |              śmiała, ale z ustawicznego a s ciężkiego płaczu mógł
1660 3  |              rozkrzewiła, iż ten wielki a gwałtowny stos od nieszczęścia
1661 3  |                od nieszczęścia wywrócić a wykorzenić jej żadną miarą
1662 3  |         umyśliła dać wszytkim o ziemię, a jako i pirwej nie przyjmować
1663 3  |            Także w tym przedsięwzięciu, a ślachetnym uporze będąc,
1664 3  |               miłym pospołu na osobne), a tajemnej rozmowie bywając (
1665 3  |               jednej strony przyrodzona a wielka chciwość, z drugiej
1666 3  |                 nieskosztowac w pięknym a obfitym sadu nader pożądanego
1667 3  |                 nader pożądanego owocu, a będąc związaną mocnym łańcuchem,
1668 3  |           Dariusewych, ale wielką myślą a oną sławą, która go podwędziła
1669 3  |          Dariusa, nieprzyjaciela swego, a też jeśliby był co takiego
1670 3  |               była miłość, ale krzywda; a przeto niemasz sie czemu
1671 3  |               Rzymianom o wszytko szło, a do skończenia wojny i zupełnego
1672 3  |               przestępki srodze karali, a wiedział, iż miedzy nimi
1673 3  |                wszytki swe mógł ludzie. A przeto dla tak wiele, a
1674 3  |                 A przeto dla tak wiele, a głównych przyczyn chciał
1675 3  |          sprzeciwić sie swej chciwości, a niepokusić tego igrzyska,
1676 3  |                 czego by snadź był mocą a gwałtem nigdy nie sprawił,
1677 3  |               piszą) dowiódł i dokonał. A tak ten uczynek Scipionow
1678 3  |      historykowie, bo drudzy powiedają, a nie leda ludzie, iż Scipio
1679 3  |           Myszkowski: Samem to widział, a przeto dobrzem tego pewniejszy,
1680 3  |               iż człowiek uczony, ksiąg a nauki patrząc, regułą swą,
1681 3  |          dotknąć wielkiej wszetecznice, a snadź tym samym mogła mu
1682 3  |              jaki znak pokazał chcenia, a potym, żeby był zaniechał
1683 3  |               odpadł od strzymawałości. A jeśli to cześć jest, powściągnąć
1684 3  |              sie od miłostki szedziwemu a oziębłemu ciału, cóż krwi
1685 3  |        oziębłemu ciału, cóż krwi młodej a wrzącej, jaka w tych dwu
1686 3  |                swą szyję na miłej ręce, a walcząc sama s sobą i przeciw
1687 3  |               kto je sporą czaszą pije. A coś w. m. Pericla spomniał,
1688 3  |   powścięgliwość, jako i w onym drugim (a dziwuje się, iźeś go tu
1689 3  |            wielką rospustę białychgłów, a tego nie baczą, iż co w
1690 3  |               czasów we Włoszech stało, a słyszałem to od tego, który
1691 3  |           pirwej pięknemi słowy prosić, a potym fukiem i groźbą, aby
1692 3  |                człowiek s to siły, mocą a biciem wszytkiego dowiódł,
1693 3  |           poczęła sie do domu spieszyć, a kiedy w drodze było, czyniąc
1694 3  |               tę postawę, jakoby on żal a smętek już ją ominąć miał,
1695 3  |                 dół po brzegu, wołając, a miecąc jej powróz, który
1696 3  |              domu łatwie sie to pokryć, a zataić mogło. Ale co! Tak
1697 3  |                 Włoszech w jednej ziemi a niedawno sstało patrzmyż,
1698 3  |                być po wszytkim świecie, a wdy o tym nie telko kronika
1699 3  |                 też coś podobnego temu, a to tak było. Służył jeden
1700 3  |                 długi, pokazując wielką a gwałtowną przeciw niej miłość,
1701 3  |                co gdy pani przyzwoliła, a on i o wszytkim wiedział,
1702 3  |               wszedszy, zataił sie był. A tam będąc s nią pospołu,
1703 3  |            udawił, i tamże ją zostawił, a sam tak sie schował, aby
1704 3  |        wszytkiego i wzięła swą zapłatę. A ciało świętej onej białejgłowy
1705 3  |               ku pochowaniu prowadzono. A co ludzi wszelakiego stanu,
1706 3  |                 oczyma odszedł do domu; a wobec zaś miedzy wszemi
1707 3  |              ani miłość zwyciężyć może. A jeśli sie kiedy która da
1708 3  |                dusza w nie nie wpadnie. A za to nie są gwałtowne rzeczy?
1709 3  |                dla niej wszytko dzieje; a niemoże sie nigdy ocucić
1710 3  |                osobno mógł sie namówić. A tam na wszytko najdzie,
1711 3  |                jako daleko gorzej czyni a wdy jest prażna złej sławy,
1712 3  |            najtrudniej rzec przyzwalam. A jeśli sie chudzinka pół
1713 3  |         podżeganie ustawiczne, chytrość a zdrada mężczyznska tak wiele
1714 3  |               zniewolić poczciwe serca, a odjąć one swobodę, którą
1715 3  |               to, co bych jedno chciał, a nad jej wolą, bo by mi sie
1716 3  |              ani język tej prace zdoła. A mimo to, co kto s swej głowy
1717 3  |               ubogich białychgłów ważą. A mówię na poczciwość, bo
1718 3  |               twarde dyamenty skruszył, a zagrzał ów zimny lód, którym
1719 3  |             wilków bespieczne być mogą. A przeto co za wielka rzecz
1720 3  |                 gładkiego, obyczajnego, a on kilka lat służy, a on
1721 3  |      obyczajnego, a on kilka lat służy, a on nie myśli ni o czym inym,
1722 3  |           najtwardszy kamień zdziurawi, a my sie dziwujemy, kiedy
1723 3  |                za niepowścięgliwe udać. A tego w. m. nie baczysz,
1724 3  |               sprawisz swą odpowiedzią. A to ktemu, iż w. m. wszytki
1725 3  |              dowiedzą) na sie zwaśnisz. A niewiem by i nie mężczyzn
1726 3  |                niż pan Kostka wyliczył. A kto tego nie baczy, iż bez
1727 3  |            używie człowiek nic dobrego? A snadź źwirzęta leśne lepszy
1728 3  |                może, nad samicę? Nadto, a za one wielekroć przyczyną
1729 3  |               którą sie stara, miłości.~A przeto gdzieby który król
1730 3  |                 i czasem same ubierały, a na pożegnaniu usłyszał drugi
1731 3  |      śmiertelnym ciele być kiedy mogło. A w bitwie dopiro nie żałował
1732 3  |                nieprzyjaciela przyszło, a tam pożegnawszy każda swego
1733 3  |            przyczyną białychgłów rosło. A przeto nie wiem, panie Bojanowski,
1734 3  |               na świecie są początkiem.~A i te miłe a krotochwilne
1735 3  |                 początkiem.~A i te miłe a krotochwilne zabawy zginąć
1736 3  |               gruncie wirsz swój sadzi.~A co więtszego, Salomon, s
1737 3  |                  które jemu przez rozum a łaskę Bażą widome i jasne
1738 3  |               Bażą widome i jasne były. A tak mało tego było w. m.
1739 3  |                mówić o tym tak spornie, a mieszkać panu Kostce, iż
1740 3  |                iż wiele rzeczy pięknych a potrzebnych ku doskonałości
1741 3  |            panie, żem dosyć powiedział, a ku memu upodobaniu niechcia
1742 3  |                otrząsnąć co najprędzej, a dać znać, iż poczciwe jej
1743 3  |                 s nią dwornie, bacznie, a więcej dla krotochwile,
1744 3  |             słowa na iną rzecz odwracać a zatym znikać nieznacznie
1745 3  |                s serca życzył i służył, a tak siła rzeczy, któremi
1746 3  |           skromnością, pokorą, wstydem; a miłość, jako ją każdy s
1747 3  |              nie hydziła, ani gorszyła, a pomniała na to, iż cokolwiek
1748 3  |                 sie jej w dobre obróci. A ktoby był wiedział, by Penelope
1749 3  |                 w nieszczęściu znaczna. A przeto poczciwa białagłowa
1750 3  |            gruntownej sie ustawiczności a cnocie zachowa.~Zatym powiedział
1751 3  |          drogich, kęs jeden nie trzeba. A tak nie źle by sie do naszego
1752 3  |               tego i owego nie dostaje, a miedzy inemi rzeczami nie
1753 3  |               dusze jedne wdowę miłuję, a wdy żadnej łaski po niej
1754 3  |               serca, bo wielkiej paniej a co by po tym było, okazować
1755 3  |                 dusze miłować niemiała. A przeto ja jeden nie chwaliłbym
1756 3  |               dary miłość kupować miał. A to, com powiedział, iż miłość
1757 3  |           miejscach zaraz miłować miał. A przeto jako wielka rzeka,
1758 3  |             czego ona uczynić nie może. A ono miłość pod tym prawem
1759 3  |               nieustawicznością sławią. A w tym w. m. upewniam, że
1760 3  |           jakoby on miłość swa znacznie a widomie pokazać i dobrze
1761 3  |             Rzekł zasię pan Bojanowski: A cóż wdy nakoniec ma czynić?~
1762 3  |                czyni, iżby telko kusił, a macał jej wolej a chęci,
1763 3  |                kusił, a macał jej wolej a chęci, słowy obojętnemi,
1764 3  |              którąby wyniść białagłowa, a wrzkomo na ine, niż na miłość
1765 3  |               rozumieć one słowa mogła; a mówię, żeby słowy obojętnemi
1766 3  |            przyjęła, mógł ono wywrócić, a pokazać, że ku inej, a nie
1767 3  |                  a pokazać, że ku inej, a nie ktej rzeczy mówił, abo
1768 3  |                zaraz wszytko upłoszysz. A przeto chceli Dworzanin
1769 3  |                w tysiącu słów gorących. A co więcej, oczy same, jako
1770 3  |           urosła: Oko w miłości wodzem. A tak jest bez chyby, abowiem
1771 3  |                 na podsadzce żołnierze, a ostrym weźrzeniem strzelając
1772 3  |            niemogąc rozumieć nic złego, a zatym wnet wolno siadać
1773 3  |                posły to sprawować miał. A przeto ten głos pospolity
1774 3  |               ognia, niż go ma w sercu, a przestawać na równej rzeczy,
1775 3  |                  kiedyby serce płakało, a to Jest rzecz tak trudna,
1776 3  |            wolnie około miłości mówiło, a żaden przedsie s tych, którzy
1777 3  |               należało, pocichu mówili, a wszytki ine, które i na
1778 3  |               owo obrócić mógł, głosem, a bez przestrogi.~Powiedział
1779 3  |             miłuje, mało, abo nic mówi. A też nie rozumiem, jakoby
1780 3  |             zaczętej miłości sprawować, a nabytą łaskę sobie zachować
1781 3  |                któremi kniej przyszedł, a to wszytko na tym zawisło,
1782 3  |                wszelaką rzeczą zachował a przylubił, nic obrażając
1783 3  |                pocznie sobie nietrefnie a nie zda mu sie, aby co na
1784 3  |                pomału sie każdą obrazi. A to sie nikomu więcej nie
1785 3  |                 miłość, umiarkować sie, a ciężkości wnętrznej zataić
1786 3  |            przyczyny szkalować niemiał, a przy tym szkalowaniu dostanie
1787 3  |         białagłowa onego sie rozmiłuje, a rozumiejąc, iż cokolwiek
1788 3  |                 wpadnie, podaj mu rękę, a wyrwi go z niebespieczeństwa;
1789 3  |                 pocznie, nastąp na łeb, a pogrąż go do ostatka. Tymżeć
1790 3  |     nicprzyjaźni, i owszem rychlej chęć a życzliwość; ale kiedy czas
1791 3  |               aby Dworzanin obłudnością a zdrada narabiać miał; przeto
1792 3  |              Dworzanin w miłość wskura, a towarzysza na zad zostawi,
1793 3  |                 zostawi, który wyfukać, a nie wymiłować miłość chciał.
1794 3  |               sie barzo muszę jednemu, (a nigdy ten bez panny), kiedy
1795 3  |                to musi być nic dobrego, a snadź nietelko miłości nie
1796 3  |               chleba, którym sie karmi, a czemuż ja mam być podlejszą,
1797 3  |                 niemasz nic nad ludzie, a przedsię djabelskie szczęście
1798 3  |              nie odmieniała, i dołożył, a iżby w gospodzie, co s końmi
1799 3  |                wielkiego osła miłowała, a snadź to była obrała miedzy
1800 3  |                  Powiedział pan Kryski: A co wiedzieć, jeśli ten w
1801 3  |              barzo głupie począć sobie. A chceszli w. m., panie Dersniaku,
1802 3  |               wiedział, tom powiedział, a komu sie mało widzi, czytaj
1803 3  |             fortyl ku pozyskaniu łaski. A jeszcze to foremniejszy,
1804 3  |                trefi być na biesiedzie, a będziesz tam chciał to dać
1805 3  |                miano tego za sprosność.~A przeto, powiedział pan Dersniak,
1806 3  |              nich, jako są u nas teraz. A tak w. m. nie ukazując nam
1807 3  |               tajemnym być chce, nikomu a nikomu nie ufając, abowiem,
1808 3  |          wiedzieć) skoro ono kto zoczy, a pocznie mieć w podeźrzeniu,
1809 3  |                 wszytkiej prawdy dowie, a dowiedziawszy sie, już to
1810 3  |          przyjaciel w tej mierze wielka a wielka jest podpora, abowiem
1811 3  |            rozgłasza.~Rzekł pan Kostka: A cóż to takiego?~Odpowiedział
1812 3  |        Bojanowski: Hardość białychgłów, a chcenie przodkowania, ktemu
1813 3  |                co najwięcej sług miały, a iżby wszytcy (gdzieby to
1814 3  |        umierając, w proch sie obracali, a s tego prochu żeby zasię
1815 3  |              też i one pod czas miłują, a wszakoż kochają sie w takowej
1816 3  |                nie zgasła, frasunk był, a nadzieja trwała, raz sie
1817 3  |              drugi raz łagodnie stawią, a swój najmniejszy pokaz łaski,
1818 3  |       nieludzkie postępki znali ludzie, a mogli tak sobie myślić:
1819 3  |         biesiadki nietrefne leda s kim, a sługa poczciwy będzie na
1820 3  |         roskoszą wolą one dać o ziemię, a nie zachować sie temu, kogo
1821 3  |                więtszą łaskę pokazując, a kiedy ten zasie mnima, by
1822 3  |              pozna, że odpadł od łaski, a iny na jego miejsce wstąpił.
1823 3  |                 że miał pozyskać laskę, a zwyciężyć serce swej miłej,
1824 3  |         obaczyła w nim wrzeczy odmianę, a daleko rozną miłość od pirwszej
1825 3  |              takową odmianą bliski kres a koniec swojej przeciwko
1826 3  |                źwirzę.~Teć to dolegliwe a bolesne rzeczy człowieka
1827 3  |                 iż serce już zakamiałe, a ciało ustawicznym bólem
1828 3  |                 by też czas iną zacząć, a tej poprzestać.~Powiedział
1829 3  |                 chwalił, niż przystało, a co więtszego, temi długiemi
1830 3  |               tedy i ja rad przestawam: a miał li bych pragnąć, aby
1831 3  |               go ci panowie przywiedli, a przeto racz w. m. to wszytko
1832 3  |              więcej wniść by nie mogło, a też nie widzi mi sie, aby
1833 3  |       domówiwszy, pan Lubelski powstał, a s nim wszyscy pospołu.~ ~ ~
1834 4  |                chwalić, bo ten, kto lży a gani, im to z więtszą furyą
1835 4  |                 ludzie za złośliwszego, a onemu, o kim źle mówi, więtszego
1836 4  |          cnotliwe serce śmierci płacze, a nieszczęście złorzeczy,
1837 4  |              najradniej sie na cnotliwe a godne targa; i w tym zawodzie,
1838 4  |          wieldzy ludzie ku dostojeństwu a wysokiej stolicy bieżą,
1839 4  |             kresu zaźrzeć mogli, obala, a nadzieje wszytki nasze i
1840 4  |                 swemu ruszyć sie kazał, a on dworzaninem będąc, gotował
1841 4  |            młodzieniec sszedł s świata. A pan Lupa Podlodowski, iż
1842 4  |               człowiek bystrego rozumu, a do spraw, do prawa, do biegłości
1843 4  |              ile wolność polska znieść, a władza jego przy łasce pańskiej
1844 4  |              głębokich rzeczy dosięgał, a powieści prawdziwych trefnych,
1845 4  |                 Na pana Kryskiego potym a pana Wapowskiego kolej przyszła,
1846 4  |             ludzi, jakich natura rzadko a rzadko na świat puszcza,
1847 4  |                rzadko na świat puszcza, a iż rzadko, przystało było,
1848 4  |              sejmach wolności polskiej, a u Papieżów, u Cesarzów,
1849 4  |                 jej godne ludzi bierze. A trochę przed śmiercią pana
1850 4  |            cnotą, ludzkością, dobrocią, a mądrą sentcncyą w radzie;
1851 4  |               będzie dosyć na ten czas, a do rozmowy sie prądnickiej
1852 4  |                niespełna w Dworzaninie, a tym fortylem, iżbych go
1853 4  |               istej prawdzie być miało. A tak, niechcąc ja ani mogąc
1854 4  |                być długim w swej mowie, a prowadząc ku końcu rzecz
1855 4  |            jedne, które same przez sie, a zgoła zawdy są dobre, jako
1856 4  |               ine cnoty, które spokojny a ugruntowany umysł czyniła,
1857 4  |              dalej jest temu podobnego. A przeto Ja tak rozumiem,
1858 4  |            przecz zaprawdę szyje łamać, a tak wiele starania i pracej (
1859 4  |               są rzeczy lekkie, prozne, a hnet człowieka, który osobę
1860 4  |                  które sie dla miłości, a zabawy z białemigłowami
1861 4  |                 człowiek zniewieścieje, a młody zwłaszcza na dziwną
1862 4  |              telko w niebespieczeństwo. A też siłą rzeczy jest zaprawdę
1863 4  |            wysokiej chwały.~Koniec tedy a cel, o którym sie tu jeszcze
1864 4  |                 panu wiedzieć należało, a przedsię był pewien nie
1865 4  |             śmiał przeciwko temu mówić, a umiał użyć onej nabytej
1866 4  |            rzeczy niesłusznych odwiódł, a przywiódł go na drogę cnoty
1867 4  |                należą bogobojnemu panu; a na drugą stronę jako wiele
1868 4  |             nawodzenie pana ku dobremu, a odwodzenie od złego jest
1869 4  |             owocem tego to dworzaństwa. A iż dank a chwała, która
1870 4  |               to dworzaństwa. A iż dank a chwała, która z dobrze czynienia
1871 4  |        prowadzić myśli swe i sprawy ma, a ten żeby był prawdziwie
1872 4  |               iżby znał, co jest dobre, a co złe, a jedno miłował
1873 4  |                co jest dobre, a co złe, a jedno miłował drugie miał
1874 4  |                niego są to, jako proste a bite gościńce, godności,
1875 4  |                bite gościńce, godności, a przymioty te, które chanowie
1876 4  |         Dworzanin poratować pana swego, a nie dopuścić, aby go szczęście
1877 4  |             najwiętsze: nieumiejętność, a mnimanie wielkie o sobie,
1878 4  |               mnimanie wielkie o sobie, a korzeń tego dwojga złego
1879 4  |          szkodzi, jako panom, bo u nich a czego najskępiej ? tego,
1880 4  |                 którzyby prawdę mówili, a dobrze rzeczy przypominali,
1881 4  |               sie nigdy poprawić wolej, a też, jeśliby który z nieprzyjaciół
1882 4  |               jawnie co wyrwać na pana, a ganić złe postępki jego,
1883 4  |                 prędko skaran być może; a s przyjaciół zasię, rzadki,
1884 4  |                  któryby miał przystęp, a ci, co przystęp mają, których
1885 4  |                 sie każdy wolnie mówić, a karać tak s przestępków
1886 4  |              mówić, co miło, chocia źle a nieprzystojnie, niż to,
1887 4  |              sie hnet taki w pochlebcę; a chcąc mieć pożytek z onego
1888 4  |              czymby sie panu przylubił, a pospolicie mówi nieprawdę,
1889 4  |          wiedzieć, ani znać nie będzie, a to jest szkodliwsze i okrutniejsze
1890 4  |           człowiek oszukiwa sam siebie, a sam sobie jest kłamcą. Stądże
1891 4  |               ledwe nie za bogi chwalą, a iż, żaden nietelko nie napomni,
1892 4  |         głupstwa wchodzą w dziwną dumę, a w dzierżenie o sobie, za
1893 4  |          świecie już nie przypuszczają. A co ktemu drugiego, iż tak
1894 4  |             rzecz była, umieć królować, a iż ku temu nie potrzeba
1895 4  |          ćwiczenia, chyba samej władzej a mocy, więc wszytkę swą myśl
1896 4  |            czynić, co sie jedno podoba. A przeto niektórzy nie radzi
1897 4  |                  który by je pohamować, a poniekąd zniewolić miał,
1898 4  |             rozumiał mieć całej władzej a doskonałej z opanowaniem
1899 4  |               oni to już w swej głowie, a dając sie uwodzić temu o
1900 4  |          wyrażone, niż kiedy były żywe, a ktoby tam zasie wnątrz weźrzał,
1901 4  |              jedno smród, ziemia, proch a kość zbutwiała. Jeszcze
1902 4  |               na fundamencie wprawione, a wnątrz żelazy ujęte, że
1903 4  |                 żelazy ujęte, że wypaść a gruchnąć nie mogą, ale panowie,
1904 4  |              wnątrz ujęcia, za oną wagą a ciężarem, który na sobie
1905 4  |             muszą sie obalić i klesnąć, a z jednego błędu w niezliczone
1906 4  |              Abowicm ich nieumiejętność a głupstwo, stowarzyszywszy
1907 4  |                 mają, rosła im z rozumu a z umiejętności, przywodzi
1908 4  |                s to, posiadają państwa, a którzy tyle możności nie
1909 4  |                 własne majętności biorą a wydzierają. Ale by sie który
1910 4  |            czynić dosyć swej powinności a zawołaniu, jestem tego pewien,
1911 4  |           przyść na myśl, jako szkarada a szkodliwa rzecz jest, kiedy
1912 4  |              pasterz, który je paść ma. A nie trzeba, przypatrz sie
1913 4  |                nic to nikomu nie wadzi, a przedsię wstyd by każdego,
1914 4  |              śpiewać abo tańcować miał. A z nieumiejętności sprawowania
1915 4  |             nieumiejętności sprawowania a rządzenia ludzi, jako wiele
1916 4  |               śmiertelnych ludzi skazą, a wdy niektórzy panowie, niewiedząc
1917 4  |                 niemiał kufel mierzieć, a Scipiona wielkie spanie;
1918 4  |              dobrą drogę nawieść mogli, a nie telko, iż ich słuchali,
1919 4  |          fałszywym dzierżeniem o sobie; a iż tak barzo trudna rzecz
1920 4  |               jest, oznajmić im prawdę, a przywieść je ku cnocie,
1921 4  |                 pochlebstwem i dziwnemi a nieprzystojnemi rogami starają
1922 4  |                 mówić s nim o wszytkim, a nigdy sie nie uprzykrzyć;
1923 4  |               nigdy sie nie uprzykrzyć; a będzieli takim, jako sie
1924 4  |              małą pracą przydzie ktemu, a w rzeczach wszelakich panu
1925 4  |                otworzy i prawdę snadnie a bez obrazy powie. Nad to
1926 4  |          jeszcze będzie mógł znienagła, a po trosze wprawować pana
1927 4  |                 szkodliwe, przemierzłe, a za niemi osława, lekkość
1928 4  |                 z marmoru, to z miedzi, a czasem i ze złota oni Grekowie,
1929 4  |                ulać dawszy, na miescach a schodziech pospolitych stawiali;
1930 4  |             ludzi, jako też dla pobidki a podżogi drugim, iżby sie
1931 4  |                 umysł pański poczciwie, a przedsię i tu i owdzie wtrąci
1932 4  |               miłe rzeczy co poważnego, a podydzie pana zdrowym fortylem,
1933 4  |           któremu był myśl swą obrócił, a zatym będzie godzien dobrze
1934 4  |                 jako jest pan cnotliwy, a zasię żadnej rzeczy niemasz
1935 4  |                rzeczy niemasz tak złej, a która by barziej wszem wobec
1936 4  |                 nie naleźli tak srogiej a okrutnej męki, która by
1937 4  |          zupełną zapłatą za grzech ten, a niecnotę, kiedy owo sługa,
1938 4  |            kaził, odwodząc go od cnoty, a łotrostwem w łaskę do niego
1939 4  |                te rzeczy s przyrodzenia a od Boga przychodzą; a iżby
1940 4  |      przyrodzenia a od Boga przychodzą; a iżby to tak było, patrz
1941 4  |              niepowścięgliwego, złego i a niecnotliwego na świecie
1942 4  |         przyrodzenia ozdobion być miał, A dla tego każdy sie o to
1943 4  |           przyrodzeniu przyczyść mogła, a wszakoż każdego to boli,
1944 4  |           ludziom potym co dać niemiał; a dla tego Prometeus, chcąc
1945 4  |              ludzie do kupy zgromadzić, a w mieściech zgodnie mieszkać
1946 4  |             ozdobiły, i ludzie w zgodę, a w społeczność życia przywiodły,
1947 4  |           społeczność życia przywiodły, a roskazał tenże Jowisz, iżby
1948 4  |          kolwiek niemiał wstydu w sobie a sprawiedliwości, aby ten
1949 4  |            ludzie tak byli niefortunni, a skażonego rozsądku, że mogąc
1950 4  |                leci tam, gdzie mu każą, a bywając wiele kroć na swobodzie,
1951 4  |                 abo chcieć sobie pomoc, a ze złego w dobre sie pilnością
1952 4  |             złego w dobre sie pilnością a staraniem przemienić? Prosto
1953 4  |                strup dziecięciu zegnać, a tego, żeby sie nie uczyli,
1954 4  |               źle czynić nie zwyczaili. A zaś też ani grzechy są nam
1955 4  |           wielka by to bezbożność była, a głupstwo, karać, męczyć,
1956 4  |                 o to, co s przyrodzenia a bez człowieczej winy pochodzi.
1957 4  |                ludzie nauczyć sie mogą, a to jest istotna prawda,
1958 4  |             nasienie zamknione w sobie, a utajone mamy, iżby ten mistrz,
1959 4  |        gospodarz onemu nasieniu pomógł, a otworzył mu drogę, wykopawszy
1960 4  |             cirnie, oset, to jest żądze a cielesności nasze, prze
1961 4  |                przyrodzone cnoty, wstyd a sprawiedliwość, o których
1962 4  |               przyść w doskonały nałóg, a cnot używanie, mało mu na
1963 4  |                 wypolerował jego rozum, a zjął z umysłu tak jako z
1964 4  |                bielmo, zasłonę głupstwa a nieumiejętności, s których
1965 4  |            rzeczy niemal wszytki obłędy a grzechy ludzkie pochodzą,
1966 4  |             gdzieby człowiek, co dobre, a co złe gruntownie znał,
1967 4  |                obrać to, co jest dobre, a niecnotę zasię mógł by nazwać
1968 4  |                mógł by nazwać głupstwem a nieumiejętnością, która
1969 4  |               która oszukiwa człowieka, a złe za dobre pokazuje, bo
1970 4  |               to jaśnie, iż źle czynią, a wdy sie hamować niechcą,
1971 4  |               roskosz jest zawdy dobra, a prawdziwy boi jest zawdy
1972 4  |           prawdziwy boi jest zawdy zły, a przeto ci takowi omylają
1973 4  |          fałszywą roskosz za prawdziwą, a prawdziwą boleść biorąc
1974 4  |                 Otóż wdy tego rzemięsła a fortylu, który tę prawdę
1975 4  |                 nauczyć sie jeden może, a cnota, którą obieramy to,
1976 4  |              sama prawdziwa umiejętność a nauka, która człowieczemu
1977 4  |             sobie, iż odejmuje głupstwo a niewiadomość, za czym (jako
1978 4  |                 m. miał, aby z głupstwa a z niewiadomości wszytki
1979 4  |             wszytki grzechy rość miały, a iżby niemiało być tych ludzi
1980 4  |            jaśnie, że to, na co je myśl a żądza przeciwko przystojeństwu
1981 4  |        przystojeństwu wiedzie, jest złe a niepoczciwe, a przeto przeciwią
1982 4  |                 jest złe a niepoczciwe, a przeto przeciwią sie i zakładają
1983 4  |          przeciwko chciwości cielesnej, a stąd roście jakoby walka
1984 4  |            roście jakoby walka roskoszy a boleści przeciwko rozumnemu
1985 4  |                możnego, zapomienie sie, a odpadnie od mocy, nie inaczej,
1986 4  |           grzechów z jakimeś sumnieniem a wahaniem sie, jakoby za
1987 4  |                 sie, jakoby za niewolą, a na despekt sobie. W czym
1988 4  |        gryzienia szli za majętnościami, a w ten czas już by nie byli
1989 4  |                ale by byli rospustnemi, a rozchełznanemi, co jest
1990 4  |            niestrzymawałość jest defekt a wada okęszona, bo ma w sobie
1991 4  |               to pan Wapowski: Argument a wywód w. m. panie Kostka,
1992 4  |    niepowścięgliwi grzeszą wahając sie, a w ich ciele rozum s chciwością
1993 4  |                 chocia sie im złe złem, a dobre dobrem widzi, przedsię
1994 4  |            niemają oni o tym gruntownej a doskonałej wiadomości, ani
1995 4  |                nie jest, jedno głupstwo a niewiadomość, bo wiadomości
1996 4  |                który to affekt s ciała, a nie z dusze pochodząc, jeśli
1997 4  |              rozumowi, stawa sie cnotą, a zasię, jeśli pod sprawą
1998 4  |                zawżdy go słuchać muszą, a dziwnym sposobem przejdzie
1999 4  |            zjadł, nietelko sie frasuje, a sam w sobie gryzie, ale
2000 4  |                 prawie doskonała cnota, a to tym, że ma w sobie nieco