Ksiega

  1 Ded|            panowania W. K. M. a to zasię nie od szczęścia jest, ale
  2 1  |            ludziom być może; a kto zasię źle a głupie, ten wżdy nie
  3 1  |         pozbył głupstwa, a mądremu zasię to należy, iżby omyślał
  4 1  |           go też było i wspominać. Zasię de duello i tego tak sie
  5 1  |       czemum czo odmienił, abo też zasię dla czegom w drugich rzeczach
  6 1  |      polszczyznie uśćby nie mogło. Zasię owo czo mówi Commessario
  7 1  |      powiedzieć nie umiał, a tegom zasię nie chciał, czo on o mniszkach,
  8 1  |      namniej nie trzeba; a mniszki zasię u nas już sie inaksze stały,
  9 1  |         sie troszkę inaczej, a owo zasię, il generar la bellezza
 10 1  |       trefnością swoją.~Powiedział zasię ksiądz Biskup: Dobrze Kostka,
 11 1  |        nigdy nie dotknęła, ale też zasie ani tego powiedam, iżbym
 12 1  |            wiary o mnie. Drugi raz zasię pomnię, żem ją był rozgniewał
 13 1  |            ten puszcza bańki, a ów zasię siecze sie winnikiem; zasię
 14 1  |        zasię siecze sie winnikiem; zasię jeden woła zalej, a drugiby
 15 1  |       cichego, skromnego niektórzy zasię barzej chwalą człowieka
 16 1  |          dziwnie przystoi; abo też zasię, kogo na tym wszytkim fortuna
 17 1  |       rzadko kiedy czo pomoże, tak zasię onym, ktore przyrodzenie
 18 1  |           nie doszli, a przed tymi zasię nikczemnymi siła mają, bo
 19 1  |         domiech, sromotnie żyli, a zasię wiele nieślachciców, którzy
 20 1  |         niegodnego, nikczemnego, a zasię pogrążyć do dna, ledwe nie
 21 1  |           mieć chcieli. Bywali też zasię drudzy, którycheśmy sobie
 22 1  |            czas wie to Bóg jako. A zasię w mniejszych, a nie tak
 23 1  |     znacznie popisać ma. Jedno też zasię niechczę, aby zuchwalstwo
 24 1  |            masz tego obyczaju, tak zasię morzpręgi, latanie, abo
 25 1  |            abyś zgrzeszył; a w. m. zasię i za swój grzech, za to,
 26 1  |          który błądził.~Pan Kostka zasię powiedział: Jam jeszcze
 27 1  |         zdziwić; a na drugą stronę zasię, kiedy sie kto s czym łamie,
 28 1  |      gracya ginie. Na drugą stronę zasię, jako to przystoi męszczyznie
 29 1  |          ubłoconym idzie, jako też zasię, kiedy kto tak zbytnie ochędożnym
 30 1  |            stawu w nim nie było; a zasię jako miło patrzyć na owego,
 31 1  |         jakoby też był pieszo. Abo zasię jakie owo piękna rzecz,
 32 1  |           o sobie; na drugą stronę zasię, jako owo przemierzły chłop,
 33 1  |     drogich lubi.~Pan Kryski rzekł zasię: Widzisz w. m. że i w tym
 34 1  |             jeśli co umie. W tańcu zasię jedno stąpienie pokaże umiejętność.
 35 1  |          ini pismo wzięli. Nastało zasię pismo czeskie z łacińskich
 36 1  | męszczyznie mało przystojny. Ruski zasię surowy, racki, serbski,
 37 1  |           pojąć a wyrozumieć mógł. Zasię, gdy o rzeczach wielkich
 38 1  |           chędożyła abo nie. A owo zasię jako sprosna rzecz, kiedy
 39 1  |        hiszpański niechaj rozumie. Zasię poety wszytki, oratory,
 40 1  |           nieśmiertelnemi, a teraz zasię mówisz w. m. jakoby coś
 41 1  |           się, panie Kryski, rzekł zasię pan Lupa, iż i muzyka i
 42 1  |      inakszym kształtem zagrał, to zasię przychadzał k sobie i wracał
 43 1  |          czyni, zanic nic stoją, a zasię te, ktore sie zdadzą być
 44 1  |      słuchaniu tym panom było, tak zasię milczenie moje mnimam, iż
 45 2  |         pochodzi, a nie s czasu. A zasię przywodząc sobie na pamięć
 46 2  |        przeszłych jego roskoszy. A zasię na drugą stronę barze nierad
 47 2  |         częścią jego roskoszy; tak zasię zamek, abo szata kładzie
 48 2  |        jako na dworzech.~Ganią też zasię i ubior nasz dzisiejszy,
 49 2  |       prawi - robota daremna. Byli zasię niektórzy tak baczni, którzy
 50 2  |           jest przy nim; tylko też zasię skromność przy onej sierdzitości,
 51 2  |             abo o której mowić ma. Zasię na którym miejscu, więc
 52 2  |           zasłużył, sławę, tak też zasię nie przystoi odyjmować ją
 53 2  |           by jaką robotą spracuje.~Zasię gdy Dworzaninowi do rozmowy
 54 2  |         kwoli strzelać.~Powiedział zasię pan Myszkowski: Siła u nas
 55 2  |           patrzą rozumem: więc też zasię leda co czasem mówią, by
 56 2  |        woli szło. A młody człowiek zasię śmielszy, hojniejszy, szczyrszy.
 57 2  |            sie jednego rozmiłuje i zasię zaraz go opuści; na biesiadę,
 58 2  |         płochość w nim ustała; tak zasię każdemu sie podoba ów starzec
 59 2  | odpowiedział pan Myszkowski.~Rzekł zasię pan Lubelski: Niewiem, byś
 60 2  |           trefił w bolące miejsce. Zasie niech nie będzie ociętny,
 61 2  |            laskę pokazują. A jeśli zasię są w wielkiej lasce, to
 62 2  |          telko samo urodzić. Drugi zasię, komu to nie przystoi, a
 63 2  |            mówić umie; a kiedy też zasię w poważnych rzeczach, niechaj
 64 2  |            nie jedna.~Pan Lupa tak zasię powiedział: Pewnie tak Dworzanin
 65 2  |            dobre, a są złe; drugie zasię zdadzą sie złe, a są dobre.
 66 2  |          Powiedział pan Bojanowski zasię: Tegoż bym ja rad słuchał,
 67 2  | nieodpuszczone zasłużył. Jeśli też zasię dobrze sie zdarzy, tedy
 68 2  |         wygrać sto złotych, tak to zasię wielki głupiec, kto sto
 69 2  |          ustały. Wracając sie tedy zasię do rzeczy, tak powiedam
 70 2  |            wszytkiego inego. Drugi zasię, kiedy sobie uczesze brodę,
 71 2  |             że nie przystoi (rzekł zasię pan Wapowski) i nie czyni
 72 2  |         chyby jest taki; jeśli też zasię dobrego, bacznego, mądrego,
 73 2  |            wszytko jest ine.~Rzekł zasię pan Kostka: Prawda, iżeś
 74 2  |         tedy mu sie zmylą szyki. A zasię kiedy pan patrzy zdrowym
 75 2  |           w tym co pomoc miała. Ta zasię, będąc i gładkością i zacnością
 76 2  |           Słuchajcież w. m. co sie zasię stało. Rychło potym trefi
 77 2  |          jest prostak. Wszakoż też zasię niechaj z nieumiejętnością
 78 2  |           na rączym uciekał. A gdy zasię do wspominania gonitwy jakiej
 79 2  |           co mówić przystoi.~Rzekł zasię pan Kostka: I to mnie dziwna,
 80 2  |           patrzali; druga trefność zasię, kiedy kto krótko, zwięzliwie,
 81 2  |        contrefetować mogą) tak też zasię w tej krótkiej, a co regułka
 82 2  |       będzie trefna, druga nic abo zasię ta trefna, a ta jeszcze
 83 2  |         tym czesie odpoczynie, aby zasię, gdy w. m. rzecz około trefności
 84 2  |           w. m. położysz, tak hnet zasię wstać, a w swą drogę iść,
 85 2  |          śmiechem kończy; a nędzni zasię ludzie mają tę korzyść swej
 86 2  |           na prośbę napartą. Rzekł zasię ten trzeci, i owszem - prawi -
 87 2  |         kogo s czego sztrofuje, by zasię tego nie kontrefetował w
 88 2  |          na obiad prosić. A Doktor zasię: Ale powiedz mi, co mi wskazał
 89 2  |         ostrogi przypnie, i poszli zasię do rejestru, gdzie stało
 90 2  |            sie nie ubłoci.~A drugi zasię takież Wenet wsiadszy na
 91 2  |          prowadzić, mówiąc: Co sie zasię wydwarzania tycze, kiedy
 92 2  |        grać, jakoby wszy bil; więc zasię, kiedy kto powiodą około
 93 2  |        zawdy złej myśli być muszę. Zasię gruby kłam, rymownie złożony,
 94 2  |       trzymał, a drugi jego nóg, a zasie trzeci wtórego nóg, aż tak
 95 2  |  niesłuszne uderzenie. Po wtóre ją zasię wyzwie on ślachcic, a ta
 96 2  |           podobni błaznom, tak też zasię w tym krótkim rzeczeniu
 97 2  |            to sie chwalił; a drugi zasię na to powiedział: i owszem –
 98 2  |         panie, stawaj. Drugi sługa zasię oburzył sie na Woźnego i
 99 2  |          Krześcianinem.~Powiedział zasię pan Derśniak: Ba i onoć
100 2  |          mógł niewierzyć. A gdy on zasię, co onę baśń powiedał, począł
101 2  |           A może też to być (rzekł zasię Wacławek), iż ten tam o
102 2  |            rychło potym począł też zasię przed królem powiedać, jako
103 2  |         żyto i już je młócą. A ten zasie: Ba wej tych zdrajcy, to
104 2  |             którzy są; a gdy ten z zasię jął prosić, aby mu powiedział:
105 2  |           pokrywką, drugie jaśnie; zasię te mają przystojną wdzięczność,
106 2  |             a czego chcesz? Rzecze zasię Skotnicki: A ty ktoś, miły
107 2  |     przeciwko komu wystąpił. Straż zasię tak powiedziała: A za niepomnisz,
108 2  |    drugiemu, otoś podemknął, a ten zasię, a tyś zakazał na flus,
109 2  |            ustanie. A to wyrzekszy zasię sie dla spania uspokoił.
110 2  |         nas był nosił. Więc gdy on zasię powtórzył swych słów mówiąc:
111 2  |        oczu w głowie niemiał. A ci zasię poczną mówić: ale miły Boże,
112 2  |         zapaliwszy świecę przyszli zasię do niego śmiejąc sie na
113 2  |           kunsztu zmyślili.~Co sie zasię wtórego żartu, abo kunsztownej
114 2  |       chciał cię jej nauczyć. A ów zasię rzekł: dałbych - prawi -
115 2  |            w tej nauce. Rzecze ten zasię: Nie trzeba wiele, hnet
116 2  |            chociaż to, aby ta baba zasię garki potłukła. A ten odpowiedział:
117 2  |          tak uczynić umyślił. A ów zasię: Ale coć tego za niewola,
118 3  |         ludzie szaleją, oto gi ma.~Zasię pan Lubelski rzekł: Panie
119 3  |         potrzebne obiema, niektóre zasię barziej przystoją białejgłowie,
120 3  |   pokazować, iż jest jako dąb, tak zasię w białejgłowie ma być coś
121 3  |          też i dwornej paniej. Ale zasię piękności, kształtownych
122 3  |            panie Bojanowski (rzekł zasię pan Kostka) niemożesz jedno
123 3  |         troszkę, abo przychudszym, zasię białą, bladą, abo śmiadą,
124 3  |           która im należy. Ale też zasię sadzać je wyszszej, niż
125 3  |         kto ma co nad kogo. Ja też zasię tegożbym chciał po w. m.,
126 3  |          szwank a obłąd białagłowa zasię naprawiła, i nierówno nam
127 3  |           by chwalić nie mógł. Nuż zasię co tych było, o których
128 3  |    Cecyliej, żenie Tarquiniusewej, zasię o Kornelie) dziewce Scipionowej,
129 3  |           trwać niechciał, abo też zasię będąc w wielkim szczęściu,
130 3  |       barzo s tobą był słodki, tak zasię bez ciebie był gorzski a
131 3  |         mieli, jako Pallas, Ceres; zasię Sybille, przez których usta
132 3  |        ludzie! Cóż ? abo sie w nas zasię skryć chcecie, s którycheście
133 3  |    Semiramis i Cleopatra; tedy też zasię ani słychać teraz onych
134 3  |            to pan Bojanowski: A ja zasię nie telko to rozumiem być
135 3  |         sam nieco tym czasem, iżby zasię ochotniej konać mógł rzecz
136 3  |        kiedy ich kto o co prosi, a zasię, kto zaniedba, a nic prosi,
137 3  |        nawieść nie dało. Jeśli też zasię drugi nie fałsz, ale prawdę
138 3  |          sie spadać od żalu. Druga zasię w okrutnej miłości będąc
139 3  |           wskoczyła w rzekę. Druga zasię wiejska dzieweczka w Księstwie
140 3  |            odmówić nie mają.~Rzekł zasię pan Bojanowski: A cóż wdy
141 3  |            do niej przydzie; drugi zasię nie będzie umiał nic inego,.
142 3  |    ciężkość swą wynorzyć, jako też zasię przybędzie roskoszy, gdy
143 3  |     obracali, a s tego prochu żeby zasię człowiek sie uczynił dla
144 3  |       łaskę pokazując, a kiedy ten zasie mnima, by był na koniu,
145 3  |            pan Bojanowski, ale też zasię nie tak barzo srprzyjaźliwym,
146 4  |  ugruntowany umysł czyniła, drugie zasię są, które nie przez sie
147 4  |      stracić tym łaski jego sobie. Zasię bacząc myśl pańską skłonną
148 4  | krotochwilne są jakoby kwiatem, to zasię to nawodzenie pana ku dobremu,
149 4  |           być może; a s przyjaciół zasię, rzadki, któryby miał przystęp,
150 4  |       kiedy były żywe, a ktoby tam zasie wnątrz weźrzał, tam niemasz
151 4  |           wielkie spanie; Lucullus zasię, jako by na uczty silny
152 4  |     takowych grzechów, tak wielkie zasię cnoty przyłączali, jakie
153 4  |          jako jest pan cnotliwy, a zasię żadnej rzeczy niemasz tak
154 4  |            swobodzie, przedsię sie zasię z lasa, z własnego domu,
155 4  |          co jest dobre, a niecnotę zasię mógł by nazwać głupstwem
156 4  |            sobie nieco rozumu, tak zasię powścięgłiwość jest nie
157 4  |       rozumowi, stawa sie cnotą, a zasię, jeśli pod sprawą jego być
158 4  |           przeciwnej strony.~Rzekł zasię pan Wapowski: Dobrześ to
159 4  |         kiedy sie co źle dzieje, a zasię jako mu miło, gdy co dobrze.~
160 4  |         barzo ku męstwu, nienawiść zasię a niechęć do złych ludzi,
161 4  |            serce człowiecze. Za tą zasię przydzie sprawiedliwość,
162 4  |          są go posłuszni. Pszczoły zasię, prosto jakoby rozum ludzki
163 4  |         tak powiedział: A mnie sie zasię tak widzi, ponieważ pan
164 4  |             m. panie Kostka (rzekł zasię pan Wapowski), czym to w.
165 4  |          nieumiejętność, z drugiej zasię strony frasunek a trapienie
166 4  |        wielekroć srogie mordy, abo zasię ustawiczny strach na oneż
167 4  |    obaczania rzeczy pętają; drudzy zasię są, którzy telko około spraw
168 4  |     męstwem czynili swemu dosyć; a zasię czasu pokoja (który jest
169 4  |       który jest końcem wojny, tak zasię czasu pokoju, iżby przyszli
170 4  |            są dwie rzeczy, a dusza zasię dzieli sie na dwie części;
171 4  |         dusza tam wnidzie; tak też zasię pirwej ta część dusze podlejsza,
172 4  |        nauką doskonalszy bywa, tak zasię wrodzona dobroć za zwyczajem
173 4  |            rozświeci w głowie, ale zasię tak wiele przynosi s sobą
174 4  |            ani też przyliż blisko. Zasię około ćwiczenia i chowania
175 4  |          złe rzeczy rostą; ani też zasię w zbytniej swobodzie, aby
176 4  |        potrzebę ku bohactwu, a źli zasię tedyby niemogli, abowiem
177 4  |        hardym i upornym, a ubóstwo zasię lekkim i ku zdradzie skłonnym.
178 4  |    wywyższał i pomierne bogacił, a zasię, gdy będzie mądrze zabiegał
179 4  |         dobrym Dworzaninem; a pana zasię rychlej dobrym sprawcą,
180 4  |     zelżyła zbytnia skłonność, ani zasię przywiodła w nienawiść górna
181 4  |         cudzego mieszka. Niektórzy zasię dają tym, którym by dawać
182 4  |            nieprzystoi, a dla tego zasię, co przykro, zaniechywa
183 4  |          za nic nie ważą. A drudzy zasię chcąc zachować powagę, a
184 4  |       dosyć czynić mógł. Jeśli też zasię pan młodym będzie, a Dworzanin
185 4  |           ma rzeczy. Jeśli sie też zasię trefi panu być tak mądrym
186 4  |          gospodarstwo około rolej, zasię wywieść im to, że nie przystoi
187 4  |           źwirzęta, a przykrościam zasię przeciwko tej roskoszy,
188 4  |         jest mało nie aniołem, tak zasię mam za wymówionego tego,
189 4  |         przystojności, a skaradość zasię twarz ponura, przykra, smętna,
190 4  |          upaść by musiał), tak też zasię mają taką piękność w sobie
191 4  |       których nikt nie prosi, same zasię proszą. Otóż, iż piękne
192 4  |      umocnić a ugruntować serce; a zasię tak wszytki drogi smysłom
193 4  |           trapienie przynosi, jako zasię bytność niewymówioną pociechę