Ksiega

  1 Ded|               dziękować byli powinni; abowiem miłość W. K. M. przeciwko
  2 1  |           ciemności żyć nic przystoi. Abowiem kto – prawi - cnotliwie,
  3 1  |             tego włożyć nie widziało, abowiem Bokaciusa chyba ci Polacy
  4 1  |             dalej mówi około miłości; abowiem chocia tam na tym miejscu
  5 1  |          miejsc wyciągnął, opuściłem; abowiem polski język tego wyrazić
  6 1  |              n dworu s sobą nie byli, abowiem nie tylko pan Wapowski na
  7 1  |              Królów posły czcić mógł. Abowiem mając on na sobie wielkie
  8 1  |            niż samemu być początkiem; abowiem to pewnie wiem, żeby sie
  9 1  |   jakiżkolwiek z nauki wziął pożytek, abowiem nie chcieć sie nauczyć tego,
 10 1  |        strapionych we wszytkim rozni; abowiem chlubiąc sie oni s pięknej
 11 1  |                takowi mnie sie zdali, abowiem jeśli niełaska tak wiele
 12 1  |           jest jako pospolita łaźnia, abowiem jako do łaźnie pospolitej
 13 1  |               mi świadków nie trzeba, abowiem nie czyniąc ja tego, czo
 14 1  |             być lepszy, niż czyj iny, abowiem nie telko każdemu z W. M.
 15 1  |       ślacheckim zacnym domu urodził, abowiem nie tak sromotna rzecz jest
 16 1  |   znaczniejszy bywa, niż nieślachcic. Abowiem natura w każdą rzecz wsiała
 17 1  |            jako i w podłych ludziech, abowiem przyrodzenie nie ma tego
 18 1  |               człowieka jest we czci, abowiem sam nas tego rozum uczy,
 19 1  |             ma u wszech w obec ludzi, abowiem niechaj będą dwa na dworze,
 20 1  |            zawdy sie w nim najdowało. Abowiem rychlej czasem na małych
 21 1  |           zdaniem ma sie im to zejdź, abowiem kto sie godnym czuje, kiedy
 22 1  |              o sobie wiele rozumieją, abowiem kto ma czego osobnego dowieść,
 23 1  |            czo ja wdzięcznością zowę, abowiem czego trzeba do przyjemnej
 24 1  |           wielkością wszytkich ludzi; abowiem ci obrzymowie mimo to, iż
 25 1  |         gdzieby mu szło o poczciwość, abowiem mimo to, iż jest wielkie
 26 1  |      przygodzi, ale i do krotochwile, abowiem bywają na dworze turnieje
 27 1  |             potrzebują inego mistrza, abowiem mając to z biegu nieba,
 28 1  |          wszytkiego, czo on umieć ma, abowiem jakom dopiro powiedział,
 29 1  |           ocierać, a czosać nie miał. Abowiem chocia oboje to i ochędożnym
 30 1  |                niż w prawdzie będzie; abowiem kto na to patrzy, kiedy
 31 1  |            więcej, niż gdzie indziej, abowiem nasz Polak, by jedno kęs
 32 1  |              w piśmie inaczej sie ma, abowiem, kiedy w piśmie jest kształt
 33 1  |        niedawno barzo z słowańskiego. Abowiem wszytki te języki: polski,
 34 1  |           policzony za najcudniejszy; abowiem to pospolite mnimanie ku
 35 1  |             sie Dworzanin nie hydził, abowiem najdzie tam drugie, iż tak
 36 1  |             jedno kilka ziarn grochu, abowiem, gdy zakołacesz w prożną
 37 1  |          językom ma być, ale ludziom; abowiem cisz ludzie gdzieby sie
 38 1  |         którychby pospolicie używano, abowiem też pospolite słowa uczynią
 39 1  |          potrzeby swej serca ludzkie; abowiem to jest cel, do którego
 40 1  |              białagłowa, nie s chęci; abowiem tak rozumie każdy z nas,
 41 1  |            jakoż tego barzo potrzeba, abowiem, iż umysł od dusze pochodząc,
 42 1  |              ku przystojności należy, abowiem tego ja samego mam za prawego
 43 1  |               trudno zmiękczyć miała, abowiem Bogn i ludziom był nieprzyjacielem,
 44 1  |            ktorym śmierć nie ma mocy; abowiem to jest dopiero prawe ożycie,
 45 1  |             tym nauka czo winna była, abowiem ta na złe nie radzi; ludzie
 46 1  |               wiernemu przyjacielowi, abowiem, by mu to ćwiczenie inego
 47 1  |           rozumie o sobie, aby umiał, abowiem s przyrodzenia każdy z nas
 48 1  |               ono trwa wiek po wieku, abowiem czyta każdy rad tę księgę,
 49 1  |              instrumencie grać umiał, abowiem nie rozumiem, aby ucieszniejsza
 50 1  |             boć w. m. daleko zawiodę, abowiem szerokie pole mam chwalić
 51 1  |           ktorym obyczajem używać ma, abowiem wiele jest rzeczy, ktore
 52 1  |          inemu wyprawie to roskażesz, abowiem każdy w to lepiej niż ja
 53 2  |            przykrych radby był umiał. Abowiem tak są sfałszowane smysły
 54 2  |              prawdzie inaczej sie ma, abowiem tak brzeg, jako czas, i
 55 2  |              chwalą jako barzo dobry, abowiem tak sie widzi, jakoby przychodząc
 56 2  |             żadną miarą pić nie mogł, abowiem, jako on dom, abo pierścionek
 57 2  |             rzeczy zganienia godnych, abowiem nic może tego żaden inaczej
 58 2  |               co być nijaksz niemoże. Abowiem, iż złe przeciwne jest dobremu,
 59 2  |            miejscu drugiego początek. Abowiem widzi to każdy, iż żadna
 60 2  |             wszytkiego nie jest dziw, abowiem z najlepszego, z najsłodszego
 61 2  |              to rzecz wielka nie zda, abowiem kto co umie, już na to sposobny
 62 2  |               i podobno niepotrzebna; abowiem nierozumiem, aby kto mógł
 63 2  |            kiedy ma, w czym zbłędzić. Abowiem leciwemu człowiekowi, któremu
 64 2  |             który muzyki nie świadom, abowiem jako kowal, chocia w czym
 65 2  |          przydzie, iż nie wiele mówi, abowiem zda sie, iż takowy ma coś
 66 2  |               nic rospustnie strawił, abowiem kto w młodości powścięgliwie
 67 2  |             sie co najwięcej podobał, abowiem po tych godnościach naznaczonych,
 68 2  |           sługa tym sie obrazić miał. Abowiem panowie wielekroć, gdy czego
 69 2  |             więtszą chęcią konał ono. Abowiem im sie tego człowiek więcej
 70 2  |       Myszkowski: Nie mów tego w. m., abowiem tym sposobem musieliby tego
 71 2  |            podług sie tego sprawował, abowiem jeśliby pan był surowy a
 72 2  |           miedzy ludźmi zginąć miała; abowiem (podług mego rozsądku) ta
 73 2  |             ale i ze wstydem słucham. Abowiem jako w. m. wiesz, trudno
 74 2  |         wziętym i w wielkiej powadze; abowiem tej takiej sławie, która
 75 2  |             nauki abo fortylu szukać (abowiem przyrodzenie samo tworzy
 76 2  |         nieprzystojeństwo przystojne, abowiem temu sie jedno samemu śmiejemy,
 77 2  |              pijanice, abo błaznowie, abowiem chocia takie ludzie zda
 78 2  |              w tym znać barzo dobrze. Abowiem ktoby chciał tak contrefetować
 79 2  |      niebaczność gości swych poganił, abowiem, gdy u niego kilka dni nadzwyczaj
 80 2  |             dosyć, com ja powiedział, abowiem i węzłowatego rzeczenia
 81 2  |               to jest silne głupstwo. Abowiem najdują sie tacy drudzy,
 82 2  |                jakoby sie jej podjąć; abowiem ci panowie s tak osobnemi
 83 3  |               tej, o której sie mówi; abowiem tom chciał powiedzieć, co
 84 3  |            sie z drugim nie pomiesza. Abowiem ta płeć godność dworzaninową
 85 3  |               w tym roznego mnimania; abowiem niektóre są rzeczy jednako
 86 3  |             potrzeba, niż mężczyźnie, abowiem wiele tej niedostaje, która
 87 3  |           najmniejszym być nie mogła. Abowiem białejgłowy nie jest s to
 88 3  |            żywota białogłową pokazać, abowiem mógł by sobie drugi pomyślić,
 89 3  |             niewierząc onej powieści, abowiem ile takich białychgłów jest,
 90 3  |              n wszech ludzi być musi, abowiem ona jej mądra powaga z dobrocią
 91 3  |               okrutna krzywda dzieje; abowiem powiedziałeś w. m. wczora,
 92 3  |        białegłowy, ona na świat daje. Abowiem to, co jest w nich inakszego,
 93 3  |            doskonałości Natura miała, abowiem jako ze dwojga tych rzeczy,
 94 3  |          prędkiego a bystrego rozumu, abowiem rychlej pospolicie białagłowa
 95 3  |              przypisał i umieć kazał, abowiem ile mężczyzn mogło być na
 96 3  |           prostego stanu białejgłowy; abowiem ta była tak stałą, iż wiedząc
 97 3  |              tajemnicę chować umiała. Abowiem, wiedząc też ona te, którzy
 98 3  |           tymi była najwiętsza walka, abowiem król ich T. Tatius, który
 99 3  |            ustawaj w. m. w pół drogi, abowiem kiedy w. m. nie zaźrząc
100 3  |              Tego w. m. nie powiedaj, abowiem, jeśli kiedy, tedy teraz
101 3  |             powiedasz) światu gorzej, abowiem z rospustności białychgłów
102 3  |               cnocie, niż białegłowy. Abowiem, kiedy by tak było, tedy
103 3  |      uczyniłby dobrze i mnie i sobie, abowiem odpoczynął by sam nieco
104 3  |              ten, iż rodzą, świat ma, abowiem dosyć sie to już pokazało,
105 3  |              wstydliwe i niewystępne. Abowiem jeśli niemi więcej srom
106 3  |               świecie poszczęścienia. Abowiem, jeśli to nieprawda, s czego
107 3  |            która na świecie trucizna, abowiem ten zapomniawszy swej wiary,
108 3  | powściągliwość była, niż Alexandrowa? abowiem Alexander wielki, zapaliwszy
109 3  |               być czyście na stronie, abowiem jego przykład mało strzymawałości
110 3  |            była, którem tu wspomniał; abowiem jedna s tych trzymając pod
111 3  |              ustawicznie sie najduje, abowiem, kto w to dobrze weźrzeć
112 3  |            abyśmy jej barzo żałowali, abowiem tyle jest mężczyznskiej
113 3  |            drwa ku rozżarzeniu ognia, abowiem rozumie tak ubóstwo, że
114 3  |            kto bez białychgłów żywie. Abowiem kto lepiej frasunki z głowy
115 3  |        nikczemność, nie może popasać, abowiem kto miłuje, stara sie uprzejmie,
116 3  |              jest z murzyńskich ręku, abowiem kiedykolwiek przeciwko nieprzyjacielewi
117 3  |           musiały, by nie białegłowy. Abowiem ktoby sie muzyki, ktoby
118 3  |              wielkiej miłości s sobą, abowiem, iż nie widział tu miedzy
119 3  |              przystoi, która ma męża, abowiem, by w najlepszy obyczaj
120 3  |              od poczciwości odwodzić. Abowiem jeśli sie to trefią miedzy
121 3  |              mówiąc; Łatwia to barzo, abowiem kto chce, aby go miłowano,
122 3  |               woli tego, kogo miłuje, abowiem jeśliż białągłowę panem
123 3  |              rzeczy mówił, abo pisał, abowiem poczciwa białagłowa, kto
124 3  |         wodzem. A tak jest bez chyby, abowiem oczy człowiecze siedząc
125 3  |               Naucz że go w. m. tego, abowiem mimo znaki które w miłości
126 3  |                abo o czym rzecz była, abowiem nie pokazując ona para tego
127 3  |              trudno dać pewną regułę, abowiem siła kroć człowiek, który
128 3  |            niemiała, miłować pocznie, abowiem ona bojaźń (którą ma jeden
129 3  |           nikomu a nikomu nie ufając, abowiem, iż każdy, kto miłuje, stara
130 3  |         wielka a wielka jest podpora, abowiem mimo to, iż i zalecić i
131 4  |             starania w niwecz obraca. Abowiem rychło po tych rozmowach
132 4  |               w nich Boskiej sprawie, abowiem mimo urodę, kształt, i twarz
133 4  |               przywiedziona być może. Abowiem by sie s tego nie miało
134 4  |               szczęście skazić mogło. Abowiem z wiela błędów, które dzisiejszych
135 4  |           łaskę do niego przychodząc, abowiem taki człowiek nie w kubek,
136 4  |           rzemięsłach wyuczenie było, abowiem niemasz sromoty żadnej,
137 4  |             zupełnie od przyrodzenia, abowiem żadna rzecz niemoże sie
138 4  |               to jest istotna prawda, abowiem sie rodzimy sposobni s przyrodzenia
139 4  |              ćwiczenie nie da pomocy. Abowiem kiedy człowiek ma przyść
140 4  |       prawdziwym bólu kęs jeden mylą. Abowiem to jest rzecz ista, iż ci,
141 4  |               nim postawy, niż wątku. Abowiem, chocia niepowścięgliwi
142 4  |           płatne nie czyniąc wygrawa, abowiem mierny człowiek nie dużością,
143 4  |              przystoi wielkiemu panu, abowiem wiele inych cnót s siebie
144 4  |            inych dobrych cnot płynie, abowiem kiedy już człowiek do tej
145 4  |         wszytkich inych cnot królowa, abowiem uczy nas tego czynić, co
146 4  |             niż wielka gromada ludzi. Abowiem gniew nienawiść, przyjaźń,
147 4  |              pomoc w. m. nie pójdzie, abowiem ani jelenie, ani żórawie
148 4  |           roskazowania są pożyteczne, abowiem ciało na to sie rodzi, żeby
149 4  |              człowiekiem śmiertelnym, abowiem dzierży pan Bóg rękę swą
150 4  |               poddani cnotliwie żywą, abowiem poczciwe życie pańskie to
151 4  |           strach na oneż same tyrany. Abowiem cnotliwi królowie nie o
152 4  |      subtylnie obaczania rzeczy bawi, abowiem ten na dwie części rozdzielon
153 4  |            dobra myśl a odpoczywanie. Abowiem dosyć takich panów na świecie
154 4  |         Wszytki są dobre i użyteczne, abowiem ku dobremu sie końcu ściągają.
155 4  |              więcej czasu pokoja, źli abowiem ludzie w dobrym bycie, kiedy
156 4  |           byli w ustawicznej robocie, abowiem wiele dobrego s tego każdemu
157 4  |              a o miłosierdzie prosić. Abowiem nie jest to podobna rzecz,
158 4  |           wieszczby, a wróżki próżne, abowiem gdzieby ku statecznej mądrości,
159 4  |            źli zasię tedyby niemogli, abowiem siłakroć poddanych bogactwa
160 4  |          bogatych, ani barzo ubogich, abowiem bogactwo pospolicie rospycha
161 4  |              wszytkimi królmi królem. Abowiem ten jest najwiętszy na świecie
162 4  |           szczypty, ale całą garścią, abowiem pan Bóg u hojnych panów (
163 4  |              a nieprzystojnie używał. Abowiem, kiedyby sie byli Rzymianie,
164 4  |          modły dawał i ofiary czynił. Abowiem tak wiele dobrodziejstwa
165 4  |            filii, nisi interiissemus. Abowiem w zgubie a przegraniu takowym,
166 4  |       prawdziwie hojnym, kto rozdawa. Abowiem cnota nigdy nikomu szkody
167 4  |               w którą z nich wpadnie. Abowiem jako w owym kółku, które
168 4  |               wszylko w moc dać miał. Abowiem niemasz na świecie takiego
169 4  |               jakiegoś w. m. wyraził. Abowiem bez wątpienia łatwiejby
170 4  |     naznaczeniem tych panów przyznał. Abowiem gonitwa, turniej, szermowanie
171 4  |             doskonałym uczynić miała, abowiem gdzieby pan s przyrodzenia
172 4  |        trudność ja w. m. przyznawana, abowiem, nie mniej to trudna rzecz
173 4  |             to sie ja nie rozgniewam, abowiem urzędom a dostojnościam
174 4  |        Dworzanin doskonały czynić ma. Abowiem gdziekolwiek sie im tren
175 4  |            najświętszych philozophem, abowiem te przymioty nic są przeciwne
176 4  |         cnocie pana, musi być starym (abowiem zbytnie rzadko rozum a umiejętność
177 4  |           miłości nauczył Dworzanina, abowiem tak to potrzebna a pożyteczna
178 4  |            więtszej niż pirwsza była. Abowiem od początku aż do końca
179 4  |          wielką a gwałtowną moc mają, abowiem ona bujność, która sie z
180 4  |            którzy doźrzałe lata mają. Abowiem ci, gdy krew już chłodnąć
181 4  |              Stesichorus przyść miał; abowiem zwykł Bóg wszytki te tą
182 4  |            przygodnie tak sam stanął, abowiem najmniejszy członek jego,
183 4  |                jako jest ciało nasze; abowiem piękność tym więcej ma w
184 4  |             nigdy nań nie przypadnie, abowiem miłą swą, to jest piękność
185 4  |           nikt wypowiedzieć nie umie. Abowiem ta piękność początkiem jest