Ksiega

  1 Ded|     dobrodziejstwo W. K. M. do tego mi pomogło, żem jej jakożkolwiek
  2 1  | Dworzaninowi, aby malować umiał, bo mi sie to widzi rzecz mało
  3 1  |          jednookiemu odmieniłem, bo mi się tak zdało lepiej, a
  4 1  |            dać sie rozumieć. A może mi tego każdy wierzyć, żem
  5 1  |       chciał być skąpy, a nie tylko mi sie nie zda, abym mało około
  6 1  |             miłości powiedział, ale mi sie tak widzi, że przyliż
  7 1  |       niechaj u niego uproszę, żeby mi odpuścił, iż Polaki, a nie
  8 1  |             sie też nie znali, tedy mi to było wolno, wtoczyć je
  9 1  |            Taż też wymówka chcę aby mi służyła do tego, iżem kilka
 10 1  |          Derśniak, pan Bojanowski i mi zacni przyjeżdżali, trefiło
 11 1  |             przyszedł, bespieczniej mi sie widzi, pomagać tego
 12 1  |          chwalić tego nie będę, czo mi sie nie podoba. A do tych
 13 1  |            M. księże, nielza, jedno mi sie do cudzej pomocy uciec,
 14 1  |             lamenty ze łzami, jeśli mi kiedy gorętsza miłości iskra
 15 1  |            nie miała porównać. A to mi sie zdała rzecz nacięszsza,
 16 1  |          mego przewinienia widziała mi sie ona pirwsza boleść jako
 17 1  |             tak począł: Radbym, aby mi to było wolno M. panie,
 18 1  |             nie godzien: Widziałoby mi sie M. panie, abyś W. M.
 19 1  |             gra barzo podobała. Ale mi idaie o to, żeście sie W.
 20 1  |            znam postawę jego, widzi mi się, że miał nam coś osobnego,
 21 1  |        Dworzaninowi należy; a na to mi świadków nie trzeba, abowiem
 22 1  |      powiedział pan Myszkowski: Zda mi się, iżby lepiej jakąkolwiek
 23 1  |           wszech W. M. wymówi, i da mi tę wolność, że będę mógł,
 24 1  |           strofowania mówić to, czo mi naprzód do ust przydzie.
 25 1  |        także Dworzany chwalić, jacy mi sie najbarziej podobają,
 26 1  |             a s tem przestawać, czo mi sie podobniejszego do prawdy
 27 1  |           któremi przyczynami widzi mi się, iż fortuna ma przodek,
 28 1  |    kształtowne dosyć członki, jedno mi sie troszkę przykrotszym
 29 1  |        panie Lubelski proszę, żebyś mi tego przeźrzeć raczył, bo
 30 1  |           pomnie, panie Kryski, zda mi sie, żeś w. m. wielokroć
 31 1  |             wszytko przystało, i to mi sie widzi, że w. m. kładziesz
 32 1  |       najduję ja jednę drogę, która mi sie widzi być do tej przystałości
 33 1  |         silna wada, ale pismu widzi mi sie, że to przynosi powagę
 34 1  |        Odpowiedział pan Kryski: Zda mi się, żem ja już niemal wszytko
 35 1  |             dosyć stało, powiem, co mi sie widzi i o tych drugich
 36 1  |       naszej pewnej wiadomości, ani mi sie widzi rzecz potrzebna,
 37 1  |         włośniej być nie może. I to mi sie też nie źle podoba,
 38 1  |            mie w. m. pytać, ktoryby mi sie s tych językow, ktore
 39 1  |      piękność na mnimaniu stoi, zda mi sie, że to jest rzecz barzo
 40 1  |            cnotą, po cnocie nie zda mi sie, aby go w czo piękniej
 41 1  |             na szalonego. A gdzieby mi przyszło s takiemi o tym
 42 1  |          jeśli dobrze pomnię, widzi mi sie, żem gdzieś czytał o
 43 1  |            ją zna doskonale.~Wiedzi mi się, panie Kryski (rzekł
 44 1  |    Odpowiedział pan Kryski: Nie zda mi sie, panie Lupa, aby w tym
 45 1  |           zaś pan Wapowski: Cięszko mi na w. m. panie Kryski. Dopieruczkoś
 46 1  |          tego każdy rad słucha.~Zda mi się, panie Kryski, rzekł
 47 1  |           na lutni sie uczył. I zda mi sie, żem czytał, czo Plato
 48 1  |             głowie swej ukował, zda mi się, żeby lepiej, aby on
 49 2  |            baczenie. A dla tego zda mi sie, iż staremu człowiekowi
 50 2  |      namniejszej rzeczy zmacać, zda mi się, że to jest rzecz i
 51 2  |    powiedział: Te regułki w. m. zda mi sie, iż nie wiele komu pomogą,
 52 2  |          dał, zydzie sie też, widzi mi sie, tu do tego, a to tak:
 53 2  |            szermować nie mieli; zda mi się, iż tę rzecz w. m. subtylnie
 54 2  |           czerstwości potrzeba, zda mi sie aby ich przed panem
 55 2  |             ja już poty mowił, póki mi w. m. każesz, tego wierę
 56 2  |           powiedział pan Lupa, chce mi sie tu w. m. troszkę zabawić.~
 57 2  |      którego pomnisz, proszę namień mi go w. m.~Odpowiedział pan
 58 2  |            wszytko uczynię, roskaże mi, abych zabił kogo jemu kwoli,
 59 2  | Odpowiedział pan Myszkowski: Odpuść mi w. m. niechcę zabrnąć tak
 60 2  |          Rzekł pan Bojanowski: Więc mi to acz nic w. m. powiedz.
 61 2  |             czyli uczynić tak, jako mi sie lepiej widzi.~Odpowiedział
 62 2  |            okrom tego czasu nie zda mi się, aby dworzanin miał
 63 2  |          mową nic począł sobie.~Zda mi sie, że nie przystoi (rzekł
 64 2  |        rozumiał, omylił; przychodzi mi to często na myśl, iżby
 65 2  |    mężczyzny, jako i białogłowy, bo mi sie zda, kiedy by człowiek
 66 2  |           na zabawie sie trawi, zda mi sie to rzecz barzo potrzebna
 67 2  |            kto zamną stojąc w karty mi patrzy, nie dla wróżki,
 68 2  |            w. m. nie myślił. Ale iż mi sie to podoba, kto nadobnie
 69 2  |             bystrego zabawa, ale to mi sie do szachów niepodoba,
 70 2  |         grawa w drodze jadąc.~Wierz mi, w. m., odpowiedział pan
 71 2  |             weźmie. A przeto tak by mi sie zdało, aby w tym dworzanin
 72 2  |             i kto tu z w. m. iż gdy mi więc kto baczny powiedał
 73 2  |              gdym ją uźrzał, daleko mi sie podlejsza zdała, niżem
 74 2  |           Myszkowski jął mówić: zda mi sie, żem też czytał, iż
 75 2  |      przyjadło nigdy.~Mam za to, że mi już J. M. pan Lubelski milczeć
 76 2  |        teraźniejszej nikczemnej już mi nie staje.~Powiedział tu
 77 2  |         trefną powieścią drugie, bo mi sie widzi, iż na tym wiele
 78 2  |        czasu używać go ma. Bo widzi mi sie, iż pan Kostka tego
 79 2  |           pan Derśniak rzekł; Widzi mi sie, panie Myszkowski, iż
 80 2  |             używać go ma, tyle, ile mi pokaże moje błahe baczenie,
 81 2  |           Doktor zasię: Ale powiedz mi, co mi wskazał na moje pytanie,
 82 2  |           zasię: Ale powiedz mi, co mi wskazał na moje pytanie,
 83 2  |          sie w. m. frasować, śniłoć mi sie owo wszytko, com w.
 84 2  |         mnie pokój, iż ja idę, jako mi sie podoba.~A drugi, tez
 85 2  |        dalej ten bywał, niż ty, kto mi to pisał; sługa nie przeciwiąc
 86 2  |            miedzy inemi rzeczami to mi sie najdziwniejsza zdała.
 87 2  |             się, daj was zabito, bo mi tak barzo ciężko, iż ledwe
 88 2  |            kiedy na sądzie ostatnim mi rzecze: Redde rationem villicationis
 89 2  |           Księże plebanie, przydzie mi u was manducare pascha.
 90 2  |           kiedy je czynił. Przyszło mi toż tu na myśl, jako w on
 91 2  |              Odpowiedział: Jeszcześ mi sie w. m. tym nie zganiła,
 92 2  |              we zdrowiu wrócić, daj mi pieniądz. Pan oto, że mu
 93 2  |            rzekł do ubogiego: Dajże mi teraz pokój, nie dam ci
 94 2  |          patrzysz w ziemie, powiedz mi, jeśliś go ty nie nalazł ?~
 95 2  |           go ty nie nalazł ?~Dobrze mi sie też to podoba, kiedy
 96 2  |          ten, ksiądz umrzeć, a dwie mi był jeszcze spełnić powinien.~
 97 2  |         powiedział sługom swym: kto mi - prawi - nowinę przyniesie,
 98 2  |             gwałtowne powietrze nie mi - prawi - prezerwatywy nie
 99 2  |            rośmieszyć może. Ale zda mi sie, że tego dosyć, com
100 2  |        Myszkowski odpowiedział: Tak mi sie ten giełk dobrze podobał,
101 2  |           gniewali, i łajali: Bodaj mi to zabit czynił, a drudzy
102 2  |            przebóg cie proszę, ozwi mi sie. Dopiro sie straż nauczona
103 2  |            miłosierdzie proszę, wdy mi powiedz, com uczynił, bo
104 2  |           przyjacielu, przesiedzieć mi twego wina, a by cie było
105 2  |          półgębkiem, ki djabeł, cóż mi sie sstalo? Chłopiec, jesteś
106 2  |             Pukarzewski: ba dobrzeć mi leżeć, ale mi to ki djabeł
107 2  |            ba dobrzeć mi leżeć, ale mi to ki djabeł w gębę. Chłopiec
108 2  |        mieli, iż mówić nie śmie, bo mi prawi - zakazał barwierz.
109 2  |             nauczyć cie mogę, jedno mi zdzierż słowo, jakoś obiecał.
110 2  |        jeśli co umiem. Atoli roskaż mi co dziwnego uczynić, uźrzysz
111 2  |          Lipnicki jął mu mówić: daj mi pokój, przebóg cię proszę,
112 2  |             na kradzież poszły, nic mi sie zgoła nie podobają.~
113 2  |         rzekł tak pan Kryski: Widzi mi się, panie Dersniaku, żeś
114 2  |            dziwuję. I owszem więcej mi to dziwno, że kiedy w. m.
115 2  |              żem nie jest, ale mało mi w. m. osobnych ludzi pokażesz,
116 2  |          rzeczy. Ale iż teraz widzi mi sie pozno, nielza jedno
117 2  |          dał dworzaninowi, bo widzi mi sie, że tego dosyć, jeśli
118 3  |           przyszło. Wiem pewnie, że mi ich godność i osobne przymioty
119 3  |        część Polski przyzna, I tego mi też żaden za złe mieć nie
120 3  |             w sobie, niepotrzeba by mi inych świadków, gołym moim
121 3  |             trzy boginie, ale jeśli mi jej jakie poczciwe białegłowy,
122 3  |            my od nich są różni. Ale mi sie widzi, iż niejest tego
123 3  |              M. pan Lubelski: Widzi mi sie, iż każdy pan wypuści
124 3  |       trudno sprostać mam, snadź by mi łatwiej przyszło uczynić
125 3  |     białejgłowie ćwiczenie) nic zda mi sie, aby ochotę zbytnią,
126 3  |            powagi ubiorem i obyczaj mi do tego sposobnemi. Takież
127 3  |             życiu przestaje.~Dziwno mi (rzekł tu pan Bojanowski
128 3  |             niż one wniść mogą, zda mi sie to wielkie błazeństwo.~
129 3  |           Ale pódźmy dalej. Kazałeś mi w. m. przypatrzyć sie sprawam
130 3  |             tedy nie umiem, Lecz to mi sie widzi być istotny znak
131 3  |   bałwochwalców wiele, acz wiem, że mi w. m. na to powiesz, iż
132 3  |        miejsce, tegom ja pewien, iż mi w. m., panie Bojanowski,
133 3  |           Prawdę w. m. mówisz, iżby mi nie było sporo (odpowiedział
134 3  |            wyliczać miał, trzeba by mi na to długiego czasu, a
135 3  |         jednej białejgłowie, a musi mi to pan Bojanowski przyznać,
136 3  |              m. miłościwy panie, iż mi pan Bojanowski niechce dopuścić
137 3  |  Odpowiedział pan Bojanowski: Widzi mi sie, iżeś tu w. m. chciał
138 3  |            je chciał liczyć, liczby mi nie stanie, zwłaszcza pocznęli
139 3  |       zginęli.~Rzekł pan Kostka: To mi w. m. jedno jedne białągłowę
140 3  |          ilem mógł) dosyć, przystoi mi to, abym ustąpił temu, kto
141 3  |             Ale miły panie, powiedz mi to w. m., czemuż też tak
142 3  |      spomnieć obiecał, rozumiem, że mi w. m. dalej mówić nie dopuścisz.~
143 3  |             za wielką rzecz, gdy by mi było wolno za tą pogodą
144 3  |        kupić, abych żałował. Odpuść mi w. m., panie Bojanowski,
145 3  |            tu pan Bojanowski: Widzi mi sie, panie Myszkowski, iż
146 3  |             Myszkowski, iż takowych mi białychgłów teraz w. m.
147 3  |            serca mię miłuje i umysł mi swój bez inej pociechy dała,
148 3  |       chciał, a nad jej wolą, bo by mi sie tak zdało, żem jest
149 3  |       Bojanowski: I owszem, miałyby mi białegłowy za to dziękować,
150 3  |       spytam w. m. o nieco. Powiedz mi to w. m. gdyż dworna pani
151 3  |       naszego dworzanina wrócić, bo mi sie zda, że mu jeszcze i
152 3  |      odpowiedział pan Dersniak, żeć mi sie wielka krzywda od tych
153 3  |            barzo nic przesadził, co mi owo do panny przyszedszy
154 3  |          nie mogło, a też nie widzi mi sie, aby czas znieść mógł
155 4  |            niemógł do woli. I widzi mi sie, by tacy wszytcy byli
156 4  |            zazdrości oczyścił, jako mi to wczora zadano, żebych
157 4  |            i owo żądzej. Przeto zda mi się, że tego nie może żaden
158 4  |       Kostka, nie jest zły, ale zda mi sie, iż więcej w nim postawy,
159 4  |         baczył, panie Wapowski, zda mi sie, iżeś w. m. potwierdził
160 4  |            im serce każe. Nadto zda mi się, iż to przystoi, aby
161 4  |            aby pana uczył cnoty, bo mi sie tak widzi, żem to gruntownie
162 4  |          będzie mej mowy koniec, bo mi sie zda, żem więcej powiedział,
163 4  |             chciał mu wolnie to, co mi sie widzi, powiedzieć, wiem
164 4  |             nie umiem. Wszakoż, gdy mi to w. m. każesz, abych panu
165 4  |             nie przyłożył, zdało by mi sie przedsię, żem ku onemu
166 4  |              iż dla tego ustaję, że mi sie odpowiedać nie chce,
167 4  |           Rzekł pan Dersniak: Widzi mi się, iż dla piękności, a
168 4  |             prawdę tłumi. Jeszczeby mi sie też i to widziało, żeby
169 4  |      wszytkiego Królestwa.~Przyszło mi też to na myśl. Królowie,
170 4  |        dobrych zwyczajach żyli, ale mi sie widzi, że to dosyć na
171 4  |         prawdy Krystusowej, powiedz mi w. m. czy nie obróciłoby
172 4  |      Lubelski powiedział: Nie widzi mi sie, aby już do tego teraz
173 4  |       dobrego hetmana), barzo widzi mi się, nie przystoją. A tak,
174 4  |      Przystępując tedy ku temu, coś mi w. m. zadał, tak powiedam,
175 4  |             ostre czyni. Przeto zda mi sie, iż chocia Dworzanin
176 4  |          czci a chwały pełne. I zda mi sie, że Homer jako dwie
177 4  |            starym, zaprawdę nie zda mi sie, aby miłość, którą drudzy
178 4  |            miłować mogą, s powieści mi pana Wapowskiego urosło,
179 4  |              myślą miłować, i widzi mi się, iż na takowym używaniu
180 4  |   przedsięwzięcie, a przeto nie zda mi się, abym miał głębiej w
181 4  |           Lubelski kazał, a wszytcy mi jęli prosić, toż dopiero
182 4  |       Dworzaninowi młodemu. I widzi mi sie, że to słusznie bo Dworzanin