Ksiega

  1 1|          chociażby też i wniść mogły, tedy mądry czytelnik obaczy snadnie
  2 1|               grawa; a jeśli kto gra, tedy barzo rzadko. U nas nie
  3 1|        przetarcie drogi nie zawadzi), tedy to acz nic niechaj u niego
  4 1|          chociażby sie też nie znali, tedy mi to było wolno, wtoczyć
  5 1|               i umiał roskazować. Ten tedy taki Biskup, Sokrates drugi,
  6 1|               i godnych ludzi.~Rychło tedy potym, kiedy Krol Jego M.
  7 1|          będzie początkiem tych gier, tedy przedsię może im dać dobry
  8 1|          odpowiedział ksiądz Biskup), tedy panie Wapowski, W. M. roskazuję,
  9 1|                A gdy każdy swą powie, tedy obierze Jego M. ksiądz Biskup
 10 1|              i zachować pragnął. Stąd tedy chciałbym, aby nastała gra
 11 1|               ja porządku nie psował, tedy tak powiedam, iż ktoby chciał
 12 1|      przystąpi, ćwiczenia nie będzie, tedy jako drzewo ogrodne w leśne
 13 1|                a serce niezwyciężone, tedy ja już na tym przestanę,
 14 1|          przestąpić niemógł, znikając tedy, a w rzeczy nie pragnąc
 15 1|               nogi zdadzą. Raczże nam tedy w. m. powiedzieć, czego
 16 1|              w rożnych twarzach. Taka tedy gładkość niechaj będzie
 17 1|            zapomniał. Po umiejętności tedy z broniami chcę to mieć,
 18 1|             hybać nie ma. Umiejętność tedy rycerskiego prawa wielki
 19 1|            kąska nie przystoi. W tych tedy rzeczach, ktore mu przystoją,
 20 1|            kto ją tłumi. Wracając sie tedy do wydwarzania, to powiadam,
 21 1|      Alesander Myszkowski powiedział: Tedy sie to w. m. nie podoba,
 22 1|        troszkę wyszej począć. Naprzód tedy, abyście w. m. wiedzieć
 23 1|               jest najpirwszy. S tego tedy narodu, kiedy jedni tam,
 24 1|             im natura czego nie dała, tedy ony rozumem chczą tego nadstawić;
 25 1|               pożytku nic przyniosło, tedy ten sam, za wiele mu stanie,
 26 1|               chcą uść za uczone. Tym tedy kształtem mój Dworzanin
 27 1|           często grą na lutni. Któryż tedy żołnierz będzie taki, iż
 28 2|             ludzki widzieć. Przyczyny tedy obłędu tego ja inej w swej
 29 2|               jedno s tycli przyjmie, tedy i drugie poniewoli wziąć
 30 2|            dawnych łotrów. Niechaj że tedy ci starcy tamtych swoich
 31 2|              wtorym przybieży. Po tym tedy krótkim poswarku, gdy pan
 32 2|          baczenie jego puściło. Rzecz tedy pana Kryskiego wczorajsza,
 33 2|           niczym jemu nie sprzeciwię; tedy tak około ślachectwa, jako
 34 2|            wieldze ozdobić może.~Chcę tedy, aby Dworzanin nasz, gdy
 35 2|               czym spomnieć przydzie, tedy s taką przestrogą, jakoby
 36 2|               włosku tańcować umie, i tedy i owedy, idąc po ulicy nieznacznie
 37 2|              też już tego nie czynił, tedy dla onego zwyczaju, który
 38 2|             chocia w czym inym słaby, tedy rękę dla onego zwyczaju,
 39 2|              roskosz z muzyki. Takowa tedy roskosz s samego słuchania
 40 2|              chce jasną prawdę powie, tedy oni każdemu spór trzymają,
 41 2|             inego pana prosić umyśli, tedy będzie miał oko na czas,
 42 2|               jeśli sie wymówi kiedy, tedy jednak nie będzie rozumiał,
 43 2|           rzeczy poważne a potrzebne, tedy sie już tam nie zyda, ale
 44 2|           odpowie, abo jeśli odpowie, tedy s kwaśną postawą, a barzo
 45 2|               swej odjechać nie może; tedy zawdy inedy nie telko wolno,
 46 2|              zasię dobrze sie zdarzy, tedy szczęściu za to dziękować
 47 2|          naszych ustały. Wracając sie tedy zasię do rzeczy, tak powiedam
 48 2|                abo co takiego; s tych tedy rzeczy wielekroć człowiek
 49 2|                bo kiedy takim będzie, tedy, każdy patrząc na to, będzie
 50 2|            kto kiedy,na to wyciągnie, tedy hnet, maluczką rzecz przegrawszy,
 51 2|               na świecie człowiekiem, tedy mu sie zmylą szyki. A zasię
 52 2|          będzie, jako nikczemny chce, tedy, co jedno pocznie, każdy
 53 2|            tam pan pół psa, pół kozy, tedy jednak jedna przed drugą
 54 2|        nagotował; mali też co czynić, tedy wtąż, ale niechaj tego znać
 55 2|              którą prawie dobrze umie tedy sie naschwał dobrze w niej
 56 2|               jeśli J. M. nie uczyni, tedy moimże własnym wyrokiem
 57 2|   najtrefniejszym, a najwięcej mówić, tedy sie więc we wszytkim głupstwie
 58 2|           mnie jest rzecz nic można), tedy w. m. panie Derśniaku z
 59 2|         stanie, będziesz musiał. Gdyż tedy wola to jest w. m. M. panie
 60 2|             co jest ludzi na świecie, tedy żadnego dobra myśl nie mierzy,
 61 2|           serce pocieszyć mógł. Każda tedy rzecz, która ku śmiechu
 62 2|             uczyniłby temu dosyć. Tej tedy trefności, której sie ludzie
 63 2|            uszczypliwym. Wracając sie tedy ku rzeczy około trefnowania,
 64 2|              a miłości ludzkiej. Tego tedy pana słyszałem raz powiedając,
 65 2|               po trzecim zatrąbieniu, tedy miedzy was wskoczą wieldzy
 66 2|             przyswobodniejszym powie, tedy w to pięknie ugodzi, iż
 67 2|             tycze, kiedy jest mierne, tedy człowieka, który onego ducha,
 68 2|             niż słowy karania.~S tych tedy trefności, które w krótkim
 69 2|        pachołek zaraz: kiedyś kozieł, tedy w chlewie twa gospoda. To
 70 2|          jakiego ja mam w sąsiectwie, tedy sie djabłu godził, bo mnie
 71 2|               bywaj do prawa.~Takowym tedy trefnościam ludzie sie radzi
 72 2|          urlieńskiego krzywdy.~Takowe tedy powieści Królów, Książąt,
 73 2|               po mnie, abych wierzył, tedy ja, już to dla w. m. uczynię,
 74 2|               jeśli tobie nie pomogą, tedy tym pomogą, których twoja
 75 2|      roskazanie w. m. abych siedział, tedy ja siędę, i siadł. Więc
 76 2|            obiecał, wyprawisz. Raczże tedy w. m. w to zaprządz a nas
 77 2|            tego zapomnieć niechcieli, tedy nielza jedno sie uiścić.
 78 2|               obrażliwej, a jeśli co, tedy nie barzo. Otóż jako w trefnych
 79 2|           wielkie zaścia bywają.~Żart tedy, abo kunsztowna posługa
 80 2|               sam naprzód nie pojadę, tedy w. m. żony mej widzieć nie
 81 2|            wyrządzają towarzystwu. Ci tedy jednego czasu w Wilnie,
 82 2|               kłusać musiał.~Takowych tedy żartów abo kunsztownych
 83 2|             strona jednać niechciała, tedy do takowegoż zaś więzienia
 84 2|               wisająca z ręki. Gdy to tedy sprawił, szedł na zamek
 85 2|               wrzeczy conjuracye, a i tedy i owedy słowo jakie niezwykłe
 86 3|              kości słoniowej.~Naprzód tedy, co tu pan Bojanowski powiedział,
 87 3|          wiedzą, A kiedy taką będzie, tedy ludzie przypatrzywając sie
 88 3|          kiedy sie białagłowa urodzi, tedy sie to omyłką, abo prze
 89 3|               w. m. do nauk obrócisz, tedy i o tym kronikarze piszą,
 90 3|            wymową swą wywadzały. Gdyż tedy mężczyzna w istności swej
 91 3|               też, bym dobrze chciał, tedy nie umiem, Lecz to mi sie
 92 3|               nic przydać nie trzeba, tedy acz nic w. m. dostatecznie
 93 3|              już jeśli nie z miłości, tedy z bojaźni muszą powolne
 94 3|            był gorzski a przykry. Już tedy, panie moj, przyjmi do siebie
 95 3|         sstało, jako w. m. powiedasz, tedy już takowych białychgłów
 96 3|                Semiramis i Cleopatra; tedy też zasię ani słychać teraz
 97 3|       powiedaj, abowiem, jeśli kiedy, tedy teraz najdują sie białegłowy
 98 3|           Abowiem, kiedy by tak było, tedy by oni łatwiej sie od wszytkiego
 99 3|              pozwolił) niż mężczyźni, tedy też bez wątpienia godniejsze
100 3|              jednemu rotmistrzowi. Ta tedy będąc w nieprzyjacielskim
101 3|           roku, rok krzepczy, opiera, tedy podżeganie ustawiczne, chytrość
102 3|           godna jeśli nie inej łaski, tedy acz nic tego miłosierdzia,
103 3|         puszczona, co jeśli tak jest, tedy przedsię nie tę ja przyczynę
104 3|             około miłości, abo pisać, tedy niechaj to tak skromnie,
105 3|                zaraża je chorobą. Tym tedy kształtem Dworzanin i miłość
106 3|               jedno już został takim, tedy i ja rad przestawam: a miał
107 3|            rzeczy Dworzanin odmienił, tedy w niczym inym, chyba w tym,
108 3|              tego w. m. nie uczynisz, tedy będziem wszytcy tak rozumieć,
109 3|               rospostrzenia.~Do jutra tedy odłóżmy (rzekł pan Lubelski),
110 4|        prądnickiej wróćmy.~Na zajutrz tedy po trzeciej rozmowie (jako
111 4|          końcu, o którym ja rozumiem, tedy nietelko nie są szkodliwe,
112 4|               wysokiej chwały.~Koniec tedy a cel, o którym sie tu jeszcze
113 4|            sie więc w czym obłądzili, tedy wdy słuchali napominania
114 4|              łaskę przyszli; dla tego tedy Dworzanin onemi osobnemi
115 4|            takiejże sławie pięli.~Tym tedy kształtem powiedzie Dworzanin
116 4|          każdy, by też był najgorszy, tedy sie za dobrego, za sprawiedliwego,
117 4|      sprawiedliwie pragnąć mieli. Tym tedy sposobem w każdym z nas
118 4| niebespieczeństwa onego wyszedł. Wnet tedy takowi Indzie, których rozum
119 4|              jako baranek za owcą. Ta tedy cnota jest prawie doskonała,
120 4|          sprawować a rzędzie. Za temi tedy, którem wyliczył cnotami,
121 4|               a wiecznych przyrównać, tedy królestwo ziemskie podobne
122 4|            pasterzmi bydła. Dla tych. tedy rzeczy ja tak rozumiem,
123 4|    zepsowawszy, sama regiment weźmie; tedy miedzy tym wszytkim nigdziej
124 4|          mieli, to nigdy nie jest. Ci tedy takowi ludzie s przyrodzenia
125 4|               niebieskiej machiny.~Są tedy ludzie poruczeni od Boga
126 4|             wszytko to może, co chce, tedy na ten czas trzeba sie obawiać,
127 4|               Dersniak spytał: Któryż tedy s tych dwu żywotów, panie
128 4|         przypisane w. m. nie dostawa, tedy podobno tego, na czym niewiele
129 4|               Wszakoż przedsię Król i tedy i owędy okiem swym doźrzeć,
130 4|               kiedy Dworzanin sprawi, tedy dopiero wszytko ono ugruntują
131 4|              nie odstrzelą, a inaczej tedy nie jest mądrość, ale chytrość
132 4|               ziemi czynić mogli.~Już tedy i to, i co drugiego ktemu
133 4|             świecie błogosławieństwu, tedy ten pan, który im roskazował,
134 4|           opuścić mieli. Wracając sie tedy do pirwszego, tak powiedam,
135 4|           cnotę, jako na cel patrzał; tedy trudno będzie miał umieć
136 4|              którzy, kiedy rozdawają, tedy z jakąś nie ochotą, skąd
137 4|            jeśliby sie w prawo wdali, tedy abo je prędko rostrzygnąć,
138 4|               nic wątpić nie trzeba), tedy przedsię dosyć mam na tym,
139 4|              kiedykolwiek mu sprosta, tedy przedsię nie tym przezwiskiem
140 4|            dworzaninowę. Przystępując tedy ku temu, coś mi w. m. zadał,
141 4|           czego potrzebuje rola. Jest tedy siła na świecie tych panów,
142 4|              kiedykolwiek mu sprosta, tedy przedsię nie tym przezwiskiem
143 4|            sie jemu umieć naznaczyły, tedy niemasz o co mówić, bo ten
144 4|            tym jego skazie mieli. Tym tedy sposobem dosyć uczyni urzędowi
145 4|          kiedy mu sie odejmie miłość, tedy jednym stopniem stanie sie
146 4|               posłuszen być nie miał, tedy ani tego, ani żadnej inej
147 4|             miłować przystoi.~Naprzód tedy macie to w. m. wiedzieć,
148 4|        drugiej myślą dochodzimy. Gdyż tedy jedno tym trojem, myślą,
149 4|        kubkiem pije, a ocknąwszy się, tedy także pragnie, jako i pirwej.
150 4|        pragnie, jako i pirwej. Takowa tedy miłość jest najniefortunniejsza,
151 4|           pożądał, abo jeśli dojdzie, tedy wszytko złe s tym mu przydzie,
152 4|          barzo wybijają s kloby. Gdyż tedy to tak jest, co mnimam,
153 4|               rozum rządzi, przyłożą, tedy sie iście w tym nie zawiodą,
154 4|              kłopoty, boleści, nędze, tedy przedsię ten tego zysk jest,
155 4|           powiedają, co kiedy uczynię tedy i do rzeczy w. m. przydę,
156 4|            gorącość od ognia. Cudność tedy zwierzchnia prawdziwy znak
157 4|            sie temu chce przypatrzyć, tedy tak najdzie, iż cokolwiek
158 4|               Bojarnowski powiedział, tedy bezwątpienia cudne białegłowy
159 4|               ni ocz nie prosi, zawdy tedy piękne odmawiać zwykły,
160 4|               przywieść może.~Ku temu tedy idąc, tak powiedam, iż ponieważ
161 4|              jeśli sie płomień udusi, tedy i niebespieczeństwo zginie.
162 4|            wziąwszy za wodza. Naprzód tedy niechaj w to weźrzy, iż
163 4|               duszną patrzy. Przydzie tedy odłączyć piękność od wszelakiej
164 4|            rzecz czynić mogła. Siejąc tedy tak piękne ziarno, wznidze
165 4|             by nic gorszego nie było, tedy to samo kiedy człowiek osobno
166 4|             mogła. A to kiedy będzie, tedy ten Dworzanin nie młody
167 4|              we śnie widziała. Jeśliż tedy ta piękność, którą oczyma
168 4|               do nieba leci.~Obróćmyż tedy myśli wszytki i siły duszne