Ksiega

  1 1|             był podobno mądry uczynić temu dosyć, ale ja prostak anim
  2 1|        stronie, niż w mieście uczynić temu dosyć. A w tym nie szukał
  3 1|               rozmowne, i barzobym ja temu rad, aby sie ich też u nas
  4 1|               sie widzi, pomagać tego temu, który to naprzód wywrze,
  5 1|               jednego ucznia mają. Ku temu ksiądz Biskup powiedział:
  6 1|            mnie nie będzie trudno. Ku temu ksiądz Biskup rzekł: Czegoś
  7 1|               coby mniej szkodziły, i temu, który miłuje, i temu, kogo
  8 1|               i temu, który miłuje, i temu, kogo miłują. Gdy tak powiedział
  9 1|              być musi. Otóż przeciwko temu czo sie dzieje za skażeniem
 10 1|            trudno czo mówić, i trudno temu człowiecza mądrość zabieżeć
 11 1|            oddzielne przypadki, ktore temu służą, kogo prawym Dworzaninem
 12 1|            było każdemu wolno przeciw temu mówić. Kończył przedsię
 13 1|                powiesz, będzie zdało, temu niech będzie wolno przeciwko
 14 1|              tego włożył, któryby był temu zdołał i każdą rzecz dowodnie
 15 1|          widzi, nie przyść acz nic ku temu kresu, ku któremu przyszedł
 16 1|       pirwszego ziarna wzięło, podaje temu ziarnu, ktore wypuszcza
 17 1|             znacznej przyczyny, jedni temu, drudzy owemu dziwnie życzą;
 18 1|               drugimi słynął, czyniąc temu dosyć po wszelki czas i
 19 1|            wieść, a hetmanić mogł, bo temu niewiedzieć, gdzieby był
 20 1|           teraz nie zardzewiał.~Rzekł temu pan Lubelski: J. M. nie
 21 1|            Powiedział pan Derśniak ku temu: Małom ja widział osobnych
 22 1|            tym kochać będę.~A gdy sie temu i ten i ów rozśmiał, jął
 23 1|           nazbyt mały, bo więc obojgu temu dziwują sie ludzie, prosto
 24 1|                skakanie i ine podobne temu, w czym sie ludzie żarkości,
 25 1|               chciał, ja odpuszczam i temu, który już wystąpił, i temu,
 26 1|           temu, który już wystąpił, i temu, kto sie jeszcze dopuścić
 27 1|        ochędożnym chcze być, iż bieda temu chłopcu, któryby gębki abo
 28 1|               i gaśnie nie bez ohyzdy temu, kto ją tłumi. Wracając
 29 1|         dziwnie szpaci. Przypatrz sie temu każdy z w. m. jako owo brzydka
 30 1|               tak sobie myśli, kiedyć temu tak to łatwie przychodzi,
 31 1|              pisać, jako ma przyść ku temu.~Nie wiem, by czego więcej (
 32 1|              i nie ledajakich rzeczy, temu słowa nie popłyną Toż też
 33 1|    człowiekiem, i w kim jest ta chęć, temu mało czego więcej trzeba.
 34 1|               panie Lupa, potrzeba ku temu, aby był muzykiem, iżby,
 35 1|              białejgłowie zeszły, abo temu męszczyznie, ktoryby obyczajmi
 36 1|              ma być dobrze wychowany, temu trzeba, żeby i muzykę umiał.
 37 1|              abo nie czuje jej smaku, temu (rzecz pewna) źle w głowie
 38 2|              bojaźń i wątpienie, abym temu, co na mię J. M. pan Lubelski
 39 2|        niechaj sie stosuje bacznie ku temu wszytkiemu, czo mowić abo
 40 2|              magnes kamień żelazo. Ku temu też i to przyłożę, aby ostatnim
 41 2|          ważyć ono sobie będą. A jako temu przystoi lutnię wziąć w
 42 2|            chciwy; nieprzyjaciel wnet temu, kto go s czego upomina.
 43 2|           zabawy są ludzi szedziwych, temu oni okrom tańcu, okrom muzyki
 44 2|     wdzięcznego powiedzieć chce. A ku temu tak przydzie, kiedy będzie
 45 2|               od niego stronić, aż ku temu przydzie, iż im takowy człowiek
 46 2|         podziwował i poradował, iż ku temu przyszli, co im jest wielką
 47 2|                zwłaszcza kiedy kto ku temu jeszcze jest skromnym. Kto
 48 2|             skromnym. Kto sie z w. m. temu przypatrzył kiedy owo kto
 49 2|               znal i swoje siłę, a ku temu dopiero, żeby sie stosował,
 50 2|              przydzie, a czas jest po temu, niechaj ucieszyć mową,
 51 2|        budowaniu, w pisaniu i w inych temu podobnych; a drugie są,
 52 2|            nim zjął czapkę; niewierzę temu, abyś go w. m, z owej postawy
 53 2|             ubrać mnie kazano; czynię temu dosyć, ile mogę.~Iż tu byl
 54 2|            chciała.~Pan Kostka tak ku temu powiedział: By ta powieść,
 55 2|        spólnym trefują. Dosyć jest ku temu, co sie powiedziało, tego
 56 2|          trefność poczytać chciał.~Ku temu pan Derśniak rzekł; Widzi
 57 2|        wywieść obiecał, nie uczyniłby temu dosyć. Tej tedy trefności,
 58 2| nieprzystojeństwo przystojne, abowiem temu sie jedno samemu śmiejemy,
 59 2|            kiedy kto szydzi, nikt sie temu nie rośmieje, iż źli ludzie
 60 2|          posłał, abym sie przypatrzył temu: Ja pak wiżu u ciebie nie
 61 2|              Gdy sie tu każdy mądremu temu wynalaskowi rośmiać musiał,
 62 2|       pospolicie ludzie dziwują, jako temu, które z bystrego rozumu
 63 2|             rycerz koszowy powiedział temu, który ciągnął kota: Miły
 64 2|               mnimanie.~Przypatrz sie temu każdy, jeśli owo nie trefnie,
 65 2|             mówiąc, iż, kto ma rozum, temu sie do wolej nic dadzą ludzie
 66 2|           będzie za łaską w. m. abych temu mógł niewierzyć. A gdy on
 67 2|              jeść nie mogę.~Nieco też temu podobne ono pana Kaspra
 68 2|          czysty dom i umarł.~W rodzie temu jest i ono J. M. pana Ocieskiego,
 69 2|          wszczepił w mym sadu.~Więc i temu, co kto rzecze z gniewu,
 70 2|             takim dekrecie?~Przeciwne temu jest, gdy kto skurczywszy
 71 2|               i twarz i brodę masz po temu, iż z góry za obrzyma ujdziesz.~
 72 2|          księże, jakoż to ma być, jam temu księdzu na on świat pomógł,
 73 2|            inszy?~Musi sie człowiek i temu rośmiać, kiedy kto pożąda
 74 2|              mimo to wszytko potrzeba temu, kto ma być trefny, aby
 75 2|            przyrodzenie i obyczaje po temu, a na każdą trefność był
 76 2|            nadzieję sstanie, hnet sie temu ludzie śmieją. Ale te żarty
 77 2|        dworzanina, darując im ceduły, temu na 50, temu na 30, temu
 78 2|        darując im ceduły, temu na 50, temu na 30, temu na 10, wedle
 79 2|               temu na 50, temu na 30, temu na 10, wedle każdego kondycyej,
 80 2|          kazał. Śmiechu było dosyć, a temu zwłaszcza, że on więcej
 81 2|             zapłatę kapłunów.~Podatne temu łotrostwo wyrządził drab
 82 2|              powiedział, iż sie jedno temu ludzie śmieją, co ma w sobie
 83 2|                nie miłują, nic sie ja temu już nie dziwuję. I owszem
 84 2|          mostem sie kładzie.~Rzekł tu temu p. Kryski. Panie Bojanowski,
 85 2|            wdy w tym kole kogo, ktoby temu sprostał.~Powiedział tu
 86 2|                iż białogłowy nigdy ku temu kresu przyść niemogą. A
 87 2|         Kryski, abo pan Myszkowski, i temu rozkazać, żeby wymalował
 88 2|              ja tę nadzieję, rzekł ku temu pan Lubelski, iż rzecz w.
 89 3|          jednak za oną dumą niewierzy temu człowiek, aby nie było coś
 90 3|               za co pasowano, i czemu temu samemu złota na palec, na
 91 3|           pewnie, Miłościwy panie, że temu trudno sprostać mam, snadź
 92 3|       nietrefną sławę. Ale iż każdemu temu człowiekowi, który chce,
 93 3|           snadź ją drugi równą uczyni temu tam wielkiemu dworzaninowi,
 94 3|    śmiertelnym nieśmiertelności. A ku temu iż jest tak potrzebna białagłowa
 95 3|            abo i teraz jest podobnych temu dworzaninowi, którego ci
 96 3|           najdują sie takie.~Niedawno temu, kiedym ja był we Włoszech,
 97 3|            Rzekł pan Bojanowski: Ba i temu ja wierzę, iż jej to ze
 98 3|             uczynić koniec żeglowaniu temu, a iżby Trojanie obrali
 99 3|          przystoi mi to, abym ustąpił temu, kto rzeczy osobniejsze
100 3|            powiedam, czasu niemasz po temu, bo ledwe bym ich kilka
101 3|              o tym dysputowac, jakoby temu one podług powieści w. m.
102 3|             Mógł bych jeszcze i co ku temu więcej powiedzieć, ale gdyżem
103 3|            ale go hnet sfukał mówiąc: Temu - prawi - kto jest na urzędzie,
104 3|            była prawda, przypatrz sie temu każdy, jako tam, gdzie najściślej
105 3|       Bojanowski: Niedziwuj sie w. m. temu, bo to jest białycbgłów
106 3|         walcząc sama s sobą i przeciw temu, kogo więcej niż duszę swą
107 3|              niemusiał. Przypatrz sie temu w. m. jeśli tak statecznie
108 3|     przytrefiło sie też coś podobnego temu, a to tak było. Służył jeden
109 3|           żeby s takiemiż też bić sie temu wojsku przyszło. I to, iż
110 3|               za rozum, który w. m. k temu przywiódł, żeś o nich źle
111 3|      niebieskich nad miłość, rozumiał temu, iż za rozczytaniem jej
112 3|               tej mierze zachować ma.~Temu, ktoby sie wszetecznie (
113 3|          rzeczy więcej nie trzeba. Ku temu pan Dersniak powiedział:
114 3|             niemoże być nic cięższego temu, kto tajemnym być chce,
115 3|            żadnego podeźrzenia, gdzie temu, kto miłość swą tajemną
116 3|         barziej miłować go będzie.~Ku temu powiedział pan Dersniak:
117 3|        oślepiony miłością skaził; ani temu zabieżeć ty możesz, czemu
118 3|            chorobę; śmierć abo żywot, temu, komu raczą. To jest ich
119 3|            ziemię, a nie zachować sie temu, kogo podczas s serca miłują,
120 3|               obaczą, niźli ta, która temu wszytkiemu dała przyczynę.
121 3|             poprzestać.~Powiedział ku temu pan Kostka: Ba iścieby lepiej,
122 3|                abo pan Myszkowski.~Ku temu pan Lubelski powiedział:
123 3|            pan Kostka, to jest, iż ku temu, co sie powiedziało około
124 4|              bohactwo i co dalej jest temu podobnego. A przeto Ja tak
125 4|       przypisane, mają sie ścięgać ku temu dobremu końcu, o którym
126 4| nieprzystojnemu, iżby śmiał przeciwko temu mówić, a umiał użyć onej
127 4|             byś mógł łatwie przyść ku temu naznaczonemu końcu iście
128 4|          pracej podjął, i owszem, rad temu każdy, kiedy pan ganiebnie
129 4|               umieć królować, a iż ku temu nie potrzeba inej nauki,
130 4|           głowie, a dając sie uwodzić temu o sobie wielkiemu mnimaniu,
131 4|             nie trzeba, przypatrz sie temu każdy, iż nie umieć śpiewać,
132 4|           przymiotów swych dobrych ku temu końcu używa, aby pana swego
133 4|                wszytko złe roście.~Ku temu powiedział pan Kostka:~Niewiem,
134 4|             że sie w. m., panie Lupa, temu, com ja powiedział, iż z
135 4|               pospolicie barzo trudno temu, kto to daje, a temu zaś
136 4|           trudno temu, kto to daje, a temu zaś barzo łatwie, kto to
137 4|               zatchnie (gdzie przeciw temu mała woda leda za przyczyną
138 4|           może, niż osób wiele, ja ku temu tak mówię, iż też daleko
139 4|            tak jeśli Książę, abo Król temu wszytkiemu będzie chciał
140 4|              być pełen, i onych ma ku temu dobremu końcu, jakom powiedział,
141 4|             zdanie swe powiedzieć.~Ku temu pan Wapowski powiedział:
142 4|            jakoby niepodobna, gdyż by temu nie pirwej kto dosyć uczynił,
143 4|               Jako i prawa wszytki ku temu stosować i wieść mamy, aby
144 4|            cnotliwy Dworzanin.~Hnet k temu pan Dersniak tak powiedział:
145 4|        wiedzieć, i one same miłuje, a temu jest nieprzyjacielem, kto,
146 4|               daniem sobie pomoże. Ku temu jeszcze i to bych panu swemu
147 4|             jedno lekarstwo przeciwko temu, żeby poddani nowych rzeczy
148 4|            gdy będzie mądrze zabiegał temu, a nakoniec by też i surowości
149 4|    dworzaninowę. Przystępując tedy ku temu, coś mi w. m. zadał, tak
150 4|         ciepło i deszcz i co inego ku temu pomoc by mogło), ale przyczyną
151 4|               dać by mogli, by sie ku temu dobry gospodarz przyczynił.
152 4|       powiedać, aby Dworzaninowi, abo temu istemu ochmistrzewi (jako
153 4|        powiedział pan Lubelski: Radem temu, panie Kryski, iż w. m.
154 4|             baczę, i owszem przeciwko temu powiedzieć to mogę, żem
155 4|             ptaki, zdradzać mogli.~Ku temu pan Kryski powiedział: Nie
156 4|        nieprzystojeństwo.~Owa kto sie temu chce przypatrzyć, tedy tak
157 4|        drzewie, co natura dała obojgu temu ku potrzebie i zachowaniu
158 4|               nie kaził, a wszakoż ku temu pożytkowi wnet i ozdoba
159 4|             sie nie mogą.~Rośmiał sie temu pan Kryski i rzekł: Na to
160 4|               jakobym ja pokazać mógł temu osobnemu Dworzaninowi iną
161 4|          piękności przywieść może.~Ku temu tedy idąc, tak powiedam,
162 4|         pożałuje. A przeto, kiedy sie temu potahłemu Dworzaninowi na
163 4|          nieprzystojnego nie myśli, a temu, kto niema żony, i ręki
164 4|           jednoczy, naturę spasabia k temu, iż wypuszcza wszytko s
165 4|         celuje Dworzanina młodego.~Ku temu rzekł pan Bojanowski: Wątpię