Ksiega

  1 1|            matką, iż czo sobie człowiek jeden od niej żędać może, to wszytko
  2 1|          wyjechał, w śmiech obróciły. A jeden pan Lupa Podlodowski, któremu
  3 1|               iż s takowy cli gier siła jeden wziąć sobie w głowę może,
  4 1|             barzo mierzy. Ale w tym sie jeden z drugim każdy zgadza, iż
  5 1|           którego miłujemy, zda sie nam jeden sam na świecie wszytkimi
  6 1|                 wiele niewczasów (gdzie jeden sie maże gorzałką z mydłem,
  7 1|             siecze sie winnikiem; zasię jeden woła zalej, a drugiby rad,
  8 1|               przyczyną tego są, iż sie jeden maścią maże, a drugi bańki
  9 1|           liczba, przyczyną tego są, iż jeden drugiemu człowiek przykry
 10 1|              więc owo bywa w radzie, iż jeden na drugiego wotum zzwala,
 11 1|                aniby był ślachetniejszy jeden, niż drugi. Ale iż jest
 12 1|                tego dowiedzą ludzie, iż jeden z nich jest ślachcicem,
 13 1|          puszczają słowa, jako niedawno jeden, gdy mu w zwadzie ud oszczepem
 14 1|                w tej mierze wnet u nich jeden chęć i miłość pozyszcze.
 15 1|            widzi, że w. m. kładziesz za jeden przysmak ku każdej rzeczy
 16 1|              był takim prostakiem, jako jeden tu u dworu, czo panu Grabi
 17 1|                próżna mowa, jako by też jeden nic nie mówił, co w piśmie
 18 1|             bułgarski i ine, był pirwej jeden język, jako i narod jeden
 19 1|               jeden język, jako i narod jeden słowański: acz są drudzy,
 20 1|                nic rozumiał sie być kęs jeden Achillia podlejszym, i dla
 21 1|                  m. w tym milczeniu kęs jeden winien, ale winna nieumiejętność
 22 1|                 a jakoś na początku sam jeden tę grę osobną nazwał, tak
 23 2|               śmierć sztyruje, płyniem, jeden za drugim, po tym niebespiecznym
 24 2|              uprzejmość, bespieczen był jeden od drugiego, były dobre
 25 2|               Boże uchowaj, by był miał jeden drugiemu w on czas co przykrego
 26 2|                Xenophonta, Cicerona, iż jeden doskonałą Rzeczpospolitą
 27 2|                na plac, jakoby nie mógł jeden głupie począć sobie, mimo
 28 2|                 wiele komu pomogą, a ja jeden tak wiele teraz wiem, jako
 29 2|              ćwiczyć sie może. Nie jako jeden mój dobry przyjaciel, który,
 30 2|                  Trefniej jeszcze czyni jeden pan, co go wszyscy w. m.
 31 2|             przyjemności, iżby do niego jeden przed drugim ubiegał. A
 32 2|               mówić i pisać umieli; był jeden, który chwaląc muchę, księgę
 33 2|                 wskura, bo dziś rychlej jeden niecnotą, niż cnotą uroście.~
 34 2|       niezdarzeniem, tam sie może ważyć jeden występić nieco z naznaczonego
 35 2|                 roskazał, aby mu posłał jeden ze dwu masztów, co więtszy,
 36 2|                 nie tak często wdać sie jeden może; aczci poprawdzie najdzie
 37 2|             mieli, abo iżby nie pewniej jeden sędzić o drugim mógł, co
 38 2|              uczynki a słowa, s czegoby jeden drugiego człowiek osędzić
 39 2|                miłości s sobą, nakoniec jeden drugiego za leda przyczynę
 40 2|              nogę przerzuci. Więc potym jeden na drugiego winę zgania,
 41 2|             nakoniec, gdy sie najwięcej jeden nauczy, cóż umie? grę, i
 42 2|             najgrubiej mogą, i nietelko jeden drugiemu od matki nałaje,
 43 2|                karczemne powie, ale też jeden drugiego strąci s scheda,
 44 2|          oszukanie, kiedy dwa szermując jeden drugiego ubije, ale tego
 45 2|             umiejętnością dzieje, którą jeden przed drugim ma przodek,
 46 2|            barzo trefnego w sobie. Jako jeden z naszych (a musiał czytać
 47 2|        częstokroć człowiek chcąc ominąć jeden dół, wpadnie w drugi, a
 48 2|               urodzić musi; po prawdzie jeden wdy narod przed drugim miewa
 49 2|               bo inaczej niemialoby kęs jeden wdzięczności. A przeto ni
 50 2|             jednej zacnej wdowy, której jeden z onych trzech służył, prosząc
 51 2|                Odpowiedział z onych dwu jeden: Niemasz tu żadnego okrucieństwa,
 52 2|             telko być powieda, to jest, jeden, który w długim a dworskim,
 53 2|               dam na przykład. W Rzymie jeden zacny ślachcic mantuański
 54 2|              sie w szrankach bić mieli; jeden z nich będąc barzo starym
 55 2|                 nie siedział.~Także też jeden mając na daleką drogę jechać,
 56 2|             Polski jadąc słyszał. Chłop jeden (bywszy w Krakowie na ten
 57 2|             Dziś trzeci dzień, powiedał jeden z naszych, iż chłopi, idąc
 58 2|              którego z nich nie zjedli. Jeden powiedział: Niećmy ogień,
 59 2|               sie - prawi - kołom, iżby jeden drugiego głową dotykał,
 60 2|               sie już gałęzi trzymam. A jeden s tych, którzy leźli, rzekł:
 61 2|              nogę złamał, ledwo podobno jeden abo dwa wrócili sie do domu.
 62 2|                prawdzie, powiedział raz jeden Włoch za prawdziwą, jako
 63 2|          Chorążego sędomirskiego, pytał jeden drugiego przed królem stojąc:
 64 2|                 miano. A czasem ani kęs jeden ma śmiechu w sobie, owszem
 65 2|                 kilka kroć jakoś rychło jeden po drugim kartę przedał
 66 2|                 niemałą pieniężną winę, jeden podle niego siedząc z żalu
 67 2|             osoby której. Nie tak, jako jeden uczynił, co do przyjaciela
 68 2|               czasu tez towarzysz nasz, jeden (o którym ta sława jest,
 69 2|                 swój młyn obrócić. Jako jeden mając i złą i przemierzłą
 70 2|           Trefnie toż kiedyś powiedział jeden dworski człowiek Biskupowi
 71 2|          nazwano.~Powiedał też niedawno jeden ksiądz przed dwiema, a jam
 72 2|                 krześcianin. Słysząc to jeden z onych dwu, rzekł: Ba to –
 73 2|               jako w on czas, kiedy sie jeden s naszych frasował na rostrucharza,
 74 2|              słowa znaczą. Jako Niemiec jeden w Rzymie potkawszy preceptora
 75 2|             Mikołaj Chorąży, przemyski, jeden dobry żołnierz, jedno z
 76 2|        rozniejszych synów nie widziała; jeden głowy nie ma, a drugi wszak
 77 2|                 na rokach miał Starosta jeden, którego mianować nic chcę,
 78 2|                stawaj do prawa; a sługa jeden z onych dwu chcąc pana wyżej
 79 2|               rozumiał, kto rzekł. Jako jeden chwaląc białągłowę z obyczajów,
 80 2|               go potkano.~Jako Ślachcic jeden florencki s familiej Strozzi
 81 2|            gniazda.~Tymże też kształtem jeden uczony człowiek sławnemu
 82 2|               gdy go Iszpan, czysty mąż jeden, upominał, aby nie stał
 83 2|               nieco śmiechu w sobie, co jeden zacny człowiek powiedział:
 84 2|                 Rzekł tu pan Kostka: Ja jeden nie wiem, co to było, i
 85 2|           chodzą dla chłodu na komorkę.~Jeden też dobry towarzysz panu
 86 2|    Kuchmistrzowie, chyba oto pan Jakub, jeden miedzy nimi Podczaszy, -
 87 2|          służebnej panny było. Wojewoda jeden, którego mianować sie nie
 88 2|                M. do jutra nie odłożył.~Jeden tez chwalił wielkiego łupiescę,
 89 2|                jako powieda.~Jako kiedy jeden tu u nas wziąwszy za głowę
 90 2|            rzekł mu niesprosny człowiek jeden: Ja sie dziwuję – prawi -
 91 2|               przyść możesz. Takież też jeden drugiemu niedawno coś jaśnie
 92 2|          starego, gdy pieczęć wakowała, jeden zacny sekretarz przyszedszy
 93 2|            czujny, pilny, sprawny, jako jeden być może. Odpowiedział pan:
 94 2|               to kiedyś było, Rotmistrz jeden, ciągnąc z rotą swą na granicę,
 95 2|                pokryty śmiech, jako ddy jeden przyjaciel przed drugim
 96 2|         szkaluje, jako u sądu ziemianin jeden prosił o prokuratora, powiedając,
 97 2|               Jako sie raz trefiło. Pan jeden wielki, mając brzemienną
 98 2|                 pani porodziła, a sługa jeden, nie pytając sie, co miała,
 99 2|              długą idzie, a poprawy kęs jeden nie znać, pocznie sie uskarżać
100 2|               ochrapiawczy kazał, rzekł jeden: Ten ksiądz całą noc pił,
101 2|               on tobie ujmuje, jako gdy jeden z niepoczciwych sie rodziców
102 2|              czego mu nie mówiono, jako jeden uczciwy człowiek przyszedszy
103 2|            czego nigdy nie winien. Jako jeden ksiądz po Śmierci drugiego,
104 2|             tego, co być nie może. Jako jeden leżąc na trawie, gdy przy
105 2|                nauczyć, jakoby foremnie jeden drugiemu mógł takową wyrządzić
106 2|                na wiatr wyniesiony, kęs jeden onego nie czuł. Owa przespawszy
107 2|                A Skotnicki zaś: Kiedyby jeden z was chciał uczynić to
108 2|             ranił? Zaś pan: Ja tego kęs jeden nie pomnie, ani czuję, aby
109 2|             sobie, czując to, że go kęs jeden nic bolało. Powiedają drudzy,
110 2|                  I niedługo grając hnet jeden spadł s stołu, iż mu i pieniądz
111 2|              sie i wadzić, przyczytając jeden drugiemu, otoś podemknął,
112 2|           widzieć możecie? Odpowiedział jeden s nich: azaś ślep, dwu świec
113 2|                jest, iż obudwu was, kęs jeden nie widzę. Zatym ci poczną
114 2|               dziwować, i rzecze z nich jeden: I daj go djabłu, wieręć
115 2|                 jasny, bo patrz (rzecze jeden ku drugiemu) miły bracie,
116 2|               kto na kogo nastawi. Jako jeden dworzanin króla starego
117 2|             skoro po daniu dobrego dnia jeden drugiemu począł pytać ten
118 2|              też i owo żart bywa, kiedy jeden drugiego szalonym, abo jaką
119 2|              nie podobają.~Jako ono żak jeden w Padwici chłopu uczynił.
120 2|            rękawa sznur, i da mu koniec jeden trzymać mówiąc: daj sam
121 2|                łotrostwo wyrządził drab jeden dobremu naszemu panu Jakubowi
122 2|              Kryski. Jednak też ta jest jeden, który ma tę sławę, jakoby
123 3|          człowiek jedno słówko skłonne, jeden najmniejszy znak ludzkości
124 3|               do końca rozumieli, bo ja jeden nie pojąłem w. m. Każesz
125 3|                 ani jest jej dowcip kęs jeden naszego podlejszy, i owszem
126 3|                  gładszy abo chropawszy jeden niż drugi, ale przedsię
127 3|               we Włoszech, był ślachcic jeden w Pizie, niepomnię zaprawdę
128 3|        przenieśli, i tak ze dwu narodów jeden uczynili. Za którą zgodą
129 3|                iż nader piękne były; to jeden. A Scipio drugi, młodzieniec
130 3|            młodą niesprosny młodzieniec jeden czas niemały, za którą miłością
131 3|                chocia nie był ten dzień jeden, kiedy by tego w dom do
132 3|                 A iż mało, abo nic miał jeden przed drugim w stanie, oboje
133 3|             temu, a to tak było. Służył jeden pięknej i zacnej Rzymiance
134 3|           pogrzebie było, to nie był tu jeden, któryby s suchemi oczyma
135 3|         zamiłowawszy nie był pilen jako jeden pies drzwi tych, które polubił;
136 3|             pereł, kamieni drogich, kęs jeden nie trzeba. A tak nie źle
137 3|           miłować niemiała. A przeto ja jeden nie chwaliłbym tego w. m.,
138 3|        szczęście, kiedy by jedna dusza, jeden umysł mnie i one sprawował.~
139 3|             często styka, bo w ten czas jeden drugiego miłością zaraża,
140 3|                 iż s samej telko twarzy jeden drugiego rozumie. Byłem
141 3|                po kim chce, chyba, żeby jeden w miłości wielkiej wymówić
142 3|            abowiem ona bojaźń (którą ma jeden każdy, kto miłuje, aby białagłowa
143 4|         rzemięsła, abo nauki, w których jeden umiejętny wiele nieumiejętnym
144 4|           fałszu rozeznywa, nauczyć sie jeden może, a cnota, którą obieramy
145 4|              abo ua prawdziwym bólu kęs jeden mylą. Abowiem to jest rzecz
146 4|                utemporowała, nie są kęs jeden cnocie przeciwne, i owszem
147 4|                 wspomniał, cili, którym jeden pan a dobry, cnotliwy król
148 4|        królestwu Bożemu, bo pan Bóg sam jeden wszytko, co widzimy, i to,
149 4|             miał, ani to przystoi, iżby jeden człowiek więcej niż drugi
150 4|              wielkich prędzej sie zawdy jeden człowiek na zdaniu na swym
151 4|                 jaki by był godzien sam jeden rozkazować, trzeba by go
152 4|            wywiódł, iż onej nauczyć sie jeden może. A jako ta wiele pomaga,
153 4|                 iż s tej czasze, której jeden drugiemu na biesiedzie kolejką
154 4| niebespieczeństwa, ale go ani sobie kęs jeden ważyć będzie. Do tej mężności
155 4|            zaźrzeć, żywą bespiecznie, a jeden pod drugim dołu nie kopa;
156 4|                 tego potwirdzam, iż sam jeden ten ma być pożytkiem pracej
157 4|                niej odbłądzamy, a telko jeden ten sam jest, którym człowiek
158 4|        doskonałemu dworzaninowi należą; jeden ćwicząc Aleksandra Wielkiego,
159 4|               tego schodu, którym dojść jeden może prawdziwej miłości.
160 4|              kto, jako żyw, słychał. Ja jeden me rozumiem, co to jest