Ksiega

  1 Ded|        wieldze jest W. K. M. miło, czo kto dla narodu polskiego
  2 1  |          mogły. Nuż de effeminatis czo on pisze, iż ten zły zwyczaj
  3 1  |     Włoszech. Wiecem i to opuścił, czo on pisze della imitatione,
  4 1  |       owego nie włożył, abo czemum czo odmienił, abo też zasię
  5 1  |         uśćby nie mogło. Zasię owo czo mówi Commessario Florentino
  6 1  |            ani w drzewie.~Nuż owo, czo on za dziw kładzie a rzecz
  7 1  |           nec minus, tom ja (chyba czo sie owo troszkę o kamieniu
  8 1  |            tegom zasię nie chciał, czo on o mniszkach, abo o mnichach
  9 1  |            stały, niż pirwej były. Czo sie też tycze owej inwektywy
 10 1  | ugruntowanego sumienia. Na ostatek czo owo mówi Perche que vivi
 11 1  |          escono per gli occhi etc. czo Kastiglio wziął s Platona
 12 1  |          włożył to na tym miejscu, czo wniść mogło, i dać sie rozumieć.
 13 1  |     chytrość wszelaką. Już do tego czo jest w czwartej księdze
 14 1  |     miejsca w autorzech, s których czo wziął Kastiglio, tak-em
 15 1  |           to mu odpowieda; tam, to czo wziął Kastiglio ex Platonis
 16 1  |         nell' anima, lequali etc. (czo wszytko wziął ex Phaedro
 17 1  |          ale i przed tym, i po tym czo tam stoi, czo Kastiglio
 18 1  |             i po tym czo tam stoi, czo Kastiglio abo ex convivio
 19 1  |           si rivolga in se stesso, czo wziął ex Platonis Alcibiade
 20 1  |            na kształt tego napisać czo takiego, a owe prośbę ominąć,
 21 1  |           była, ale taką matką, iż czo sobie człowiek jeden od
 22 1  |     upadłej myśli znać nie było. A czo najbarziej w człowieku chwalą,
 23 1  |           rozeznać żaden nie mógł, czo czemu panowało. Owa był
 24 1  |         uczone i dzielne ludzi, na czo kosztu ani starania nie
 25 1  |           plac człowiek pokazać to czo umiał w gromadzie onych
 26 1  |       człowieka wziętego, iżby to, czo powie, szło w posłuch. Ja
 27 1  |       kwoli chwalić tego nie będę, czo mi sie nie podoba. A do
 28 1  |    którychem świadom. Może być tam czo takiego, o czymem ja nie
 29 1  |           o czymem ja nie słychał, czo jeśli dobre będzie, rad
 30 1  |           rozmowne, będali w sobie czo osobnego miały, nie tylko
 31 1  |      ludziom, iż sie uczyli kiedy. Czo jako przygany godno, zna
 32 1  |   Bojanowski powiedział: Nie wiem, czo ja mam naleść M. księże,
 33 1  |            przedsię, abyś wiedział czo to jest. Chciałby J. M.
 34 1  |           bywają, abo o słomie, na czo dobra (jak nieboszczyk ksiądz
 35 1  |        tego częstokroć to bywa, iż czo jednemu jest barzo miło,
 36 1  |             iż mu to wieldze milo, czo sobie upodobał, przeto zbytnie
 37 1  |          ludzi podobne czyniła, na czo ja ze strachem patrząc i
 38 1  |       czałą wiarę przeciwko sobie, czo gdym ja poznał, tak-em w
 39 1  |     jakimsi nietrefnym postępkiem, czo rozważając u siebie i znając
 40 1  |        tego, iżbyśmy naleść mogli, czo jest cięszszcgo, jeśli obrazić
 41 1  |       przyjąć za dobre wszytko to, czo w kim przykrego, a przeciwnego
 42 1  |      przeciwnego sobie widzi. Więc czo w łaźni choroby cielesne
 43 1  |          musi. Otóż przeciwko temu czo sie dzieje za skażeniem
 44 1  |    niefortunnie skosztował, trudno czo mówić, i trudno temu człowiecza
 45 1  |        przestaćby wolał. A tej gry czo jest za pożytek, powiem
 46 1  |            którzy umieją rozeznać, czo doskonałemu Dworzaninowi
 47 1  |            coś osobnego, a nad to, czo sie tu mówiło, powiedzieć.
 48 1  |            będzie na to lekarstwo. Czo był winien pan Kryski, to
 49 1  |            doskonałego Dworzanina. Czo tym ochotniej W. M. uczynisz,
 50 1  |           być porządek. A komu sie czo inaczej, niż W. M, powiesz,
 51 1  |           w sobie, żebym wiedział, czo prawemu Dworzaninowi należy;
 52 1  |       abowiem nie czyniąc ja tego, czo Dworzanin prawy czynić ma,
 53 1  |       rozumieć, iż nie umiem, prze czo też zasłużyłem mniejszą
 54 1  |      dobrze czynić, niż nie umieć. Czo gdy tak jest, nie wiem jaki
 55 1  |        żeby tak, iż nie wiedząc ja czo Dworzaninowi umieć i czynić
 56 1  |      powieści łatwie każdy najdzie czo mówić; gdzie, kiedybyś to
 57 1  |           takiej, nie jest to lada czo. Odpowiedział pan Kryski:
 58 1  |    niczyjego strofowania mówić to, czo mi naprzód do ust przydzie.
 59 1  |         dobrem, a dobre złem (jako czo czego jest blisko) przezwiskiem,
 60 1  |    bezbożny mądrym, i tak o inych. Czo chocia tak jest, jednak
 61 1  |      podobają, a s tem przestawać, czo mi sie podobniejszego do
 62 1  |     przybawi nic, ale straci i to, czo było nabyte, gdyż ślachectwo
 63 1  |            czyni, jakie jest samo, czo widzimy nie telko w stadziech
 64 1  |       szczęściem do ludzi, tak, iż czo jedno poczną, wszytko im
 65 1  |    ustawiczna pilność rzadko kiedy czo pomoże, tak zasię onym,
 66 1  |         dowieść tego, iż wszystko, czo jedno poczną, będzie im
 67 1  |           naddanego tym wszystkim, czo ludzie chwalą; nąjduję to
 68 1  |           wiedział, i rozumiał to, czo żołnierzowi rozumieć trzeba,
 69 1  |        wstydem idą oślep, a czynią czo dobrym należy, acz toż pod
 70 1  |     czynisz, owa sie też i we mnie czo takiego najdzie, w czym
 71 1  |           na panie, chcąc objaśnić czo to jest, czo ja wdzięcznością
 72 1  |        chcąc objaśnić czo to jest, czo ja wdzięcznością zowę, abowiem
 73 1  |     cerkiel, ani tu jest owa płeć, czo ją papierową zową, ale ma
 74 1  |            a najduje sie to takie, czo ja chwalę w rożnych twarzach.
 75 1  |             prosto jako, kiedy sie czo przeciwko przyrodzeniu dziwno
 76 1  |        wyćwiczonym w tym wszytkim, czo żołnierzowi umieć należy,
 77 1  |           niebespieczeństwo, (bo a czo wiedzieć, komu kostka padnie)
 78 1  |       dobrze popisał, musi nad to, czo jest mianowane, siła umieć,
 79 1  |          mierze i rozumienie, jako czo któremu strojewi służy,
 80 1  |            z osobnej dzielności. A czo piszą de Alcibiade, iż miedzy
 81 1  |           naród w tym przechodził, czo było jego właściwe, tak
 82 1  |          Dworzanin wygrał w tym, o czo sie pokusi przed wszytkimi,
 83 1  |        jakoby byli dobrymi jezdcy, czo sie tycze kształtownego
 84 1  |          to wszytko będzie czynił, czo i drudzy; wszakoż tak, iżby
 85 1  |         mnie szydzić, miasto tego, czo miał przeciwko panu Kryskiemu
 86 1  |    Kryskiemu co wywrzeć, mówił to, czo mu sie zdało, a wżdyś go
 87 1  |            trzeba pana Kryskiego o czo spytać. Potym pan Lupa powiedział:
 88 1  |         surowość miało to odyść, o czo pan Kostka spytać chciał.
 89 1  |       trzymać, bo poprawdzie gdzie czo komu nie przystoi, niechaj
 90 1  |       przystąpi, wszytko im będzie czo jedno mówić, abo czynić
 91 1  |        poczną, przystało. I pytam, czo to za praca, czo za staranie,
 92 1  |            pytam, czo to za praca, czo za staranie, czo za rozum,
 93 1  |            praca, czo za staranie, czo za rozum, co za fortyl jest,
 94 1  |       uczyć w. m. tego wszytkiego, czo on umieć ma, abowiem jakom
 95 1  |            ale prawie s początku u czo najlepszych mistrzów. Na
 96 1  |    Krakowski miał we wszytkim tym, czo umie, dobre mistrze, bo
 97 1  |            umie, dobre mistrze, bo czo jedno pocznie, to mu wszytko
 98 1  |        przymioty. A przeto, kto ma czo dobrze umieć i z wdzięcznością
 99 1  |         tak też i mój Dworzanin od czo najlepszych mistrzów przystałość
100 1  |         przezwiska używę) wybór, a czo najchwalebniejsze sztuki
101 1  |           niechaj kradnie. A mówię czo najlepsze, aby nie był takim
102 1  |             jako jeden tu u dworu, czo panu Grabi z Gorki Kasztellanowi
103 1  |        wiele wygrali, kiedy umieją czo tak uczynić, jako wielki
104 1  |    pospolicie zawdy napadną na to, czo w onym panie telko samo
105 1  |         nie chyta sie chyba za to, czo ludzie w kim przednie chwalą,
106 1  |    pokazowało tak ludziom, iż ono, czo człowiek czyni, samo mu
107 1  |          trudnością to przychodzi, czo ma być nadzwyczaj dobrze
108 1  |      niedbaliwie tańcuje, a mówiąc czo s kim, abo żartując wrzeczy
109 1  |    szczotki doma zapomnieć, a pana czo dziesięć kroków stąpi ocierać,
110 1  |    powiedając, iż, kiedy – prawi - czo maluje, nie umie, ani wie,
111 1  |          niedbale wrzkomo, a jeśli czo uczyni garłem, jakoby to
112 1  |      rozumiemy, a tego prosto nic, czo nam kiedy na piśmie podadzą.
113 1  |           jakoby wizerunkiem tego, czo sie rzekło; a prosto jest
114 1  |          podobna pięknemu pisaniu, czo jeśli tak jest (jakoż podobno
115 1  |             Owa ja w tym nie wiem, czo powiedzieć. I owszem wolałbym
116 1  |           m. Ale to jest iny spor, czo w. m. powiedasz iż tam temi
117 1  |         nauk w sie wziąć nic mogł, czo sie mnie wielkie głupstwo
118 1  |       jaśnie było, że człowiek to, czo mówi, mówi s chęci. Lecz
119 1  |           i o pisanin, wszytko to, czo sie do tych czasow powiedziało,
120 1  |       jeśli w każdym zwiąsku słów (czo lacinnicy sentencyami zową)
121 1  |           nie było. A gdy trefi na czo trudnego, aby słowy ktemu
122 1  |           iż daleko jest od onego, czo mnimał by było łatwie.~Na
123 1  |       Odpowiedział pan Kryski: To, czo sie tu około mowy i wymowy
124 1  |     ozdobienia oka brwi targają, i czo inego czynią z wielką boleścią,
125 1  |          przcstrzeżesz ich s tego, czo złe, bo im to pochodzi stąd,
126 1  |         żadną) nader miło patrzyć, czo ją człowiek zastanie doma
127 1  |   przyjemna człowiekowi, ktory gdy czo widzi od wymysłów, hnet
128 1  |          ktorym umyśle i rzeczach, czo na nim jako na fundamencie
129 1  |     powścięgliwość, i wizytko ine, czo ku przystojności należy,
130 1  |           nie zda mi sie, aby go w czo piękniej przybrać mógł,
131 1  |   przyczyny przyrodzone, czemu sie czo na świecie dzieje, chciał
132 1  |         mistrza. Nuż Alcibiades to czo miał dobrego w sobie, nigdy
133 1  |           poważyć, sława sama, nie czo inego, musi go na to podwieść,
134 1  |        panie Lupa, aby w tym nauka czo winna była, abowiem ta na
135 1  |      zwartował, aby mógł wiedzieć, czo sie w którym dzieje, i świadom
136 1  |        dworzaninie. Ani ja prze to czo inego teraz mówię, niż pirwej,
137 1  |         ktoreby to wszytko weszło, czo w. m. chcesz, aby było w
138 1  |            zda mi sie, żem czytał, czo Plato i Aristoteles piszą,
139 1  |     okrutną moc ma, uczynić z nas, czo chcze, i dla wiele przyczyn,
140 1  |           ma tę moc odmienić nas w czo lepszego, a dać nowy zwyczaj,
141 1  |       panem Kryskim, a powiedz to, czo rozumiesz, iż on powiedzieć
142 2  |           jest, i wie kiedy i jako czo czynić przystoi.~Na to pan
143 2  |           rostropności i baczenia, czo przed czym obrać, przy czym
144 2  |          abo ubyć może, iżby znał, czo jest na czas, a co nie.
145 2  |          jawnie, że to jest dobre, czo widzą, jednak sadzą sie
146 2  |    Dworzanin niechaj będzie w tym, czo pocznie, ostrożny, w mowie
147 2  |        bacznie ku temu wszytkiemu, czo mowić abo czynić umyślił.
148 2  |       przydzie, iżby pomniał s kim czo mówić ma, aby z uczonym
149 2  |             chocia tam ten niewie, czo sztuka, hnet stanąwszy w