Ksiega

1001 2  |               wolno.~Słyszał kto kiedy z w. m. pana Jana Ocieskiego,
1002 2  |                  z Wenecyej wyjeżdżał) a w tym rejestrze nie było wyliczanie
1003 2  |               ale telko tak stało: obiad w niedzielę kosztuje tak wiele,
1004 2  |            kosztuje tak wiele, wieczerza w poniedziałek tak wiele,
1005 2  |                 rejestr, wziąwszy go sam w rękę, kazał, aby mu kto
1006 2  |          trefności a wdzięczność wszytka w tym jest, aby człowiek powiedając,
1007 2  |               powiedając, jako sie rzecz w sobie miała, umiał wyrazie
1008 2  |                  teraz sie dzieje. I kto w to może dobrze potrefić,
1009 2  |               stąd mu idzie, że on będąc w Koronie cnemi posługami
1010 2  |                gdy dwiema zacnym ludziom w Morawie przyszło do tego,
1011 2  |                 przyszło do tego, że sie w szrankach bić mieli; jeden
1012 2  |             zastępcę syna, i mianował go w ten czas, kiedy mu szranki
1013 2  |               ten czas, kiedy mu szranki w bernieńskim ziemskim sądzie
1014 2  |                 pirwej o to, jeśliś miał w nadzieję moje duellum przyjąć,
1015 2  |              rozumiejąc, jeśli sam stary w szranki wnidzie, że pewnie
1016 2  |             namawiać, poczęli prosić aby w tej mierze miał baczenie
1017 2  |             widzieli przyjaciele, weszli w radę, coby s tym czynić,
1018 2  |             stanowili sie obadwa na czas w Bernie. Począł hnet pytać
1019 2  |            Odpowiedzieli mu przyjaciele, w ten czas - prawi, - kiedy
1020 2  |            miecza, pirwej nieprzyjaciela w biegu pożył, a potym, gdy
1021 2  |              szranki, kto mu sie nawinął w onej zgrai, siekł, rąbał,
1022 2  |                  ledwe ułapiono, i to aż w ten czas, kiedy mu jedno
1023 2  |              czas, kiedy mu jedno jedlca w ręku zostały. Rzecz ta wprawdzie
1024 2  |         wprawdzie ma wdy nieco trefności w sobie, bo i głupstwo i nieśmiałe
1025 2  |                 Gabriel nasz Grabowiecki w tym jest osobny, bo kiedy
1026 2  |          trefniejszego, zwłaszcza, iż on w tym zachowuje uczciwość
1027 2  |           przyswobodniejszym powie, tedy w to pięknie ugodzi, iż sie
1028 2  |             gdzie wielki rozum jego (acz w inych poważnych rzeczach)
1029 2  |                poważnych rzeczach) ale i w tym znać barzo dobrze. Abowiem
1030 2  |      przystojeństwo. Tego też dołożę, iż w tym przydrzeźnianiu abo
1031 2  |                aby z żartu nic wyszło, a w nieprzyjaźń sie nie obróciło;
1032 2  |             zasię tego nie kontrefetował w towarzyszu, co w panie jest,
1033 2  |           kontrefetował w towarzyszu, co w panie jest, dobrze lepiej
1034 2  |            Jeszcze i to niepomału śmiech w nas pobudza (a wszytko to
1035 2  |                tatarskie Kmita Marszałek w Księstwie Litewskim. Przyjechał -
1036 2  |                 mógł, uczynił tak: izbę, w której go przyjmować miał,
1037 2  |                 sieciami, wrzeczy to nie w domu Biskup, ale w łowiech.
1038 2  |                to nie w domu Biskup, ale w łowiech. I tam kazał posła
1039 2  |                Carowej niemiał nic inego w swej legacyej, jedno zalecanki.
1040 2  |            Biskup ubrał sie był ohromnie w szatę szeroką a bohatą,
1041 2  |               słuch - prawi - u nas jest w hordzie o tobie, jakobyś
1042 2  |               Patricius, którego wszyscy w. m. z uczonego pisania znacie,
1043 2  |              sługę swego do pewnej osoby w niektórej potrzebie pilnej;
1044 2  |              sługa wróciwszy sie, iż pan w komorze był na tajemnej
1045 2  |               snu, panie - prawi - kazał w. m. na obiad prosić. A Doktor
1046 2  |            Zabrzeski: Hę panie. Ma sie z w. m. sam uźrzeć. Zatym Doktor
1047 2  |                  i o obiad, żeby sie był w czas wymówić mógł, iżby
1048 2  |                  Zabrzeski. Nie racz sie w. m. frasować, śniłoć mi
1049 2  |                  mi sie owo wszytko, com w. m. powiedał. A Patricius
1050 2  |             gdzie ją podzieć. Roskaż oto w. m. wykopać wielki dół,
1051 2  |                  wykopają? Każ, powieda, w. m. tak wielki dół wykopać,
1052 2  |                  wielkiego dołu wykopać, w któryby i stara i świeża
1053 2  |                go dojeżdżano, każ przeto w. m. więtszy dół wykopać.
1054 2  |           miasteczka na brzegu, skąd już w drogę wsiadać miał a na
1055 2  |                 na zajutrz wziął rejestr w rękę i czyta: Item ostrogi,
1056 2  |             Rzekł tu pan Wapowski: czemu w. m. nie powiesz onej o FIorentynie.
1057 2  |                 która to. Ale powiedz ją w. m. sam. Zatym pan Wapowski:
1058 2  |               wojna stateczna dopiro sie w ten czas poczynała. Owa
1059 2  |            twarzą tak rzeki: Nalazłem ja w swej głowie dwie łatwie
1060 2  |            głowie dwie łatwie drodze, iż w krotkim czasie barzo wielkie
1061 2  |              teraz jest jedennaście bram w mieście, to ich kazać druga
1062 2  |                  nie inaczej, jedno jako w samej Florencyej, a iżby
1063 2  |                  ustawicznie i we dnie i w nocy robiono, a nic inego,
1064 2  |                  najgorsza, którą ja sam w drodze s Krakowa do Wielkiej
1065 2  |             słyszał. Chłop jeden (bywszy w Krakowie na ten czas, gdy
1066 2  |             Królowi imieniem panów swych w pół rynku hołd podług zwyczaju
1067 2  |                  czynili) przed drugiemi w karczmie powiedał, jako
1068 2  |                rzeczy patrzał, jako król w dziwnym ubierze wysoko siedział,
1069 2  |                   tak, iż mnimał, by był w raju. W tym spytał go chłop
1070 2  |                iż mnimał, by był w raju. W tym spytał go chłop drugi,
1071 2  |                  sobie niemal pół łokcia w gardło puszczał, i zaś wyjmował,
1072 2  |                  sie i tam i sam pomyka, w garło wchodziła.~Zatym pan
1073 2  |              czerwonych złotych na szańc w warcaby grac niechciał,
1074 2  |                wsi na jarmark, który był w kilku milach, opóźnili sie,
1075 2  |                 milach, opóźnili sie, że w boru zostać przez noc musieli.
1076 2  |               noc musieli. Więc, iż było w gromnicach, kiedy wilcy
1077 2  |             głowy daleko od siebie będą, w tym mogą wilcy przypaść,
1078 2  |                  prawdziwą, jako widzial w Portugaliej małpe daleko
1079 2  |                weźmie, wziął swego króla w rękę, który był dobrze spory,
1080 2  |     Portugalczyków bywają, i uderzył nim w łeb ubogą małpę. Małpa skoczywszy
1081 2  |                  co na karasiu jeżdżą, a w szczuce nalazł jastrząba,
1082 2  |              miał kiedyś lecowcgo, który w wozie ciągnąc kuropatw zawietrzył,
1083 2  |              Wyrozumieliście już podobno w. m. co to są za trefne powieści,
1084 2  |                rzeczeniu zawisła. A jako w pirwszej długiej a foremnej
1085 2  |             foremnej powieści, abo też i w contrefetowaniu kogo mamy
1086 2  |                 sie tego strzedz, abyśmy w niczym nie byli podobni
1087 2  |           podobni błaznom, tak też zasię w tym krótkim rzeczeniu ma
1088 2  |               tych tedy trefności, które w krótkim rzeczeniu zależą,
1089 2  |                ją djabeł, jać-em jej tam w ogon nie patrzał. Ale nie
1090 2  |                 ani kęs jeden ma śmiechu w sobie, owszem statek a powagę.
1091 2  |             dziwuj sie - prawi - żeć nie w czas ten wieniec, głowa
1092 2  |             nikomu tu nie trefiło, jedno w. m. przedać.~Owa jakom pirwej
1093 2  |             rzecz, którą wszytcy jednako w ten czas rozumieją, ku inakszemu
1094 2  |               rzędy być miały, ma śmiech w sobie, ale iż on, wziąwszy
1095 2  |               sędomirskiej ziemie, będąc w Wiznie na rocech przy przyjacielu,
1096 2  |               zaraz: kiedyś kozieł, tedy w chlewie twa gospoda. To
1097 2  |                rzecz pan Jan Kochanowski w swoich fraszkach barzo tremie
1098 2  |                tego dworzaninowi bacznie w tym postępować przydzie,
1099 2  |                ślep na jedne oko, prawie w ten czas przyszedszy, kiedy
1100 2  |        odpowiedział: tak trzeba, bracie, w tym mieście, gdzie pełno
1101 2  |                kiedyś miasto chłosty być w koszu) Stanisławowi Białobockicmu
1102 2  |                  była woda, przez ktorąś w. m. kota ciągnął. A Białobocki
1103 2  |                na ten czas urwał sie był w nie chłop jakiś szalony
1104 2  |                zamącił wszytkę, iżem jej w gębę niemógł wpuścić. A
1105 2  |                   Odpowiedział ten: A za w. m. niewiesz, iż szanownemu
1106 2  |                  albo ujmie, abo odmieni w słowie literę, abo sylabę
1107 2  |                 słowo, i naschwał go tak w ten czas użył. Więc i to
1108 2  |             wykładzie, jedno słowo jakie w nim odmieniwszy.~Takież
1109 2  |                   co u ludzi często bywa w uściech, a na swój młyn
1110 2  |                pewnego klasztoru mniszek w Padwi dał mnicha, o którego
1111 2  |                 A mało ich też co więcej w onym klasztorze było. Kiedy
1112 2  |             rationem villicationis tuae? W tym hnet rzekł on dworski
1113 2  |                dworski człowiek: A cobyś w. m. miał inego odpowiedzieć,
1114 2  |              odpowiedzieć, jedno toż, co W Ewanieliej stoi: Domine,
1115 2  |                  sine discipulis.~Bywa i w tym trefność, kiedy kto
1116 2  |                  tym trefność, kiedy kto w rozmowie przyczynę jakiej
1117 2  |            trefiło się, że ksiądz Biskup w rozmowie (jako on jest barzo
1118 2  |                 Wysocki, cóż wam to było w usta? Pan Lakiński, który
1119 2  |               wyciągając.~Pytał też ktoś w Rzymie trefnego Włocha,
1120 2  |                  Włocha, czemuby Kościół w wielki piątek, modląc sie
1121 2  |                hereticis et scismaticis.~W radzie takież raz, gdy posłowie
1122 2  |               był Scipio, jakiego ja mam w sąsiectwie, tedy sie djabłu
1123 2  |                  nie mianował) przed nim w te słowa spowiedał: Ja –
1124 2  |                   i rad prze Bóg daję, i w kościele często bywam, i
1125 2  |                  mi toż tu na myśl, jako w on czas, kiedy sie jeden
1126 2  |                  kopę nie stoi, bo to ma w sobie, że sie z dobytą bronią
1127 2  |                  naźrzeć; - powiedziałeś w. m. panie Bojanowski: jeślić
1128 2  |                   jeślić koń ma tę cnotę w sobie, dziwuję się, że go
1129 2  |             uczciwością powiedział: racz w. m. przejechać, miłościwy
1130 2  |         przejechać, miłościwy panie. Owa w rzeczy tak rozumiał, że
1131 2  |               znaczą. Jako Niemiec jeden w Rzymie potkawszy preceptora
1132 2  |         potkawszy preceptora swego późno w wieczór na imię Philippa
1133 2  |                tego i oto to przynależy: W Łęczycy na rokach miał Starosta
1134 2  |        przestaniesz? A ten odpowiedział: W ten czas - prawi - kiedy
1135 2  |                  około cudności nie racz w. m. mówić, boć-em ja już
1136 2  |            Odpowiedział: Jeszcześ mi sie w. m. tym nie zganiła, bo
1137 2  |                  nie zganiła, bo to, żeś w. m. stara, przywiedzie mie
1138 2  |                przywiedzie mie ktemu, że w. m. Aniołom równą czynić
1139 2  |               wzięta niemałą gracyą, tak w poważnym rzeczeniu ku chlubie
1140 2  |               chlubie czyjej, jako też i w uszczknieniu trefnym, zwłaszcza
1141 2  |                  iż on uczony spominając w niektórym piśmie swym wielkie
1142 2  |                jego, i dał mu silny dank w sprawie, w męstwie i w dzielności
1143 2  |                 mu silny dank w sprawie, w męstwie i w dzielności wojennej,
1144 2  |              dank w sprawie, w męstwie i w dzielności wojennej, powiedział
1145 2  |            takową chęć): Toś – powieda - w. m. uczynił ze mną przyjacielem
1146 2  |                  nich udadzą. Takżeś też w. m. uczynił, włożyłeś mie
1147 2  |              mógłby to kto rozumieć, żeś w. m. fałszywy, gdyżeś jest
1148 2  |                  inych zacnych ludzi coś w sobie pożyteczniejszego
1149 2  |                  co statkiem. Jako będąc w Rzymie Więźniem brat Soleimana
1150 2  |               krotochwil, powiedział: iż w jego ziemi niewolnicy w
1151 2  |                  w jego ziemi niewolnicy w tym sie ćwiczą, ale panowie
1152 2  |                 ale wdy ma nieco śmiechu w sobie, co jeden zacny człowiek
1153 2  |                  to jest, aby sie biegły w prawie prawował, Medyk,
1154 2  |                  tu mało nie żydzie, cos w. m. panie Bojanowski o rozumie
1155 2  |                  radę kołace, ów aby cie w poselstwie użył; więc jednać,
1156 2  |                 ja wiem, na kogoś to był w. m. w ten czas przyciął.
1157 2  |              wiem, na kogoś to był w. m. w ten czas przyciął. Jako
1158 2  |               też i ono na Litwę. Ale to w. m. wszyscy wiecie. Rzekł
1159 2  |                było, i proszę powiedz ją w. m. Za tym pan Derśniak:
1160 2  |          Bojanowskicgo gdy szedł z zamku w Wilnie tego dnia, gdy Król
1161 2  |               rwie trześnie, tak ten pan w brzuch wszytko włożył.~A
1162 2  |             zgryź ten orzech, który masz w gębie, a potym powiedaj
1163 2  |             sobie być wielkim, iż, kiedy w kościół świętego Stanisława
1164 2  |                  słysząc niezwykły kołat w komorze, werwał sie tam
1165 2  |                nie barzo znacznym słowem w sadno. Jako Stanisław Białobocki
1166 2  |           odłożyć. I trefiło sie raz, że w drodze dla koni stanąć kazał,
1167 2  |              kazał, także, kiedy rydwan, w którym panny siedziały,
1168 2  |                 za nie widzisz, że teraz w Polszcze tak sie wiele złych
1169 2  |                  prawi - będzie za łaską w. m. abych temu mógł niewierzyć.
1170 2  |                  inaczej być nie może, a w. m. chcesz to mieć po mnie,
1171 2  |             wierzył, tedy ja, już to dla w. m. uczynię, bo bym sie
1172 2  |               jednak i s czego więtszego w. m. nie wymówił. Takową
1173 2  |           przystojna wielkiemu panu, tak w kunsztownych, jako i w statecznych
1174 2  |               tak w kunsztownych, jako i w statecznych rzeczach. Przeto
1175 2  |                  jej. Ale snadź Sokrates w tym był najosobniejszy,
1176 2  |              jednemu, który blisko stał, w rzeczy nie patrząc komu.
1177 2  |                Jest i oto to Ironiej coś w rodzie, kiedy kto postępek
1178 2  |                 spominał, będąc Censorem w Rzymie (to jest urzędnikiem
1179 2  |                 drasnął o to, iż nie był w bitwie, która była pod hetmaństwem
1180 2  |               kiedy kto rzecz, jako jest w sobie wiedząc, inaczej,
1181 2  |            Kaspra Maciejowskicgo, Stryja w. m. M. panie Lubelski, pytanie,
1182 2  |             pytanie, który służąc jednej w fraucymerze pannie, a dowiedziawszy
1183 2  |      dowiedziawszy sie tego, iż go panna w pierścionku panu Przecławowi
1184 2  |            Lanskoruński) zawsze patrzysz w ziemie, powiedz mi, jeśliś
1185 2  |                iż ten, od kogo powiedasz w. m. żeś słyszał, z gniewni
1186 2  |              mnie tak wspomniał, iżeś go w. m. dobrze wyrozumieć niemógł.
1187 2  |                    iż tego, co powiedasz w. m. żeś słyszał, jako żyweś
1188 2  |                  wielki śmiech pobudziło w ludziech.~Najduje sie i
1189 2  |              ludziech.~Najduje sie i oto w tym trefność, kiedy kto
1190 2  |                  na granicę, miał nocleg w biskupiej wsi, gdzie drabi
1191 2  |             prawi - twoja czeladka młóci w gumnie nasz owies. A Rotmistrz
1192 2  |                zdrajcy, to już na chleb. W tym przyszedł starzec jakiś:
1193 2  |                sobie czysty dom i umarł.~W rodzie temu jest i ono J.
1194 2  |                  gdy takież nie wchodząc w dom pytał na pana, Nasica
1195 2  |             trefnie, kiedy kogo uszczkną w tymże, w czym on pirwej
1196 2  |             kiedy kogo uszczkną w tymże, w czym on pirwej dał sznupkę.
1197 2  |                król o równe przewinienie w wiezienie wziąć kazał, w
1198 2  |                 w wiezienie wziąć kazał, w którym, kiedy był przez
1199 2  |                  ja burzo tej niefurtuny w. m., a zwłaszcza, iż tu
1200 2  |               żeby Król J. M. miał kazać w. m. obiesić. A młokos on
1201 2  |               wdy miał nadzieję, żeś mie w. m. za męża uprosić sobie
1202 2  |               uprosić sobie miała. Iż to w Iszpaniej i w inych królestwach
1203 2  |               miała. Iż to w Iszpaniej i w inych królestwach jest ten
1204 2  |               tez onym dwiema Kardynałom w Rzymie Raphael sławny malaz
1205 2  |              którzy przyszedszy do niego w dom, gdy go to tym, to owym
1206 2  |                Raphael: Niedziwujcie sie w. m. miłościwa księża, jam
1207 2  |             podobieństwo, ze tacy są oni w niebie, jako je tu w. m.
1208 2  |                 oni w niebie, jako je tu w. m. widzicie, to jest czerwieni
1209 2  |                 iż tacy ludzie, jacyście w. m., kościół ich rządzą.~
1210 2  |               trefne rzeczenie, które ma w sobie pokryty śmiech, jako
1211 2  |                  nieszczęście, iż mu sie w sadu na drzewie obiesiła
1212 2  |                drzewa, abym je wszczepił w mym sadu.~Więc i temu, co
1213 2  |                ludzie. Jako, gdy jednego w wielkich przezyskach skazano,
1214 2  |                syn do niego rzekł: Czemu w. m. płaczesz? Odpowiedział
1215 2  |                 skrzynie niesiesz?~Też i w tym jest trcfność, kiedy
1216 2  |                  łaskawi panowie, dajcie w. m. tego prokuratora mojej
1217 2  |                  nimi począł sie ubierać w bóty, a gdy go pytali, czemuby
1218 2  |           niepomału, kiedy kto źle sobie w czym począwszy, a chcąc
1219 2  |                  począwszy, a chcąc ono, w czym sie obłądził, naprawić,
1220 2  |               powiła, dam mu to wszytko, w czym na ten czas będę, i
1221 2  |               zaraz pan uiściwszy mu sie w niektórych rzeczach, przybieżał
1222 2  |            niedziel, widząc, że ta rzecz w długą idzie, a poprawy kęs
1223 2  |                   prosto jakobych go też w głowie niemiał. Barwierz
1224 2  |               zachować będzie raczył, bo w tym tam chorym już niemasz
1225 2  |                 ty chciał dwie oczy mieć w głowie, jako ma ślachta
1226 2  |                 to. Przyszli raz panięta w maszkarach przed króla,
1227 2  |               obaczy ktoś śrzednią parę, w której był pan Wolski Miecznik
1228 2  |            kształt porady. Jako Chalecki w Litwie, Starosta cyrkaski (
1229 2  |                 stojąc przy królu starym w Wilnie na pałacu na ten
1230 2  |                 A prze Bóg - prawi - abo w. m. niewiesz, iż bakałarz
1231 2  |                to jest wola a roskazanie w. m. abych siedział, tedy
1232 2  |               Wojewoda: Tegoli - prawi - w. m. chcesz, który najduje,
1233 2  |           pokazały, i ta trefność, która w wypowiedaniu foremnym, jako
1234 2  |               aby dalej s tych opłotków, w które jest wegnana, wyniść
1235 2  |               mianowane trefności, które w ludziech śmiech pobudzają.
1236 2  |                 wszelakie trefności mają w sobie tę własność rośmieszyć,
1237 2  |            wszakoż przedsię rozne skutki w człowieku czynią, bo jedne
1238 2  |               barziej śmieje. Nakoniec i w tym śmiechu, czasem przydzie
1239 2  |                  już tu będzie koniec. A w. m. panie Myszkowski przy
1240 2  |               straciwszy, pospieszaj sie w drogę, abyś na lepszy wieczór
1241 2  |                jeszcze nie koniec rzeczy w. m. I dobrze ja odpoczynąć
1242 2  |                 odpoczynąć mogę, niż sie w. m. s tej części, którąś
1243 2  |                   wyprawisz. Raczże tedy w. m. w to zaprządz a nas
1244 2  |             wyprawisz. Raczże tedy w. m. w to zaprządz a nas nauczyć,
1245 2  |             takową wyrządzić posługę, bo w tej trefności słownej dosyćes
1246 2  |                trefności słownej dosyćes w. m. uczynił swemu, i każdy
1247 2  |                wielkich ludzi, jakieś tu w. m. spominał.~Zatym pan
1248 2  |                Dersniak rzekł: Gdyżeście w. m. i tego zapomnieć niechcieli,
1249 2  |                oszukanie przyjacielskie, w rzeczy ani szkodliwej, ani
1250 2  |                tedy nie barzo. Otóż jako w trefnych powieściach, gdy
1251 2  |                żarty najbarziej chiwalą, w których jest najmniej sprosności
1252 2  |       dokończeniu wojny jechał) u siebie w domu, powiedział mu miedzy
1253 2  |               inemi rzeczami, o które go w drodze jadąc pytał, jako
1254 2  |              przeto nierad bych, abyś ją w. m. widział, a miał ten
1255 2  |                 naprzód nie pojadę, tedy w. m. żony mej widzieć nie
1256 2  |                pani będąc wielkiemu panu w domu swym rada, ochotnie
1257 2  |                   widząc, iż pan Giżycki w tym dobrze Gunellę contrefetować
1258 2  |       towarzystwu. Ci tedy jednego czasu w Wilnie, gdy był owies nie
1259 2  |                dworzan on ej cedule jako w skąpy rok był barzo rad,
1260 2  |                prawi - dzisia dociągnąć, w Suderwi została, a tak jedźcie
1261 2  |             Suderwie (która od Raju jest w dobrej mili) po owies zajechał,
1262 2  |            Chwalczewskiego, o którym też w. m. dobrze wiecie, niemniej
1263 2  |             strachu, a potym wszytko sie w śmiech a krotochwilę obróci,
1264 2  |                   i tam kazał go wsadzić w łańcuch i w pęta, i zamknąć
1265 2  |             kazał go wsadzić w łańcuch i w pęta, i zamknąć kilkiem
1266 2  |                   i prze którą przyczynę w te żelaza wsadził? Odpowie
1267 2  |                mnie radniej, miły Panie, w onych potrzebach, gdziem
1268 2  |               wina, a by cie było pirwej w sztuki ssiekano, niżem ja
1269 2  |              mnimasz, aby ci wolni byli, w takowym-żeć więzieniu są
1270 2  |               więzienia wrócić sie miał. W tym, gdy za łaskawe staranie
1271 2  |           Pukarzowskiemu oddał.~Owa raz, w rok podobno po tym, obaczył
1272 2  |              lepszą pościel, którą tamże w izbie Skotnicki posłać był
1273 2  |            wrzeczy przygody onej, płakał w głowach u Pukarzewskiego
1274 2  |                odeszli do gospody. Potym w nocy ocuci sie Pukarzewski,
1275 2  |                idzie do pana. i pyta: co w. m. raczysz, abo w. m. źle
1276 2  |              pyta: co w. m. raczysz, abo w. m. źle leżeć. Odpowie Pukarzewski:
1277 2  |               leżeć, ale mi to ki djabeł w gębę. Chłopiec odpowie,
1278 2  |                   Chłopiec odpowie, a za w. m. nie pomnisz, iż w. m.
1279 2  |                 za w. m. nie pomnisz, iż w. m. wczora ten a ten ranił?
1280 2  |               ani czuję, aby mie bolało. W tym rzecze chłopiec: prze
1281 2  |                 prze pana Boga, nie racz w. m. wiele mówić, bo nam
1282 2  |                  roskazał, abyśmy s tego w. m. upominali. Także, gdy
1283 2  |                  barwierz: Tak to, widzi w. m. zmartwiało ciało od
1284 2  |                  czwartym dniu poczujesz w. m. Zaś powiedział Pukarzowski:
1285 2  |         Odpowiedział barwierz: Dali Bóg, w. m. rychło zdrów będziesz,
1286 2  |                ale skóra telko była lina w rosole uwarzonego, którą
1287 2  |            Straży krol J. M. miał nocleg w nocy otoczywszy wszytke
1288 2  |                 sstalo. Trzej towarzysze w drogę jadąc, i będąc pospołu
1289 2  |                   i będąc pospołu na noc w jednej gospodzie, po wieczerzy (
1290 2  |                  stołu, iż mu i pieniądz w mieszku nic został. I pocznie
1291 2  |               pogasili świece, zagrzebli w kominie ogień, okna utkali,
1292 2  |               ogień, okna utkali, i jęli w rzeczy jakoby przed sie
1293 2  |           przedsię swarzyli o karty jako w naczystszej prawdzie, także,
1294 2  |               widzę. Zatym ci poczną sie w rzeczy dziwować, i rzecze
1295 2  |              snadź mu sie nieborakowi co w oczy stało. Dopiero on mając
1296 2  |                  niego stojąc, poczną go w rzeczy cieszyć, mówiąc:
1297 2  |                sie to podobno zamieszało w głowic, i mnimasz, abyś
1298 2  |                  jedno jakobych też oczu w głowie niemiał. A ci zasię
1299 2  |               starać, póki u nas co jest w mieszku. Także poklęknie
1300 2  |                mięsa we środy a z masłem w piątki (bo we Włoszech nic
1301 2  |                nie jadać, i sobotę każdą w chlebie samym a w wodzie
1302 2  |                  każdą w chlebie samym a w wodzie pannie Maryej ku
1303 2  |             gamrat zaleca sie pacholęciu w tkance, abo co takiego kto
1304 2  |           dworzanin króla starego znając w towarzyszu swym ten defekt
1305 2  |            jednego kij wziąwszy potłukła w ten czas, kiedyby on na
1306 2  |                czas, kiedyby on na zamku w oknie stojąc znak pewny
1307 2  |              uczynił. I ukazał jej okno, w którym stać chciał, a znak
1308 2  |                co, bo król J. M. jeszcze w komnacie, ani tak prędko
1309 2  |            podźmy do okna, i zaraz szedł w ono naznaczone okno, a towarzysz
1310 2  |                też widząc, iż niemiał co w izbie sam czynić, szedł
1311 2  |                  to to, to owo, przyszli w rozmowie do czarnoksięstwa,
1312 2  |              czas nie urodził, kiedy jej w Krakowskich szkołach jawnie
1313 2  |                 miał, gdybyś co rozumiał w tej nauce. Rzecze ten zasię:
1314 2  |                obróciwszy sie kilka kroć w koło, pocznie mruczeć wrzeczy
1315 2  |                 wymalowanych było, a raz w tę, jako w tęczę, drugi
1316 2  |      wymalowanych było, a raz w tę, jako w tęczę, drugi raz w ziemię
1317 2  |                  jako w tęczę, drugi raz w ziemię pilniuchno patrząc,
1318 2  |                  swego, jako jest osobny w tej nauce, i one wszytkę
1319 2  |                kazał zawołać i rzekł mu, w oknie stojąc, a na one babę
1320 2  |                rzkomo sie chcąc obiesić. W tym przyszedł Poświątny
1321 2  |                  umrzeć wolę, niż zostać w nieprawdzie. Dopiero ów
1322 2  |            sprosnych rzeczy nic trefnego w sobie nie mają. Takież też
1323 2  |             podobają.~Jako ono żak jeden w Padwici chłopu uczynił.
1324 2  |             strony była fortka, z ktorej w ciasną uliczkę było wchodzenie;
1325 2  |               powieda, iż tej wieże jest w około stóp czterdzieści,
1326 2  |           powiedam, że niemasz. I prawie w ten czas, kiedym sie miał
1327 2  |                  tak idzie sznur ciągnąć w koło, a kiedy przyszedł
1328 2  |                  forta była, wbił gwóźdź w mur, i około niego sznur
1329 2  |                sam s kapłuny chyłem burą w one sie ciasną uliczkę wemknął
1330 2  |                nalazł miasto pana gwoźdź w mur wbity, który mu sam
1331 2  |         Buczyńskiego sztuce, ale ma mieć w sobie przystojeństwo, foremność
1332 2  |                 wstawaj a pospieszaj sie w drogę.~Gdy tego domówił
1333 2  |                  panie Dersniaku, żeś tu w. m. potrzebnej rzeczy nie
1334 2  |          uszczknął, kiedy powiedział, że w odwołaniu jej miał nadzieję.~
1335 2  |               żarty nie były z obrazą, a w tym tak zamykam mężczyzny,
1336 2  |              wolniej mężczyznę uszczknąć w niepoczciwym życiu, niźli
1337 2  |          nieprawda, już ta nieboga zawdy w tym rosole zostać musi.
1338 2  |                iuym Dworzanin, chociaż i w odpowiedzi niechaj uszczknie
1339 2  |                 pachnie; nakoniec sam to w. m, powiedasz, iż trefnowanie
1340 2  |             odpowiedzieć chciał, wstąpił w rzecz pan Bojanowski mówiąc:
1341 2  |                mówiąc: I to prawo, które w. m. spominasz, żeśmy je
1342 2  |            uchwalone, a snadź więcej sie w nim zamyka rozumu, niż w.
1343 2  |                 w nim zamyka rozumu, niż w. m. mnimasz; albowiem gdyż
1344 2  |                  im to wolno wykroczyć i w tym, i w owym, a nie niesie
1345 2  |               wolno wykroczyć i w tym, i w owym, a nie niesie im to
1346 2  |                temu ludzie śmieją, co ma w sobie nieprzystojeństwo.~
1347 2  |              powiedział: Co sie więc owo w. m. panie; Bojanowski na
1348 2  |                  białegłowy skarżysz, że w. m. nie miłują, nic sie
1349 2  |            więcej mi to dziwno, że kiedy w. m. głównego swego nieprzyjaciela,
1350 2  |            więtszego ciepła Polkąm. A co w. m. raczysz powiedać, żebym
1351 2  |                żem nie jest, ale mało mi w. m. osobnych ludzi pokażesz,
1352 2  |              Panie Bojanowski, nie telko w tej mierze białegłowy od
1353 2  |                 tej mierze białegłowy od w. m. krzywdę cirpią, ale
1354 2  |                 może) mógł ich przeciwko w. m. tak wielkiemu najeznikowi
1355 2  |            Lubelski raczył, nalazłby wdy w tym kole kogo, ktoby temu
1356 2  |                hnet pan Lubelski: Dobrze w. m. mówisz, panie Kryski.
1357 2  |                 do pana Kostki mówiąc: O w. m. ja mówię, panie Kostka.
1358 2  |                 chętliw. A przeto im sie w. m. statecznie za rzecz
1359 2  |          białegłowy za to wielce powinne w. m. zostaną, ale i ci wszytcy,
1360 2  |                pan Bojanowski uniósł sie w tym, powiedając, jakoby
1361 2  |                 mężczyńskiej. Więc też i w tym, żeby ludzie mądrzy
1362 2  |              miłowali, abo niemieli mieć w wielkiej uczciwości białychgłów,
1363 2  |                 iż kto ono wszytko sobie w głowę weźmie, a rozważy,
1364 2  |                 na ten czas komużkolwiek w. m. rozkażesz białychgłów
1365 2  |              inego szukać niechcę, jedno w. m. panie Kostka. Już w.
1366 2  |                  w. m. panie Kostka. Już w. m. tę dworną panią wystaw,
1367 2  |           rozumiem) nie obrazi, jeśli ją w. m. w doskonałości równą
1368 2  |               nie obrazi, jeśli ją w. m. w doskonałości równą uczynisz
1369 2  |            niewiem Miło. panie, jakoś to w. m. białymgłowam życzliwy,
1370 2  |            białymgłowam życzliwy, gdyżeś w. m. dostojność ich i ozdobę
1371 2  |            Wszakoż, kiedy sie to już tak w. m. widziało, abych to brzemię
1372 2  |           trzymać i przeciwko mnie mówić w tym wszytkim, w czym mu
1373 2  |               mnie mówić w tym wszytkim, w czym mu sie inaczej niż
1374 2  |                to obrażać miało. A snadź w takowym sporze, a poprawowaniu
1375 2  |               dwornej paniej, która jest w istotnej prawdzie.~Mam ja
1376 2  |              temu pan Lubelski, iż rzecz w. m. będzie taka, że przeciwko
1377 2  |                 będzie mógł mówić. Jedno w. m. w to zaprząż, a wymaluj
1378 2  |                  mógł mówić. Jedno w. m. w to zaprząż, a wymaluj taką
1379 2  |            dostaje, bo to, com był sobie w głowę zebrał, wszytko wypadło
1380 2  |                  zebrał, wszytko wypadło w ten czas, kiedy pan Dersniak
1381 2  |             Lubelski: Ba chociaż byś też w. m. i wiele tego miał (czemu
1382 3  |              TRZECIA DWORZANINA.~Mamy to w księgach, iż Pithagoras
1383 3  |              chwałę Jowiszowi bogu tamże w tym kraju gry, abo ćwiczenia
1384 3  |                 własnych, jako też potym w Grecyej wiele placów ku
1385 3  |                 rozmyślił, a jako za dar w rozmowie krotochwilnej tak
1386 3  |         potomstwu one oznajmuję, aby tak w pamięci ludzkiej zawdy żyli.
1387 3  |             rozumieją i formują je sobie w wyszszych cnotach i dostojeństwie,
1388 3  |             cnotach i dostojeństwie, niż w księgach o nich stoi. I
1389 3  |                 aby nie było coś jeszcze w tych tam ludziach więtszego,
1390 3  |                   aby je poczciwi ludzie w ręce brali) czytać będzie,
1391 3  |                  miał, jako oni godności w sobie, niepotrzeba by mi
1392 3  |               aby dworną panią formował.~W tym powiedział pan Lubelski:
1393 3  |                tu każdy widział tę panią w. m. dobrze ubraną, a jeśli
1394 3  |               dobrze ubraną, a jeśli jej w. m. tak nie pokażesz, aby
1395 3  |                 nas rozumiał, że jej nam w. m. zaźrzysz, a onej nie
1396 3  |            powiedzieć, co to było pirwej w Polszcze Rycerz pasowany,
1397 3  |                  dworzech; jeśli też nam w czym są podobni, abo w czymeśmy
1398 3  |               nam w czym są podobni, abo w czymeśmy my od nich są różni.
1399 3  |                  Myszkowski, oto to, coś w m. powiedzieć chciał, i
1400 3  |              czas, na miejsce, takież ma w każdej rzeczy zachować miarę
1401 3  |                  przeto lepiej, abyś nam w. m. co zwłasnego około służby
1402 3  |               osobnego dworzanina. A coś w. m. powiedział, iż nie mieszać
1403 3  |            więtszą czyni, ta budzi serca w ludziach, iż każdy, kto
1404 3  |                Panie Kostka, nie daj sie w. m. trzeci kroć upominać,
1405 3  |               kroć upominać, ale pocznij w. m. zaraz rzecz swoje.~Zatym
1406 3  |               wzraz mógł, ku wymalowaniu w tej mierze doskonałości.
1407 3  |                jeśli osobniejszej naleść w swej głowie nie będę mógł,
1408 3  |                 zyść sie miało, jam jest w tym roznego mnimania; abowiem
1409 3  |         wystrzegać musi. Ale nad wszytko w postawie, w słowiech, w
1410 3  |                  nad wszytko w postawie, w słowiech, w postępkach prawie
1411 3  |                  w postawie, w słowiech, w postępkach prawie ma być
1412 3  |                  bo jako mężczyzna ma to w każdej sprawie swej pokazować,
1413 3  |                 jest jako dąb, tak zasię w białejgłowie ma być coś
1414 3  |                  ma być coś pieszczonego w miarę, przystojnego żeńskiej
1415 3  |                 żeńskiej niedużości, aby w staniu, w chodzie, w mowie,
1416 3  |                niedużości, aby w staniu, w chodzie, w mowie, i cokolwiek
1417 3  |                 aby w staniu, w chodzie, w mowie, i cokolwiek pocznie
1418 3  |          cokolwiek pocznie nie było znać w niej nic mężczyńskiego.
1419 3  |            wydwarzania, mieć wdzięczność w tym wszytkim, co pocznie,
1420 3  |                postępować, aby nie telko w czym nieprzystojnym nie
1421 3  |              była doznana, ale też, iżby w podeźrzeniu najmniejszym
1422 3  |             jeszcze ine cnoty, które tak w dworzaninie, jako i w dwornej
1423 3  |                tak w dworzaninie, jako i w dwornej paniej najdować
1424 3  |                  była ludzką a przyjemną w rozmowie, a iżby tym umiała
1425 3  |              każdego tego, kto sie s nią w rzecz wda kiedy, uważając
1426 3  |           przystojeństwa (od którego sie w żadnym postępku odstrzelać
1427 3  |                 przeładować, ale ugadzać w jakiś pośrzodek miedy dwiema
1428 3  |                 napomykają, aby sie wdał w co dalej, za czym wielka
1429 3  |                idzie, iż białagłowa taka w wielkiej czci n wszech ludzi
1430 3  |               miał pirwej niemało rzeczy w swojej głowie, przeto też
1431 3  |             niechaj sie strzeże, aby sie w czym niebacznie niepochwaliła,
1432 3  |               rzeczy a poważnych niechaj w krotochwilną rozmowę nie
1433 3  |                  rozmowę nie wtacza, ani w poważną rozmowę żartów.
1434 3  |                 tego ze czcią swą używa, w czym swoje godność baczy,
1435 3  |              przystojności, wdzięczności w tym co pocznie, muszą s
1436 3  |         dokonawszy więcej mówić niemiał. W tym rzekł tak pan Bojanowski:~
1437 3  |              panie Kostka, pokazałeś nam w. m. coś, czego nic widzi
1438 3  |             czego nic widzi jedno samego w. m. oko, a podobno i to
1439 3  |                  iżby widziało, aboś też w. m. niechciał, abyśmy do
1440 3  |                  bo ja jeden nie pojąłem w. m. Każesz w. m. tej paniej
1441 3  |                 nie pojąłem w. m. Każesz w. m. tej paniej wielu rzeczy
1442 3  |               okrzcić; ktemu wspomniałeś w. m. jakieś ćwiczenie białejgłowie
1443 3  |                znam. Nad to powiedziałeś w. m., iż potrzeba, aby te
1444 3  |                iż potrzeba, aby te cnoty w niej były: mądrość, wspaniałe
1445 3  |             dziatek swych, do zachowania w dobrej mierze nabycia a
1446 3  |                 tej profesyi, którąś jej w. m. własną naznaczył, to
1447 3  |                  A przeto, przypatrz sie w. m. dobrze, wielkieć to
1448 3  |            powściągliwość; strzeżże tego w. m., abyś ich do ledajakiej
1449 3  |                wstydzić nie musiały.~Owa w. m panie Bojanowski (rzekł
1450 3  |                już powiedział, zwłaszcza w. m. mądrym uszom, bo to
1451 3  |                białejgłowie nie przydzie w turnieju być, ani przystoi
1452 3  |          Myśliwych nie spominam, bo tych w Polszcze pełno.~Odpowiedział
1453 3  |                nietelko niechcę, aby sie w to mężczyńskie ćwiczenie,
1454 3  |                 siły, wdawała, ale też i w taniec kiedy pójdzie (które
1455 3  |                aby pierzchliwości żadnej w nim znać nie było. A iż
1456 3  |                  miedzy wielem osób, kto w czym godniejszy, i pochwalić,
1457 3  |               mając wszytki osobne cnoty w sobie, doszła onego błogo
1458 3  |              Bojanowski ze śmiechem), iż W. M. białymgłowam nie każesz
1459 3  |               tak wielkie a główne cnoty w nich sie najdować, tak wiele
1460 3  |               sprawy wojenne. I mninaasz w. m. żeby sie też miedzy
1461 3  |                 królową. Lecz to podobno w, m. załawiasz na zwadę,
1462 3  |               sie wczorajsze wspomniało, w czym sie białymgłowam okrutna
1463 3  |             dzieje; abowiem powiedziałeś w. m. wczora, iż białagłowa
1464 3  |            prawdę, kto tak rozumie, jest w wielkim błędzie.~Odpowiedział
1465 3  |            mówiło, acz wiem, żeś mie już w. m. do niektórych pań przeniósł,
1466 3  |               przestać, chociaż im nieco w brew bije, niż to przyjmować,
1467 3  |                 niż to przyjmować, co im w. m. (chcąc sie przylubić)
1468 3  |               być inaczej, jedno żeś sie w. m. uniósł w tej mierze.
1469 3  |               jedno żeś sie w. m. uniósł w tej mierze. Dosyć było powiedzieć,
1470 3  |              ktemu jeszcze takowego. Ale w. m. takeś ją wysadził, takoweś
1471 3  |             Philozophowie za nic stoją u w. m. Nakoniec, gdyś w. m.
1472 3  |             stoją u w. m. Nakoniec, gdyś w. m. tak wiele wyliczał,
1473 3  |                   tak wiele wyliczał, co w mężczyznach i onego pirwszego
1474 3  |                mógł, nierzkąc, żeby tego w. m. pozwolić miał. Ja jako
1475 3  |               iżby to była prawda, patrz w. m. na sprawy niewieście
1476 3  |             wszakoż, gdyż białegłowy nic w tej swej niedoskonałości
1477 3  |               Niewiem, panie Bojanowski, w czym w. m. tę niedoskonałość
1478 3  |                 panie Bojanowski, w czym w. m. tę niedoskonałość białychgłów
1479 3  |            białychgłów baczysz, bo jeśli w tym, iż nie są tej siły,
1480 3  |                żołnierz, który sie bije, w więtszej wadze, niż hetman,
1481 3  |           inaczej być widzimy. Jeśli też w. m. do rozumu pójdziesz,
1482 3  |                 być musi. A to, gdyż sie w białychgłowach najduje,
1483 3  |                 pódźmy dalej. Kazałeś mi w. m. przypatrzyć sie sprawam
1484 3  |                 zasię tegożbym chciał po w. m., abyś pilnym okiem weźrzał
1485 3  |                daje. Abowiem to, co jest w nich inakszego, niźli w
1486 3  |                  w nich inakszego, niźli w mężczyźnie, wszytko sie
1487 3  |                  tej siły, tej surowości w sobie, którą mężczyźni,
1488 3  |                gospodarstem, a pilnością w dobrej mierze zachowa, za
1489 3  |                dobrze nabyć. Nad to, gdy w. m. weźrzysz w historye
1490 3  |               Nad to, gdy w. m. weźrzysz w historye dawnego i niedawnego
1491 3  |                  chwalili) doczciesz sie w. m. tego, iż do poczciwych
1492 3  |                  uciśnion. Jeśli sie też w. m. do nauk obrócisz, tedy
1493 3  |           wywadzały. Gdyż tedy mężczyzna w istności swej nie jest doskonalszy
1494 3  |              pokazało, niewiem, czemu go w. m. tak barzo raczysz, a
1495 3  |         białagłową przekładasz. A to, co w. m. powiedasz, iż Natura,
1496 3  |             dzieje; nie pozwalam ja tego w. m., bo niewiem, czemu niema
1497 3  |                ma, jako iżby każdą rzecz w istności swej zachowała.
1498 3  |             oddają dobrodziejstwa wzięte w dzieciństwie rodzicom swoim
1499 3  |                 swe na świat, od których w starości onegoż sie wzajem
1500 3  |             jedna sama płeć doskonałości w sobie mieć nie może, przywłaszczają