Ksiega

1501 3  |               być masculum et feminam. I w piśmie świętym czytamy,
1502 3  |                 powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie gadki zachodzić,
1503 3  |           powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie gadki zachodzić,
1504 3  |             Odpowiedział pan Kostka: Nic w nas, panie Bojanowski, białegłowy
1505 3  |            pospolicie leda czego boja, a w mężczyźnie tej tak sprośnej
1506 3  |          sprośnej bojaźni niemasz.~To co w. m. nikczemnością zowiesz (
1507 3  |            sercem i umysłem ugruntowanym w swym przedsięwzięciu, iż
1508 3  |             czynić co jemu należy, nigdy w niczym nie przekazi. Takowych
1509 3  |            poczet białychgłów był, które w męstwie i w dziejach inych
1510 3  |       białychgłów był, które w męstwie i w dziejach inych sławnych
1511 3  |                 Toć sie te sławne dzieje w ten czas poczęły, kiedy
1512 3  |                  tego świata.~Kiedyż się w. m. chce do zakrystyej -
1513 3  |                pan Kostka - i tamci ja z w. m. pójdę. A zaź w. m. niewiesz,
1514 3  |                  ja z w. m. pójdę. A zaź w. m. niewiesz, iż ten szwank
1515 3  |         błogosławioną, bo to święte imię w te ledacyjakie gadki mieszać
1516 3  |     bałwochwalców wiele, acz wiem, że mi w. m. na to powiesz, iż to
1517 3  |                  m. na to powiesz, iż to w nich Duch święty sprawował;
1518 3  |                wieku i daje im taki dank w świętobliwości, iż najświętszego
1519 3  |                   tegom ja pewien, iż mi w. m., panie Bojanowski, nie
1520 3  |                  przymioty, abym ja hnet w. m. żony, dziewki, siostry,
1521 3  |              wiedzieć, niewiem, czemu to w. m. obchodzić ma, iżem ja
1522 3  |                 na to; Kiedybym ja teraz w. m. panie Kostka, spytał,
1523 3  |             naprawić umiały, pewnieby je w. m. wyliczać nie było sporo.~
1524 3  |          wyliczać nie było sporo.~Prawdę w. m. mówisz, iżby mi nie
1525 3  |                  czasu, a imbych głębiej w historye wchodził, tym by
1526 3  |                  liczba była niezliczona w Rzymie. Podźmyż do inych
1527 3  |                pospolite mądrością swoją w to trefiła, iż ludzie oni,
1528 3  |                 tu pan Lubelski: Powiedz w. m. jako to było.~Powiedział
1529 3  |               Gdy widziała Alexandra być w tak wielkim niebespieczeństwie
1530 3  |            dzieci swoje, kazała porzucić w pół rynku ciało Alexandra
1531 3  |               litość mieli, te nie telko w niczym niewinne, ale ani
1532 3  |                słowa, iż ona sierdzitość w ludziach zapalonych wszytka
1533 3  |               wielkiego serca dotycze, i w tym drugie białegłowy nie
1534 3  |                 mężczyzn podlejsze; mamy w księgach o żenie i o siostrach
1535 3  |         przyjacioły na świecie. A co sie w. m. widzi, nie była też
1536 3  |            sprzysięgli byli wybić tyrany w Atenach, nic sie nie ulękła,
1537 3  |                 s panem Dersniakiem, ale w. m. więtszą dziękę od białychgłów
1538 3  |                 nie trzeba, tedy acz nic w. m. dostatecznie każdą rzecz
1539 3  |               Kostka: Tak uczynię, kiedy w. ni. każesz, powiem o jednej
1540 3  |          mężczyzna na sobie przewiedzie.~W mieście Massyliej był ten
1541 3  |            zbytnie wielkie nieszczęście, w którymby na świecie trwać
1542 3  |           niechciał, abo też zasię będąc w wielkim szczęściu, pókiby
1543 3  |            nieszczęście me przyszło, aby w tym szczęściu umrzeć mu
1544 3  |               wolno. Trefiło sie to, gdy w tym mieście był Sextus Pompejus.~
1545 3  |            Bojanowski mówiąc: A bajkę to w. m. poczynasz, panie Kostka,
1546 3  |                  pana Lubelskiego: Widzi w. m. miłościwy panie, iż
1547 3  |            którzy na to patrzali, widząc w białejgłowie przy ostatnim
1548 3  |               dopuścił umrzeć i pokazuje w tej oracyej swej przyczyny
1549 3  |                 truciznę wziąć (o której w. m. powiedasz, iż ją chowano
1550 3  |                  pan Bojanowski: A mnima w. m. aby niebyło tak wiele
1551 3  |              rzadko taką naleść, któraby w sercu niemiała jakiego skrytego
1552 3  |           Powiedział pan Kostka: Słuchaj w. m. Była ta Kamma żoną Sinata,
1553 3  |                Sinata, człowieka zacnego w Galacie, a była nie jedno
1554 3  |                  i obyczaje osobne miała w sobie, a ktemu nader barzo
1555 3  |                Sinorix niejaki, człowiek w tam tym mieście wielkiego
1556 3  |               przyść ktemu nie mógł, aby w miłości znał ją przeciwko
1557 3  |                 jęli namawiać Kammę, aby w tym ciężka, a uporną nie
1558 3  |        Białagłowa chowając nieznośny żal w sercu swym po mężu, a ni
1559 3  |                miała, umarła. Co sie zda w. m. panie Bojanowski, godnali
1560 3  |        Bojanowski: Widzi mi sie, iżeś tu w. m. chciał kogo rozkwilić,
1561 3  |                  też to tak sstało, jako w. m. powiedasz, tedy już
1562 3  |                 pan Kostka: Pokażę ja to w. m., iż i tych czasów najdują
1563 3  |             Włoszech, był ślachcic jeden w Pizie, niepomnię zaprawdę
1564 3  |                 czasu do Sycyliej wyspu, w maluczkiej bacie pojman
1565 3  |              chociaż sie bronili mężnie (w której bitwie ten Tomazo
1566 3  |                wszytcy i z batą przyszli w nieprzyjacielskie ręce.
1567 3  |             Barbaryej umyślił go trzymać w srogim, a okrutnym więzieniu
1568 3  |                   od Pizy niedaleko, niż w Barbaryej obaczono, iż uciekł
1569 3  |          przeczedszy list jedno weźrzała w niebo a zawołała imieniem
1570 3  |                  miłować, abo nader mieć w nienawiści, ano ten "nader"
1571 3  |                nie jest dobry. I widzisz w. m. na co jej to wyszło,
1572 3  |             którą z wyswobodzenia mieli, w smętek a w żółć sie wszytka
1573 3  |          wyswobodzenia mieli, w smętek a w żółć sie wszytka obróciła.
1574 3  |                białągłową nie podeprzesz w. m. tego, coś pirwej powiedział,
1575 3  |              przykład przywiódł, abyś to w. m. widział na oko, że są
1576 3  |               rzemięsł dziwnych przyszły w tę cenę do ludzi, iż je
1577 3  |                 te, ktore uczyły wielkie w nauce ludzi, jako Aspazya
1578 3  |                  odwlokła czas powietrza w Atenach aż do dziesiąci
1579 3  |             jakoby to być miało.~Słuchaj w. m. - odpowiedział pan Kostka.
1580 3  |               drudzy sam roznie sie jako w takim nieszczęściu rosproszyłi,
1581 3  |                miejsce, gdzie Tybr rzeka w morze wpada, i wysiadszy
1582 3  |                 sie zdobywać na żywność. W tym czesie ich białegłowy,
1583 3  |               ich białegłowy, które były w okręciech zostały, weszły
1584 3  |                okręciech zostały, weszły w radę, wdy kiedy uczynić
1585 3  |           ubłagały. I stąd to urosło, iż w Rzymie za starodawnego wieku
1586 3  |                 sobie Łacinników, którzy w onym kraju zdawna mieszkali,
1587 3  |                  Rzym zbudowano. Patrzże w. m. jako te Trojanki powodem
1588 3  |                  na sie wzburzył wszytki w okolicy sąsiady za pobraniem
1589 3  |                 one białegłowy sabińskie w pośrzodek miedzy ojce swe
1590 3  |               Bojanowski, nie zda sie to w. m. aby białegłowy w tej
1591 3  |                  to w. m. aby białegłowy w tej mierze były mężczyznam
1592 3  |            dobrego? abo nie widzi sie to w. m., żeby one pomogły do
1593 3  |           białychgłów tych, ale kiedybyś w. m. tak rad obłędy a przestępki
1594 3  |            przestępki ich powiedał, jako w. m. rad wyliczasz uczynki
1595 3  |           uczynki sławne, pewnie byś był w. m. tego nic ominął, jako
1596 3  |                 m. tego nic ominął, jako w tenże czas białagłowa zdradziła,
1597 3  |                  Rzekł pan Kostka: To mi w. m. jedno jedne białągłowę
1598 3  |               niezliczoną liczbę dobrych w. m. ukazuję; a mimo te,
1599 3  |                  i one kościoły boginiam w Rzymie nie prze co inego
1600 3  |                 święto, które niewolnice w Rzymie święciły, pamiątką
1601 3  |            mnimam iż sie moja długa mowa w. miłościam nadprzykrzyła,
1602 3  |                 gdyżem ja już roskazaniu w. m., Miłościwy panie Lubelski,
1603 3  |                 powiedzieć będzie umiał.~W tym powiedział pan Lubelski:
1604 3  |                 Wapowski podobno słuchać w. m. nierad, ale nas tu więcej
1605 3  |               nas tu więcej jest, ktorzy w. m. słuchamy s chęcią. A
1606 3  |                chęcią. A tak nie ustawaj w. m. w pół drogi, abowiem
1607 3  |                  A tak nie ustawaj w. m. w pół drogi, abowiem kiedy
1608 3  |                 pół drogi, abowiem kiedy w. m. nie zaźrząc sławy nikomu,
1609 3  |                  co jest czyje własne, a w czym pochwały godzien, powiesz
1610 3  |               tym sposobem, aby im telko w jednej sukience, a w żupicy,
1611 3  |               telko w jednej sukience, a w żupicy, żadnej rzeczy z
1612 3  |               zdrowie swe wcale, a sławę w nie najgorszym punkcie zachowali.
1613 3  |               aby mniej ludzi ku obronie w nim było, kazał wywołać,
1614 3  |          nikczemni ludzie! Cóż ? abo sie w nas zasię skryć chcecie,
1615 3  |        Powiedział pan Bojanowski: Musisz w. m. przestać, chociabyś
1616 3  |              niechciał, bo więcej rzeczy w. m. nie staje.~Odpowiedział
1617 3  |       Odpowiedział pan Kostka: Jedno mię w. m. drażnisz, a chcesz wywołać
1618 3  |                  bo jako sie imę, musisz W. M. cały ten dzień chwał
1619 3  |               jako Spartanki kochały sie w tym, kiedy synowie ich sławnie
1620 3  |            synowie ich sławnie ginęli, a w którym kiedy zajęcze serce
1621 3  |                tego powiedzieć, jako sie w Saguncie przeciwko mocy
1622 3  |             małemi pozabijały. Jest tego w historyach tak wiele, ile
1623 3  |                  takli też to było, jako w historyach stoi, bo tam
1624 3  |             człowieka któryby kronikarza w nieprawdzie wytknął, a inaczej
1625 3  |                Kostka: Którykolwiek czas w. m. przed sie weźmiesz,
1626 3  |                 najdziesz, jedno, iż one w cnotach ani były nigdy,
1627 3  |             które były i są dziś jeszcze w Polszcze, wielkich cnót
1628 3  |             pokazał bych to, co powiedam w. m., na oko. Ale jako powiedam,
1629 3  |            musiał. Wszakoż puszczę to na w. m. samego, abyś sobie te
1630 3  |                   abo braciej, abo mężom w cnotach a w godności są
1631 3  |           braciej, abo mężom w cnotach a w godności są równe, ale też
1632 3  |              Rzekł tu pan Dersniak: Tego w. m. nie powiedaj, abowiem,
1633 3  |                 chęci do swej wolej jest w nich tak wiele.~Możcć to
1634 3  |                  pan Bojanowski: Tego ja w. m. nie pozwolę, aby rospustniejszy
1635 3  |                 jednak nie było by (jako w. m. powiedasz) światu gorzej,
1636 3  |       poczciwości pilnując, wstyd a srom w cale zachować mogły, bo
1637 3  |              prawo zaprawdę, dziw, że go w bibliej nie napisano. Ale
1638 3  |                miły panie, powiedz mi to w. m., czemuż też tak tego
1639 3  |               postanowić nie miano, iżby w mężczyźnie tak była szkarada
1640 3  |           szkarada wszeteczeństwo jako i w białejgłowie, a zwłaszcza,
1641 3  |         zwłaszcza, jeśli mężczyzna (jako w. m. powiedasz) sposobniejszy
1642 3  |                  na ich pustotę. Patrzże w. m. iż w tej mierze zły
1643 3  |                pustotę. Patrzże w. m. iż w tej mierze zły jest dowód
1644 3  |                tej mierze zły jest dowód w. m. Ale ja w. m. powiem,
1645 3  |                  jest dowód w. m. Ale ja w. m. powiem, co to w tym
1646 3  |               Ale ja w. m. powiem, co to w tym jest; wzięliśmy sobie
1647 3  |                  powinność ślachecką, co w. m. powiedasz, ale jeszcze
1648 3  |                  odpłaty od Boga. A stąd w. m. możesz znać, iż ja barziej
1649 3  |                 co przeciw rozumowi, niż w. m. Więc ani ja tego prze,
1650 3  |           munsztukiem trzymać je gwałtem w poczciwym życiu muszą. Jakoż
1651 3  |                 temu one podług powieści w. m. zdołały) nie czynią.
1652 3  |           ilekroć mężczyznam pokazać sie w niej przyszło, zawdy jako
1653 3  |                niej przyszło, zawdy jako w inych cnotach, tak i w tym
1654 3  |              jako w inych cnotach, tak i w tym przed białemigłowami
1655 3  |             miewali przodek, nie będę ja w. m. tak wiele historyi ani
1656 3  |                 ani baśni wyliczał, jako w. m. mnie; dwu telko przypomnię
1657 3  |                pospolicie i najpodlejszy w pychę a w swowoleństwo sie
1658 3  |                 i najpodlejszy w pychę a w swowoleństwo sie podniesie.~
1659 3  |                   Alexander wielki wiesz w. m. jako w cale zachował
1660 3  |                  wielki wiesz w. m. jako w cale zachował poczciwość
1661 3  |                 przez moc jednego miasta w Hiszpaniej przywiedziona
1662 3  |               dowiedział, iż była ślubną w tamtejże ziemi jednemu panu,
1663 3  |                 obiecał, rozumiem, że mi w. m. dalej mówić nie dopuścisz.~
1664 3  |             Bojanowski, mężczyznam, jako w. m. białymgłowam; tyle,
1665 3  |                  tym mówić chcesz, wolno w. m. niechaj będzie.~Powiedział
1666 3  |                dziwnych przysmaków (jako w tym była dobra misterkini),
1667 3  |                  z dobrej wolej chciwość w sobie tłumili, nie z musu,
1668 3  |       powściągliwe życic, godzien (jakoś w. m. powiedział) wielkiego
1669 3  |           Myszkowski tak rzekł: Patrzcie w. m. jako to okrutnym nieprzyjacielem
1670 3  |                  białymgłowam, gdyż i to w nich gani, co jest chwały
1671 3  |             rzekł pan Kostka) barzo o to w. m. proszę, bo sie mnie
1672 3  |         odstrzeliło sie od rzeczy mojej.~W tym począł pan Myszkowski:
1673 3  |          skłonniejsze ku grzechowi (jako W. M. mówisz) niż mężczyźni,
1674 3  |             strzymywają od złego (czegoś w. m. sam pozwolił) niż mężczyźni,
1675 3  |                 który sztukę tylko korda w ręku mając, ranny i namdlony
1676 3  |                  konia zbodzie. A to, co w. m. powiedasz, iż wstyd
1677 3  |              miasto jednej cnoty dwie im w. m. dajesz, bo je czynisz
1678 3  |                  Dosyć mam na tym, czego w. m. pozwalasz, to jest,
1679 3  |                   wspomniałbych i siebie w tej mierze, bo dla jednej
1680 3  |                Bojanowski: Niedziwuj sie w. m. temu, bo to jest białycbgłów
1681 3  |                niż który s tych jest, co w piekle mieszkają. A to,
1682 3  |              piekle mieszkają. A to, coś w. m. o tej tam niesłychanej
1683 3  |              powiedział: prawda jest, iż w tej mierze jest je przecz
1684 3  |          spominał dziejów starych, bo te w. m. baśniami zowiesz, ale
1685 3  |             pospołu widział. Także będąc w takowej, jaka na świecie
1686 3  |               dzień jeden, kiedy by tego w dom do niej nie noszono;
1687 3  |                nim, jako i s kim drugim, w taniec. A iż mało, abo nic
1688 3  |                  miał jeden przed drugim w stanie, oboje tego pragnęło,
1689 3  |              wzięła, to jest, aby s sobą w małżeństwo przyszli; tegoż
1690 3  |           przyszli; tegoż im też wszytcy w onym mieście ludzie życzyli,
1691 3  |              łakomstwa urósł) dać wolał. W czym uboga dziewka okrutnemu
1692 3  |              trudno, tak sie była dobrze w sercach ich rozkrzewiła,
1693 3  |           żadnego poselstwa słuchać, ani w tę stronę, gdzie on był,
1694 3  |             gdzie on był, patrzać. Także w tym przedsięwzięciu, a ślachetnym
1695 3  |          miłowała.~Cóż kiedybych jeszcze w. m. jedne spomniał, która
1696 3  |                 sie jednak nieskosztowac w pięknym a obfitym sadu nader
1697 3  |                 poczciwość swą zachowała w cale. Co sie w. m. widzi,
1698 3  |                 zachowała w cale. Co sie w. m. widzi, nie więtsza to
1699 3  |               też jeśliby był co takiego w tej mierze począł, niebyła
1700 3  |                  niepożądał; ktemu będąc w nieprzyjacielskiej ziemi
1701 3  |              mniemanie i nadzieję, która w Rzymie o nim wielka była,
1702 3  |                 poślubioną, widział jako w źwierciedle takowe przeciwko
1703 3  |                 głównych przyczyn chciał w tej lekkiej rzeczy sprzeciwić
1704 3  |                co ktemu nie zgadzają sie w tej rzeczy historykowie,
1705 3  |               nieco tej białejgłowy. Ale w tym, com ja w. m. powiedział,
1706 3  |           białejgłowy. Ale w tym, com ja w. m. powiedział, wątpienia
1707 3  |                tu pan Dersniak: Alboś to w. m. w Bibliej czytał?~Odpowiedział
1708 3  |                 Dersniak: Alboś to w. m. w Bibliej czytał?~Odpowiedział
1709 3  |             dobrzem tego pewniejszy, niż w. m. onego, co pisze Plato
1710 3  |              krwi młodej a wrzącej, jaka w tych dwu białychgłowach
1711 3  |              spadać od żalu. Druga zasię w okrutnej miłości będąc i
1712 3  |                 swe pióro, kto Xenocrata w tej mierze spomina jako
1713 3  |                 mógł pewnie wiedzieć, że w ten czas, kiedy to Xenoeratcs
1714 3  |                 sporą czaszą pije. A coś w. m. Pericla spomniał, i
1715 3  |                   m. Pericla spomniał, i w tym tam było coś inego,
1716 3  |           szczyra powścięgliwość, jako i w onym drugim (a dziwuje się,
1717 3  |                  dziwuje się, iźeś go tu w. m. na przykład nie przywiódł),
1718 3  |                 abych żałował. Odpuść mi w. m., panie Bojanowski, prawda
1719 3  |                  a tego nie baczą, iż co w nich samych s tysiąca razów
1720 3  |                sie najduje, abowiem, kto w to dobrze weźrzeć chce,
1721 3  |            niemusiał. Przypatrz sie temu w. m. jeśli tak statecznie
1722 3  |            takowych mi białychgłów teraz w. m. nie ukażesz.~Odpowiedział
1723 3  |              rotmistrzowi. Ta tedy będąc w nieprzyjacielskim ręku,
1724 3  |            rozumiejąc, iż poczciwość jej w cale zachowana być nie mogła,
1725 3  |                ją wiódł, zaraz wskoczyła w rzekę. Druga zasię wiejska
1726 3  |                 zasię wiejska dzieweczka w Księstwie Mantuańskim zbierając
1727 3  |                 była; ona, choć była już w ręku, jednak żadną miarą
1728 3  |        usiłowanie siestrzyne, co sie jej w onym domu sstało. Zatym
1729 3  |                do domu spieszyć, a kiedy w drodze było, czyniąc tę
1730 3  |                 takowego nie nadziewała, w rzekę wskoczyła Siostra
1731 3  |                 przyszedł jej był powróz w ręce, ale sie zań statecznego
1732 3  |             prędziuchno musiała. Obaczże w, m. jeśli tę ruszyć miała
1733 3  |             zgoła nic; bo urodziwszy sie w kmiecym domu łatwie sie
1734 3  |           niechciała. To sie we Włoszech w jednej ziemi a niedawno
1735 3  |        Mantuanskie na tym miejscu, gdzie w rzekę wskoczyła, grób kosztowny
1736 3  |                  po śmierci godna, im tu w podlejszym ciele było jej
1737 3  |                 Na ten czas, gdym ja był w Rzymie, przytrefiło sie
1738 3  |                   żeby pewnego dnia, nie w święto, szła do świętego
1739 3  |              nieumiala, ani mogła uciec, w krótkim czesie po niektórych
1740 3  |                  dziw, kiedy uboga dusza w nie nie wpadnie. A za to
1741 3  |                 niemoże sie nigdy ocucić w nocy, aby nie słyszała wymyślonej
1742 3  |               dla zbogacenia sie, dawali w pohańbienie. Na ostatek
1743 3  |              Boga, nie iść, gdy niechce, w ogień. Niewiem jako kto,
1744 3  |              które uczą, jako białągłowę w tej mierze podyść i zbłaźnić.
1745 3  |              pospolicie ludzie za koniec w miłości kładą.~Obaczże to
1746 3  |                miłości kładą.~Obaczże to w. m., panie Bojanowski, jako
1747 3  |              czego (jeśli tak jest, jako w. m., panie Bojanowski, powiedasz)
1748 3  |                 zdrajce otrzymywają. Ale w. m. tak to za nader ganiebny
1749 3  |             niepowścięgliwe udać. A tego w. m. nie baczysz, że ich
1750 3  |             miłości przeciwią, niż która w morzu skała nawałnym wełnam.~
1751 3  |                   Prze pana Boga, daj im w. m. za wygrane, bo widzę,
1752 3  |              odpowiedzią. A to ktemu, iż w. m. wszytki białegłowy (
1753 3  |           człowieczy ostrzy, i śmiałości w bitwie dostaje? Pewna rzecz
1754 3  |            dostaje? Pewna rzecz jest, iż w które serce raz iskierka
1755 3  |              swoj z więtszym sercem, niż w śmiertelnym ciele być kiedy
1756 3  |                 ciele być kiedy mogło. A w bitwie dopiro nie żałował
1757 3  |                  Włoszech, iż białegłowy w Iszpaniej siła do tego pomogły,
1758 3  |                 panny, bawił sie rozmową w drodze tak długo, aż do
1759 3  |                co to był za rozum, który w. m. k temu przywiódł, żeś
1760 3  |          głębokie rzeczy o Bogu, uczynił w księgach swych rozmowę pary
1761 3  |                 swych rozmowę pary ludzi w wielkiej miłości s sobą,
1762 3  |               były. A tak mało tego było w. m. potrzeba, panie Bojanowski,
1763 3  |        powiedzieć niemógł. Ale jeśli sie w. m. zda, że jeszcze ta pani
1764 3  |             swych przypraw niema, nie on w tym winien, ale pan Bóg,
1765 3  |                 na stronę, którą mnimasz w. m., panie Kostka, abym
1766 3  |           przeciwko białymgłowam, spytam w. m. o nieco. Powiedz mi
1767 3  |                   o nieco. Powiedz mi to w. m. gdyż dworna pani krotochwilną
1768 3  |               zwłaszcza, jeśliby sie kto w swej rzeczy z bliska przymawiał,
1769 3  |              bliska przymawiał, jako sie w tej mierze zachować ma.~
1770 3  |               Wapowski powiedział: Jeśli w. m. tej swojej dwornej paniej
1771 3  |               która ma męża, abowiem, by w najlepszy obyczaj ta miłość
1772 3  |              małżonki szedszy, cnotę swą w cale zachowują, daleko to
1773 3  |                  to, iż cokolwiek na nie w tej mierze z nieszczęścia
1774 3  |                  cirpiąc wszytko sie jej w dobre obróci. A ktoby był
1775 3  |               mąż jej nie błądził? Cnota w nieszczęściu znaczna. A
1776 3  |            przeględąjąc występki mężowe, w gruntownej sie ustawiczności
1777 3  |                  Myszkowski, jako sie on w miłości zachować ma, aby
1778 3  |            Dworzaninowi (jako to każdy z w. m. zna) żadną miara nie
1779 3  |                jeden nie chwaliłbym tego w. m., kiedybyś sobie dary
1780 3  |             Jedno, panie Dersniaku, masz w. m. tę sławę, jakobyś na
1781 3  |               jej odnoga, tak też miłość w. m. jeśli sie roztroiła,
1782 3  |                wyjmując, żeby ta sława o w. m. fałszywie była puszczona,
1783 3  |                 przyczynę rozumiem, abyś w. m. miłości nie był godzien,
1784 3  |              godzien, ale tę, iż podobno w. m. po swej wdowie chcesz
1785 3  |              nieustawicznością sławią. A w tym w. m. upewniam, że tegoż
1786 3  |        nieustawicznością sławią. A w tym w. m. upewniam, że tegoż chcę,
1787 3  |             podług tegoż statutu, któryś w. m. allegował.~Powiedział
1788 3  |               rozkazowała, bo tak ma być w miłości prawdziwej.~Na to
1789 3  |               pan Myszkowski: Zawdy tego w. m. dowieść możesz.~Zatym
1790 3  |             będzie chciała; przeto naucz w. m., panie Myszkowski, Dworzanina,
1791 3  |                 będzieli baczny, nic sie w tej mierze nie skwapi, ażby
1792 3  |                pan Bojanowski rzekł: Daj w. m. pokój, panie Myszkowski,
1793 3  |               nie ma wolej.~Niedobrze to w. m. wiesz, panie Bojanowski,
1794 3  |             słowy obojętnemi, zostawując w rzeczy swej taką dziurę,
1795 3  |             poczciwa białagłowa, kto jej w tym ruszy, słusznie to więc
1796 3  |              przyść do tego; bo pod czas w jednym westchnieniu, w jednym
1797 3  |              czas w jednym westchnieniu, w jednym zapłonieniu i niejakiej
1798 3  |                 znać będzie miłości, niż w tysiącu słów gorących. A
1799 3  |                  przepowieść urosła: Oko w miłości wodzem. A tak jest
1800 3  |                wzrokiem często styka, bo w ten czas jeden drugiego
1801 3  |                   ani rozchełznano, choć w najwiętszej miłości nie
1802 3  |               pokazować ognia, niż go ma w sercu, a przestawać na równej
1803 3  |            wdzięcznego, jako i przykrego w miłości, i częstokroć sie
1804 3  |                pan Dersniak: Naucz że go w. m. tego, abowiem mimo znaki
1805 3  |                 abowiem mimo znaki które w miłości tak nieznaczne bywają,
1806 3  |                 pan Bojanowski: Nie wnoś w. m., panie Dersniaku, tego
1807 3  |                  chce, chyba, żeby jeden w miłości wielkiej wymówić
1808 3  |                 tego nauczy, jako by sie w zaczętej miłości sprawować,
1809 3  |             przylubił, nic obrażając jej w jednej najmniejszej rzeczy,
1810 3  |               ciężkości wnętrznej zataić w sobie nie umie; więc skoro
1811 3  |            niesłuszny, ani naczęsny upór w ohyzdę do niej przydzie;
1812 3  |                  z nikim nie mówiła, ani w te stronę patrzyła, gdzie
1813 3  |                   kogo on ma towarzyszem w miłości, gdzie za temi ziemi
1814 3  |               sobie białegłowe, ale ją i w to wprawi, iż tam tego,
1815 3  |                miłości jako ten, kogo ma w podeźrzeniu. I stąd hnet
1816 3  |                  iż niewiem jako inaczej w miłości sobie pomoc, jedno
1817 3  |               źle mówił, chyba żebyś mię w. m. czego lepszego nań nauczył.~
1818 3  |                  Kostka: Pomnisz podobno w. m. one przepowieść włoską:
1819 3  |                nieprzyjaciel twój po pas w wodę wpadnie, podaj mu rękę,
1820 3  |             kiedy tak wpadnie, iż mu sie w gębę lać pocznie, nastąp
1821 3  |                 któremi prędko Dworzanin w miłość wskura, a towarzysza
1822 3  |               abo narzekają, wielkimi są w miłości prostaki, siła jeszcze
1823 3  |               miłowała. Więc sie prostak w tym nie baczy, iż; one co
1824 3  |               tego słuchają, biorą sobie w głowę i mówią: Wiere to
1825 3  |                 ale i drugie (rozumiejąc w nim być jaką skrytą cnotę,
1826 3  |                dla niej, ale i sobie byś w. m. niemiał przepuszczać;
1827 3  |      przepuszczać; wszakoż dozwalam tego w. m., abyś osoby nic mianował,
1828 3  |              osoby nic mianował, ale nam w. m. rzecz powiedz, jako
1829 3  |                 przy panie swym mieszkał w Krakowie. Potym, gdy pan
1830 3  |            odmieniała, i dołożył, a iżby w gospodzie, co s końmi i
1831 3  |                panie Dersniaku, abyś sie w. m. tą powieścią panu Kostce
1832 3  |                 A co wiedzieć, jeśli ten w czym inym nie był baczny,
1833 3  |             baczny, jedno to kęs ustąpił w tym wykupieniu z gospody,
1834 3  |                 począć sobie. A chceszli w. m., panie Dersniaku, prawdę
1835 3  |                  powiedzieć, snadź sie i w. m. samemu i to i owo nie
1836 3  |                to i owo nie raz przydało w miłości.~Rzekł pan Dersniak:
1837 3  |                   aby człowiek drugi raz w to wpaść niemógł, abo jeśli
1838 3  |                 Ale panie Kostka, gdyżeś w. m. pokazał drogę Dworzaninowi,
1839 3  |                towarzysza, powinieneś go w. m. i tego nauczyć, jeśliby
1840 3  |                  tajemnej przyszło, jako w to ma potrefić, iżby sie
1841 3  |                 to ma potrefić, iżby sie w niej nigdy nie wydał.~Odpowiedział
1842 3  |              baczę ja, aby i Ovidius był w tym wielkim mistrzem, ponieważ
1843 3  |                  że ją miłujesz, omoczże w winie palec, i napisz to
1844 3  |               wielkie podobieństwo, że i w miłości nie było tak pięknego
1845 3  |               jako są u nas teraz. A tak w. m. nie ukazując nam do
1846 3  |          Dworzanin ma postępować, aby go w tajemnej miłości nie poślakowano.~
1847 3  |                kto zoczy, a pocznie mieć w podeźrzeniu, tak długo będzie
1848 3  |                 rozwołać. Ale przyjaciel w tej mierze wielka a wielka
1849 3  |               kim radość swą powiedzieć.~W tym powiedział pan Bojanowski:
1850 3  |           wszytcy (gdzieby to mogło być) w wielkiej miłości umierając,
1851 3  |              wielkiej miłości umierając, w proch sie obracali, a s
1852 3  |            miłują, a wszakoż kochają sie w takowej miłych swych męce,
1853 3  |                  chcą, ale iżby chciwość w nich nie zgasła, frasunk
1854 3  |                 ci, którzy nic są godni, w popiele u niej leżeć muszą.~
1855 3  |           któraby białejgłowie mogła być w tej mierze, nie był by snadź
1856 3  |                 sług ma za to, że on sam w miłości płuży, sieją dopiero
1857 3  |                złego roście, bo człowiek w tej mierze, gdzie miłość
1858 3  |               dając to znać, iż obaczyła w nim wrzeczy odmianę, a daleko
1859 3  |                onego, co mnimał, że miał w garści, nie utracił, znowu
1860 3  |                   i za pewne uwierzy, iż w głęboką miłość s sobą, zaszli.
1861 3  |              zażyje trochę roskoszy, nic w ten czas przydzie, gdy tego
1862 3  |                za wielkie szczęście, ale w ten czas, kiedy mało abo
1863 3  |            mnimał, panie Bojanowski, żeś w. m. z białemigłowami chciał
1864 3  |            białemigłowami chciał wstąpić w jednanie, iż to chwilkę
1865 3  |             chwilkę nic było słycliać od w. m. barzo uszczypliwego
1866 3  |             przeciwko im; lecz takeś ich w. m. teraz dotknął, iż to
1867 3  |                  iż to znać, żeś sie był w. m. dla wzięcia posiłku
1868 3  |             iścieby lepiej, żebyście się w. m. s sobą gryźli, niż tak
1869 3  |                  pan Wapowski: Mnie tego w. m. nie przyczytaj, bo ja
1870 3  |       białymgłowam nie życzył, któreś im w. m. otrzymał, ale przeto,
1871 3  |                  wszytko naleść miało, i w. m. pospołu s panem Myszkowskim
1872 3  |                   Oto i s tego znać, żeś w. m. białymgłowam nic życzliwy,
1873 3  |               wypowiedzieli, tak, iż ani w. m. ani żaden (mym zdaniem)
1874 3  |                więcej nic mógł, ani miał w sobie, jedno już został
1875 3  |                 li bych pragnąć, aby sie w której rzeczy Dworzanin
1876 3  |                 Dworzanin odmienił, tedy w niczym inym, chyba w tym,
1877 3  |                tedy w niczym inym, chyba w tym, iżby był troszkę białymgłowam
1878 3  |             każdy, panie Wapowski, jeśli w. m. tyle masz rozumu w sobie,
1879 3  |             jeśli w. m. tyle masz rozumu w sobie, iż możesz Dworzanina
1880 3  |                przywiedli, a przeto racz w. m. to wszytko powiedzieć,
1881 3  |              wszytko powiedzieć, co masz w tej mierze na swym umyśle,
1882 3  |               swym umyśle, bo jeśli tego w. m. nie uczynisz, tedy będziem
1883 3  |               więcej niemoże, ale żeś to w. m. mową tą chciał ubliżyć
1884 3  |               równą nie była, chcesz nas w. m. w tej wierze zostawić,
1885 3  |               nie była, chcesz nas w. m. w tej wierze zostawić, i prawie
1886 3  |             wierze zostawić, i prawie to w nas wmówić, iż Dworzanin
1887 3  |              głowy, iż uszy nasze to, co w. m. powiesz, przyjąć w sie
1888 3  |                co w. m. powiesz, przyjąć w sie będą mogły. Tego domówiwszy,
1889 4  |             niemoże - prawi - nic nalcśó w nim osobnego, czymby go
1890 4  |                 błaga, iż u wszech ludzi w pamięci są świeżej, i każde
1891 4  |                cnotliwe a godne targa; i w tym zawodzie, gdzie wieldzy
1892 4  |            wysokiej stolicy bieżą, jedne w pół kresu, drugie prawic
1893 4  |                 pół kresu, drugie prawic w ten czas, kiedy dobiegają,
1894 4  |           wszytki nasze i pilne starania w niwecz obraca. Abowiem rychło
1895 4  |                 osobny człowiek, ktorego w ten czas, kiedy (za wtargnienicm
1896 4  |                  za wtargnienicm Tatarow w ziemie podolskie) Krol J.
1897 4  |                   do prawa, do biegłości w rycerskim rzemieśle, do
1898 4  |                należytych tak gotowy, iż w tym mógł nie dać nikomu
1899 4  |      przyrodzonym rozumem swym (bo chyba w bistoryej, nie był on w
1900 4  |                  w bistoryej, nie był on w naukach biegły) głębokich
1901 4  |      człowieczemu pożytecznych tak wiele w Polszcze nasiał, iż tego
1902 4  |            Dersniak położył głowę, godny w Polszcze człowiek i poeta
1903 4  |                 dopuściła podziwować sie w nich Boskiej sprawie, abowiem
1904 4  |             twarz przyjemną obudwu, były w nich obyczaje polskie chwalebne,
1905 4  |               Rzeczpospolita do legacyj, w których na sejmach wolności
1906 4  |               Kasztellanem Sendomirskim, w którym panie acz nauka dosyć
1907 4  |              dobrocią, a mądrą sentcncyą w radzie; nikomu on źle nie
1908 4  |            myślił, nikogo nie krzywdził, w nim nie była żadna chciwość
1909 4  |         majętności, jako i dostojeństwa, w nim nie była zazdrość, w
1910 4  |                 w nim nie była zazdrość, w nim nie były obrzydłe obyczaje,
1911 4  |                sie, by tacy wszytcy byli w wyższym kole, mniej by sie
1912 4  |                 był s Prądnika pokwapił. W godzinie po tym, abo trochę
1913 4  |                drudzy, panie Wapowski, o w. m. zwątpili, alem ja przyjechania
1914 4  |           zwątpili, alem ja przyjechania w. m. był pewien, i dla tego
1915 4  |               sie panom roschodzić, abyś w. m. dziś z rzeczą swoją
1916 4  |                panie to brzemię włożyćeś w. m. na mię raczył, bo iżem
1917 4  |               rzeczy. Ale kiedyż sie tak w m. zdało, przeciwić sie
1918 4  |                 przeciwić sie roskazaniu w. m. nic przystoi.~To jedno
1919 4  |                 czegoś wrzeczy niespełna w Dworzaninie, a tym fortylem,
1920 4  |             uczynić chciał, nie iżby tak w istej prawdzie być miało.
1921 4  |                  ja ani mogąc być długim w swej mowie, a prowadząc
1922 4  |              jakoż ta musi być, kto chce w tym wszytkim być doskonały)
1923 4  |               poczciwej, ale wniść telko w niebespieczeństwo. A też
1924 4  |             zawdy mógł prawdę powiedzieć w tym wszytkim, co by panu
1925 4  |                jedno miłował drugie miał w nienawiści, iście, jako
1926 4  |              dzisiejszych czasów widzimy w paniech, te są najwiętsze:
1927 4  |                  tych ludzi, którzy pany w to mnimanie o sobie wprawują,
1928 4  |        przyjaciela odmieni sie hnet taki w pochlebcę; a chcąc mieć
1929 4  |            nieprawdę, która nieprawda to w panie zbuduje, iż nietełko
1930 4  |                 to, że nie wiedza prawdy w żadnej rzeczy, upiwszy sie
1931 4  |          pływając i ledwe nie topiąc sie w roskoszacb, tak sie barzo
1932 4  |                  s tego głupstwa wchodzą w dziwną dumę, a w dzierżenie
1933 4  |                 wchodzą w dziwną dumę, a w dzierżenie o sobie, za czym
1934 4  |                obracają, aby onę możność w cale zachowali, mnimając,
1935 4  |                 ugruntowawszy oni to już w swej głowie, a dając sie
1936 4  |         wielkiemu mnimaniu, podnoszą sie w pychę spodziwną, i oną swą
1937 4  |           mnimają, żeby mieli tym przyść w taką powagę i we wziętość
1938 4  |                  zdaniem ci potentaci są w tej mierze prosto jako owe
1939 4  |             mierze prosto jako owe groby w murze zawieszone, bo zwirzchu
1940 4  |         zbutwiała. Jeszcze tak rzekę, że w gorszej toni są ci panowie,
1941 4  |                  wdy groby są tak dobrze w mur na fundamencie wprawione,
1942 4  |               klesnąć, a z jednego błędu w niezliczone błędy wniść.
1943 4  |       najmniejsze ich obłędy widzą.~Mamy w księgach, iż Cimonowi to
1944 4  |                  ci starego wieku ludzie w sobie mieli, którzy, jeśli
1945 4  |                   którzy, jeśli sie więc w czym obłądzili, tedy wdy
1946 4  |                jaka jest prawdziwie sama w sobie, nie barzo łagodnej
1947 4  |                 wężem, albo by przeszedł w pośmiech, jako nikczemny
1948 4  |            starają sie o to, aby do nich w łaskę przyszli; dla tego
1949 4  |                łatwie, i powinien będzie w tym czynić wszelakie staranie,
1950 4  |                staranie, że sie wkradnie w łaskę pańską, za którą będzie
1951 4  |                  pracą przydzie ktemu, a w rzeczach wszelakich panu
1952 4  |                 po trosze wprawować pana w dobrotliwość, uczyć go powścięgliwości,
1953 4  |                  osława, lekkość i hańba w te tropy chodzi, jako za
1954 4  |                 tu i owdzie wtrąci zawdy w te miłe rzeczy co poważnego,
1955 4  |               Otoż, gdy Dworzanin używać w ten sposób będzie tych rzeczy
1956 4  |                go od cnoty, a łotrostwem w łaskę do niego przychodząc,
1957 4  |                abowiem taki człowiek nie w kubek, s którego telko jedna
1958 4  |                 inych cnót, które chcesz w. m. aby Dworzanin wlał w
1959 4  |                 w. m. aby Dworzanin wlał w swego pana, nauczyć sie
1960 4  |                  iżby to tak było, patrz w. m. na oto to, niemasz tak
1961 4  |             niktby nie narabiał, kiedyby w cnotach, tak, jako i w inych
1962 4  |           kiedyby w cnotach, tak, jako i w inych rzemięsłach wyuczenie
1963 4  |                  umyśle; co jaśnie widzi w ślepych, w chromych, w ułomnych,
1964 4  |                  jaśnie widzi w ślepych, w chromych, w ułomnych, iż,
1965 4  |             widzi w ślepych, w chromych, w ułomnych, iż, chociaż by
1966 4  |               boli, gdy co takiego widzi w sobie, bo mu sie tak zda,
1967 4  |             ludzie do kupy zgromadzić, a w mieściech zgodnie mieszkać
1968 4  |                  nie mógł, bo tę chowano w Zamku Jowiszowym, gdzie
1969 4  |                miasta ozdobiły, i ludzie w zgodę, a w społeczność życia
1970 4  |            ozdobiły, i ludzie w zgodę, a w społeczność życia przywiodły,
1971 4  |                ine rzemięsła, abo nauki, w których jeden umiejętny
1972 4  |                abo kaznodzieja, ale iżby w każdego człowieka te obiedwie
1973 4  |                by kolwiek niemiał wstydu w sobie a sprawiedliwości,
1974 4  |               wyjęty i zamordowany.~Otóż w. m. masz, panie Wapowski,
1975 4  |                 Wapowski powiedział: Owa w. m. panie Dersniaku, tak
1976 4  |                  sobie pomoc, a ze złego w dobre sie pilnością a staraniem
1977 4  |             człowieczej winy pochodzi. I w tej mierze prawo pospolite
1978 4  |             przyrodzenia ktemu, iż cnotę w sie przyjąć możem, takież
1979 4  |               też i niecnotę. Przeto tak w jednym, jako w drugim przychodzimy
1980 4  |                Przeto tak w jednym, jako w drugim przychodzimy w nałog
1981 4  |               jako w drugim przychodzimy w nałog ze zwyczaju, tak,
1982 4  |                   abo niecnotliwemi. Ale w rzeczach, które s przyrodzenia
1983 4  |              sprawiła, bo pirwej to mamy w swej władzej, że możemy
1984 4  |                obyczajków uczciwych, aby w jedzeniu, w piciu, w mowie,
1985 4  |               uczciwych, aby w jedzeniu, w piciu, w mowie, w staniu,
1986 4  |                 aby w jedzeniu, w piciu, w mowie, w staniu, w chodzeniu
1987 4  |              jedzeniu, w piciu, w mowie, w staniu, w chodzeniu przystojnie
1988 4  |                piciu, w mowie, w staniu, w chodzeniu przystojnie sobie
1989 4  |                sobie poczynali. Owa jako w inych rzemięsłach, kto sie
1990 4  |                  kto sie chce uczyć, tak w cnotach, kto je ma statecznie
1991 4  |          napominaniem wskrzesił i ożywił w nas one cnoty, których nasienie
1992 4  |               których nasienie zamknione w sobie, a utajone mamy, iżby
1993 4  |               wielekroć człowiek kwitnąć w dobroci nie może, ani dać
1994 4  |                 mieli. Tym tedy sposobem w każdym z nas są przyrodzone
1995 4  |                sprawiedliwość, o których w. m. powiedasz, że je Jowisz
1996 4  |                tak też i te cnoty, które w nas są s przyrodzenia, żadną
1997 4  |                 kiedy człowiek ma przyść w doskonały nałóg, a cnot
1998 4  |                  chciał wyłożyć, co jest w sobie, mógł by ją nazwać
1999 4  |                  na świecie, bo ta ma to w sobie, iż odejmuje głupstwo
2000 4  |               tego pan Dersniak pozwolić w. m. miał, aby z głupstwa