Ksiega

  1 1|         żadnej szkaradnej wady w nim znać ani słychać nie było.
  2 1|         patrząc i dziwując sie w nim tym tak wielkim Bożym darom:
  3 1|   czujności, ku sprawie, która w nim wielka była, i ku inym dobrym
  4 1|        nie jest, jakąby też tę w nim chciał widzieć. A stąd obaczymy,
  5 1|      godzien. Wszakoż ja tego na nim nie wyciągam, iżby w tym
  6 1|        wielkie serce zawdy sie w nim najdowało. Abowiem rychlej
  7 1|      niechczę, aby zuchwalstwo w nim panowało, iżby pochmurnym
  8 1|      Lecz to nad wszytko, żeby w nim tego ludzie nie znali, iż
  9 1|           kiedy widzi, iż tego w nim prostacy nie znają, musi
 10 1|     pewniejsze, niż to któreby o nim s cudzych ust wyszło. A
 11 1|        strzelał, pięknie stał za nim, dociągał i miał dobrą rozrywkę.
 12 1|       pięknie, i kształtownie na nim siedzieć. A mimo umiejętność
 13 1|         służy, chcialbych, aby w nim była taka pilność, jakaby
 14 1|           że chcąc być jednych z nim obyczajów, pospolicie zawdy
 15 1|    rozprościwszy, jakoby stawu w nim nie było; a zasię jako miło
 16 1|        więcej ćwiczył, a ktoby z nim porównać mógł. To tak pospolicie
 17 1|      drzewa znać to, iż dobrze z nim umie; takież i szermierz,
 18 1|        sam w sobie stary, chocia nim dawno Polacy mówią, ale
 19 1|          a to stąd, iż dawniej w nim pismo, niż w naszym. Od
 20 1|         jest najcudniejszy, a po nim łaciński. Odpowiedział pan
 21 1|       jest wzięty, iż ci, którzy nim mówili, władali wszytkim
 22 1|        żeby czego dziecinnego po nim znać nie było. A gdy trefi
 23 1|        umyśle i rzeczach, czo na nim jako na fundamencie stoją,
 24 1|         sie, żem gdzieś czytał o nim, iż księgę greckim językiem
 25 1|       skromnie zaprzy, iż tego w nim niemasz, odwoływając sie
 26 1|    naczynia, a uczonym przeciwko nim takież, uźrzy to na oko,
 27 1|         iż tak wielki człowiek o nim pisał, przedsic ja tu w
 28 1|      wszytcy od Homera, którzy o nim pisać mieli, pewnie, iżby
 29 1|           niż o drugiego, iżby o nim mógł pisać uczenie. A przeto
 30 1|      Themistocles, podlej hnet o nim rozumiano. Mam za to, iżeście
 31 2|        kiedy skromność jest przy nim; tylko też zasię skromność
 32 2|     druga cnota jaśniejsza sie w nim pokaże, zwłaszcza kto w
 33 2|        aby chłop miał w czym nad nim mieć górę. A tak mnie by
 34 2|     drugi będzie, pyta jeśliby z nim z łuku strzelać chciał;
 35 2|         targaniu, iż nic ognia w nim nie zostanie. A jeszcze
 36 2|       dymy młode, ona płochość w nim ustała; tak zasię każdemu
 37 2|        pana skarzą i najgorzej o nim mówią, a to jest rzecz barzo
 38 2|       ani pochlebstwo. Niechaj w nim znaczna będzie skromność,
 39 2|     jakim wielkim wojewodą, by z nim jedno raz jako żyw mówił,
 40 2|      wnet do niego popędzi; to s nim jako z rodzonym w gadki;
 41 2|        powabiając, aby kto przed nim zjął czapkę; niewierzę temu,
 42 2|   mądrego, rzecz pewna, że toż w nim musi sie najdować. Zawdy
 43 2|     niźliby leda o co miał sie z nim gryść. A sam też, kiedy
 44 2|          patrząc na to, będzie o nim tak rozumiał, iż sobie lekce
 45 2|  dworzanin mimo godność, która w nim być ma, posłużył sobie ile
 46 2|      żeby jego przyjazd, dobra o nim sława i mniemanie uprzedziło;
 47 2|         m. zaraz onej godności w nim, którąś był w głowie swej
 48 2|   wymierzył, nie hnet w. m. dasz nim o ziemie jakobyś w owych
 49 2|       dzień w dzień, aż sie co w nim skrytego a osobnego otworzy,
 50 2|          mnimaniu, które w. m. o nim s powieści tak wiela ludzi
 51 2|          mnimanie, któreś miał o nim. A snadź będziesz w. m.
 52 2|    mnimania, które była wzięła o nim ona pani, widząc, iż go
 53 2|        nalać, iż mu to, co przed nim stało, nie smakowało; przyniesiono
 54 2|        iż nie to s przodku przed nim stało, ale ine; tak było
 55 2|     życiu, w jedzeniu, niechaj w nim nie będzie znać nic chłopskiego,
 56 2|     placu staniesz. Tu dopiero z nim było turnieju dosyć, kiedy
 57 2|    poczeli przyjaciele konia pod nim bość nieznacznie, a mówić
 58 2|        pożył, a potym, gdy koń s nim przeskoczył szranki, kto
 59 2|      barzo wiele było, a konia s nim ledwe ułapiono, i to aż
 60 2|          gi, żeby szedł, a koń s nim wspak, aż ku domowi jednemu
 61 2| Portugalczyków bywają, i uderzył nim w łeb ubogą małpę. Małpa
 62 2|          przyjacielu, i wiele za nim mówiąc, gdy mu przeciwnej
 63 2|   wykładzie, jedno słowo jakie w nim odmieniwszy.~Takież też,
 64 2|        osoby nie mianował) przed nim w te słowa spowiedał: Ja –
 65 2|        bitwie siadł do stołu i s nim wielka liczba Rotmistrzow
 66 2|      precz kazał, przyjaciele za nim do pana przyszli, ciążąc
 67 2|          pomógł, a beneficium po nim ma wziąć kto inszy?~Musi
 68 2|        leżąc na trawie, gdy przy nim drudzy szyrmowali, skakali,
 69 2|          dobrze podobał, iż przy nim dłużej zostanę, niżem miał
 70 2|       nakoniec zlitowali sie nad nim, a wrzeczy to do tego, to
 71 2|          czarnksięstwu, i siła o nim dzierżał, zmówił sie z babą,
 72 2|        izbie sam czynić, szedł s nim pospołu. Także mówiąc to
 73 2|       onemu uwierzywszy niósł za nim kapłuny. Owa dobry pan zawiódł
 74 2|  uchwalone, a snadź więcej sie w nim zamyka rozumu, niż w. m.
 75 3|         który był siła lat przed nim umarł) był na wysz wielki,
 76 3|          ochotnie wsieść, dobrze nim toczyć, nic naprzód żadnemu
 77 3|          pierzchliwości żadnej w nim znać nie było. A iż tego
 78 3|     mogli, a tak co chcecie to s nim czyńcie, chcecieli go dać
 79 3|       też okrucieństwa inego nad nim użyć, jako on nad wami umiał,
 80 3|           okrucieństwa swego nad nim używali.~Zatym to powiedział
 81 3|          gniewu wyszły przeciwko nim, a jedne męże swe, drugie
 82 3|         mniej ludzi ku obronie w nim było, kazał wywołać, którybykolwiek
 83 3|   uciekali, białegłowy przeciwko nim z miasta wyszły, i poczęły
 84 3|        wielka nader chęcią przed nim piękność dzieweczki jednej,
 85 3|      niemogła, ale ani rozmowy s nim żadnej mieć chciała, ani
 86 3|          abo iż na weselu szła s nim, jako i s kim drugim, w
 87 3|       nadzieję, która w Rzymie o nim wielka była, jako też i
 88 3|      czas; gdy była Pliryne przy nim, był pijany, gdzie stary
 89 3|       tak sie schował, aby sie o nim dowiedzieć niemożono. Ona
 90 3|       ale sie pan Wapowski przed nim wyrwał mówiąc tak ze śmiechem:
 91 3|        niemiał wszytkiego świata nim zwalczyć, wyjmując, żeby
 92 3|          każda swego pana, przed nim tuż potkał sie z oną niepodobną
 93 3|    niełaską białejgiowy uroście, nim wyraził? Siła poet greckich
 94 3|    ludzie o tym mówili, jakoby s nim miała mieć porozumienie.
 95 3|       rozumiejąc, iż cokolwiek o nim złego słyszy, wszytko ten
 96 3|      złego słyszy, wszytko ten o nim jako nieprzyjaciel główny,
 97 3|          retoryki, aby sie przed nim prostaczką nie popisała,
 98 3|           który towarzysza, co z nim na jednym mieścił miłuje,
 99 3|          przed białemigłowami, o nim tak mówi: Miły Boże, to
100 3|       ale i drugie (rozumiejąc w nim być jaką skrytą cnotę, dla
101 3|         Krakowa odjechał, i on s nim pospołu, pani, będąc z odjechania
102 3|    kluczkę jaką najdą, aby sie s nim pogniewać, za którym pogniewaniem
103 3|     dając to znać, iż obaczyła w nim wrzeczy odmianę, a daleko
104 3|        pan Lubelski powstał, a s nim wszyscy pospołu.~ ~ ~
105 4|   niemoże - prawi - nic nalcśó w nim osobnego, czymby go ozdobie
106 4|          nie ubłagana pożyła. Po nim pan Andrzej Kostka znacznej
107 4|         Chronika Polska dobrze o nim i długo mówić musi, jako
108 4|          nikogo nie krzywdził, w nim nie była żadna chciwość
109 4|           jako i dostojeństwa, w nim nie była zazdrość, w nim
110 4|         nim nie była zazdrość, w nim nie były obrzydłe obyczaje,
111 4|          żeby sie hnet zaraz tak nim brzydzono, jako jednym jadowitym
112 4|      wolnie, bespiecznie mówić s nim o wszytkim, a nigdy sie
113 4|          tego roskosz, gdy tak o nim ludzie rozumieją, gdzie
114 4|          zda mi sie, iż więcej w nim postawy, niż wątku. Abowiem,
115 4|    kniemu sie wszytka obróci, za nim już dobrowolnie wszędy pójdzie,
116 4|           bo żeby go używać, abo nim władać mieli, to nigdy nie
117 4|         do wszytkiego wieść, i w nim ustawicznie mieszkać, oddalając
118 4|       zgraję ludzi, gdyż (jako o nim piszą) aż w zamknionej skrzyni
119 4|          swoje, jako żelazo, gdy nim nie robią.~A to ni przecz
120 4|         ciała, ponieważ pirwej o nim, niż o duszy myślić w. m.
121 4|         żeby o wszytkim wolnie s nim mówili, niechajże by to
122 4|          czym poddani wzięliby o nim to pewne mnimanie, iż chociaby
123 4|         żeby w tej mierze nikt s nim nie porównał, a tymi rzeczami
124 4|       mądrym i trudno sie mają w nim naleść te rzeczy, które
125 4|    Dworną panią, i przeszedszy s nim przez on kres, do którego
126 4|        podydzie, iż prawda przed nim nie będzie zakryta; ktemu
127 4|          białegłowy, jedneby sie nim brzydziły, a drugie miasto
128 4|        ptaka, już hnet wie, co w nim wre, jeśli rączy, jeśli
129 4|  cokolwiek ma w sobie, wszytko w nim jest mądrze uczyniono, a
130 4|          materyej, iżby dusza na nim wyrazić swego wzoru niemogła.