Ksiega

  1 1|             Bojanowskiego; gdyż pan Kostka bawił sie księdzem Maciejowskim,
  2 1|          tego W. M. radzi pomogą. I Kostka mój, chocia młody, jednak
  3 1|         kiedy sie pan Wapowski, pan Kostka, pan Derśuiak rozumy swemi
  4 1|             Na ten czas pan Andrzej Kostka tak powiedział: Puściszli
  5 1|         zasię ksiądz Biskup: Dobrze Kostka, gdyś tego sam podał, trudniej
  6 1|           przed sie weźmiecie. A ty Kostka nie mnimaj, iżemci przodkować
  7 1|           źle nie popiszesz! Ale ty Kostka, nie bawiąc sie zaczni.
  8 1|        bawiąc sie zaczni. Zatym pan Kostka rzekł: Nagła to na mię M.
  9 1|              Ledwe tego domówił pan Kostka, kiedy przyszło pacholę
 10 1|      roskazał pan Lubelski, aby pan Kostka, jako począł, mówił, który
 11 1|              Gdy tak powiedział pan Kostka, obrócił sie Jego M. pan
 12 1|           mnie sie widzi, że ma pan Kostka, ktemu kształtowne dosyć
 13 1|             bo a czo wiedzieć, komu kostka padnie) kto do tego bez
 14 1|        wszytko przystało.~Potym pan Kostka powiedział tak: Zaprawdę
 15 1|           drugiego. Rzekł ktemu pan Kostka: To ja M. panie ujdę karania,
 16 1|           szedł, który błądził.~Pan Kostka zasię powiedział: Jam jeszcze
 17 1|       Lubelski powiedział: Nu panie Kostka, już możesz w. m. spytać
 18 1|           miało to odyść, o czo pan Kostka spytać chciał. Wtym pan
 19 1|             spytać chciał. Wtym pan Kostka począł: Jeśli dobrze pomnie,
 20 1| odpowiedział na pytanie w. m. panie Kostka, a ile ja mogę, uczynił
 21 1| najcudniejszy.~Zatym powiedział pan Kostka: Nie wiem czemuby w tym
 22 1|      pokazać chcesz. Powiedział pan Kostka: Uszy to same sądzą, nie
 23 1|             Nie rozumiem, rzekł pan Kostka, czemu W. m. w rzeczy tak
 24 1|             pisane, boję sie, panie Kostka, że ten dank nie językom
 25 1|          przed sie wziął, rzekł pan Kostka, dobrze dzierżeć o białychgłowach,
 26 2|          zamilkł troszkę.~W tym pan Kostka tak powiedział: Te regułki
 27 2|            jako on dobry pan, panie Kostka, o którymem niedawno w.
 28 2|           powiedał. A prawda, panie Kostka, iż wdy te regułki moje
 29 2|              spomniał, rzekł tu pan Kostka, te, którzy za suknią a
 30 2|           pan Myszkowski, rzekł pan Kostka: Chciałbym, abyś w. m. nie
 31 2|           jest ine.~Rzekł zasię pan Kostka: Prawda, iżeś w. m. dosyć
 32 2|  towarzystwem.~Powiedział na to pan Kostka: Cóż to za gry być mają,
 33 2|           pan Myszkowski, rzekł pan Kostka: A o szachach co w. m. rozumiesz?~
 34 2|         osobnymi.~Powiedział tu pan Kostka: Moskwa snadż barzo sie
 35 2|         miećby go była chciała.~Pan Kostka tak ku temu powiedział:
 36 2|            staje.~Powiedział tu pan Kostka: Nie życzę tego, ani w.
 37 2|           przystoi.~Rzekł zasię pan Kostka: I to mnie dziwna, powiedasz
 38 2|        mówiąc: Panie Myszkowski pan Kostka, jako ja baczę, nie dzierży
 39 2|             Bo widzi mi sie, iż pan Kostka tego chce po w. m.~Odpowiedział
 40 2|        wszyscy wiecie. Rzekł tu pan Kostka: Ja jeden nie wiem, co to
 41 2|             O w. m. ja mówię, panie Kostka. Tu będzie plac pokazać,
 42 2|             życzą.~Odpowiedział pan Kostka zatym: Prawda jest, miło.
 43 2|          niechcę, jedno w. m. panie Kostka. Już w. m. tę dworną panią
 44 2|          obrazi, ale im więtszą pan Kostka doskonałość dwornej paniej
 45 2|           słów jego.~Powiedział pan Kostka: Wierę niewiem Miło. panie,
 46 3|            pan Lubelski: Nuże panie Kostka, radby tu każdy widział
 47 3|             wierzysz.~Rzekł tak pan Kostka: Bym ja, miłościwy panie,
 48 3|           pan Lubelski rzekł: Panie Kostka, nie daj sie w. m. trzeci
 49 3|        zaraz rzecz swoje.~Zatym pan Kostka: Wiem pewnie, Miłościwy
 50 3|             Kiedy to powiedział pan Kostka, zamilkł, tak, jakoby już
 51 3|     Bojanowski:~Na powietrzu, panie Kostka, pokazałeś nam w. m. coś,
 52 3|         Bojanowski (rzekł zasię pan Kostka) niemożesz jedno polem wszytko
 53 3|             pełno.~Odpowiedział pan Kostka: Wszak ja tę panią ubieram
 54 3|     rzeczach mają.~Odpowiedział pan Kostka: A czemu? i toćby podobno
 55 3|      wielkie błazeństwo.~Czekał pan Kostka, iżby dalej mówił pan Bojanowski,
 56 3|            siebie.~Odpowiedział pan Kostka: Nic w nas, panie Bojanowski,
 57 3|           zowiesz (odpowiedział pan Kostka), rodzi sie z rzeczy dobrej,
 58 3|           do zakrystyej - rzekł pan Kostka - i tamci ja z w. m. pójdę.
 59 3|       Kiedybym ja teraz w. m. panie Kostka, spytał, co to były za tak
 60 3|             sporo (odpowiedział pan Kostka), bo kiedybym wszytki wyliczać
 61 3|             to było.~Powiedział pan Kostka: Tak prosto. Gdy widziała
 62 3|        mogła.~Upór taki - rzekł pan Kostka - który sie ku rzeczy dobrej
 63 3|       Lubelski: Niewadziłoby, panie Kostka, nie tak wskok te sławne
 64 3|         wypowiedz.~Odpowiedział pan Kostka: Tak uczynię, kiedy w. ni.
 65 3|           to w. m. poczynasz, panie Kostka, wierzę, że będzie długa.~
 66 3|             będzie długa.~Zatym pan Kostka rzekł do pana Lubelskiego:
 67 3|      ustawicznie słuchać.~Rzekł pan Kostka: Cóż tych białychgłów jest,
 68 3|         czynią żony?~Powiedział pan Kostka: A co tak złego białegłowy
 69 3|         mężowi.~I owszem, rzekł pan Kostka, ile czytamy historyej,
 70 3|             niewiem.~Powiedział pan Kostka: Słuchaj w. m. Była ta Kamma
 71 3|            nie masz.~Powiedział pan Kostka: Pokażę ja to w. m., iż
 72 3|          sie miał.~Odpowiedział pan Kostka: Pewnie nie s frasunku,
 73 3|             dobrego.~Powiedział pan Kostka: Jam tę białągłowę na przykład
 74 3|            w. m. - odpowiedział pan Kostka. Po zburzeniu Trojej Trojanie
 75 3|      wszytcy nie zginęli.~Rzekł pan Kostka: To mi w. m. jedno jedne
 76 3|            poprawi.~Rzekł na to pan Kostka: Kiedyż inaczej być niemoże,
 77 3|         otrzymali.~Kiedy do tąd pan Kostka dopowiedział, rzekł ku J.
 78 3|             staje.~Odpowiedział pan Kostka: Jedno mię w. m. drażnisz,
 79 3|     Bojanowski: A wie to Bóg, panie Kostka, takli też to było, jako
 80 3|             pokazał.~Powiedział pan Kostka: Którykolwiek czas w. m.
 81 3|           to być - odpowiedział pan Kostka - iż sie też wdy która Cleopatrze
 82 3|              Odpowiedział na to pan Kostka: Ba to czysta, mężczyznam
 83 3|          dopuścisz.~Rzekł na to pan Kostka: Nie jestem ja tak zawisny,
 84 3|              Ale by mnie chciał pan Kostka pozwolić tego, żebych kilka
 85 3|         bronić.~I owszem (rzekł pan Kostka) barzo o to w. m. proszę,
 86 3|         dobrze więcej jest, niż pan Kostka wyliczył. A kto tego nie
 87 3|       Bojanowski: Ja mnimam, iż pan Kostka nic już więcej nad to powiedzieć
 88 3|            które są na świecie, pan Kostka jej dwornej paniej naznaczył.~
 89 3|        Lubelski: Owa co jeszcze pan Kostka najdzie.~Na to pan Kostka
 90 3|           Kostka najdzie.~Na to pan Kostka temi słowy powiedział: Mnie
 91 3|          którą mnimasz w. m., panie Kostka, abym ja miał przeciwko
 92 3|       wszetecznie (odpowiedział pan Kostka) do czego przypytywał, nielza
 93 3|            stronę.~Odpowiedział pan Kostka: Czym inym niż miłością
 94 3|         rozmiłowała.~Powiedział pan Kostka: Ani to, ani żadna najwiętsza
 95 3|       owszem pomoże.~Powiedział pan Kostka ktemu: Ta miłość, która
 96 3|           inaczej przypada. Ale pan Kostka chceli Dworzaninowi i około
 97 3|             mnimam - powiedział pan Kostka - że temiż rzeczami człowiek
 98 3|           nauczył.~Odpowiedział pan Kostka: Pomnisz podobno w. m. one
 99 3|             tego niepowiem, aby pan Kostka, który stronę białychgłów
100 3|          umiał poratować. Ale panie Kostka, gdyżeś w. m. pokazał drogę
101 3|             wydał.~Odpowiedział pan Kostka: Ja com wiedział, tom powiedział,
102 3|             stole.~Odpowiedział pan Kostka: Na on czas nie miano tego
103 3|          nie poślakowano.~Zatym pan Kostka powiedział: Mnie sie tak
104 3|         miłość rozgłasza.~Rzekł pan Kostka: A cóż to takiego?~Odpowiedział
105 3|              Powiedział ku temu pan Kostka: Ba iścieby lepiej, żebyście
106 3|          powiedzieć.~Powiedział pan Kostka: Oto i s tego znać, żeś
107 3|        srprzyjaźliwym, jako abo pan Kostka, abo pan Myszkowski.~Ku
108 3|            tak rozumieć, jako i pan Kostka, to jest, iż ku temu, co
109 4|          pożyła. Po nim pan Andrzej Kostka znacznej nauki i osobnych
110 4|              Ku temu powiedział pan Kostka:~Niewiem, panie Wapowski,
111 4|        Argument a wywód w. m. panie Kostka, nie jest zły, ale zda mi
112 4|            wolę z w. m. niż s panem Kostką mówić, tak powiedam, że
113 4|        pospólstwa wybranych.~Tu pan Kostka, któremu sie zawdy Weneckiej
114 4|          osoba.~Słuchaj w. m. panie Kostka (rzekł zasię pan Wapowski),
115 4|        zawisła. A iżeś w. m., panie Kostka, powiedział, że łatwiej
116 4|     kształtem.~Powiedział na to pan Kostka: Tak sie było postanowiło,
117 4|            jako dobry gracz, gdy mu kostka na warcabnicy źle stanie,
118 4| białychgłowach źle mówić, a s panem Kostką wojnę wieść.~Odpowiedział
119 4|          sie już tych panów s panem Kostką skończyło, a ja go nie chcąc
120 4|          taka Dworna pani, jaką pan Kostka wymalował słowy, niż s takiemi
121 4|             w to wtręcać.~W tym pan Kostka rzekł: Ja tego nie wycirpię,
122 4|         Więtszaby cześć była, panie Kostka, Dwornej paniej, kiedy byś
123 4|       takowym używaniu cudności pan Kostka nie przestanie, bo to coś
124 4|     łaskawszą Dworzaninowi, niż pan Kostka swoje uczynił, ale widzę,
125 4|       takoważ miłość.~Ozwał sie pan Kostka hnet temi słowy: I białegłowy