Ksiega

  1 1|     Myszkowski, pan Derśniak, pan Bojanowski i mi zacni przyjeżdżali,
  2 1|   zwłaszcza, że też oto piąty pan Bojanowski przybył (a pan Bojanowski
  3 1|         Bojanowski przybył (a pan Bojanowski na ten czas prawie wchodził)
  4 1|      potym pan Derśniak, więc pan Bojanowski swoje wynajdzie, a pan Kryski
  5 1|          swej nie maja. Zatym pan Bojanowski powiedział: Nie wiem, czo
  6 1|        Lubelski: Nie tuszę, panie Bojanowski, aby kto W. M. tak łatwie
  7 1|        widziała. Odpowiedział pan Bojanowski: Już ja rozumiem M. panie,
  8 1|            Czegoś ja inego, panie Bojanowski, od W. M. czekam, nie takowych
  9 1|          przedsię swoje rzecz pan Bojanowski, kiedy pan Lubelski przekaziwszy
 10 1|           M. mówić, tak, jako pan Bojanowski podał. Pan Kryski na on
 11 1|       chwalebniejsze będą.~Tu pan Bojanowski tak powiedział: Aby nasza
 12 1|            Nie powiedam ja, panie Bojanowski, tego, aby w ludziech podłych
 13 1|         pan Kryski, rzekł tak pan Bojanowski: Pomnię, panie Kryski, żeś
 14 1|      rozumieć chce; wszak też pan Bojanowski, iż mu sie było zachciało
 15 1|        zły przykład, jako oto pan Bojanowski, nie telko za swój grzech
 16 1|        jako pan Lupa powieda, pan Bojanowski ma ucirpieć.~Zatym pan Lubelski
 17 1|          mata być oba karana, pan Bojanowski za swój występ, i za to,
 18 1|          a tak, aby sam telko pan Bojanowski był karan, nie będę ja pytał
 19 1|          umiała ani mogła.~Tu pan Bojanowski powiedział: Znam ja jednego,
 20 1|       widzian być chce.~W tym pan Bojanowski tak powiedział: Nie wiem
 21 1|       wszytkiego na wybór.~Tu pan Bojanowski tak powiedział: Pewnie będzieli
 22 1|      umilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski: Ja w tej mierze nic dzierżę
 23 1|       przydzie.~Tu powiedział pan Bojanowski: Nie chciałbych M. księże,
 24 2|       odpowiedział, rzekł tak pan Bojanowski: Mnie sie to rzecz wielka
 25 2|         odpowiedział: I tak panie Bojanowski zda sie to w m. małe brzemię,
 26 2|           użyć ma.~Powiedział pan Bojanowski: Iście, że sie mnie rzecz
 27 2|          płatną.~Tu rzekł tak pan Bojanowski: Musielibyśmy my Polacy
 28 2|       owszejki ja też tego, panie Bojanowski, zakazuję (odpowiedział
 29 2|         na nieprzyjaciela.~Tu pan Bojanowski powiedział: Trefniej jeszcze
 30 2|          muzyki starym, rzekł pan Bojanowski, bo ja znam kilku starych,
 31 2|       panie Myszkowski (rzekł pan Bojanowski): Przystoili ślachcicowi
 32 2|      Myszkowski: Masz w. m. panie Bojanowski i każdy poczciwy człowiek
 33 2|          nie będą.~Powiedział pan Bojanowski zasię: Tegoż bym ja rad
 34 2|            to puszczam.~Rzekł pan Bojanowski: Więc mi to acz nic w. m.
 35 2|       barzo przykro.~Rzekł tu pan Bojanowski: Niewiem jako to pomoc dworzaninowi
 36 2|           Począł sie tu śmiać pan Bojanowski, i zatym tak powiedział:
 37 2|  powiedział: By ta powieść, panie Bojanowski, nie więcej w. m. lżyła,
 38 2|         Nie mów tego, w. m. panie Bojanowski, aby to już białogłowy były
 39 2|     baczenie trefić.~Rzekł tu pan Bojanowski: Niewiem co to za mądrość,
 40 2|      wierzono, jako on pan, panie Bojanowski, któremuś w. m. poczekać
 41 2|          Derśniaku z nauki, a pan Bojanowski s przyrodzenia dziwnie dobrze
 42 2|           Chciał też tu był i pan Bojanowski coś na słowa pana Myszkowskiego
 43 2|    rośmiać musiał, powiedział pan Bojanowski: I toć była nie najgorsza,
 44 2|          powiedziałeś w. m. panie Bojanowski: jeślić koń ma tę cnotę
 45 2|          Teologowie.~Rzekł tu pan Bojanowski: Przeto ono, co dawno powiedziano,
 46 2|           żydzie, cos w. m. panie Bojanowski o rozumie powiedział, kiedybyś
 47 2|       wrócił. Gdy to usłyszał pan Bojanowski, hnet sie wrócił, i poznawszy
 48 2|       chciał, wstąpił w rzecz pan Bojanowski mówiąc: I to prawo, które
 49 2|         sie więc owo w. m. panie; Bojanowski na białegłowy skarżysz,
 50 2|        Orpheusa.~Odpowiedział pan Bojanowski: A niewiem, czemum też to
 51 2|          tu temu p. Kryski. Panie Bojanowski, nie telko w tej mierze
 52 2|         jest, miło. panie, iż pan Bojanowski uniósł sie w tym, powiedając,
 53 2|    białychgłów nieprzyjaciele pan Bojanowski s panem Dersniakiem nieśmieli
 54 3|         rosprawy.~Rzekł zatym pan Bojanowski: I owszem, panie Myszkowski,
 55 3|           Naprzód tedy, co tu pan Bojanowski powiedział, jakoby toż wszytko,
 56 3|      niemiał. W tym rzekł tak pan Bojanowski:~Na powietrzu, panie Kostka,
 57 3|           musiały.~Owa w. m panie Bojanowski (rzekł zasię pan Kostka)
 58 3|    namniej o ochędostwo. A iż pan Bojanowski pyta, co to są za rzeczy,
 59 3|           Dziwno mi (rzekł tu pan Bojanowski ze śmiechem), iż W. M. białymgłowam
 60 3|         błędzie.~Odpowiedział pan Bojanowski: Ja tego powtarzać nie chcę,
 61 3|      Kostka, iżby dalej mówił pan Bojanowski, a gdy widział, iż już milczał,
 62 3|        powiedział: Niewiem, panie Bojanowski, w czym w. m. tę niedoskonałość
 63 3|        wszytko pospołu.~Na to pan Bojanowski tak powiedział: Niechcę
 64 3|          Kostka: Nic w nas, panie Bojanowski, białegłowy lepszego nie
 65 3|           przystojeństwo.~Zaś pan Bojanowski powiedział: Wdyć tego niemoże
 66 3|       wyliczyć.~Tu powiedział pan Bojanowski: Toć sie te sławne dzieje
 67 3|        pewien, iż mi w. m., panie Bojanowski, nie ukażesz mężczyzny jednego
 68 3|      wymalował, mało roznych.~Pan Bojanowski powiedział na to; Kiedybym
 69 3|        Radci to podobno widzi pan Bojanowski s panem Dersniakiem, ale
 70 3|    białejgłowie, a musi mi to pan Bojanowski przyznać, iż to, co ona
 71 3|         Pompejus.~Tu przerwał pan Bojanowski mówiąc: A bajkę to w. m.
 72 3|        miłościwy panie, iż mi pan Bojanowski niechce dopuścić mówić.
 73 3|         tym świecie.~Rzekł tu pan Bojanowski: A mnima w. m. aby niebyło
 74 3|           swoim.~Odpowiedział pan Bojanowski: Ba, to prawda, iż jeśli
 75 3|           swemu mężowi?~Rzekł pan Bojanowski: Jam o tej Kammie nie słychał,
 76 3|            Co sie zda w. m. panie Bojanowski, godnali ta białagłowa dobrego
 77 3|     wspominania?~Odpowiedział pan Bojanowski: Widzi mi sie, iżeś tu w.
 78 3|          sie przestało.~Rzekł pan Bojanowski: Ba i temu ja wierzę, iż
 79 3|      mężczyźni. Powiedział tu pan Bojanowski: Ba, tobym rad słyszał,
 80 3|           sabińskich.~Nuże, panie Bojanowski, nie zda sie to w. m. aby
 81 3|        przyszło?~Odpowiedział pan Bojanowski: Poprawdzie jest co chwalić
 82 3|           pan Lubelski: Możeć pan Bojanowski s panem Dersniakiem, ba
 83 3|      będzie wolno.~Powiedział pan Bojanowski: Musisz w. m. przestać,
 84 3|       głowie włosów.~Rzekł tu pan Bojanowski: A wie to Bóg, panie Kostka,
 85 3|     daleko gorzej.~Powiedział pan Bojanowski: Tego ja w. m. nie pozwolę,
 86 3|          została.~Rzekł na to pan Bojanowski: A ja zasię nie telko to
 87 3|      jestem ja tak zawisny, panie Bojanowski, mężczyznam, jako w. m.
 88 3|    niechaj będzie.~Powiedział pan Bojanowski: Powścięgliwość Xenokratowa
 89 3|          nieprzyjacielem jest pan Bojanowski białymgłowam, gdyż i to
 90 3|           lecz to powiedam, panie Bojanowski, iż, jeśli białegłowy są
 91 3|        śmierci.~Powiedział tu pan Bojanowski: Niedziwuj sie w. m. temu,
 92 3| Socratowej. Xenocrates też, panie Bojanowski, mógł teraz być czyście
 93 3|            Odpuść mi w. m., panie Bojanowski, prawda musi mieć swe miejsce;
 94 3| poczciwość naruszyć.~Rzekł tu pan Bojanowski: Widzi mi sie, panie Myszkowski,
 95 3|     zamilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski: Rzadkie to są trefunki
 96 3|           Obaczże to w. m., panie Bojanowski, jako te owieczki głupie,
 97 3|           jest, jako w. m., panie Bojanowski, powiedasz) s krewkości
 98 3|        pan Myszkowski, chciał pan Bojanowski na to odpowiedzieć, ale
 99 3|           ktemu.~Odpowiedział pan Bojanowski: I owszem, miałyby mi białegłowy
100 3|          A przeto nie wiem, panie Bojanowski, co to był za rozum, który
101 3|        było w. m. potrzeba, panie Bojanowski, mówić o tym tak spornie,
102 3|      powiedział.~Odpowiedział pan Bojanowski: Ja mnimam, iż pan Kostka
103 3|           tym nie obrazi. Zaś pan Bojanowski rzekł: Daj w. m. pokój,
104 3|   Niedobrze to w. m. wiesz, panie Bojanowski, powiedział pan Myszkowski.
105 3|         nie mają.~Rzekł zasię pan Bojanowski: A cóż wdy nakoniec ma czynić?~
106 3|  przestrogi.~Powiedział ktemu pan Bojanowski: Nie wnoś w. m., panie Dersniaku,
107 3|            wstydzić.~Rzekł tu pan Bojanowski: Jeszcze ja nie baczę, panie
108 3|  powiedzieć.~W tym powiedział pan Bojanowski: Jeszcze nie tak barzo to,
109 3|         takiego?~Odpowiedział pan Bojanowski: Hardość białychgłów, a
110 3|       Wapowski: Jam mnimał, panie Bojanowski, żeś w. m. z białemigłowami
111 3|    otrzymał, ale przeto, iż i pan Bojanowski więcej przeciwko im z waśni
112 3|         przychylniejszym, niż pan Bojanowski, ale też zasię nie tak barzo
113 4|     dosiąc mogła. Umarł potym pan Bojanowski, polski philozoph, który
114 4|           niemiał, powiedział pan Bojanowski: Inaczej tego żaden tu rzec
115 4|    pirwszego, tak powiedam, panie Bojanowski, iż te rzeczy, któreś w.
116 4|         nie mogą.~A przeto, panie Bojanowski, nie zow w. m. drobiozgiem
117 4|           pan Wapowski, rzekł pan Bojanowski : Jam sie naprawdę nie nadziewał,
118 4|        miescu.~Zaś powiedział pan Bojanowski: Pomnie, iż ci panowie,
119 4|         sie miała.~Powiedział pan Bojanowski: I owszem, kiedy mu sie
120 4|    krórych w miłości pełno.~Panie Bojanowski - powiedział tu pan Kryski -
121 4|          powiedział ? - rzekł pan Bojanowski.~Odpowiedział pan Wapowski:
122 4|        młodego.~Ku temu rzekł pan Bojanowski: Wątpię ja, aby kto nalazł