Ksiega

  1 1|             dworzaninem, ale ani pan Kryski, ani drudzy, okrom pana
  2 1|          niego często dworzanie, pan Kryski, pan Wapowski, pan AIexander
  3 1|          żeby sie ich imowali. Panie Kryski, ku W. M. ja mówię, któryś
  4 1|        popisać nie grubie. Na to pan Kryski tak odpowiedział: Jako wiele
  5 1|         przed W. M. żadną miarą. Pan Kryski M. księże (odpowiedział
  6 1|              te tam wasze gry, panie Kryski, (jako je zowiecie) rozmowne,
  7 1|            przystąpiła, iżby sie pan Kryski s poczynania ich wymówić
  8 1|           ganię, iż W. M. jako i pan Kryski nic o sobie nie dzierzysz,
  9 1|               tak dobrze, jako i pan Kryski, mógł w to trefić, a więcejbych
 10 1|    Bojanowski swoje wynajdzie, a pan Kryski zostanie na ostatek. A czyja
 11 1|        wszyscy wyprawili; został pan Kryski, który nie powiedział gry
 12 1|        lekarstwo. Czo był winien pan Kryski, to tu w tym zapłaci. Weźmiesz
 13 1|      Weźmiesz to W. M. na się, panie Kryski, opisać i wymalować słowy
 14 1|            pan Bojanowski podał. Pan Kryski na on czas tak odpowiedział:
 15 1|           jest wyszszy. Gdy tego pan Kryski domawiał, powiedział pan
 16 1|           zachować dla tego, aby pan Kryski miał więcej czasu do namysłu
 17 1|           lada czo. Odpowiedział pan Kryski: Nie chce ja być panie,
 18 1|          miłość jednać ma.~Na to pan Kryski tak odpowiedział: Nie powiedam
 19 1|            miała.~Zaś powiedział pan Kryski: A przeto Dworzanin przeciwko
 20 1|              niemasz tu zmięnki.~Pan Kryski odpowiedział tak na to:
 21 1|              zdaniem, powiedział pan Kryski, na tym jest wszytko, żeby
 22 1|       jednego nie posiadł.~Rzekł pan Kryski: Też wielka rozność miedzy
 23 1|           odpoczynął był troszkę pan Kryski, rzekł tak pan Bojanowski:
 24 1|            Bojanowski: Pomnię, panie Kryski, żeś w. m. powiedział, iż
 25 1|          rozśmiał, jął zaś mówić pan Kryski: Iście wdzięczność ta, która
 26 1|            gdzie kto inaczej niż pan Kryski powie, rozumieć chce; wszak
 27 1|           Jeśli dobrze pomnie, panie Kryski, zda mi sie, żeś w. m. wielokroć
 28 1|        Lubelskiego. Odpowiedział pan Kryski: Ani tego, ani czego inego
 29 1|             przedsię by z listy.~Pan Kryski powiedział na to: Wiem na
 30 1|              też nie dla tego, panie Kryski, ganili naszy owe uczty
 31 1|         tanią przy drogich lubi.~Pan Kryski rzekł zasię: Widzisz w.
 32 1|              słowa.~Odpowiedział pan Kryski: Niema sie co podobać, kiedy
 33 1|            pisze.~Powiedział zaś pan Kryski: Niewiem czemuby inaksze
 34 1|         Pozwalam ja tego w. m. panie Kryski, iż pisanie jest na kształt
 35 1|             teraz to nam w. m. panie Kryski powiedz, gdyż język nasz
 36 1|      najcudniejszy. Odpowiedział pan Kryski: Zda mi się, żem ja już
 37 1|           łaciński. Odpowiedział pan Kryski: czym to w. m. pokazać chcesz.
 38 1|              ten, powiedział zaś pan Kryski, który uszy czują, jest
 39 1| błogosławiony czynią żywot nasz.~Pan Kryski na to tak powiedział: Iż
 40 1|        powiedział: Dalekoś sie panie Kryski zagnał, lepiejby, abyś nam
 41 1|             więcej (odpowiedział pan Kryski) Dworzaninowi trzeba, jako
 42 1|             owszem (odpowiedział pan Kryski), każdy go zrozumie, bo
 43 1|          wymowy mówiło, dobrzeby pan Kryski, abyś w. m. przystąpił do
 44 1|              inego.~Odpowiedział pan Kryski: To, czo sie tu około mowy
 45 1|             byś w, m. uczynił, panie Kryski, kiedybyś w. m. swoję prowadził,
 46 1|             czynię, odpowiedział pan Kryski, bo w. m. kochając sie w
 47 1|      doskonale.~Wiedzi mi się, panie Kryski (rzekł tu pan Lupa), iż
 48 1|          ośmnaście.~Odpowiedział pan Kryski: Nie zda mi sie, panie Lupa,
 49 1|         rozumieć będą.~Niewiem panie Kryski (rzekł tak pan Wapowski),
 50 1|             owszem (odpowiedział pan Kryski) kto sie rycerskim rzemięsłem
 51 1|            Cięszko mi na w. m. panie Kryski. Dopieruczkoś w. m. ganił
 52 1|            świecie.~Odpowiedział pan Kryski: Ja ganię nasze niektore
 53 1|            Podobno to i nazbyt panie Kryski, bo niewierzę, aby tak wielkie
 54 1|      Dworzaninie.~Zaś powiedział pan Kryski: Jeszczeć tego więcej ma
 55 1|            słucha.~Zda mi się, panie Kryski, rzekł zasię pan Lupa, iż
 56 1|            śmierci. Odpowiedział pan Kryski: Nie wchodź w. m. ze mną
 57 1|            Gdy tu troszkę umilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski: Ja
 58 1|           Niż na to odpowiedział pan Kryski, ksiądz Biskup, odprawiwszy
 59 1|           nie było.~Odpowiedział pan Kryski: Milczeć musi M. księże,
 60 1|    chciałbych M. księże, aby sie pan Kryski miał zedrzeć s tego, a nie
 61 1|              pan Lubelski: Nu, panie Kryski, tę część, ktorą w. a. pracza
 62 1|       godności tych swych, ktore pan Kryski wyliczył, używać będzie
 63 1|             nie będzie; otoż, iż pan Kryski tak wiele i dobrze o godnościach
 64 2|           wiedzieć to, co wczora pan Kryski mówił; co gdy im powiedano
 65 2|              wiele rzeczy, które pan Kryski dworzaninowi umieć każe,
 66 2|             dobrego, jako wczora pan Kryski powiedział, co, kiedy będzie,
 67 2|         zdołać mógł, jako wczora pan Kryski swemu zdołał, to jest, aby
 68 2|               które Dworzaninowi pan Kryski naznaczył, na wszytko zezwalam,
 69 2|        strzegł nad wszytko (jako pan Kryski wczora często przypominał)
 70 2|               m. dobrze pomnisz, pan Kryski wczora powiedział, iż główne
 71 2|              wczora o tym dobrze pan Kryski powiedział. Nie tak jako
 72 2|              do tego czasu, jako pan Kryski wczora.~Ja dalej nic mam
 73 2|         lekce pieniądze waży.~Tu pan Kryski ścirpieć nie mógł, ale tak
 74 2|              Dersniak, rzekł tak pan Kryski: Widzi mi się, panie Dersniaku,
 75 2|              czego? Odpowiedział pan Kryski: tego, aby Dworzanin około
 76 2|           tak powiedam, rzekł tu pan Kryski, iż tego czynić niemiał,
 77 2|            kładzie.~Rzekł tu temu p. Kryski. Panie Bojanowski, nie telko
 78 2|           Dobrze w. m. mówisz, panie Kryski. Jednak też ta jest jeden,
 79 2|        mądrego i wymownego, jako pan Kryski, abo pan Myszkowski, i temu
 80 2|        puścił, bom ja pewnie nie pan Kryski, ani pan Myszkowski, którzy
 81 3|           swego własnego, a jako pan Kryski dworzaninowi profesyą naznaczył
 82 3|           odpoczynął, powiedział pan Kryski: Na ten czas, gdym ja był
 83 3|        wysławiać.~Tu gdy zamilkł pan Kryski, rzekł pan Bojanowski: Rzadkie
 84 3|           nie wspomniał tego ani pan Kryski, ani pan Myszkowski, jako
 85 3|        poczną.~Pośmiał sie na to pan Kryski i powiedział: Iście że dworzanin
 86 3|              godzien.~Powiedział pan Kryski: A co wiedzieć, jeśli ten
 87 4|       doskonały, jakiego wypisał pan kryski s panem Myszkowskim, jest
 88 4|        osobnemi przymioty, które pan Kryski s panem Myszkowskim jemu
 89 4|             pomnicie sie w. m iż pan Kryski s panem Myszkowskim s takiemi
 90 4|       Bojanowski - powiedział tu pan Kryski - niewiem, jeśli w. m. pomnisz,
 91 4|          Lubelski: Radem temu, panie Kryski, iż w. m. i wczora i onegda
 92 4|             na się.~Odpowiedział pan Kryski: To iżem ja powiedział,
 93 4|           pan Lubelski: Wierę, panie Kryski, niewiem, nie będzieszli
 94 4|             musiał. Odpowiedział pan Kryski: Mali to kto tak wykładać,
 95 4|          bydlęty.~Gdy tu troszkę pan Kryski przestał, jakoby chcąc sobie
 96 4|              Dziwnąś to w. m., panie Kryski, miłość wynalazł, o jakiej
 97 4|        zachce. Ale niechaj w. m. pan Kryski nauczy, a ja sie też będę
 98 4|          zdradzać mogli.~Ku temu pan Kryski powiedział: Nie daj tego
 99 4|           wadzi, nauczże mnie, panie Kryski, tego, jako stary człowiek
100 4|          przyść ma. Odpowiedział pan Kryski: Niechaj pirwej tym panom
101 4|           mogą.~Rośmiał sie temu pan Kryski i rzekł: Na to niemasz odpowiedzi;
102 4|     przezwiska piękności.~Gdy to pan Kryski wymówił, zamilkł, a wszytcy
103 4|          piękności.~Owa nakoniec pan Kryski powiedział: Mnie sie zda,
104 4|       miłości miał miesce rozum.~Pan Kryski przedsię szukał tej drogi,
105 4|            Słuchając ja w. m., panie Kryski, nadziewałem się, iżeś w.
106 4|              mieli.~Odpowiedział pan Kryski: Iście ja tego chcę, żeby
107 4|              dobrego.~Skoro tego pan Kryski domówił, powiedział pan
108 4|               którąś mu w. m., panie Kryski, pokazał, dobrze celuje
109 4|   młodziuczkie, w jakich leciech pan Kryski Dworzaninowi sprosta miłować
110 4|             mówiąc: Niechaj tego pan Kryski sędzią będzie, jeśli białegłowy