Ksiega

  1 1|         Wapowski, pan AIexander Myszkowski, pan Derśniak, pan Bojanowski
  2 1|        powiedział pan Alexander Myszkowski: Znam to do siebie M. księże,
  3 1|      powiedział, a po W. M. pan Myszkowski, potym pan Derśniak, więc
  4 1|        domawiał, powiedział pan Myszkowski: Zda mi się, iżby lepiej
  5 1|    śmiać sie poczęli, rzekł pan Myszkowski: Jeszcze sie tu niemasz
  6 1|         dobrze.~Tu p. Alesander Myszkowski powiedział: Tedy sie to
  7 1|     dobrze sami.~Na ten czas p. Myszkowski tak powiedział: Dzierżę
  8 1|        łatwia. Odpowiedział pan Myszkowski: Pozwalam ja tego w. m.
  9 1|        Wiem, że tym W. M. Panie Myszkowski nie wzgardzisz, a jakoś
 10 1| Miłościwy panie (powiedział pan Myszkowski) chcesz w. m. to dzielić,
 11 2|      pan Lupa w te słowa: Panie Myszkowski, wielka to jest rzecz, którą
 12 2|        Tu nie czekając, aby pan Myszkowski odpowiedział, rzekł tak
 13 2|      czynić przystoi.~Na to pan Myszkowski tak odpowiedział: I tak
 14 2|         dopuści.~Powiedział pan Myszkowski: Z grubym a ze znacznym
 15 2|   umyślił. Powiedziawszy to pan Myszkowski zamilkł troszkę.~W tym pan
 16 2|       słyszał.~Odpowiedział pan Myszkowski: Jeśli w. m. dobrze pomnisz,
 17 2|      zakazuję (odpowiedział pan Myszkowski), ale tak bych chciał, iżby
 18 2|  strzelać.~Powiedział zasię pan Myszkowski: Siła u nas takich, co nic
 19 2|       ja tego starym, rzekł pan Myszkowski, ale niechcę, aby sie s
 20 2|       młodemu.~Odpowiedział pan Myszkowski: A widzisz w. m. panie Lupa,
 21 2|         bajał.~Odpowiedział pan Myszkowski: Ba i to sie zejdzie. Ale
 22 2|       zdzierasz sie W. M. panie Myszkowski s pracej, nie iżbyś w. m.
 23 2|         mówić, odpowiedział pan Myszkowski.~Rzekł zasię pan Lubelski:
 24 2|         umiał?~Odpowiedział pan Myszkowski: Nie kładę sie ja s tymi
 25 2|    Takowych dworzan dziś, panie Myszkowski, barzo wiele, boś tu w.
 26 2|     wymalował.~Odpowiedział pan Myszkowski: I owszem, daleko taki będzie
 27 2|  sprostać może.~Niż w. m. panie Myszkowski dalej zajedzie, powiedział
 28 2|       go w. m.~Odpowiedział pan Myszkowski: Nie wszytkoć też to wszeteczność
 29 2|       uroście.~Odpowiedział pan Myszkowski: Nie mów tego w. m., abowiem
 30 2|         widzi, odpowiedział pan Myszkowski, iż człowiek więcej sie
 31 2|       co w. m. rozumiesz, panie Myszkowski (rzekł pan Bojanowski):
 32 2|       czy nie.~Odpowiedział pan Myszkowski: Masz w. m. panie Bojanowski
 33 2|         widzi.~Odpowiedział pan Myszkowski: Odpuść mi w. m. niechcę
 34 2|         widzi.~Odpowiedział pan Myszkowski: Jest w tej mierze dekret
 35 2|   najlepszego.~Odpowiedział pan Myszkowski: Zaprawdę trudno około tego
 36 2|         ujmie.~Odpowiedział pan Myszkowski: Prawdę w. m. mówisz, ale
 37 2|   powiedam ja, odpowiedział pan Myszkowski, abyśmy s tej jednej rzeczy
 38 2|       takiego.~Odpowiedział pan Myszkowski: Nazbyt to w. m. subtylnie
 39 2|    pokarmem ryba na wędzie.~Pan Myszkowski odpowiedział: Iście żeby
 40 2|      troszkę był odpoczynął pan Myszkowski, rzekł pan Kostka: Chciałbym,
 41 2|   dołożliwiej.~Odpowiedział pan Myszkowski: Niewiem jakoby dostateczniej
 42 2|         za to, odpowiedział pan Myszkowski, iż gdy to wszytko dworzanin
 43 2|        I owszem (powiedział pan Myszkowski) ja tego Dworzaninowi nie
 44 2|        powiedział: Widzę, panie Myszkowski, iż tu w. m. moje frasowliwą
 45 2|       puścić przodek.~Rzekł pan Myszkowski: Iście żeć-em teraz mówiąc
 46 2|        byl troszkę przestał pan Myszkowski, rzekł pan Kostka: A o szachach
 47 2|     rozumiesz?~Odpowiedział pan Myszkowski: Iście że jest czysta a
 48 2|         w. m., odpowiedział pan Myszkowski, że i Moskwie łatwie ta
 49 2|       najdzie.~Odpowiedział pan Myszkowski: Rzeczy, które sie w. m.
 50 2|    nierad.~Powiedział zatym pan Myszkowski: Nie mów tego, w. m. panie
 51 2|        owszem, odpowiedział pan Myszkowski, to jest ozdoba onej nauki,
 52 2|         a nie z umysłu.~Zaś pan Myszkowski jął mówić: zda mi sie, żem
 53 2|        rzeczy (odpowiedział pan Myszkowski) nauka i mistrz naleść sie
 54 2|        być może.~Powiedział pan Myszkowski: Com ja powiedział o czasie,
 55 2|         sie wziął mówiąc: Panie Myszkowski pan Kostka, jako ja baczę,
 56 2|       po w. m.~Odpowiedział pan Myszkowski: Jeśli około trefności jest
 57 2|      rzekł; Widzi mi sie, panie Myszkowski, iż w. m. już to poczynasz,
 58 2|         mówiąc: Dobrze mówi pan Myszkowski, panie Derśniaku, przeto
 59 2|   wyrokowi nie przygarną. A pan Myszkowski w tym czesie odpoczynie,
 60 2|  prowadzić mógł.~Powiedział pan Myszkowski: Niewiem M. panie będęli
 61 2|      będzie tej roskoszy, panie Myszkowski, bo jedno sie w. m. położysz,
 62 2|         trefnowania, chocia pan Myszkowski dwojaki telko być powieda,
 63 2|    będzie koniec. A w. m. panie Myszkowski przy tym giełku słów nikczemnych
 64 2|     przypołudnie było.~Hnet pan Myszkowski odpowiedział: Tak mi sie
 65 2|       tak już więc teraz, panie Myszkowski, wstawaj a pospieszaj sie
 66 2|        jako pan Kryski, abo pan Myszkowski, i temu rozkazać, żeby wymalował
 67 2|      dworzaninowi.~Rzekł tu pan Myszkowski: Nietelko mnie to nie obrazi,
 68 2|         nie pan Kryski, ani pan Myszkowski, którzy wymową swoją takowego
 69 2|  wszytkim dworzaninowi. Pan też Myszkowski mógłby już przestać na tej
 70 2|    nazbyt.~Odpowiedział tak pan Myszkowski: Też mnie Miło. panie barzo
 71 3|        a dosłuchać tego, co pan Myszkowski o Dworzaninie powiedzieć
 72 3|         ja powiedzieć mógł.~Pan Myszkowski tak na to powiedział: To
 73 3|     Bojanowski: I owszem, panie Myszkowski, oto to, coś w m. powiedzieć
 74 3|        karania.~Na ten czas pan Myszkowski tak rzekł: Patrzcie w. m.
 75 3|         mojej.~W tym począł pan Myszkowski: Niechcę o tym mówić, jako
 76 3|        i proszą.~Powiedział pan Myszkowski; Nieznałem ja nikogo takiego,
 77 3|        czytał?~Odpowiedział pan Myszkowski: Samem to widział, a przeto
 78 3| Bojanowski: Widzi mi sie, panie Myszkowski, iż takowych mi białychgłów
 79 3|       ukażesz.~Odpowiedział pan Myszkowski: I teraz o takie nie trudno.
 80 3|  mieszkanie.~Gdy tu troszkę pan Myszkowski odpoczynął, powiedział pan
 81 3|       świecie. Odpowiedział pan Myszkowski: Prawda, iż rzadkie, ale
 82 3|     wełnam.~Gdy tu przestał pan Myszkowski, chciał pan Bojanowski na
 83 3|      chwale.~Zaś powiedział pan Myszkowski: Jawne to są rzeczy każdemu,
 84 3|         ani pan Kryski, ani pan Myszkowski, jako sie on w miłości zachować
 85 3|       Na te słowa ozwał sie pan Myszkowski mówiąc; Łatwia to barzo,
 86 3|        miłowano.~Powiedział pan Myszkowski: Dobrze tę rzecz rozumie,
 87 3|       allegował.~Powiedział pan Myszkowski: Ten, kto poczyna miłość,
 88 3|        sprawował.~Rzekł zaś pan Myszkowski: Zawdy tego w. m. dowieść
 89 3|       przeto naucz w. m., panie Myszkowski, Dworzanina, jakoby on miłość
 90 3|       wypisze.~Odpowiedział pan Myszkowski: I owszem, będzieli baczny,
 91 3|          Daj w. m. pokój, panie Myszkowski, każda białagłowa rada to
 92 3|      Bojanowski, powiedział pan Myszkowski. Ja Dworzaninowi nic radzę,
 93 3|         nakoniec ma czynić?~Pan Myszkowski odpowiedział: Jeśli będzie
 94 3|         abo pan Kostka, abo pan Myszkowski.~Ku temu pan Lubelski powiedział:
 95 4|      pirwszy był pan Aleksander Myszkowski, i nauką i urodą i przymioty
 96 4|      pan Wapowski, kiedy mu pan Myszkowski przerwał tymi słowy: Jeślim
 97 4| powiedział: Który Hetman, panie Myszkowski w. m. sie lepszy widzi,
 98 4|        rzecz - odpowiedział pan Myszkowski - iż ten Hetman lepszy jest,
 99 4|       odpoczynąć, rzekł tak pan Myszkowski: Którzy sie, panie Wapowski,
100 4|       wynalazł.~W tym rzekł pan Myszkowski: Ba, mówmy trochę o tym,
101 4|         gi kupić chciał.~Tu pan Myszkowski powiedział:~Jużeś też to
102 4|     dobra.~Zatym powiedział pan Myszkowski: Gdyż pan Lupa nie chce
103 4|       wkraczać.~Na to rzekł pan Myszkowski: Lepiejeś to w. m. pokazał,
104 4|      sie nie najdzie.~Na to pan Myszkowski powiedział: Wdy w. m., panie