Ksiega

 1 Ded|      rzecz można, aby kiedy sam z siebie przystojnie żyć mógł. Przeto
 2 1  |          drugi, miał zawżdy około siebie zacne, uczone i dzielne
 3 1  |  Alexander Myszkowski: Znam to do siebie M. księże, że sie ni nacz
 4 1  |        poswarek s panną miewali u siebie za rzecz przyjemną, a barzo
 5 1  |      postępkiem, czo rozważając u siebie i znając ten jej gniew być
 6 1  |     wtorej, i takem to najdował u siebie, że nie miała być na świecie
 7 1  |         przyczyna gniewu, jeśli s siebie, czy s panny:~to dla tego,
 8 1  |          mię włożyć, zrzucić go s siebie ani mogę, ani chcę, abych
 9 1  |         ziarnu, ktore wypuszcza s siebie, i takie je czyni, jakie
10 1  |          do wzrostu tak najduje u siebie, iż ma być Dworzanin ani
11 1  |          tym straciwszy serce sam siebie zapomniał. Po umiejętności
12 1  |       Dworzanin rozumiał, tak dla siebie, jako dla przyjaciela, i
13 1  |        kto w czym wystąpi, a da s siebie zły przykład, jako oto pan
14 1  |        niedba, iż dopuści spaść s siebie szacie, abo w nogawicy plugawej
15 1  |          w głowach pod poduszką u siebie (jako to w. m. wiecie) miewał;
16 1  |         światu nic ukazuje, aby s siebie nie uczynił śmiechu, ale
17 1  |     przymioty wszelkie tak miał u siebie, jako za jedne okrasę rycerskiemu
18 1  |           sławne, ktore uczynki s siebie same godne są czci i chwały
19 1  |   Lubelskiemu i przy sobie, i bez siebie rząd poruczył, a tak u niego
20 2  |     podziwieniem rozbierałem to u siebie, i macałem przyczyny, skądby
21 2  |            że je spiął wirzchy do siebie tym sposobem, iżby tam,
22 2  |  Lubelskim, którego wszytkim jako siebie słuchać roskazał. Zeszło
23 2  |          sie nie strzyma, aby sam siebie nie chwalił bezpotrzebnie
24 2  |   potrzeba tego Dworzaninowi, aby siebie sam, obyczaje swe, i żywot
25 2  |         rzeczach nie był nigdy od siebie rozny.~Lecz s tych wszytkich
26 2  | chwalebnego, i owszem składając s siebie, a czemu inemu przypisując,
27 2  |         obaczył i uważył dobrze u siebie, co to jest za rzecz, którą
28 2  |       rzecz prowadził, a jeśli mu siebie samego w czym spomnieć przydzie,
29 2  |         będzie, a nad wszytko sam siebie, jakiego jest zawołania,
30 2  |       widział, kto to rozbierać u siebie, a one posądzać może. A
31 2  |           iż to za wielką rzecz u siebie poczyta, czym go pan nadarzyć
32 2  |      piesek.~Przeto potrzeba, aby siebie sam człowiek dobrze znal
33 2  |    powinien nie uczynić i sam dla siebie, i prze to, abym nie był
34 2  |         wolą, zwyciężył w tym sam siebie i przyrodzenie, a roskazał
35 2  |         pirwej dobrze to uważył u siebie, co więtszego jest, jeśli
36 2  |         obaczył Crassus, kazał do siebie przyjechać onemu budownikowi
37 2  |       niechce tej powagi złożyć s siebie, aby sie też s chudemi wdawał,
38 2  |          człowiek uważył pirwej n siebie, będzieli sie to podobało
39 2  |   przedsię jednak nie mamy jej od siebie wydziedziczać, ani dla złych
40 2  |         dobre uczynił, uważając u siebie jako to szkodzi potknąć
41 2  |           kozica z daleka wabi do siebie, a ci nie telko odrzec sie
42 2  |         nikt nie pyta, hydzić sam siebie. Jako jednego znam, a barzo
43 2  |       bieglejszy; wszakoż, abym s siebie złego przykładu ku posłuszeństwu
44 2  |  wielokroć szukali dla uweselenia siebie. Owa co jest ludzi na świecie,
45 2  |           znowu przysięgać, znowu siebie przeklinać, iż sie z nieprzyjacielem
46 2  |    roześpim, wnet głowy daleko od siebie będą, w tym mogą wilcy przypaść,
47 2  |         przed królem rzędem podle siebie stali: A to już jest - prawi -
48 2  |          palcach, zadzierzał je u siebie. Wyjdzie dzień, i drugi,
49 2  |       dokończeniu wojny jechał) u siebie w domu, powiedział mu miedzy
50 2  |           sługi przed miejscem od siebie odesławszy) kłusać musiał.~
51 2  |         doczekał. Także po długim siebie przeklinaniu uprosił wdy
52 2  |  wypowiedział. Król hnet onego do siebie kazał zawołać i rzekł mu,
53 2  |        tego była, ponieważ sama s siebie niemiała czynić nic dobrego,
54 2  |           mię wolnym od miłowania siebie. A o rostarganie sie też
55 3  |        miłościwy panie, miał ją u siebie za piękną, ukazał bym ją
56 3  |       potzeba dwornej paniej, aby siebie sama dobrze znała, czym
57 3  |        nie miało s to być, żeby s siebie samy dobrze czyniły. A za
58 3  |           drzewo wypuści czasem s siebie taki owoc, który nigdy nie
59 3  |      mężczyźni, więc czując to do siebie, muszą być bojaźliwsze,
60 3  |        być lepszego mężczyznę niż siebie.~Odpowiedział pan Kostka:
61 3  |         króla, potym zezwawszy do siebie mieszczan tak powiedziała:
62 3  |           miłując więcej niż sama siebie, żywego i umarłego nigdy
63 3  |       tedy, panie moj, przyjmi do siebie tę duszę z radością, jako
64 3  |          miłości, wspomniałbych i siebie w tej mierze, bo dla jednej
65 3  |           owszem odgarniała gi od siebie co najdalej, tak że wszelaką
66 3  |       rzewno płakać, znowu srodze siebie przeklinać, znowu niezwyczajnie
67 4  |        telko ja powiem, czym bych siebie z grzechu zazdrości oczyścił,
68 4  |           telko był takim sam dla siebie, nie było by przecz zaprawdę
69 4  |      rospustę udawszy, wszytkiego siebie skazi, stądże to jest, iż
70 4  |       rzeczy zwirzchnich, ale sam siebie wiedzieć, ani znać nie będzie,
71 4  |       głupi człowiek oszukiwa sam siebie, a sam sobie jest kłamcą.
72 4  |       żeby je ledwe nie za bogi u siebie mieli. Ale moim zdaniem
73 4  |           to dobrze rozmyślił i u siebie tak postanowił i zawarł,
74 4  |       dobroci nie może, ani dać s siebie onego szczęśliwego owocu,
75 4  |        abowiem wiele inych cnót s siebie wypuszcza.~Zatym pan Lupa
76 4  |         pasterza, nie s pośrzodku siebie nieme żwirze, ale człowieka,
77 4  |          i rozebrać każdą rzecz u siebie, a druga część na tym jest,
78 4  |  roskazował, ale dla tego, iżby i siebie i poddane swe obronić mógł
79 4  |          mógł dobrze rzędzić, abo siebie abo kogo drugiego, bez Bożej
80 4  |          szczęście i Boga obrońcą siebie, któryby mu przymnażał wszytkich
81 4  |          co inego nieprzystojnego siebie nie zawiedli, niechajżeby
82 4  |          nie uważał tych rzeczy u siebie, niedobrze to czynił, aczkolwiek
83 4  |    położone, z obudwu stron około siebie przepaść mają, iż, kto nie
84 4  |      świecie tych panów, którzy s siebie wiele pożytku dać by mogli,
85 4  |     przeględać rzeczy, ani sama s siebie poznać prawdy, musi wszytkiego
86 4  |            bo na ten czas już sam siebie człowiek pozna i obaczy
87 4  |       natury, za którym poznaniem siebie najdzie tak, iż w jego mocy
88 4  |     wyraża, jako najbarziej może, siebie. Patrzmy na lwa, na konia,
89 4  |           ostrożniejszym, aby sam siebie oszukać niemógł, kładąc
90 4  |    przypatrować, i pocznie czuć n siebie nowego gościa, któremu dziwnie
91 4  |     droższa u niego, niż on sam u siebie być ma; i niemniej niż piękność
92 4  |       potrzeba tego, aby uważył u siebie, iż piękność a ciało są
93 4  |         rozmiłuje, i w pośrodku u siebie da jej gospodę, aby tam
94 4  | białagłowę, którą umiłował, ale i siebie sam o śmierć przyprawi.~
95 4  |      piękność przez sie sama i od siebie piękność ma nieprzyrównaną,
96 4  |     pokazuje, a za tą (zwlekszy s siebie żądze i chciwości cielesne,
97 4  |            iż wypuszcza wszytko s siebie, i zachowuje każdy rodzaj
98 4  | sprzyjaźliwe, a z niepodobnych do siebie podobne czyni. Ona jest