| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] hydzil 2 hydzila 1 hydzilo 1 i 2258 icb 1 ich 184 ichze 1 | Frequency [« »] ----- 2509 a 2474 w 2258 i 2174 sie 2106 nie 1801 to | Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances i |
Ksiega
1001 2 | barzo żadnego Parysem (acz i to czasem ma swą gracyą), 1002 2 | uczynię, bo bym sie jednak i s czego więtszego w. m. 1003 2 | tak w kunsztownych, jako i w statecznych rzeczach. 1004 2 | pierścieni, aby ich nie zmaczał, i dał je trzymać jednemu, 1005 2 | u siebie. Wyjdzie dzień, i drugi, i trzeci, wyjdzie 1006 2 | Wyjdzie dzień, i drugi, i trzeci, wyjdzie tydzień, 1007 2 | trzeci, wyjdzie tydzień, i drugi, miesiąc, kilka, aż 1008 2 | widział, miał za to pewnie, że i pożytek doma, i sława spelna. 1009 2 | pewnie, że i pożytek doma, i sława spelna. Także po roku, 1010 2 | takież król umywać chciał, i pierścienie już począł zdejmować 1011 2 | przygodzą sie komu drugiemu. I trefne, i mądre, i prawie 1012 2 | komu drugiemu. I trefne, i mądre, i prawie pańskie 1013 2 | drugiemu. I trefne, i mądre, i prawie pańskie to było rzeczenie, 1014 2 | pana, powiedzieć miał.~Jest i oto to Ironiej coś w rodzie, 1015 2 | obyczaje, postępki, służby i zasługi przeciwko Rzeczyposp. 1016 2 | wszech Rzymian uznawać, i one abo czcią i pożytkiem 1017 2 | uznawać, i one abo czcią i pożytkiem zdobić, albo bezeceństwem 1018 2 | to są zbytnie pilni.~Też i oto to niejako do Ironiej 1019 2 | powiodą, bo przed solą i jeść nie mogę.~Nieco też 1020 2 | kazał sąd stanąć świadkom, i spytano pirwszego, jakąby 1021 2 | wyrozumieć niemógł. Pozwolił i tego świadek, jako ten, 1022 2 | w ludziech.~Najduje sie i oto w tym trefność, kiedy 1023 2 | s tych nie wierzę.~Snadź i to kiedyś było, Rotmistrz 1024 2 | zabito, to już koniom, - i więcej nie odpowiedział. 1025 2 | słudzy pobrali nam żyto i już je młócą. A ten zasie: 1026 2 | sie zbiera wczas na zimę. I okrom tych słów nie dał 1027 2 | inej odprawy.~Ku temuż też i to niejako należy, kiedy 1028 2 | ale zamek był odzierzał, i s niego wielkie posługi 1029 2 | był nic stracił.~Jeszcze i to nie sprosne rzeczenie, 1030 2 | Łaszcz o jednym powiedzial: I to prostak – prawi - zbudowawszy 1031 2 | zbudowawszy sobie czysty dom i umarł.~W rodzie temu jest 1032 2 | umarł.~W rodzie temu jest i ono J. M. pana Ocieskiego, 1033 2 | Takowemu rzeczeniu podobne też i to jest, kiedy ten, kogo ( 1034 2 | leniwego.~Tejże kuźni jest i ono, co Scipio Nasica Poecie 1035 2 | Nasica przyszedł do Enniusa i zawołał u drzwi stojąc: 1036 2 | wierzyć niechcesz?~Bywa też i to trefnie, kiedy kogo uszczkną 1037 2 | on zaraz tak powiedział; I jam sie poprawdzie niepomalu 1038 2 | miała. Iż to w Iszpaniej i w inych królestwach jest 1039 2 | królestwach jest ten obyczaj, i u nas też to snadź pirwej 1040 2 | drażnili, chcąc, aby mówił, i każdej rzeczy dał przyczynę; 1041 2 | kościół ich rządzą.~Jest i to trefne rzeczenie, które 1042 2 | wszczepił w mym sadu.~Więc i temu, co kto rzecze z gniewu, 1043 2 | sobie niosąc potrącił Katona i rzekł wara. Kato spytał: 1044 2 | tej skrzynie niesiesz?~Też i w tym jest trcfność, kiedy 1045 2 | bez niego.~Skoro takowa i ona była co Sobieski uczynił, 1046 2 | nadzwyczaj z wielą szkap i z wielą pachołków mieszkali, 1047 2 | ściągało, na co on założył, i tak onym sobie pomoże.~Jako 1048 2 | w czym na ten czas będę, i koń, na którym mię zastanie. 1049 2 | pytając sie, co miała, szedł i powiedział panu, iż pani 1050 2 | panu, iż pani miała syna. I zaraz pan uiściwszy mu sie 1051 2 | kazał zawołać onego sługi i pytał go: A gdzież tu jest, 1052 2 | sługa (jako był przyłotr): I panie będzieę tu to wszytko, 1053 2 | znać, pocznie sie uskarżać i mówić barwierzowi: panie, 1054 2 | mnie zawiedziesz, iż ja i oko i pieniądze stracę, 1055 2 | zawiedziesz, iż ja i oko i pieniądze stracę, bo namniej 1056 2 | głowie, jako ma ślachta i ini dobrzy ludzie; idź do 1057 2 | chłopek zlększy sie umilkł i poszedł precz, mając pewnie 1058 2 | liczbie.~Nie sprosna więc i to bywa, kiedy kto chcąc 1059 2 | pomnie kim barzo małym, i rzecze: by wiedzieć - prawi - 1060 2 | to Pieszek.~Ujdzie czasem i to za trefność, kiedy kto 1061 2 | niedźwiedziem sie wiązali, i Król J. m. jął mówić, wierę 1062 2 | bych wolał, żeby z okna, bo i twarz i brodę masz po temu, 1063 2 | żeby z okna, bo i twarz i brodę masz po temu, iż z 1064 2 | ręka nie pobije.~Trefnie i to bywa, gdy komu to powiedzą, 1065 2 | exequutorstwa, a czasem chocia go i nie obrano, powiedział ktoś 1066 2 | exequutorowi grzanka.~Zaś i to druga, gdy komu to przypiszą, 1067 2 | był na biesiedzie. Też i to foremna, dać to nieprzyjacielowi 1068 2 | swych ni kąska.~Do tego sie i oto to zejdzie. Wielkiemu 1069 2 | zejdzie. Wielkiemu jednemu i otyłemu pachołku rzekł ktoś: 1070 2 | otyłemu pachołku rzekł ktoś: I tu na trumnę niemało drzewa 1071 2 | Ciągnie za sobą śmiech i oto to, gdy kto odpowieda 1072 2 | siedział, tedy ja siędę, i siadł. Więc też i to podczas 1073 2 | siędę, i siadł. Więc też i to podczas ma wdzięczność, 1074 2 | Biskup dać mu go niechciał, i owszem już był namienił 1075 2 | inszy?~Musi sie człowiek i temu rośmiać, kiedy kto 1076 2 | sie wyżeł rozumiał, takież i ogarz; powiedział pan Wojewoda: 1077 2 | Takiego ja chcę, który i najdzie, i ugoni, bo by 1078 2 | ja chcę, który i najdzie, i ugoni, bo by to był mój 1079 2 | płynie, drudzy najdują, bo i przygrożka foremna, i zamilczenie 1080 2 | bo i przygrożka foremna, i zamilczenie na czas, i zdumienie 1081 2 | i zamilczenie na czas, i zdumienie sie na co, i przeklinanie 1082 2 | i zdumienie sie na co, i przeklinanie rozumne, kto 1083 2 | użyć, powiedają, że też i tym jako czym rośmieszyć 1084 2 | com ja powiedział, abowiem i węzłowatego rzeczenia mało 1085 2 | wszytki reguły pokazały, i ta trefność, która w wypowiedaniu 1086 2 | upominanie kogo z jego głupstwa, i ine wszytki już mianowane 1087 2 | barziej śmieje. Nakoniec i w tym śmiechu, czasem przydzie 1088 2 | miejsce, na swoje przystojność i zawołanie; musi we wszytkim 1089 2 | musi we wszytkim mieć miarę i z rzadka trefnować; ktemu 1090 2 | trefny, aby miał przyrodzenie i obyczaje po temu, a na każdą 1091 2 | każdą trefność był sposobny, i postawą i twarzą, bo ta 1092 2 | był sposobny, i postawą i twarzą, bo ta im poważniejsza 1093 2 | moich źle sie wyleżawszy, i czas prozno straciwszy, 1094 2 | nie koniec rzeczy w. m. I dobrze ja odpoczynąć mogę, 1095 2 | kunsztownych posług namienił, i o niejeś mówić obiecał, 1096 2 | dosyćes w. m. uczynił swemu, i każdy z nas nietelko nauczył 1097 2 | nietelko nauczył sie wiele, ale i śmielszym już do tego został 1098 2 | Dersniak rzekł: Gdyżeście w. m. i tego zapomnieć niechcieli, 1099 2 | nielza jedno sie uiścić. I powiedam, iż żart abo kunsztowna 1100 2 | jest najmniej sprosności i obrazy a najwięcej misterstwa, 1101 2 | a najwięcej misterstwa, i tychże dworzanin używać 1102 2 | szkodliwych żartów nieprzyjaźni i wielkie zaścia bywają.~Żart 1103 2 | misternie podejdzie kogo i zbłaźni. Druga jest, kiedy 1104 2 | miejsc wziąć sie może, skąd i trefne powieści. Pirwszej 1105 2 | Przyjechał zatym pan krakowski i przywitał silnym głosem 1106 2 | mu głośno podziękowała, i szyrokiemi słowy opowiedziała 1107 2 | pan Giżycki s pana dworuje i hnet pana ostrzegli. Także 1108 2 | prostacy, a pan Zebrzydowski i uczony ktemu, wyrządzają 1109 2 | dwu pachołków nieznajomych i wyuczywszy ich wszytkiego, 1110 2 | na odwóz wyprosił koni, i posłał do Raju po owies. 1111 2 | sie na zamku, pod zamkiem i wszędy indziej, a nie mogąc 1112 2 | do domu woźnicy nawrócić i poganiać kazał, wóz pięknie 1113 2 | drudzy bieżą, wyścigając sie i pytając: A owies jest? On 1114 2 | go wam odmierzą. Przyjadą i ci, obaczą, że błazeństwo, 1115 2 | Nazajutrz jedni sie gniewali, i łajali: Bodaj mi to zabit 1116 2 | wszytkim wiedzieć musiał, i miał niemałą biesiadę, dworując 1117 2 | o ten żart gniewali.~Ale i ono tychże dwu panów zaproszenie 1118 2 | niemniej trefne było, bo i głodu sie drugi namarł, 1119 2 | głodu sie drugi namarł, i pieszo sie na zad (konia 1120 2 | pieszo sie na zad (konia i sługi przed miejscem od 1121 2 | na wieczerzą Skotnickiego i był mu. tak rad, że go i 1122 2 | i był mu. tak rad, że go i od rozumu odpoił, także 1123 2 | już na to nagotowanego, i tam kazał go wsadzić w łańcuch 1124 2 | kazał go wsadzić w łańcuch i w pęta, i zamknąć kilkiem 1125 2 | wsadzić w łańcuch i w pęta, i zamknąć kilkiem kłotek, 1126 2 | umarły, ocknie sie nadedniem, i woła: Coż sie dzieje, ki 1127 2 | odezwała mówiąc: Awom ja sam i z drugimi, a czego chcesz? 1128 2 | Boga proszę, ktoż mie to, i prze którą przyczynę w te 1129 2 | Skotnicki: Czas panny Maryej, i pomilczawszy trochę, rzecze 1130 2 | poczciwą dzieweczkę zgwałcił, i ojcaś jej, gdyć jej wziąć 1131 2 | wyprawili, abych was tą zmazą i wieczną sromotą pocieszył. 1132 2 | takowym-żeć więzieniu są jako i ty. A Skotnicki znowu: A 1133 2 | który o wszytkim wiedział, i był pogotowiu; a ten dopiero, 1134 2 | często drażniono, często też i on o tym myślił, jakoby 1135 2 | Pukarzewskiego podpitego i uprosił go do swej gospody, 1136 2 | dognawszy go do upaści, iż i ręką i nogą władać nic mógł, 1137 2 | go do upaści, iż i ręką i nogą władać nic mógł, i 1138 2 | i nogą władać nic mógł, i pacholę jego, (bo telko 1139 2 | któremu ufał, przyzwał, i roskazał mu, aby Pukarzowskiemu 1140 2 | chustami obwinął głowę i przeniósł go na iną lepszą 1141 2 | zaniechali wszytkiego. I tak jedni zostali przy panie, 1142 2 | Pukarzewski, obaczy łeb zawity i rzecze półgębkiem, ki djabeł, 1143 2 | chłopiec porwie, idzie do pana. i pyta: co w. m. raczysz, 1144 2 | przyłożył znowu plastr, zawinął i rzekł, aby mu dał od wczorajszej 1145 2 | złotych dać mu roskazał, i prosił, aby go rychło wygoił. 1146 2 | jednoby panie mówić nietrzeba i s tym odszedł. Przydzie 1147 2 | sie trochę kontuzu napije i położy. Po obiedzie przydą 1148 2 | nie telko pół gęby, ale i obie oczy kazał mu był Skotnicki 1149 2 | towarzysze w drogę jadąc, i będąc pospołu na noc w jednej 1150 2 | długiej nocy) jeli sie grać. I niedługo grając hnet jeden 1151 2 | jeden spadł s stołu, iż mu i pieniądz w mieszku nic został. 1152 2 | pieniądz w mieszku nic został. I pocznie łajać, pocznie ojca 1153 2 | pocznie łajać, pocznie ojca i matkę przeklinać, na koniec 1154 2 | przeklinać, na koniec świętym i pannie Maryej nie przepuścił. 1155 2 | wymyślając niezwyczajne klątwy i złorzeczenia, jako na to 1156 2 | kominie ogień, okna utkali, i jęli w rzeczy jakoby przed 1157 2 | głosem mówić s sobą, aż sie i wadzić, przyczytając jeden 1158 2 | iż sie ów ocknąć musiał, i słysząc, że ci dwa przed 1159 2 | że ci dwa przed sie grają i mówią s sobą, jakoby barzo 1160 2 | drogą, pocznie sie dziwować i mówi: A jakoż wy u djabla 1161 2 | podobno s pieniądzmi zaraz i wzrok stracił. A on to podniesie 1162 2 | podniesie sie na bałuczku i patrzy oczy wytrzeszczywszy, 1163 2 | pocznie mu być niemiło i rzecze: Albom ci ja pijan, 1164 2 | wstali od stołu mówiąc, i szydzić to z nas, ten dobry 1165 2 | poczną sie w rzeczy dziwować, i rzecze z nich jeden: I daj 1166 2 | i rzecze z nich jeden: I daj go djabłu, wieręć podobno 1167 2 | rzeczy cieszyć, mówiąc: I niemożeć to być, abyś wdy 1168 2 | podobno zamieszało w głowic, i mnimasz, abyś nie widział. 1169 2 | bracie, jako ma piękne oko, i jako je dobrze otwiera, 1170 2 | wysłucha. A my przedsię i lekarza tobie dobrego zjednamy 1171 2 | lekarza tobie dobrego zjednamy i o ine potrzeby nietrzebać 1172 2 | a z wielkim nabożenstwym i żałością za grzech, iż pannie 1173 2 | do Loretu pieszo, boso, i o cudzej strawie, a tam 1174 2 | wzrok u pana Boga uprosiła, i nadto obiecał mięsa we środy 1175 2 | piątek od soboty) nie jadać, i sobotę każdą w chlebie samym 1176 2 | ci dwa do drugiej komory i zapaliwszy świecę przyszli 1177 2 | wielką chęć ku czarnksięstwu, i siła o nim dzierżał, zmówił 1178 2 | garce Iłżeckie przedawała, i zapłacił jej wszytki, aby 1179 2 | stojąc znak pewny uczynił. I ukazał jej okno, w którym 1180 2 | być chustka rospostrzona i wisająca z ręki. Gdy to 1181 2 | sprawił, szedł na zamek i chodził sobie po wielkiej 1182 2 | radniej, abo podźmy do okna, i zaraz szedł w ono naznaczone 1183 2 | rozmowie do czarnoksięstwa, i jął ów, komu to czarnoksięstwo 1184 2 | rzekł: dałbych - prawi - sto i drugie złotych, ba i dalejby 1185 2 | sto i drugie złotych, ba i dalejby mię wyciągnął. Odpowiedział 1186 2 | sie u Twardowskiego uczył, i tak wiele, jako on umiał, 1187 2 | wiele, jako on umiał, umie; i jest go s to, że cię nauczyć 1188 2 | ów na Bog żywy przysiągł i dał rękę obiecując poczciwym 1189 2 | niewiastę, co garce przedaje (i ukazał ją z góry); ta, gdy 1190 2 | dopiero tym więcej bić na to i spór dzierżeć, powiedając, 1191 2 | niemiał. Owa sie założyli i sadzili po 30 czerwonych 1192 2 | mruczeć wrzeczy conjuracye, a i tedy i owedy słowo jakie 1193 2 | wrzeczy conjuracye, a i tedy i owedy słowo jakie niezwykłe 1194 2 | znak, zaraz kij porwała, i poczęła tłuc ony garce, 1195 2 | pieniędzy uczniem jego być i dać co namienił obiecał. 1196 2 | który zakładu przegrał, i dał mu to znać, iżby rad 1197 2 | jest osobny w tej nauce, i one wszytkę o garcach historyą 1198 2 | do siebie kazał zawołać i rzekł mu, w oknie stojąc, 1199 2 | Słysząc to ów, który przegrał i rozumiejąc po śmiechu, iż 1200 2 | nań nie przyszło.~Więc też i to foremny żart, kiedy kto 1201 2 | przyszedł Poświątny do niego, i uchyci go mówiąc: co czynisz 1202 2 | miłosiernym mówiąc: A miły bracie, i rok, i dwa poczekam ci ich, 1203 2 | mówiąc: A miły bracie, i rok, i dwa poczekam ci ich, jedno 1204 2 | czekać obiecał.~Takowyż też i owo żart bywa, kiedy jeden 1205 2 | posług wyliczyć by sie mogło, i ludzi, którym to barzo snadnie 1206 2 | s tych miejsc, s których i trefne powieści; ale na 1207 2 | kogo fortki, kruka, wilka i inych smrodliwych a sprosnych 1208 2 | sobie nie mają. Takież też i owe żarty, które na kradzież 1209 2 | targował u niego parę kapłunów i kazał mu je za sobą nieść 1210 2 | uliczkę było wchodzenie; i umyśliwszy już, co miał 1211 2 | ja powiedam, że niemasz. I prawie w ten czas, kiedym 1212 2 | wyjmie z rękawa sznur, i da mu koniec jeden trzymać 1213 2 | była, wbił gwóźdź w mur, i około niego sznur okręcił, 1214 2 | sie ciasną uliczkę wemknął i zginął. Chłop chudzina dosyć 1215 2 | wiedzieć, co sie to dzieje, i szedszy około wieże nalazł 1216 2 | foremność a bez zbytniej szkody i obrazy towarzyskiej, wymysł 1217 2 | obrazy towarzyskiej, wymysł i nastósowanie.~Tylko tego 1218 2 | ani ich tam tykał, bo ja i onego Hispana odpowiedzi 1219 2 | Powiedziałem ja, aby trefnowanie i żarty nie były z obrazą, 1220 2 | białejgłowie tak to jest wielka i haniebna lekkość, iż o której 1221 2 | iuym Dworzanin, chociaż i w odpowiedzi niechaj uszczknie 1222 2 | rzecz pan Bojanowski mówiąc: I to prawo, które w. m. spominasz, 1223 2 | żyły; a przeźrzeć im tego i niejako dozwolić, żeby sie 1224 2 | rzeczy mało, abo nic godziły, i zawdy czyniły opak, niźli 1225 2 | iż im to wolno wykroczyć i w tym, i w owym, a nie niesie 1226 2 | wolno wykroczyć i w tym, i w owym, a nie niesie im 1227 2 | niedostatków sztrofować i uszczknąć, które (jakom 1228 2 | ja temu już nie dziwuję. I owszem więcej mi to dziwno, 1229 2 | skrytej przyczyny ulata i mostem sie kładzie.~Rzekł 1230 2 | m. krzywdę cirpią, ale i mężczyźni, którzy one we 1231 2 | powinne w. m. zostaną, ale i ci wszytcy, którzy im zwycięstwa 1232 2 | najniedoskonalsze źwirzęta, i małej, abo żadnej dostojności 1233 2 | dostojności mężczyńskiej. Więc też i w tym, żeby ludzie mądrzy 1234 2 | białychgłów, których cnota, takież i dostojność nic niższa nie 1235 2 | przymioty stworzyli Dworzanina, i wynieśli go ledwe nie do 1236 2 | naleść też kogo tak mądrego i wymownego, jako pan Kryski, 1237 2 | Kryski, abo pan Myszkowski, i temu rozkazać, żeby wymalował 1238 2 | Powiedział zaś pan Lubelski: I to nie od rzeczy. Ale iż 1239 2 | gdyżeś w. m. dostojność ich i ozdobę wszytkę na szrot 1240 2 | s tym prawem niosę, jako i ci panowie, to jest, aby 1241 2 | każdemu wolno spór trzymać i przeciwko mnie mówić w tym 1242 2 | Ba chociaż byś też w. m. i wiele tego miał (czemu ja 1243 2 | A to powiedziawszy wstał i onej rozmowie uczynił koniec.~ 1244 3 | Augiasa, któła Eliskiego i wyczyścił one stajnia, zatym 1245 3 | stajnia, zatym hnet na cześć i chwałę Jowiszowi bogu tamże 1246 3 | wszytkiej Grecyej używała, i wymierzył na to placu sześć 1247 3 | placu sześć set dwadzieścia i pięć stop swoich własnych, 1248 3 | na sześć set dwadzieścia i pięć stop było wymierzono. 1249 3 | pewnie, że mi ich godność i osobne przymioty wielka 1250 3 | wielka część Polski przyzna, I tego mi też żaden za złe 1251 3 | wieku ludziach rozumieją i formują je sobie w wyszszych 1252 3 | sobie w wyszszych cnotach i dostojeństwie, niż w księgach 1253 3 | w księgach o nich stoi. I teraz każdy z nas czytając 1254 3 | iż ksiądz Maciejowski, i ci, które tu spominam, daleko 1255 3 | aby wszytki jej cudności i czym sie ozdobić może, znaczne 1256 3 | dworzanin być nie mógł. I owszem jest jakoby coś od 1257 3 | jako to była zacna rzecz, i za co pasowano, i czemu 1258 3 | rzecz, i za co pasowano, i czemu temu samemu złota 1259 3 | Rzekł zatym pan Bojanowski: I owszem, panie Myszkowski, 1260 3 | w m. powiedzieć chciał, i co inego, daleko potrzebniejsze 1261 3 | każdej rzeczy zachować miarę i przystojeństwo, jako i dworzanin. 1262 3 | miarę i przystojeństwo, jako i dworzanin. A przeto lepiej, 1263 3 | dworzaninową ozdobniejszą i więtszą czyni, ta budzi 1264 3 | brać mógł wszytkich cnót i obyczajów s pięknością złączonych 1265 3 | wielkich pań Książęcego i Królewskiego stanu, i było 1266 3 | Książęcego i Królewskiego stanu, i było dosyć i jest jeszcze 1267 3 | Królewskiego stanu, i było dosyć i jest jeszcze nieco tego 1268 3 | staniu, w chodzie, w mowie, i cokolwiek pocznie nie było 1269 3 | małżonkiem swym będzie, ale też i wszytkich inych tamecznych 1270 3 | dworzaninowi należą, zgodzą sie też i dwornej paniej. Ale zasię 1271 3 | tak w dworzaninie, jako i w dwornej paniej najdować 1272 3 | wspaniałe serce, strzymawałość i niektóre drugie. Nad to 1273 3 | małżonka swego zachować, i okrom tego wiele jeszcze 1274 3 | wdzięcznością podług czasu i miejsca zabawić każdego 1275 3 | uważając osobę każdego, i wiedząc co s kim mówić. 1276 3 | postępku odstrzelać nie ma) i rozumu ostrego, aby to każdy 1277 3 | jest krotochwilną, trefną i ludzką, jako też mądrą, 1278 3 | jako też mądrą, wstydliwą i stateczną. A przeto musi 1279 3 | niechaj ich słucha ze wstydem i z zapłonieniem.~Jest też 1280 3 | drugich pań, iż barzo rady i samy mówią i słuchają s 1281 3 | barzo rady i samy mówią i słuchają s chęcią, kiedy 1282 3 | białychgłowach, więc nakoniec i same podwodzą mężczyzny 1283 3 | rzecz z dziwną radością i śmiechem: będą podarki, 1284 3 | o takowych źle rozumieć i lekce je ważyć sobie. I 1285 3 | i lekce je ważyć sobie. I słusznie, bo więc za takową 1286 3 | za czym wielka im ohyzda i zelżywość roście.~A przeto 1287 3 | niewstydliwym wszetecznikom, i więcej sobie każdy człowiek 1288 3 | samego w. m. oko, a podobno i to nie do końca, ale tak 1289 3 | białejgłowie przystojne, i tego ja nie znam. Nad to 1290 3 | Wszakoż znalem ja białegłowy i są jeszcze żywe drugie, 1291 3 | potrzebuje siły, wdawała, ale też i w taniec kiedy pójdzie ( 1292 3 | znać było niedużość jej i jakąś przyrodzoną pieszczotę, 1293 3 | aby sie starały o cudność, i o to, jako jej przystojnie 1294 3 | już stosować sie ktemu, i wesołej, świetnej maści 1295 3 | sobie onej powagi ubiorem i obyczaj mi do tego sposobnemi. 1296 3 | wspaniałego serca, wstrzymawałości i inych, do zabaw dwornych, 1297 3 | to, aby tego używała (acz i zatrefnować czasem uczciwie 1298 3 | kto w czym godniejszy, i pochwalić, poganić wedle 1299 3 | wspaniałe serce, powściągliwość i ine widzą sie być mało użyteczne 1300 3 | dalece dla zabawy, (acz i do tego zyść sie niejako 1301 3 | najdować, tak wiele czytać i rozumieć sie na rzeczach 1302 3 | Odpowiedział pan Kostka: A czemu? i toćby podobno nie było barzo 1303 3 | wszytki sprawy wojenne. I mninaasz w. m. żeby sie 1304 3 | nikogo we złe mnimanie, i co ktemu jeszcze takowego. 1305 3 | wysadził, takoweś jej cnoty i nauki przypisał, iż i Socrates 1306 3 | cnoty i nauki przypisał, iż i Socrates i Cato i ini wszytcy 1307 3 | przypisał, iż i Socrates i Cato i ini wszytcy Philozophowie 1308 3 | przypisał, iż i Socrates i Cato i ini wszytcy Philozophowie 1309 3 | wyliczał, co w mężczyznach i onego pirwszego wieku rzadko 1310 3 | zawdy mężczyzny na świat, i kiedy sie białagłowa urodzi, 1311 3 | chromo, garbato urodzi, i drzewo wypuści czasem s 1312 3 | jeden naszego podlejszy, i owszem tak nas uczy Philozophia, 1313 3 | ciała subtylniejszego, ten i rozumu bystrszego być musi. 1314 3 | weźrzysz w historye dawnego i niedawnego wieku (chociaż 1315 3 | które podnaszały wojny i otrzymywały wielkie zwycięstwa, 1316 3 | zwycięstwa, rządziły królestwa, i czyniły to wszytko, co mężczyźni 1317 3 | wszytko, co mężczyźni kiedy, i pod ich mądrym regimentem 1318 3 | do nauk obrócisz, tedy i o tym kronikarze piszą, 1319 3 | o tym kronikarze piszą, i wyliczają ich wiele, które 1320 3 | pisały, nakoniec spominają i te, które instygowały u 1321 3 | zyjmowały za czyje niewinność i ze złej toniej ludzie wielką 1322 3 | też przymiotów dotycze, i wtym białagłowa nic jemu 1323 3 | zawdy mężczyzny na świat, i kiedy sie białagłowa urodzi, 1324 3 | istności swej zachowała. I dla tego ona przez to dwoje 1325 3 | swoim starym, bo im służą i niedostatku cirpieć im nie 1326 3 | cirpieć im nie dopuszczą, i potym jakoby odnawiają, 1327 3 | wzbudzając ich nasienie i puszczając też dziatki swe 1328 3 | sami rodzicom swym czynili. I tak Natura a tym sposobem 1329 3 | sposobem to koło tocząc, daje i użycza nam śmiertelnym nieśmiertelności. 1330 3 | ku doskonałości zmierza i dla tego człowieka tworzy, 1331 3 | mężczyznę niż białągłowę, i owszem, kiedyby sie wszytko 1332 3 | być masculum et feminam. I w piśmie świętym czytamy, 1333 3 | et feminam creavit eos. I Poetowie mówiąc o bogach, 1334 3 | płeć miasto drugiej kładą, i mieszają wszytko pospołu.~ 1335 3 | nad nimi przywłaszczyli, i tą zniewoliliśmy niebogi 1336 3 | niebespieczeństwa. Wtąż też i szalonego człowieka, żaden 1337 3 | stale a mocnie trwa sercem i umysłem ugruntowanym w swym 1338 3 | białychgłów był, które w męstwie i w dziejach inych sławnych 1339 3 | mężczyznam nie dały. Nakoniec i tego naszego wieku mogłoby 1340 3 | boleść, nędze, prace, mizerye i wszytki niewczasy tego świata.~ 1341 3 | zakrystyej - rzekł pan Kostka - i tamci ja z w. m. pójdę. 1342 3 | białagłowa zasię naprawiła, i nierówno nam więcej ta dobrego 1343 3 | ludźmi na świecie świętą jest i błogosławioną, bo to święte 1344 3 | Krystusowego umęczyć sie dały. I tych zaniecham, które mądrością 1345 3 | powiedam, iż to najwiętsza i najchwalebniejsza cnota, 1346 3 | podziwieniem niektóre swego wieku i daje im taki dank w świętobliwości, 1347 3 | narodu ludziom, niekiedy i obłędy ich naprawić, a ku 1348 3 | paniej tak wiele przypisał i umieć kazał, abowiem ile 1349 3 | mogło być na świecie, abo i teraz jest podobnych temu 1350 3 | formowali, tyle zawdy było i jest białychgłów od tej 1351 3 | wielkim ludziom powinne, i cnotami miały by być im 1352 3 | to były przyczyną dobrego i obłąd mężczyński naprawić 1353 3 | długi czas przeciwko sobie i potomkom swym rozlicznemi 1354 3 | powodem do tego nie była, i owszem, ila mogła odwodziłam 1355 3 | obrali sobie za pany, ale i ciału Alexandrowemu uczynili 1356 3 | wielkiego serca dotycze, i w tym drugie białegłowy 1357 3 | mamy w księgach o żenie i o siostrach Mitrydatowych, 1358 3 | buntownicy przeciwko ojcu jej i wszytkiemu domowi, Syrakuzy 1359 3 | na bracią, na powinowate i na najwiętsze swe przyjacioły 1360 3 | ktoby pokazał to urzędowi i wywiódł, że ma przyczynę 1361 3 | s tak wesołą twa rżą, iż i Pompejus i ini wszyscy, 1362 3 | wesołą twa rżą, iż i Pompejus i ini wszyscy, którzy na to 1363 3 | tu pan Dersniak: Pomnię i ja, żem czytał jedne oracyą, 1364 3 | aby mu dopuścił umrzeć i pokazuje w tej oracyej swej 1365 3 | przeciwko swemu mężowi.~I owszem, rzekł pan Kostka, 1366 3 | tej Kammie nie słychał, i co za miłość pokazała, niewiem.~ 1367 3 | jedno naschwał piękna, ale i ine przymioty i obyczaje 1368 3 | piękna, ale i ine przymioty i obyczaje osobne miała w 1369 3 | mieście wielkiego zawołania i władzej, a gdy żadną miarą 1370 3 | nie była) wziąć za żonę. I posłał do jej przyjaciół, 1371 3 | s to, aby przeciwko mocy i gwałtowi Sinorixowemu onej 1372 3 | prosić, nakoniec przyzwoliła. I kazała to Sinorixowi powiedzieć, 1373 3 | wszytko wypił.~Kamma to widząc i radując sie, iż dowiodła, 1374 3 | bogini, która widzisz serce i myśli moje, ciebie same 1375 3 | niż sama siebie, żywego i umarłego nigdy miłować nie 1376 3 | gdy to usłyszał, a już też i trucizna morzyć go poczęła, 1377 3 | opłakała twoje śmierć, alem sie i pomściła nad spólnym nieprzyjacielem, 1378 3 | żegnam ten bezecny świat, i ten żywot, który mnie jako 1379 3 | Pokażę ja to w. m., iż i tych czasów najdują sie 1380 3 | ranny, kto zdrowy, wszytcy i z batą przyszli w nieprzyjacielskie 1381 3 | wolen. Na koniec gdy też już i sam ani sie o sie starać 1382 3 | pan Bóg jednego syna jego, i dał mu ten umysł, iż sie 1383 3 | który mu dał to serce, dał i dowcip, i szczęście takie, 1384 3 | to serce, dał i dowcip, i szczęście takie, iż ojca 1385 3 | imieniem męża, padła tuż i umarła. Bezecne nieszczęście, 1386 3 | szczęścia musi przymieszać. I mógł by sie człowiek tą 1387 3 | frasunku, bo poczciwe jej życie i miłość przeciwko małżonkowi 1388 3 | Rzekł pan Bojanowski: Ba i temu ja wierzę, iż jej to 1389 3 | nader" nie jest dobry. I widzisz w. m. na co jej 1390 3 | sobie źle uczyniła, mężowi i dzieciom, bo ona ich radość, 1391 3 | które za wynalezieniem nauk i rzemięsł dziwnych przyszły 1392 3 | przyszłych rzeczy objawił. Były i te, ktore uczyły wielkie 1393 3 | nauce ludzi, jako Aspazya i Dyotima, a ta ofiarami swemi 1394 3 | morzu, a wielkich niewczasów i niebespieczeństwa używszy 1395 3 | Tybr rzeka w morze wpada, i wysiadszy na brzeg włoskiej 1396 3 | być tak onem samem, jako i małżonkom ich ku dobremu. 1397 3 | małżonkom ich ku dobremu. I hnet, skoro miedzy niemi 1398 3 | całując ujęły ich gniew, i popędliwość one ubłagały. 1399 3 | popędliwość one ubłagały. I stąd to urosło, iż w Rzymie 1400 3 | co białegłowy zrobiły, i pobratawszy sie z nimi, 1401 3 | nieprzyjacielem, a wszakoż, iż był i mężnym i dzielnym, odjął 1402 3 | wszakoż, iż był i mężnym i dzielnym, odjął sie barzo 1403 3 | odjął sie barzo prędko i otrzymał zwycięstwo nad 1404 3 | który był dobrym hetmanem i wielkim mężem, przywiódł 1405 3 | wieczną przyjaźnią złączyli i sprzysięgli, ale (co więtszego) 1406 3 | do Ezymu sie przenieśli, i tak ze dwu narodów jeden 1407 3 | władzej Rzymowi przybyło, i za to Romulus na pamiątkę 1408 3 | wiele wziął dobrego, bo i one kościoły boginiam w 1409 3 | białychgłów sławne; takież i ono święto, które niewolnice 1410 3 | mężczyznskie naprawowały, i rzeczy zawiedzione złej 1411 3 | zawiedzione złej toniej wyciągały, i to pokazaćby nie trudno, 1412 3 | s panem Dersniakiem, ba i pan Wapowski podobno słuchać 1413 3 | pochwały godzien, powiesz i wysłowisz białychgłów uczynki 1414 3 | chijscy jednego czasu z żonami i z dziećmi prze pewny występ, 1415 3 | Leukonią miasto wzięli i posiedli, które ichże pirwej 1416 3 | ugodą miasto Leukonią podać, i podali tym sposobem, aby 1417 3 | pokazały one tę drogę, iż i zdrowie swe opatrzyć i przysięgi 1418 3 | iż i zdrowie swe opatrzyć i przysięgi tym złamać oni 1419 3 | widząc ich tę śmiałość, iż i sprawą dobrą i opatrzeniem 1420 3 | śmiałość, iż i sprawą dobrą i opatrzeniem ciał swych na 1421 3 | rychło z miasta wyszli. I tak mężczyzna za radą i 1422 3 | I tak mężczyzna za radą i upomnieniem białychgłów 1423 3 | miasta do niego uciekł, iż i wolen być miał, i mieć za 1424 3 | uciekł, iż i wolen być miał, i mieć za żonę tę panią, którąby 1425 3 | wszytki pospołu s sługami i z niewolniki (bo i ci tym 1426 3 | sługami i z niewolniki (bo i ci tym obruszeni byli) do 1427 3 | nieprzyjaciel ze sromotą i ze szkodą przegrawszy niemało 1428 3 | długi czas dowieść niemogli. I to sie też trefiło raz, 1429 3 | przeciwko nim z miasta wyszły, i poczęły tak z gniewem do 1430 3 | zabiła. Nie zaniechałbym też i tego powiedzieć, jako sie 1431 3 | Vestae służyły, samy sie i z dziatkami małemi pozabijały. 1432 3 | wyliczyć wszytki te, które były i są dziś jeszcze w Polszcze, 1433 3 | Polszcze, wielkich cnót i silnej sprawy, osobnego 1434 3 | sprawy, osobnego baczenia, i dowcipu panie, nie wspominając 1435 3 | godności są równe, ale też i te, za których sprawą siła 1436 3 | Artemisia, Zenobia, Semiramis i Cleopatra; tedy też zasię 1437 3 | Alexandrow, Scipionow, Lucullow i inych sławnych Hetmanow.~ 1438 3 | białegłowy, a gdzieby też dobrze i tak było, jednak nie było 1439 3 | nie doźrzeć, zabaczyć, i inej wszelakiej nikczemności, 1440 3 | nikt pewien swoich dzieci, i on węzeł, który wszytek 1441 3 | szkarada wszeteczeństwo jako i w białejgłowie, a zwłaszcza, 1442 3 | białemigłowami, tak też i tę bezmierną swobodę, iż 1443 3 | grzechy nam były powszednie, i czasem ku chłubie, a kiedy 1444 3 | nie na świecie nie było. I tak nieboźątko białagłowa 1445 3 | nietelko pochwały od ludzi, ale i wielkiej odpłaty od Boga. 1446 3 | im hańbę, żyć rospustme; i tą bojaźnią osławy jako 1447 3 | obmyślają pożytki ludzkie, i ine potrzebne rzeczy sprawują, 1448 3 | jako w inych cnotach, tak i w tym przed białemigłowami 1449 3 | kiedy człowiek pospolicie i najpodlejszy w pychę a w 1450 3 | młodzieniec we dwudziestu leciech i we czterzech, przed którego, 1451 3 | przywiedziona była piękna, młoda i zacna białagłowa, skoro 1452 3 | nieuczciwości, ale ją cało i z wielkiemi dary a upominki 1453 3 | wrócił. Mógł bych jeszcze i co ku temu więcej powiedzieć, 1454 3 | strawiła.~Nuż Pericles, który i słuchać tego niemógł, kiedy 1455 3 | od brania podarków, ale i oczy od weźrzenia bestwliwego, 1456 3 | wodzy trzyma, a, wszakoż i za to są godne wielkiej 1457 3 | godne wielkiej pochwały i ktokolwiek fałesznie targa 1458 3 | Bojanowski białymgłowam, gdyż i to w nich gani, co jest 1459 3 | odpowiedział, uczyniłby dobrze i mnie i sobie, abowiem odpoczynął 1460 3 | uczyniłby dobrze i mnie i sobie, abowiem odpoczynął 1461 3 | białychgłów sławy bronić.~I owszem (rzekł pan Kostka) 1462 3 | pana Lubelskiego wypełnił, i to, co teraz było na placu, 1463 3 | świat bytności, ale też i ku dobremu, a zbożnemu życiu, 1464 3 | białegłowy są pochopniejsze i skłonniejsze ku grzechowi ( 1465 3 | cnotą płyną, niż mężczyźni, i tym więtszy dank tego mieć 1466 3 | korda w ręku mając, ranny i namdlony przez wojsko sie 1467 3 | opatrzywszy ciało swe zbroją, i broniami, zdrowy a świeży, 1468 3 | m. dajesz, bo je czynisz i wstydliwe i niewystępne. 1469 3 | bo je czynisz i wstydliwe i niewystępne. Abowiem jeśli 1470 3 | srom włada, niż chciwość, i dla wstydu strzymywają sie 1471 3 | obchodzi, najwięcej sie i tego, i owego zawadza. A 1472 3 | obchodzi, najwięcej sie i tego, i owego zawadza. A tam już 1473 3 | doświadczyli wielokroć mężczyźni. I tu miedzy nami nalazłoby 1474 3 | dzielność, zacność, dostatek i nieopuszczając nic na stronę 1475 3 | godnego miłości, wspomniałbych i siebie w tej mierze, bo 1476 3 | bo dla jednej białejgłowy i jej nie odmiennej a nader 1477 3 | same napomkną, a czasem i proszą.~Powiedział pan Myszkowski; 1478 3 | mszczą sie złym językiem, i chłubią sie z mięsa, ano 1479 3 | chłubią sie z mięsa, ano i połówki nie widzieli. Nakoniec 1480 3 | srogie karanie zasłużył, i bywać to więc pod czas, 1481 3 | jako powiedają ludzie, iż i nieprzyjaciela swego zdradzać 1482 3 | niewdzięcznością dobrotliwą chęć i miłość płaci onej chudzinki, 1483 3 | chytrości, zdradzie, przysięgam, i przypuściwszy gorącą miłość 1484 3 | powścięgliwości Alexandra wielkiego i Scipiona powiedział: prawda 1485 3 | Miłował tę białągłowę, jako i piękną nader i młodą niesprosny 1486 3 | białągłowę, jako i piękną nader i młodą niesprosny młodzieniec 1487 3 | niemały, za którą miłością i ona nakoniec serce swe i 1488 3 | i ona nakoniec serce swe i myśl wszytkę kniemu obróciła, 1489 3 | ni z czym nie kryła, ale i każdy łatwie to znać mógł, 1490 3 | weselu szła s nim, jako i s kim drugim, w taniec. 1491 3 | ludzie wobec żałosni byli, i ona zamiłowana para o swym 1492 3 | niechciała dać znać nic po sobie, i tym umysłem ugruntowanym, 1493 3 | było już żadnej nadzieje. I zaraz widząc, iż tego, kogo 1494 3 | wszytkim o ziemię, a jako i pirwej nie przyjmować ani 1495 3 | ustawiczne trapienie siła i zdrowie ginąć musiało, na 1496 3 | wycirpieniu wszytkich niewczasów i niebespieczeństwa, s czego 1497 3 | weźrzeniem rozmiłować miał; i owszem rychlej sie snadź 1498 3 | białymgłowam krzywdy. Takież też i strzymawałość Scipionowa 1499 3 | dwu białychgłów; bo też i Scipio strzymał sie od tej 1500 3 | szło, a do skończenia wojny i zupełnego zwycięstwa wiele