Ksiega

 1 Ded|     wypurguje człowiek oczu umysłu swego, a nie będzie widział tej
 2 1  |           i tu i owdzie cożkolwiek swego przyłożył, napełniając te
 3 1  |             którzy wszyscy na pana swego patrząc i dziwując sie w
 4 1  |       przyłączył był niektóre pana swego obyczaje. I gdzieby był
 5 1  |     Zygmunta świętej pamięci, ojca swego, na regiment Krolestwa Polskiego
 6 1  |          Przeto prosimy W. M. jako swego miłościwego pana, abyś nam
 7 1  |            gani każdą rzecz, wedle swego zdania, a pokrywając zawdy
 8 1  |           moc tę, którą od przodka swego pirwszego ziarna wzięło,
 9 1  |      pilnością, staraniem poprawić swego barzo mogą, i dowieść tego,
10 1  |            Demokritowej preceptora swego dumy powiedał być niezliczoną
11 1  |          na sztych je wysadzi, aby swego języka grubość, a obcego
12 1  |      językiem dworzanin nadstawiać swego ma, jeśli czeskim, czy ruskim,
13 1  |          lepiej dworzaninowi wedle swego zdania obrać s tych drugich
14 1  |    pospolita rzecz zginie, iż nikt swego nie odzierży. Ale o tym,
15 1  |      milczeć, do Dworzanina sie ja swego wrócę, który chczę, aby
16 1  |         sie zawżdy nie zuchwale do swego rycerskiego rzemięsła, za
17 1  |     żołnierzom będzie wolno używać swego naczynia, a uczonym przeciwko
18 1  |            powstał każdy z miejsca swego i chwilkę milczenie było,
19 2  |             używać będzie jako nie swego dzieła, pokazując sie być
20 2  |        jednego z nich, potrzeba mu swego własnego a dobrego baczenia
21 2  |          pan panem, ktemu, iż pana swego prawdziwie miłować i we
22 2  |   pochlebce, bo pochlebca ani pana swego, ani przyjaciela nie miłuje.
23 2  |          wszytko, aby miłując pana swego, wolej jego i roskazaniu
24 2  |        kiedy kto widząc towarzysza swego dla jakiej rzeczy być w
25 2  |    potrzeby, abo nieszczęścia pana swego, pod który czas dworzanin
26 2  |       każdy poczciwy człowiek pana swego w tych rzeczach słuchać,
27 2  |           przyczyną, lekkości pana swego.~Acz poprawdzie wiele jest
28 2  |           te czasy, kiedy dla pana swego nie telko jednę osobę, ale
29 2  |            kresu, naśladując w tym swego chytrego gracza, który kopę
30 2  |       zaniechawszy by najwiętszego swego przyjaciela. A jeśli jeszcze
31 2  |       złemu, iż my Polacy nie mamy swego własnego ubioru; acz podobno
32 2  |             Czyścieś w. m. podparł swego widzenia dając nam na wywód
33 2  |            rzeczy prawdziwej nieco swego przyczynić, a troszkę skłamać
34 2  |          ten czas przy sobie dworu swego, s którym świetnie okazać
35 2  |          posłał Zabrzeskiego sługę swego do pewnej osoby w niektórej
36 2  |            kiedy kto powiodą około swego męstwa, około zacności domu,
37 2  |        bywa, kto met weźmie, wziął swego króla w rękę, który był
38 2  |         uczynił, co do przyjaciela swego, który był ślep na jedne
39 2  |            jadąc, rzekł do jednego swego plebana niebarzo bogatego,
40 2  |        Rzymie potkawszy preceptora swego późno w wieczór na imię
41 2  |        florenckiego przez posłańca swego, którego na ten czas po
42 2  |            wziąwszy za głowę brata swego, a siedzenie odpuściwszy,
43 2  |        sieni, czyhając już na tego swego towarzysza, który rychło
44 2  |       onego dworzanina, towarzysza swego, jako jest osobny w tej
45 2  |            ina, dla pewności każdy swego potomstwa, nielza było inaczej
46 2  |            że kiedy w. m. głównego swego nieprzyjaciela, zmówiwszy
47 3  |             jako zebranie małżonka swego zachować, i okrom tego wiele
48 3  |         nad to wszytko ma mieć coś swego własnego, a jako pan Kryski
49 3  |       używać ma, jeśli do porządku swego domowego, do wychowania
50 3  |      nabycia a majętności małżonka swego, czyli do tej profesyi,
51 3  |            s podziwieniem niektóre swego wieku i daje im taki dank
52 3  |        mężom swym, ale wszem wobec swego narodu ludziom, niekiedy
53 3  |       uczyniła; ta po śmierci męża swego widząc wyruszenie pospolite
54 3  |            posiadszy, okrucieństwa swego nad nim używali.~Zatym to
55 3  |            o powinowatego, o brata swego, iż o z więzienia wyprawił.
56 3  |           tej niewolej do domu sie swego wracał, nie umiał sie o
57 3  |           szczęście takie, iż ojca swego pirwej przyprowadził do
58 3  |           aby sie użalił zięć ojca swego, a ojciec zięcia, dokładając
59 3  | spowinowaceniem gardzili, a umysłu swego za popędliwośaią odmienić
60 3  |     chciwie miał pragnąć żony pana swego. Co kiedy usłyszały białegłowy,
61 3  |        Dariusowych, nieprzyjaciela swego, jeszcze porażonego natenczas;
62 3  |        ludzie, iż i nieprzyjaciela swego zdradzać nie przystoi, cóż,
63 3  |            Dariusa, nieprzyjaciela swego, a też jeśliby był co takiego
64 3  |         nowym hetmanem na początku swego szczęścia, gdzie Rzymianom
65 3  |            a tam pożegnawszy każda swego pana, przed nim tuż potkał
66 3  |            przystoi, iżby małżonka swego obłędy pokrywając jemi sie
67 3  |            strychem drugi idzie na swego towarzysza, iż póki nie
68 4  |            jako o tym, który czasu swego siła na sobie trzymał, i
69 4  |           Dworzanin poratować pana swego, a nie dopuścić, aby go
70 4  |        sobie dla prostowania życia swego i obyczajów mieli. Jako
71 4  |         temu końcu używa, aby pana swego kaził, odwodząc go od cnoty,
72 4  |            m. aby Dworzanin wlał w swego pana, nauczyć sie kto mógł,
73 4  |   przyrodzenia, żadną miarą skutku swego pokazać nie mogą, jeśli
74 4  |          jako powiedają, królestwa swego bez niej nie mógł by dobrze
75 4  |        ludzki miały, w takiej czci swego króla mają, jako którzy
76 4  |           jest dobry, póki s kresu swego nic wystąpi, ale kiedy wystąpi,
77 4  | zwirzchnością kiedy przystojeństwa swego zapomni, a tyranem zostanie,
78 4  |            do przyrodzenia dobrego swego te pomoc, dobre wychowanie,
79 4  |       umieli liczbę dać pasterstwa swego. Przeto pan nietelko sam
80 4  |            inej pieczy około ciała swego zaniecha, a wolny, swobodny,
81 4  |          zasnął, zapomniawszy pana swego, i onej od niego danej mądrości,
82 4  |           właśni poddani, sami dla swego dobrego strzegli by zdrowia
83 4  |            m. na taki kształt pana swego formować chciał, moim widzeniem
84 4  |          ozdobie majestatu i dworu swego. Potym żeby był rozrywki
85 4  |         zginął, niż aby namniej co swego (abo nie swego, bo na świecie
86 4  |          namniej co swego (abo nie swego, bo na świecie nikt niema
87 4  |           a nie sposobi tak umysłu swego, żeby wszytek na cnotę,
88 4  |          słówka więcej, ale sie do swego pana wrócę.~Powiedział pan
89 4  |      swojej, jako i Dworzanin pana swego. Ale w. m. więcej tego szukasz,
90 4  |  Dworzanina znać przyrodzenie pana swego, i to k czemu sie chyli,
91 4  |      Arystoteles u Aleksandra pana swego, sprawując sie tak, jako
92 4  |          iżby dusza na nim wyrazić swego wzoru niemogła. Przeto cudność
93 4  |     ślachetniejszego, a zwłasniego swego, ku czemu ciągnąć to swe