Ksiega

 1 1|         odmieniam: iż jednym grom u nas by nie rozumiano (gdyż o
 2 1|        pisze, iż ten zły zwyczaj do nas nic przyszedł, szkoda go
 3 1|         szrankach wszytko inaczej u nas, niż jest we Włoszech. Wiecem
 4 1|             czy statuaria, której u nas nie znają; nuż wspominanie
 5 1|         naznaczył.~Podźmyż dalej. U nas z okna nie miłują; u nas
 6 1|            nas z okna nie miłują; u nas komedyj takich, jakie mają
 7 1|           mają), co jest Histrio. U nas tego sposobu około maszkar,
 8 1|            Włoszech, nie używają. U nas ślachta na skrzypicach,
 9 1|           gra, tedy barzo rzadko. U nas nie wiedzą, jakie jest wszeteczeństwo
10 1|           trzeba; a mniszki zasię u nas już sie inaksze stały, niż
11 1|      mężatkom męszczyzni służą, a u nas to nie przystoi, przeto
12 1|            wniósł owego obyczaju do nas, który jest we Włoszech,
13 1|         temu rad, aby sie ich też u nas ludzie nie sprosni jęli.
14 1|         mówiąc: Nie jest tu żaden z nas M. księże, któryby prośby
15 1|          widzi M. panie, iż każdy z nas, jako w inych rzeczach,
16 1|         zdaniu, a iż straci każdy z nas, i rozum, i oczy, gdy w
17 1|           jest we czci, abowiem sam nas tego rozum uczy, iż z dobrych
18 1|          mnimaniem, ktore o nich do nas sława przyniosła, chociaż
19 1|          zła, tam tego sława jemu u nas posłuży. Przeto pospolicie
20 1|           zaś pan Dreśniak: Nauczże nas, w. m. jako w to potrefić.~
21 1|          dobrą rozrywkę. Było też u nas pirwej we czci to ćwiczenie
22 1|             lecz iż tego zwyczaju u nas nie masz, może i on być
23 1|            po powrocie, by dobrze u nas było pospolite, jednak bym
24 1|           jedno w. m. że sam, kiedy nas nauczysz, jako nabyć mamy
25 1|            połknął tańcuje; każdy z nas widzi, iż tańcowanie takowe
26 1|         pełno wszędzie, a podobno u nas w Polszcze więcej, niż gdzie
27 1|            bo gdy mówimy, ci którzy nas słuchają, mogą spytać, jako
28 1|             iż łacińska mowa jest n nas barzo pospolita, wolnoli
29 1|          stąd urosła im ta sława od nas że samych, iż ich język
30 1|             Ręczniki szerokie iż do nas ze Włoch przyniesiono, zaraz
31 1|       Towaglia włoskie słowo, już u nas za polskie ujdzie. Takież
32 1|         abowiem tak rozumie każdy z nas, iż to ochędostwo będącz
33 1|      abowiem s przyrodzenia każdy z nas barziej, niż przystoi, pragnie
34 1|            co to jest sława, i jako nas czyni nauka nieśmiertelnemi,
35 1|           okrutną moc ma, uczynić z nas, czo chcze, i dla wiele
36 1|         tego, iż ma tę moc odmienić nas w czo lepszego, a dać nowy
37 1|       zedrzeć s tego, a nie nauczyć nas, jako tego wszytkiego dworzanin
38 2|             wesołej myśli wchodzi w nas zła a smętna, a jeszcze
39 2|           wiosna, wszytko sie około nas śmieje, wszytko sie zda
40 2|          sie kocha, które były przy nas czasu fortunnego. Owo dom,
41 2|           Ganią jeszcze ci starcy w nas wiele rzeczy, ktore nie
42 2|             dopiero, kiedy wstąpi w nas chciwość zbytnia czestki
43 2|        zasię pan Myszkowski: Siła u nas takich, co nic lepiej nie
44 2|             wielką swobodą. A też u nas, jeśli kto wychodzi w tym
45 2|              swoje naukę, bo dziś u nas tak wiele jest strojów,
46 2|             zginęli. I w Polszcze u nas ta rozliczność strojów,
47 2|         jest wnątrz, i na toć owo u nas rzeczone: Jako cię widzą,
48 2|            i przyszedł by tu miedzy nas, prawda, żeby każdy z nas
49 2|           nas, prawda, żeby każdy z nas sobie pomyślił, co to za
50 2|           znać i w. m. samemu, i co nas tu jest, trefowało sie to
51 2|      zostało, uczyń tak w. m. naucz nas, jako trefności używać mamy,
52 2|             miłości wie, ix, w czym nas w. m. chwalisz, w tym w.
53 2|            śmiechu pobudza, uwesela nas i daje sercu ochłodę, a
54 2|             i to niepomału śmiech w nas pobudza (a wszytko to przedsię
55 2| odpowiedział: Ten słuch - prawi - u nas jest w hordzie o tobie,
56 2|            a tak, jeśliby którego z nas wilk za nogę popadł, uczuje
57 2|            s przyrodzenia każdemu z nas omyłka własna jest luba,
58 2|      nieśmieszno, kiedy widzimy, że nas oszukało nasze mnimanie.~
59 2|      powieda.~Jako kiedy jeden tu u nas wziąwszy za głowę brata
60 2|   królestwach jest ten obyczaj, i u nas też to snadź pirwej było,
61 2|          tedy w. m. w to zaprządz a nas nauczyć, jakoby foremnie
62 2|            uczynił swemu, i każdy z nas nietelko nauczył sie wiele,
63 2|            nie ten co pirwej: Sześć nas tu - prawi. - A Skotnicki
64 2|        stołu mówiąc, i szydzić to z nas, ten dobry pan. A cóż, kiedyby
65 2|      kiedyby był wygrał, dopieroćby nas był nosił. Więc gdy on zasię
66 2|           sie będzie starać, póki u nas co jest w mieszku. Także
67 2|           niż do domu przydę, kto z nas wygrał; przeto niechajci
68 3|          nich stoi. I teraz każdy z nas czytając historye stare
69 3|            były, będzie tak każdy z nas rozumiał, że jej nam w.
70 3|     rozumieć musi, bo sobie każdy z nas tak myśli, kiedyć ta ma
71 3|             podlejszy, i owszem tak nas uczy Philozophia, iż kto
72 3|             na sprawy Natury, matki nas wszytkich, ku któremu końcu
73 3|      Odpowiedział pan Kostka: Nic w nas, panie Bojanowski, białegłowy
74 3|         jako dziedzicznym prawem na nas śmierć, boleść, nędze, prace,
75 3|           słuchać w. m. nierad, ale nas tu więcej jest, ktorzy w.
76 3|             ludzie! Cóż ? abo sie w nas zasię skryć chcecie, s którycheście
77 3|      zowiemy, przystoi, aby każdy z nas myśli swe wszytki i chciwości
78 3|         Dersniaku, tego obyczaju do nas, bo takowe znaki, abo i
79 3|         obyczajów u nich, jako są u nas teraz. A tak w. m. nie ukazując
80 3|          aby równą nie była, chcesz nas w. m. w tej wierze zostawić,
81 3|             zostawić, i prawie to w nas wmówić, iż Dworzanin może
82 4|   napominaniem wskrzesił i ożywił w nas one cnoty, których nasienie
83 4|            tedy sposobem w każdym z nas są przyrodzone cnoty, wstyd
84 4|             też i te cnoty, które w nas są s przyrodzenia, żadną
85 4|          cnot królowa, abowiem uczy nas tego czynić, co przystoi,
86 4|              co przystoi, a od tego nas odwodzi, co przeciwko przystojeństwu.
87 4|        której sie chcenie zamyka, w nas nastawa, toż dopiero ta
88 4|            sobie rozum, na jaśnią w nas wynidzie; co znacznie widzimy
89 4|             na kształt tego, jako u nas są posłowie, bo posłowie
90 4|    philozophem s tych cechu, którzy nas poczciwie żyć uczą; bo niemoźe
91 4|             rzecz jest, która one w nas zaczyna. A przeto, jako