Ksiega

 1 1|        podobno mądry uczynić temu dosyć, ale ja prostak anim mógł,
 2 1|            bo sie tego oczy nasze dosyć napatrzywają. Przymówkę
 3 1|        niż w mieście uczynić temu dosyć. A w tym nie szukał ani
 4 1|   rzeczach, dzielności w sprawach dosyć, czym wszytkim dobrze szafować
 5 1|           każda s tych ma w sobie dosyć krotochwile. Wszakoż abym
 6 1|         nic nie stały, a iżby nie dosyć na tym miał ku przyściu
 7 1|          Ale o tym niechaj będzie dosyć, podźmy już do czego inego.
 8 1|      drugimi słynął, czyniąc temu dosyć po wszelki czas i na każdym
 9 1|         Kostka, ktemu kształtowne dosyć członki, jedno mi sie troszkę
10 1|           abo jeśli tej gładkości dosyć, którą w panu widzimy. A
11 1|          gdyż tego sam nie umiem. Dosyć na tym, iż jako dobry żołnierz
12 1|        ile ja mogę, uczynił w. m. dosyć, tak powiedam, iż kto w
13 1|       niewiedział tego, póki było dosyć, a w tym nic inego nie było,
14 1|          aby sie roskazaniu w. m. dosyć stało, powiem, co mi sie
15 1|    potrzebna, teraz to rozbierać.~Dosyć na tym, że sie więcej kronikarzów
16 1|           w tej mierze nie czynię dosyć sam sobie; czeski język
17 1|          Wapowski tak powiedział: Dosyć sie już, a podobno i nazbyt
18 1|         głęboko wdawać nie chczę, dosyć na tym, iż będzie dobrym,
19 1|          Ale o tym niechaj będzie dosyć. Gdy już moj Dworzanin ozdobi
20 1|          iż żaden zawołaniu swemu dosyć nie czyni, ale umiłowawszy
21 1|         jął, by on jedno miał wsi dosyć, ma za to, że potomka jego
22 1|  niechajźe zostaną w swym rosole, dosyć mnie na tym, kiedy moj dworzanin
23 1|    napisał. Ale już niechaj o tym dosyć będzie.~Powiedział pan Lupa:
24 1|           A przeto uczynisz w. m. dosyć żądości p. Bojanowskiego,
25 2|         to, że sie już tym starym dosyć odpowiedziało, chociaż troszkę
26 2|          widzi; owa na to wszytko dosyć tak powiedzieć, aby Dworzanin
27 2|          sie uszom w. ni. uczonym dosyć sstało; ale wdy abym jako
28 2|    rycerskie rzemięsło, i szyroce dosyć o tym mówił, jako mu sie
29 2|         zemdlałą. Ałc jeszcze nie dosyć na tym wszytkim, czom wyliczył
30 2|       rzeczy, w której jest placu dosyć, mówić nie będziesz umiał?~
31 2|           wolej jego i roskazaniu dosyć czynił, co może czyście
32 2|        Kostka: Prawda, iżeś w. m. dosyć powiedział, a wszakoż chciałbych
33 2|          mnie kazano; czynię temu dosyć, ile mogę.~Iż tu byl troszkę
34 2|      łacinie cicer zową, z daleka dosyć ciskając na koniec igły
35 2|       Lecz na ten czas o tej grze dosyć, Podżmy do czego inego.
36 2|           jest rzecz można czynić dosyć, a tak więcej w tym człowiek
37 2|           drugie też aby uczyniły dosyć swej wolej, przez długi
38 2|         trzecie, czwarte, i każde dosyć uczciwe, a kto sie wszytką
39 2|          w życiu spólnym trefują. Dosyć jest ku temu, co sie powiedziało,
40 2|       obiecał, nie uczyniłby temu dosyć. Tej tedy trefności, której
41 2|     powinien. Owa tam było i słów dosyć i namów wymyślonych, próśb
42 2|       dopiero z nim było turnieju dosyć, kiedy zbroje na sie kłaść,
43 2|      poczynić rzędy, było by było dosyć trefnie, bo by był król
44 2|     stojąc, którzy czasu potrzeby dosyć czynili swemu. Hnet i sam
45 2|          do ucha, poszeptał: miej dosyć na pirwszych, bo te przygodzą
46 2|           Ale zda mi sie, że tego dosyć, com ja powiedział, abowiem
47 2|         sobie kazał. Śmiechu było dosyć, a temu zwłaszcza, że on
48 2|     wyliczył, niechaj na ten czas dosyć będzie, bo owe samołowki,
49 2|          i zginął. Chłop chudzina dosyć długo na onym miejscu stał,
50 2|          bo widzi mi sie, że tego dosyć, jeśli nie nazbyt.~Odpowiedział
51 2|         nie tuszę) przedsię jutro dosyć czasu będzie, że sie oboja
52 3|        Królewskiego stanu, i było dosyć i jest jeszcze nieco tego
53 3|           Mnie sie tak widzi, żem dosyć już powiedział, zwłaszcza
54 3|           m. uniósł w tej mierze. Dosyć było powiedzieć, iż dworna
55 3|            a rozumiejąc, iż im to dosyć dobrego przynieść miało,
56 3|     Lubelski, uczynił (ilem mógł) dosyć, przystoi mi to, abym ustąpił
57 3|         są łakomsze na uczynienie dosyć chciwości swej, niż kiedy
58 3|     pogodą ślacheckiej powinności dosyć czynić, to jest przy prawdzie
59 3|          rodzą, świat ma, abowiem dosyć sie to już pokazało, iż
60 3|           obrazić uczciwych uszu. Dosyć mam na tym, czego w. m.
61 3|        jest u świętego Sebestyana dosyć, i każdy jakoby s powinności
62 3|            aby myśli swej uczynił dosyć, by też i gwałtem, czego
63 3|       widzi, Miłościwy panie, żem dosyć powiedział, a ku memu upodobaniu
64 4|          w którym panie acz nauka dosyć wielka była, co i wirsz
65 4|         Lecz o tym niechaj będzie dosyć na ten czas, a do rozmowy
66 4|          że trzeba umieć i czynić dosyć swej powinności a zawołaniu,
67 4|       wiele nieumiejętnym uczynić dosyć może, jako to lekarz, abo
68 4|           niemiało być tych ludzi dosyć, którzy grzesząc wiedzą
69 4|  wszytkiemu będzie chciał uczynić dosyć, musi sie o to pilnie starać,
70 4|       bezecnej czynić we wszytkim dosyć, więc muszą mieć pomieszane
71 4|           a odpoczywanie. Abowiem dosyć takich panów na świecie
72 4|       gdyż by temu nie pirwej kto dosyć uczynił, ażby musiał wszytek
73 4| czujnością, męstwem czynili swemu dosyć; a zasię czasu pokoja (który
74 4|           ale mi sie widzi, że to dosyć na nie, kiedy oni na takie
75 4|          człowiek swej powinności dosyć czyni. Prosto jako owi strzelcy,
76 4|           m. już tak zaniechać, a dosyć mieć na tym, iżby był jedno
77 4|        nie trzeba), tedy przedsię dosyć mam na tym, com pokazał,
78 4|         rzecz, aby miał Dworzanin dosyć czynić; a kiedykolwiek mu
79 4|          Dworzanin urzędowi swemu dosyć czynić mógł. Jeśli też zasię
80 4|      rzecz, aby mu Dworzanin miał dosyć uczynić, a kiedykolwiek
81 4|        Dworzanina, jako też i ta, dosyć uczynić takiemu urzędowi,
82 4|          mieli. Tym tedy sposobem dosyć uczyni urzędowi swemu w
83 4|         tym jednym urzędowi swemu dosyć czyni, kiedy to ma w swej
84 4|      wszytkich, zdrowie ludzkie), dosyć uczyni urzędowi swemu, kiedy
85 4|    powiedział: Mnie sie zda, iżem dosyć jaśnie pokazał, że starzy
86 4|        użyć cudności, ani uczynić dosyć chęci tej, którą piękność