Ksiega

 1 1|           doceri non potest, a pan Wapowski na to mu odpowieda; tam,
 2 1|        byli, abowiem nie tylko pan Wapowski na ten czas nie był dworzaninem,
 3 1|         dworzanie, pan Kryski, pan Wapowski, pan AIexander Myszkowski,
 4 1|         nic mógł, bo kiedy sie pan Wapowski, pan Kostka, pan Derśuiak
 5 1|    uczynili. Tu hnet ozwał sie pan Wapowski mówiąc: Nie jest tu żaden
 6 1|         ksiądz Biskup), tedy panie Wapowski, W. M. roskazuję, abyś wnet
 7 1|         mnie to barzo dziwna panie Wapowski, czoś W. M. o gniewie w
 8 1|            łatwie.~Na ten czas pan Wapowski tak powiedział: Dosyć sie
 9 1|        panie Kryski (rzekł tak pan Wapowski), czemu tak w. m. chcesz
10 1|        ciałem. Ale nie chcę, panie Wapowski, abyś w. m. w tej rzeczy
11 1|      przegrają.~Powiedział zaś pan Wapowski: Cięszko mi na w. m. panie
12 2|        głowa.~Powiedział na to pan Wapowski: Mnie sie to widzi mało
13 2|          przystoi (rzekł zasię pan Wapowski) i nie czyni tego żaden,
14 2|          najdujesz (powiedział pan Wapowski) mimo uczynki a słowa, s
15 2|           popchniesz.~Rzekł tu pan Wapowski: czemu w. m. nie powiesz
16 2|            ją w. m. sam. Zatym pan Wapowski: Florentynowie walcząc przeciwko
17 3|         nie dotknęła.~Rzekł tu pan Wapowski: Ktoby chciał troszkę tego
18 3|          nie pragnąć.~Rzekł tu pan Wapowski śmiejąc sie: A co wiedzieć,
19 3|        panem Dersniakiem, ba i pan Wapowski podobno słuchać w. m. nierad,
20 3|          odpowiedzieć, ale sie pan Wapowski przed nim wyrwał mówiąc
21 3|            miłości rozmowy.~Tu pan Wapowski powiedział: Jeśli w. m.
22 3|           Zatym powiedział tak pan Wapowski: Jest tak poprawdzie, iż
23 3|           wynorzyć, powiedział pan Wapowski, aby człowiek drugi raz
24 3|         może.~Zatym powiedział pan Wapowski: Jam mnimał, panie Bojanowski,
25 3|            macie.~Odpowiedział pan Wapowski: Mnie tego w. m. nie przyczytaj,
26 3|           niemiało.~Powiedział pan Wapowski: To jest rzecz pewna, iż
27 3|          tu hnet tego każdy, panie Wapowski, jeśli w. m. tyle masz rozumu
28 3|        stworzony.~Odpowiedział pan Wapowski: Te, które tu były ku czci
29 4|            jako ja mam sprawę) pan Wapowski nie przyjechał ku obiadu
30 4|          Już tu byli drudzy, panie Wapowski, o w. m. zwątpili, alem
31 4|          sie mógł.~Rzekł zatym pan Wapowski: Niewiem jako słusznie Miłościwy
32 4|        jadem.~Powiedziawszy to pan Wapowski, umilkł.~Zatym rzekł pan
33 4|         Mnie sie to nie zda, panie Wapowski, aby dobroci, powścięgliwości
34 4|             Otóż w. m. masz, panie Wapowski, iż te cnoty są dane od
35 4|            nauczyć może.~Na to pan Wapowski powiedział: Owa w. m. panie
36 4|        złoczyńce.~Odpowiedział pan Wapowski: Prawdziwa roskosz jest
37 4|         pan Kostka:~Niewiem, panie Wapowski, czemuby tego pan Dersniak
38 4|    grzeszyli.~Powiedział na to pan Wapowski: Argument a wywód w. m.
39 4|    Prowadził dalej rzecz swoje pan Wapowski, kiedy mu pan Myszkowski
40 4|            ja dobrze baczył, panie Wapowski, zda mi sie, iżeś w. m.
41 4|           źle czynieniu.~Na to pan Wapowski tak powiedział: Który Hetman,
42 4|            strony.~Rzekł zasię pan Wapowski: Dobrześ to w. m. osądził.
43 4|           dobrze.~Odpowiedział pan Wapowski: Jam tego nie powiedział,
44 4|          Tu gdy troszkę umilkł pan Wapowski, chcąc podobno sobie odpoczynąć,
45 4|      Myszkowski: Którzy sie, panie Wapowski, ludzie w. m. zdadzą być
46 4|       ludzi żywą.~Odpowiedział pan Wapowski: Ja tak dzierżę, iż to państwo
47 4|      rzeczy ja tak rozumiem, panie Wapowski, iż barziej pragnąć mamy,
48 4|            Kostka (rzekł zasię pan Wapowski), czym to w. m. wywieść
49 4|        rzekł pan Lupa: Nuże, panie Wapowski, a baczni ludzie a cnotliwi,
50 4|         być mają?~Odpowiedział pan Wapowski: Pod taką, w której gwałtu,
51 4|          Cożeś to zaś w. m., panie Wapowski, za contemplatią na króla
52 4|           wyrwał?~Odpowiedział pan Wapowski: Są, panie Lupa, jedni ludzie
53 4|            tych dwu żywotów, panie Wapowski, wielkiemu panu barziej
54 4|            to, rośmiawszy się, pan Wapowski: Wierę w. m. podobno mnimacie,
55 4|      wszytki.~Powiedział ktemu pan Wapowski: I tych rzeczy lekko pokładać
56 4|            powiedzieć.~Ku temu pan Wapowski powiedział: Bych którego
57 4|         Radbych ja wiedział, panie Wapowski, które to są cnoty pożyteczne
58 4|           pokoja.~Odpowiedział pan Wapowski: Wszytki są dobre i użyteczne,
59 4|        zwyczajem.~Odpowiedział pan Wapowski: W długą mnie to W. M. zawieść
60 4|       Odpowiedział śmiejąc sie pan Wapowski: Pytaj tych w. m., którzy
61 4|           koniec.~Odpowiedział pan Wapowski: To, com ja tu krótko powiedział,
62 4| dostojności pana.~Odpowiedział pan Wapowski: Bym ja jedno tak wiele
63 4|          troszka.~Odpowiedział pan Wapowski: Kiedy by jaka Circe wszytki
64 4|         pod swą mocą.~Kiedy tu pan Wapowski przestał, jakoby, rzeczy
65 4|            tu rzec nie może, panie Wapowski miły, jedno iżeś w. m. w
66 4|            Toć ja te rzeczy, panie Wapowski, rozumiem być przywoite
67 4|          czas tak odpowiedział pan Wapowski: Ktokolwiek był takim, co
68 4|          Jużeś też to w. m., panie Wapowski, zaczął pana Dersniakowę
69 4|            wieść.~Odpowiedział pan Wapowski: Prawo sie już tych panów
70 4|          oko.~Powiedział na to pan Wapowski: Rzeczy podobnych, niechaj
71 4|        teraz czas był, a też panie Wapowski, takeś tu w. m. czystych
72 4|           jedna jest, iż chcąc pan Wapowski tego Dworzanina przełożyć
73 4|           patrz na to w. m., panie Wapowski. Rzecz ta, która drugą rzecz
74 4|      tytułu. Odpuśćże w. m., panie Wapowski, żem odkrył ten w. m., pokryty
75 4|        dopuszczę.~Odpowiedział pan Wapowski: Więtszaby cześć była, panie
76 4|        Kiedy tu troszkę umilkł pan Wapowski, rzekł pan Bojanowski :
77 4|          używali.~Odpowiedział pan Wapowski: Niewiem jako komu, ale
78 4|         Tak na to odpowiedział pan Wapowski: Gdyż wszytki ine naznaczone
79 4|      czwarty dzień w swej grze pan Wapowski powiedział, jako znał te
80 4|        mówić może.~Rzekł ktemu pan Wapowski :~Powiedziałem ja, iżem
81 4|            mężczyzna trefi.~Tu pan Wapowski rzekł: Jeśli to prawda,
82 4|       Bojanowski.~Odpowiedział pan Wapowski: Jeśli dobrze pomnię, powiedziałeś