Ksiega

 1 1|      nieszczęściu upadłej myśli znać nie było. A czo najbarziej
 2 1|    żadnej szkaradnej wady w nim znać ani słychać nie było. Więc
 3 1|    musieli gdzieby mieli dać to znać ludziom, iż sie uczyli kiedy.
 4 1|    kiedy przyszło pacholę dając znać, iż Komornik z listy od
 5 1|       świecie bez Ale musimy to znać k sobie przyszedszy, że
 6 1|         Lubelski, nie dając nic znać po sobie, pana Derśniaka,
 7 1|          tak, iżby z jego więzy znać siłę, znać czerstwość, znać
 8 1|         z jego więzy znać siłę, znać czerstwość, znać hybkość
 9 1|     znać siłę, znać czerstwość, znać hybkość było. Dopiero chcę,
10 1|        dobrym jezdcem, musi koń znać, wieść gi pięknie, i kształtownie
11 1|    kunście, jako i statku, żeby znać było, i co pocznie, żeby
12 1|      swym misterstwem dawali to znać chytrze ludziom, jakby sie
13 1|    wrzkomo nie myśli o tym, ano znać, iż nader myśli, czym wszytko
14 1|        jednego trzymania drzewa znać to, iż dobrze z nim umie;
15 1|         samo mu przyszło, zaraz znać, iż to dobrze lepiej niż
16 1|      Ormianin nie pozwala, stąd znać, iż to zawisło na upodobaniu
17 1|   stateczna, a poważna, iżby to znać jaśnie było, że człowiek
18 1|    sentencyami zową) nie będzie znać bystrego rozumu, trefnego
19 1|        czego dziecinnego po nim znać nie było. A gdy trefi na
20 1|         przyrodzenie dało, skąd znać, iż sie nikąska o to nie
21 1|         nią, ale owszem daje to znać, że nie dba o nie, ani zna
22 1|      uczył, i jako wiele umiał, znać to z jego osobnego pisma,
23 1|          wykrętów, porządku nie znać, każdy podług swej głowy
24 1|         o sobie jedno tyle, ile znać będzie prawdziwie, czego
25 1|        sprawy jego, możemy stąd znać, iż Alexander wyszej kładł
26 2|      jest rzecz trudna, stąd to znać możemy, iż rzadki kto ku
27 2|        kczemu przydzie, niechaj znać będzie, iż dobrze umie,
28 2|     drudzy, s których twarzy to znać, że sie na pana gniewają,
29 2|       wszytko mimo sie dają tak znać ludziom, że onego, czym
30 2|      nierad. A przeto, kto chce znać łaskę pańską niemasz lepszej
31 2|      drugiego, aby to jedno dał znać, iż nie może, jedno s panięty.
32 2|       iż i ubiór daje niepomału znać, co w kim wre, acz to czasem
33 2|        nic nie przemówi, jednak znać s postawy łeb barzo głupi.
34 2|    postępkach, jednak to będzie znać, iż u pana w lekkiej jest
35 2|       mądrym, a mali sie prawda znać i w. m. samemu, i co nas
36 2|        niechaj w nim nie będzie znać nic chłopskiego, bo najdują
37 2|        dziwować nie chcą, dając znać, że to oni dobrze lepiej
38 2|     tedy wtąż, ale niechaj tego znać nic będzie. A to ktemu,
39 2|     dworzanin nie dał sie nigdy znać w żadnej nieprawdzie, tego
40 2|       przed sie dajesz to w. m. znać, kiedy ganisz te, którzy
41 2|         mógł by rzec, chcąc dać znać, iż jest wielką pijanicą.
42 2| poważnych rzeczach) ale i w tym znać barzo dobrze. Abowiem ktoby
43 2|     soliła. Dopiero Białobocki: znać, bezecna małpo, powiodą,
44 2|         a poprawy kęs jeden nie znać, pocznie sie uskarżać i
45 2|   zakładu przegrał, i dał mu to znać, iżby rad miał takiego człowieka,
46 3|      cokolwiek pocznie nie było znać w niej nic mężczyńskiego.
47 3|       niechaj tak tańcuje, iżby znać było niedużość jej i jakąś
48 3|     pierzchliwości żadnej w nim znać nie było. A iż tego białymgłowam
49 3|       Philozoph, a s pisma jego znać, że niebarzo był łaskaw
50 3|       Boga. A stąd w. m. możesz znać, iż ja barziej trzymam białychgłów
51 3|    kryła, ale i każdy łatwie to znać mógł, kto je kiedy na biesiedzie
52 3|         s ciężkiego płaczu mógł znać jej niechęć do tego. Krótko
53 3|      pokrywając, niechciała dać znać nic po sobie, i tym umysłem
54 3|       poważył, aby to jedno dał znać, iż godzien jest onej, o
55 3|  otrząsnąć co najprędzej, a dać znać, iż poczciwe jej uszy słuchać
56 3|     czego i moja wdowa, po czym znać, iż ja barzo miłuję, ale
57 3|        ustawicznych żadną miarą znać nie będzie chciała; przeto
58 3|        niejakiej bojaźni więcej znać będzie miłości, niż w tysiącu
59 3|         tajemną mieć chce, skąd znać, iż na coś niesłusznego
60 3|  miłości godzien, co i one same znać będą, uczyni mu dobre mniemanie,
61 3|      zachował, bo tu może każdy znać, co za baczenia była ta
62 3|      będziesz tam chciał to dać znać upodobanej tobie białejgłowie,
63 3|    pocznie mu stronić, dając to znać, iż obaczyła w nim wrzeczy
64 3|         m. teraz dotknął, iż to znać, żeś sie był w. m. dla wzięcia
65 3|        pan Kostka: Oto i s tego znać, żeś w. m. białymgłowam
66 4|        sam siebie wiedzieć, ani znać nie będzie, a to jest szkodliwsze
67 4|      ani tego tak znają, jakoby znać mieli. Ale mnimanie to jakieś
68 4|         puszczać, musi to dawać znać, jako go boli, kiedy sie
69 4|      rodzaju, tak, iż g ojaśnie znać miedzy drugiemi. Przeto,
70 4|     niej nic nie masz, poty nie znać, by gdzie ciec miała, a
71 4|         mówili, niechajże by to znać było, iż we wszytkich rzeczach
72 4|      gdzie przedtym ludzi ledwe znać było. Nakoniec statutem
73 4|        z jakąś nie ochotą, skąd znać, iż to, co czynią, czynią
74 4|      zacnym przezwiskiem, bo to znać jaśnie, iż czynili te rzeczy,
75 4|    powinność prawego Dworzanina znać przyrodzenie pana swego,
76 4|       orła, jako w oczu jednego znać gniew, w drugiego oczu bystrość,
77 4|       chorągiew, już dusza daje znać, iż opanowała ciało, a swoją