Ksiega

 1 1|         Włoszy sami, tak rzeczy od nich wynalezione nie podobają,
 2 1|          zgodzą, kto będzie miał z nich te gry począć, aleby lepiej,
 3 1|            potym tajno nie było) w nich zamykały, zaraz wstać, a
 4 1|            kim to widzą, ten już u nich wielki człowiek: owa każdy
 5 1|        dowiedzą ludzie, iż jeden z nich jest ślachcicem, drugi nie,
 6 1|            onym mnimaniem, ktore o nich do nas sława przyniosła,
 7 1|           sie chlubią, a niemasz w nich nic godnego chwały, ale
 8 1|     zdarzeniem w tej mierze wnet u nich jeden chęć i miłość pozyszcze.
 9 1|            a to stąd, iż pirwej do nich i pismo i nauki przyszły,
10 2|          na sobie przewieść, nic z nich nic pomnieć, co Themistocles
11 2|  niesposobność (chociaż chciwość w nich przedsie nie zgasła) wszytki
12 2|      przeto, czując iż roskoszy od nich odeszły, skarzą sie i ganią
13 2|        bacząc nic, iż odmiana ta s nich pochodzi, a nie s czasu.
14 2|           powiedając, iż ludzie na nich nie byli tak występni, jako
15 2|      przeciwko naszym czasom, iż w nich jest pełno łotrostwa, co
16 2|             ale niechcę, aby sie s nich ludzie śmiali; w gmachu
17 2| doświadszeniem dostali, aby sie do nich, jako do bogów jakich o
18 2|            i udać sie za jednego z nich, potrzeba mu swego własnego
19 2|        Skąd to więc bywa, iż sie z nich ludzie śmieją, i panowie
20 2|            kiedy wszeteczność przy nich nie będzie. Ale jednak i
21 2|        wszytko ine, co ledajako na nich leży, to dopiero widzi sie
22 2|           przeckę umieć, niż być w nich wielkim mistrzem. Acz we
23 2|      podlejsze zdadzą, niż sława o nich była, są to pospolicie te,
24 2|        przezwiski, jakie któremu z nich właśnie służy. Też około
25 2|       korzyść swej nędze, iż sie s nich śmiać nie przystoi, chyba
26 2|       szrankach bić mieli; jeden z nich będąc barzo starym miał
27 2|             a wilcy żeby którego z nich nie zjedli. Jeden powiedział:
28 2|        dwie sosni, a uczyniwszy na nich karby, jakoby stopnie, na
29 2|            jedne wysoką sosnicą po nich wleźli, i tam przez noc
30 2|            sie za Kardynały, ani o nich zmienki żadnej czynił. Ten
31 2|       wiele dobrych, i tak go przy nich udadzą. Takżeś też w. m.
32 2|         ludzie, abych za jednego z nich uszedł. A ten zaś uczony
33 2|       rumiano poczynił; - rzekł do nich Raphael: Niedziwujcie sie
34 2|           musi, a inym, im dalej o nich myśli, tym sie barziej śmieje.
35 2| przeklinaniu uprosił wdy jednego s nich, iż szedł, gdy dnieć poczęło,
36 2|      możecie? Odpowiedział jeden s nich: azaś ślep, dwu świec przed
37 2|        rzeczy dziwować, i rzecze z nich jeden: I daj go djabłu,
38 3|    dostojeństwie, niż w księgach o nich stoi. I teraz każdy z nas
39 3|      podobni, abo w czymeśmy my od nich są różni. Ale mi sie widzi,
40 3|           panie, iż nielza jedno o nich mieć złe mnimanie; a widzi
41 3|           wielkie a główne cnoty w nich sie najdować, tak wiele
42 3|        nielza jedno tak rozumieć o nich, iż one są sposobniejsze
43 3|        daje. Abowiem to, co jest w nich inakszego, niźli w mężczyźnie,
44 3|      tworzyć białychgłów, gdyż bez nich naród ludzki zginąć by musiał,
45 3|             na to powiesz, iż to w nich Duch święty sprawował; prawda
46 3|          męźe, nakouicc niektóre s nich trzymając dziatki na ręku
47 3|           poczęły tak z gniewem do nich mówić: A gdzie bieżycie,
48 3|         chęci do swej wolej jest w nich tak wiele.~Możcć to być -
49 3|          sobie, gdyż świat niema z nich inego pożytku, jedno ten,
50 3|          białymgłowam, gdyż i to w nich gani, co jest chwały wielkiej
51 3|            tego nie baczą, iż co w nich samych s tysiąca razów raz
52 3|            Hnet sie grożą chcieć o nich mówić chcieć sławić, nakoniec
53 3|            k temu przywiódł, żeś o nich źle mówił, gdyż one wszelakiego
54 3|            tak rozumieć, że go dla nich samych fałszywą miłością
55 3|          tak uczciwych obyczajów u nich, jako są u nas teraz. A
56 3|          chcą, ale iżby chciwość w nich nie zgasła, frasunk był,
57 4|         dopuściła podziwować sie w nich Boskiej sprawie, abowiem
58 4|           przyjemną obudwu, były w nich obyczaje polskie chwalebne,
59 4|          szkodzi, jako panom, bo u nich a czego najskępiej ? tego,
60 4|     wydzierają. Ale by sie który s nich na to dobrze rozmyślił i
61 4|           starają sie o to, aby do nich w łaskę przyszli; dla tego
62 4|           Ale mnimanie to jakieś w nich jest wątłe, za którym pozwalają
63 4|           jego kwitnęli, a żaden s nich przezprawia nie uczuł. Owa
64 4|           dwie części rozdzielon w nich jest, s których jedna na
65 4|        daleko najdzie więcej, co w nich chwalić i nagradzać, niż
66 4|     swobodzie, aby w lekką cenę do nich nie przyszedł, za czym idzie
67 4|  puszczeniem wszytkiego na szrot u nich zelży, iż go sobie za nic
68 4|       podbił; naprzód przyniósł do nich dobre obyczaje, a ze źwirząt
69 4|         nie umie, łatwie w którą z nich wpadnie. Abowiem jako w
70 4|         możnością swoją czynić i w nich wziąć nałóg może, a Dworzanin
71 4|         Dworzanina, doskonalszym w nich niż Dworzanin może sie stać,
72 4|            bronią rozumienia około nich, a gdyż to człowiek w młodości
73 4|           tych leciech człowiek od nich czego nieprzystojnego zachce.
74 4|      białychgłów pożądać, czego po nich chcieć i na czym przestawać
75 4|      sprosności duszne, i to, co w nich jest śmiertelnego, wypala