Ksiega

 1 1|           a nie tylko mi sie nie zda, abym mało około tej to
 2 1|    księgam odpowiedzieli, tak iż zda sie im, żeby jednym stopniem
 3 1|      człowiek, którego miłujemy, zda sie nam jeden sam na świecie
 4 1|       powiedział pan Myszkowski: Zda mi się, iżby lepiej jakąkolwiek
 5 1|    prawdziwą doskonałość, że sie zda, jakoby rzecz niepodobna,
 6 1|       bojaźni niesławy. I owszem zda sie im, iż nie powinni starać
 7 1|    powiedam, iż Dworzaninowi nie zda sie mnie tak rzecz barzo
 8 1|       niż nam samym; mnie sie to zda być przeciwko rozumowi,
 9 1|       czemuś tam skrytemu, czego zda mu sie, że nie dochodzi,
10 1|     pozyszcze. Takież i pływanie zda sie jakoby mało użyteczne
11 1|     dobrze pomnie, panie Kryski, zda mi sie, żeś w. m. wielokroć
12 1|         Odpowiedział pan Kryski: Zda mi się, żem ja już niemal
13 1|        spadlali: nasz też polski zda sie trudny, a jakoby człowiek
14 1|       piękność na mnimaniu stoi, zda mi sie, że to jest rzecz
15 1|          twarz nakładzie, iż sie zda jakoby była w maszkarze,
16 1|        swoj cnotą, po cnocie nie zda mi sie, aby go w czo piękniej
17 1|     Odpowiedział pan Kryski: Nie zda mi sie, panie Lupa, aby
18 1|       prawdę mówią, a częstokroć zda sie im, iż ten, kto chwali
19 1|     gdzie tego każdy rad słucha.~Zda mi się, panie Kryski, rzekł
20 1|     będąc, na lutni sie uczył. I zda mi sie, żem czytał, czo
21 1|    ostatek w głowie swej ukował, zda mi się, żeby lepiej, aby
22 2|          nas śmieje, wszytko sie zda równo, niebo sie kotłem
23 2|  rozsądek i baczenie. A dla tego zda mi sie, iż staremu człowiekowi
24 2|           bo patrzając na brzeg, zda mu sio, iż brzeg bieży,
25 2|          sie to rzecz wielka nie zda, abowiem kto co umie, już
26 2|           I tak panie Bojanowski zda sie to w m. małe brzemię,
27 2|       namniejszej rzeczy zmacać, zda mi się, że to jest rzecz
28 2|      sobie; więc ilko ono męstwo zda sie więtsze, kiedy skromność
29 2|     powiedział: Te regułki w. m. zda mi sie, iż nie wiele komu
30 2| kusznierzmi szermować nie mieli; zda mi się, iż tę rzecz w. m.
31 2|    których czerstwości potrzeba, zda mi sie aby ich przed panem
32 2|          nie wiele mówi, abowiem zda sie, iż takowy ma coś przed
33 2|          a postanowienie, bo sie zda, iż już one dymy młode,
34 2|     przydawać miało. A tą rzeczą zda sie być w onym pośrzednim
35 2|       miedzy Dworzaninem a panem zda sie jakoby żadną miarą być
36 2|          gdzieby tego nie znali, zda sie im, jakoby wnet mieli
37 2|         Ale okrom tego czasu nie zda mi się, aby dworzanin miał
38 2|       kiedy sobie uczesze brodę, zda sie sobie barzo strojny,
39 2|        czym są takowi ochędożni, zda sie nie ich, ale pożyczane,
40 2|       ani mową nic począł sobie.~Zda mi sie, że nie przystoi (
41 2|          i białogłowy, bo mi sie zda, kiedy by człowiek wszytko
42 2|      dworu na zabawie sie trawi, zda mi sie to rzecz barzo potrzebna
43 2| najwiętszy mistrz, ten sie sobie zda być prawym dworzaninem.
44 2|          było wysadzono. Owa sie zda, iż ni o czym lepiej mówić
45 2|        pan Myszkowski jął mówić: zda mi sie, żem też czytał,
46 2|         przełożyć, że z ich słów zda sie tym, co słuchają, jakoby
47 2|   uszczknie, bo bez tego tak sie zda jakoby rzeczenie niemiało
48 2|         coś nieskładnego, iż sie zda, jakoby źle było, ano nie
49 2|      abowiem chocia takie ludzie zda sie tak, iżby dwór barzo
50 2|     powieda, tysiąc kroć jeszcze zda sie smaczniejsza. Jako też
51 2|      powiedał. Tak sie - prawi - zda sobie być wielkim, iż, kiedy
52 2|         powie co takiego, co sie zda, żeby s prostoty pochodziło.
53 2|        czym rośmieszyć może. Ale zda mi sie, że tego dosyć, com
54 2|           tym sie więc rzeczenie zda daleko trefniejsze.~Ale
55 3|      białejgłowie ćwiczenie) nic zda mi sie, aby ochotę zbytnią,
56 3|    wyszszej, niż one wniść mogą, zda mi sie to wielkie błazeństwo.~
57 3|    obłapić miała, umarła. Co sie zda w. m. panie Bojanowski,
58 3|      Nuże, panie Bojanowski, nie zda sie to w. m. aby białegłowy
59 3|     niemógł. Ale jeśli sie w. m. zda, że jeszcze ta pani zupełna
60 3|     dworzanina wrócić, bo mi sie zda, że mu jeszcze i tego i
61 3|   pocznie sobie nietrefnie a nie zda mu sie, aby co na tej, abo
62 4|        Derśniak: Mnie sie to nie zda, panie Wapowski, aby dobroci,
63 4|     widzi w sobie, bo mu sie tak zda, jakoby samoż przyrodzenie
64 4|          to i owo żądzej. Przeto zda mi się, że tego nie może
65 4|        Kostka, nie jest zły, ale zda mi sie, iż więcej w nim
66 4|          baczył, panie Wapowski, zda mi sie, iżeś w. m. potwierdził
67 4|        jako im serce każe. Nadto zda mi się, iż to przystoi,
68 4|       mej mowy koniec, bo mi sie zda, żem więcej powiedział,
69 4|          były, bo chocia sie tak zda, iżby nic na tym nie należało,
70 4|       żelazo ostre czyni. Przeto zda mi sie, iż chocia Dworzanin
71 4|  wielkiej czci a chwały pełne. I zda mi sie, że Homer jako dwie
72 4|       był i starym, zaprawdę nie zda mi sie, aby miłość, którą
73 4|      Kryski powiedział: Mnie sie zda, iżem dosyć jaśnie pokazał,
74 4|    przedsięwzięcie, a przeto nie zda mi się, abym miał głębiej