Ksiega

 1 1|       dialektykę pisaną językiem swym; takież też i owo argumentum,
 2 1|           A ja przed W. M. panem swym, nie chciałbym sie zle popisać,
 3 1|   wyznawani to przed W. M. panem swym, że nic nie umiem. a przy
 4 1|        zostawiwszy na miejscu na swym J. M. pana Lubelskiego,
 5 1|         jako ta, żeni widział za swym występkiem rozgniewaną twarz
 6 1|        komu też nie, zostać przy swym, kiedy będzie od mego rożne.
 7 1|         zostawi zmazę na domu na swym, a nie telko nie przybawi
 8 1|         zwierciadła w mieszkaniu swym niechciał mieć nigdy, to
 9 1|      wieldzy wymowce miedzy inym swym misterstwem dawali to znać
10 1|          jeśli mu rzeczesz, żeby swym językiem mówił, to powieda,
11 1|      czemu tak podle rozumiemy o swym języku, jakoby łacińskich
12 1|        kto niema pirwej w umyśle swym gotowych i nie ledajakich
13 1|        chcą, niechajźe zostaną w swym rosole, dosyć mnie na tym,
14 2|          zawdy starzy byli w tym swym jakoby przyrodzonym błędzie,
15 2|   trefnie ubrani byli; na helmie swym iżby co miał osobnego. Owa,
16 2|          aby, gdy mu przed panem swym przy zgrai zacnych ludzi
17 2|          sie aby ich przed panem swym zaniechał, chyba abo z roskazania
18 2|          ludzie śmiali; w gmachu swym, gdzie nikt nie słyszy,
19 2|           Więc w. m. tak słabo o swym rozumie dzierżysz, iżbyś
20 2|   złościwym, zwłaszcza o panie o swym, jakoż to na dworze pospolita,
21 2|    wszetecznie wda sie w rzecz s swym panem, jako pan, abo mu
22 2|         Ale gdzieby Dworzanin za swym nieszczęściem na złego a
23 2|         człowiek w tej mierze na swym mnimaniu omyli, a iż mu
24 2|      rzeczy w głowie a na umyśle swym zbudować, że onemu mnimaniu
25 2|          wątpiąc przedsię w onym swym postanowionym mnimaniu,
26 2|       gdyby był podobno imieniem swym do tej białejgłowy on młodzieniec
27 2|         ale wolę tak, iż w. m. w swym błędzie zostaniesz, to dla
28 2|      mógł nazad, a obaczyć sie w swym błędzie, czemu bych ja barzo
29 2|           jaki sie im ten widzi) swym przymiocie. Ale to wszytko
30 2|     przystoi, chyba żeby ktory w swym nieszczęściu był chłubliwy,
31 2|         papieskim s towarzystwem swym na ten czas kiedy Alexander
32 2|         czas - prawi, - kiedy na swym koniu zbrojno na placu staniesz.
33 2|       chocia zostawiwszy go przy swym wykładzie, jedno słowo jakie
34 2|    spominając w niektórym piśmie swym wielkie a sławne ludzi,
35 2|      uczynił ze mną przyjacielem swym, co kupcy czynią s swojemi
36 2|          żonę: powiedział sługom swym: kto mi - prawi - nowinę
37 2|      będąc wielkiemu panu w domu swym rada, ochotnie mu odpowiedała,
38 2|        tak śpiącego kazał sługom swym nieść do jednego sklepu,
39 2|      starego znając w towarzyszu swym ten defekt rozumu, iż miał
40 3|       której dworze z małżonkiem swym będzie, ale też i wszytkich
41 3|     nadziewają, co sami rodzicom swym czynili. I tak Natura a
42 3|         i umysłem ugruntowanym w swym przedsięwzięciu, iż mu ono
43 3|          o której pan Bóg duchem swym świadectwo daje, bo we złe
44 3|         dobrego, nie jedno mężom swym, ale wszem wobec swego narodu
45 3|       przeciwko sobie i potomkom swym rozlicznemi krzywdami ludzi
46 3|       ona za jedne godzinę synom swym przejednała.~Rzekł tu pan
47 3|         białegłowy uczynić mężom swym mogą, aby na to wnet lekarstwo
48 3|   chowając nieznośny żal w sercu swym po mężu, a ni o czym więcej
49 3|       nędznym świecie po mężu po swym tak długo, jedno, iżbym
50 3|           Jako człowiek za żalem swym rozgniewany pastwił sie
51 3|          na ręku ukazowały ojcom swym mówiąc: jeśli sie wam tak
52 3|     ochotą pomagały obrony mężom swym, iż nieprzyjaciel ze sromotą
53 3|        te najdziesz, które ojcom swym, abo braciej, abo mężom
54 3|         sie ona za nieszczęściem swym, abo zbytnią miłością dopuściła
55 3|          i ona zamiłowana para o swym błogosławieństwie zwątpiła.
56 3|        na każdy niemal wieczór s swym miłym pospołu na osobne),
57 3|       inego,. jedno o towarzyszu swym źle mówić, zwłaszcza, jeśli
58 3|        drogą, abych o towarzyszu swym źle mówił, chyba żebyś mię
59 3|       ten czas, kiedy przy panie swym mieszkał w Krakowie. Potym,
60 3|          co masz w tej mierze na swym umyśle, bo jeśli tego w.
61 4|  Maciejowskiego, tuż przed panem swym i blisko krwią powinnym,
62 4|       który przyrodzonym rozumem swym (bo chyba w bistoryej, nie
63 4|          to przewieść przemysłem swym, iż ich lwi i niedźwiedzie
64 4|    zgrzeszyć nie mógł, albo iżby swym złym przykładem drugiego
65 4|      który w zaburzonym państwie swym rzeczy bacznie uspakaja,
66 4| naznaczono, wszytki te najdzie w swym panie, i co dzień o wiecej
67 4|      jeden człowiek na zdaniu na swym omyli, niż wielka gromada
68 4|         dobrzy królowie poddanym swym podług prawa roskazują,
69 4|         ale musi to mieć w sercu swym, musi w nocy i we dnie o
70 4|         dziwne i przykre myśli w swym ciele, jako kiedy owo kto
71 4|        Król i tedy i owędy okiem swym doźrzeć, a być przy tym,
72 4|        którzy złym przyrodzeniem swym niewolej są godni. A wszakoż
73 4|   błogosławieństwa, które miłość swym poddanym rozdawa, dostąpić
74 4|    każdego źwirzęcia na ciele na swym wyraża, jako najbarziej