Ksiega

1001 2  |              rzeczy przypadnie, a co sie nieda pociągnąć ani nachylić;
1002 2  |             a pilnie przysłuchywając sie każdego powieści, umiał
1003 2  |           każdemu jednookiemu toż by sie powiedzieć mogło. Wiec,
1004 2  |       myślono, mało abo nic śmiać mu sie może. Takowejże też jest
1005 2  |           była, bo na ten czas urwał sie był w nie chłop jakiś szalony
1006 2  |          latwie, bo ja, panie, skoro sie kot odprawi, to powrozy
1007 2  |              kiedy go pytano, jakoby sie miał, odpowiedział: Co rozumiesz -
1008 2  |             rozumiesz - prawi - jako sie mam, gdyż Furiarum maxima
1009 2  |       poznano, poimano mnicha, który sie hnet przyznał, powiedając,
1010 2  |            sum. Owa Biskup uśmiawszy sie onej odpowiedzi, skarał
1011 2  |            była oparzysta, i trefiło się, że ksiądz Biskup w rozmowie (
1012 2  |              w wielki piątek, modląc sie za wszytki stany, za Króle,
1013 2  |        pogany, i za żydy, nie modlił sie za Kardynały, ani o nich
1014 2  |         czynił. Ten odpowiedział, iż się – prawi - pod owym tytułem
1015 2  |            ja mam w sąsiectwie, tedy sie djabłu godził, bo mnie moj
1016 2  |            trzeci nadsłuchywał, jako sie ktoś (osoby nie mianował)
1017 2  |            spowiedź była, co miał na sie skarżyć, to sie chwalił;
1018 2  |              miał na sie skarżyć, to sie chwalił; a drugi zasię na
1019 2  |           owszem – prawi - spowiedał sie tych rzeczy jako złych,
1020 2  |          myśl, jako w on czas, kiedy sie jeden s naszych frasował
1021 2  |           stoi, bo to ma w sobie, że sie z dobytą bronią nieda naźrzeć; -
1022 2  |            tę cnotę w sobie, dziwuję się, że go za tysiąc złotych
1023 2  |     podobieństwo głęboki, i niechcąc sie zgoła ważyć przejechać gi,
1024 2  |      niedostatki, prze które żony mu sie pojąc nie godziło, a drugi
1025 2  |            Drugi sługa zasię oburzył sie na Woźnego i rzekł: Nie
1026 2  |              tedy trefnościam ludzie sie radzi barzo śmieją, iż tu
1027 2  |            nasze mnimanie.~Przypatrz sie temu każdy, jeśli owo nie
1028 2  |   nieprzystojnie nabywać.~A iż (jako się pirwej powiedziało) skądkolwiek
1029 2  |            Odpowiedział: Jeszcześ mi sie w. m. tym nie zganiła, bo
1030 2  |           który rycerz dowiedziawszy się, iż on uczony spominając
1031 2  |              iż na poźrzeniu jeszcze sie lepsze zdadzą, niż dobre.
1032 2  |             niż dobre. Więc, gdzieby sie najdowali tacy Alchimistowie
1033 2  |            Alchimistowie ludzi, jako sie najdują czerwonych złotych,
1034 2  |       niejakie i wysoka chwała. A to sie wielokroć trefić może, zwłaszcza,
1035 2  |            Gdyż to tobie Bóg dał, że sie nie boisz, nie pragnij tego,
1036 2  |              nie pragnij tego, abych sie ja bał.~Ludwikowi takież
1037 2  |          prawi - teraz czas jest, że sie wasza K. M. pomścić możesz
1038 2  |         francuskiego to rzecz, mścić sie książęcia urlieńskiego krzywdy.~
1039 2  |          jego ziemi niewolnicy w tym sie ćwiczą, ale panowie tego
1040 2  |             ćwiczą, ale panowie tego sie z młodu uczą, aby umieli
1041 2  |           aby umieli rozdawać, i tym sie najwięcej chlubią.~Niemal
1042 2  |             majętność Prokuratorowie sie swarzą, o ciało Doktorowie,
1043 2  |              dawno powiedziano, mało sie nie iści, iż rzadko to jest,
1044 2  |               iż rzadko to jest, aby sie biegły w prawie prawował,
1045 2  |              pan Derśniak: Ba i onoć sie tu mało nie żydzie, cos
1046 2  |            drodze nalazł, schylićbyś sie poń niechciał, mówiąc, iż,
1047 2  |               iż, kto ma rozum, temu sie do wolej nic dadzą ludzie
1048 2  |           prosił: Miły panie, zmiłuj się, abyć sie tu pan Bóg dał
1049 2  |              panie, zmiłuj się, abyć sie tu pan Bóg dał we szczęściu,
1050 2  |              ubogi też rozgniewawszy się, gdy go już minął pan, jął
1051 2  |             pan, jął mówić: Bodajżeś sie ty tu do śmierci nie wrócił.
1052 2  |        usłyszał pan Bojanowski, hnet sie wrócił, i poznawszy ubogiego,
1053 2  |            poznawszy ubogiego, który sie bał razów za takową klątwę,
1054 2  |            Boga, jakoś począł, abych sie tu do śmierci nie wrócił.~
1055 2  |          Maik o jednym powiedał. Tak sie - prawi - zda sobie być
1056 2  |             na zamku wchodzi, schyla sie zawżdy, aby głową o zasklepienie
1057 2  |             było drogie, nadziewając sie jeszcze większej drogości,
1058 2  |      sstępuje, z desperacyej obiesił się, gdzie na ten czas sługa
1059 2  |              kołat w komorze, werwał sie tam i pana już wiszącego
1060 2  |             do inego porządku, który sie ich iście dzierży, to niemal
1061 2  |              jeden, którego mianować sie nie godzi, miał ten obyczaj
1062 2  |             jutra odłożyć. I trefiło sie raz, że w drodze dla koni
1063 2  |         prawie przeciwna rzecz mówić sie miała, jako, kiedy kto murzyna
1064 2  |        niemałą sumę pieniędzy chciał sie s Polski do Śląska wynieść,
1065 2  |        niesprosny człowiek jeden: Ja sie dziwuję – prawi - gdzieś
1066 2  |              że teraz w Polszcze tak sie wiele złych ludzi namnożyło,
1067 2  |            onę baśń powiedał, począł sie kląć, że inaczej nie jest,
1068 2  |            dla w. m. uczynię, bo bym sie jednak i s czego więtszego
1069 2  |             naszego. Któremu trefiło sie to, iż raz, mając sie umywać,
1070 2  |        trefiło sie to, iż raz, mając sie umywać, zjął s palców kilka
1071 2  |         patrząc komu. Po umyciu, gdy sie król o pierścieniach nie
1072 2  |           spelna. Także po roku, gdy sie takież król umywać chciał,
1073 2  |           nie. A król mu, schyliwszy sie do ucha, poszeptał: miej
1074 2  |           pirwszych, bo te przygodzą sie komu drugiemu. I trefne,
1075 2  |               kogo pyta, na to, żeby sie wyznał, wyciągnął. Jako
1076 2  |              pannie, a dowiedziawszy sie tego, iż go panna w pierścionku
1077 2  |            na potkaniu tak zająkając się, jako on mówił, rzekł ku
1078 2  |            ty nie nalazł ?~Dobrze mi sie też to podoba, kiedy owo
1079 2  |        pobudziło w ludziech.~Najduje sie i oto w tym trefność, kiedy
1080 2  |            swemu, co powiedał, że mu sie (a on od króla bierze) śniło,
1081 2  |              we sny nie wierzcie, bo sie wam nie wyjawią.~Powiedają
1082 2  |            To złodziej chytry, jakoć sie zbiera wczas na zimę. I
1083 2  |           mają, powie co takiego, co sie zda, żeby s prostoty pochodziło.
1084 2  |           Jej M. rzeczenie. Pokwapił sie - prawi - ten, ksiądz umrzeć,
1085 2  |          iszpańskiego dworze trefiło sie, iż jednego zacnego młokosa
1086 2  |          zaraz tak powiedział; I jam sie poprawdzie niepomalu bał
1087 2  |           nich Raphael: Niedziwujcie sie w. m. miłościwa księża,
1088 2  |      przyjaciel przed drugim skarżył sie s płaczem na swe nieszczęście,
1089 2  |              swe nieszczęście, iż mu sie w sadu na drzewie obiesiła
1090 2  |              rzecze z gniewu, śmieją sie pod czas ludzie. Jako, gdy
1091 2  |      mieszkali, on przed nimi począł sie ubierać w bóty, a gdy go
1092 2  |            nie omieszkał, raz, kiedy sie umył, rzekł król J. M. kniemu:
1093 2  |               kniemu: Księże, umyłeś sie? On odpowiedział: umył Miłościwy
1094 2  |       począwszy, a chcąc ono, w czym sie obłądził, naprawić, rzecze,
1095 2  |         rzecze, chcąc co takiego, co sie barzo nie k rzeczy widzi,
1096 2  |               a przedsię to ku onemu sie będzie ściągało, na co on
1097 2  |              onym sobie pomoże.~Jako sie raz trefiło. Pan jeden wielki,
1098 2  |             sługa jeden, nie pytając sie, co miała, szedł i powiedział
1099 2  |             I zaraz pan uiściwszy mu sie w niektórych rzeczach, przybieżał
1100 2  |           zdrów; kmiotek uradowawszy sie czeka tydzień, czeka drugi,
1101 2  |              jeden nie znać, pocznie sie uskarżać i mówić barwierzowi:
1102 2  |            cie prawem szukać, a o to sie starać, abyś tej twojej
1103 2  |           niebożątko chłopek zlększy sie umilkł i poszedł precz,
1104 2  |             ochotnie z niedźwiedziem sie wiązali, i Król J. m. jął
1105 2  |       spuścić, tym nic nie wadzi, by sie niewiem jako objedli, przedsię
1106 2  |            bierz prezerwatywy, tedyć sie bać nie trzeba. A gdy Doktor
1107 2  |              całą noc pił, podobniej sie mu było dobrze wyspać, niż
1108 2  |            kazać. A Kleparz nierzkąc sie upić, ale niewiem, by jako
1109 2  |            gdy jeden z niepoczciwych sie rodziców urodziwszy, przymawiał
1110 2  |         człowiekowi mówiąc: Barzożeś sie ty - prawi - od onych sławnych
1111 2  |              swych ni kąska.~Do tego sie i oto to zejdzie. Wielkiemu
1112 2  |            kiedy kto wypowieda to na się,. czego nigdy nie winien.
1113 2  |             ma wziąć kto inszy?~Musi sie człowiek i temu rośmiać,
1114 2  |           nie rozumiejąc pytał, coby sie wyżeł rozumiał, takież i
1115 2  |     zamilczenie na czas, i zdumienie sie na co, i przeklinanie rozumne,
1116 2  |          rośmieszyć może. Ale zda mi sie, że tego dosyć, com ja powiedział,
1117 2  |           węzłowatego rzeczenia mało sie nie wszytki reguły pokazały,
1118 2  |          wypowiedaniu foremnym, jako sie co sstało, zawisła niewiem,
1119 2  |            skoro je usłyszy, rośmiać sie musi, a inym, im dalej o
1120 2  |              dalej o nich myśli, tym sie barziej śmieje. Nakoniec
1121 2  |       siędzie. Przeto Dworzanin musi sie pilnie przypatrować, jakiej
1122 2  |            głupstwo. Abowiem najdują sie tacy drudzy, którzy mnimają,
1123 2  |    poważniejsza a surowsza jest, tym sie więc rzeczenie zda daleko
1124 2  |           słów nikczemnych moich źle sie wyleżawszy, i czas prozno
1125 2  |        prozno straciwszy, pospieszaj sie w drogę, abyś na lepszy
1126 2  |      Myszkowski odpowiedział: Tak mi sie ten giełk dobrze podobał,
1127 2  |              ja odpoczynąć mogę, niż sie w. m. s tej części, którąś
1128 2  |         każdy z nas nietelko nauczył sie wiele, ale i śmielszym już
1129 2  |        niechcieli, tedy nielza jedno sie uiścić. I powiedam, iż żart
1130 2  |        ludzkie wyrzecze, tak tu, gdy sie co komu nad nadzieję sstanie,
1131 2  |           nad nadzieję sstanie, hnet sie temu ludzie śmieją. Ale
1132 2  |               przywiedzie kniemu, iż sie sam człowiek ułowi. A oboje
1133 2  |             to s tychże miejsc wziąć sie może, skąd i trefne powieści.
1134 2  |              a rospytywując, s tymli sie urodziła, czyjej to niedawno
1135 2  |          przed sobą wyjechać. Co gdy sie stało, przyjechawszy do
1136 2  |          panią macie. A gdy ci śmiać sie poczęli, obaczyli hnet służebnicy
1137 2  |              pan krakowski s przodku sie gniewał, ale potym barzo
1138 2  |             gniewał, ale potym barzo sie śmiać musiał, widząc, iż
1139 2  |              był barzo rad, sszedszy sie na zamek poczęli sie pytać:
1140 2  |        sszedszy sie na zamek poczęli sie pytać: tobie wiele beczek,
1141 2  |             owies zajechał, pytawszy sie na zamku, pod zamkiem i
1142 2  |          wszędy indziej, a nie mogąc sie o owsie dowiedzieć, do domu
1143 2  |             drudzy bieżą, wyścigając sie i pytając: A owies jest?
1144 2  |             dobrą otuchę czynią; owa sie wszyscy obeszli, a prozne
1145 2  |             do domu. Nazajutrz jedni sie gniewali, i łajali: Bodaj
1146 2  |            to zabit czynił, a drudzy sie śmiali, zwłaszcza kiedy
1147 2  |              dworując s tych, którzy sie o ten żart gniewali.~Ale
1148 2  |              trefne było, bo i głodu sie drugi namarł, i pieszo sie
1149 2  |           sie drugi namarł, i pieszo sie na zad (konia i sługi przed
1150 2  |             strachu, a potym wszytko sie w śmiech a krotochwilę obróci,
1151 2  |           godzin jako umarły, ocknie sie nadedniem, i woła: Coż sie
1152 2  |           sie nadedniem, i woła: Coż sie dzieje, ki mię djabeł tak
1153 2  |             żem? A jest tu kto, ozwi sie proszę. Gdy na pirwsze wołanie
1154 2  |          przebóg cie proszę, ozwi mi sie. Dopiro sie straż nauczona
1155 2  |          proszę, ozwi mi sie. Dopiro sie straż nauczona odezwała
1156 2  |             mu: Straż nad tobą, abyś sie nie wyłamał. Zaś Skotnicki
1157 2  |              wierę niewiesz, dowiesz się, gdy cię we dnie na plac
1158 2  |              A niestetyź narodziwszy sie mnie na ten świat, a bezecne
1159 2  |            Aż wdy nakoniec zlitowali sie nad nim, a wrzeczy to do
1160 2  |           nie przychodząc, a jeśliby sie strona jednać niechciała,
1161 2  |       takowegoż zaś więzienia wrócić sie miał. W tym, gdy za łaskawe
1162 2  |              drudzy nie mogli, rzecz sie wszytka odkryła, Skotnicki
1163 2  |             było nakarmiono, jeszcze sie długo wstydzić musiał, gdy
1164 2  |            maści chowa, pytają, coby się to działo; powiedzą im drudzy (
1165 2  |             twarz ranił. Słudzy, acz sie mścić onego chcieli, ale,
1166 2  |           nie było wiedzieć, gdzieby sie winowajca schował, sam tez
1167 2  |      ponieważ pana ich jest s to, że sie sam wyzdrowiawszy, pomścić
1168 2  |          gospody. Potym w nocy ocuci sie Pukarzewski, obaczy łeb
1169 2  |        półgębkiem, ki djabeł, cóż mi sie sstalo? Chłopiec, jesteś
1170 2  |            jesteś tu, rozświeć. Hnet sie chłopiec porwie, idzie do
1171 2  |           przydzie dzień, pyta, jako sie co stało, powiedzą mu rzecz
1172 2  |              onegoż potwirdza, bojąc sie, aby go pan nie bił, gdzieby
1173 2  |             mie ta rana nie boli, co sie to dzieje? Odpowiedział
1174 2  |           nie poruszył hawtów, także sie trochę kontuzu napije i
1175 2  |              tego tak długo było, iż sie żadną miarą strzymać drudzy
1176 2  |             drudzy nie mogli, poczną sie śmiać, a Pukarzowski domyśliwszy
1177 2  |              Pukarzowski domyśliwszy się, iż to już Skotnickiego
1178 2  |           drugie panny, zapomniawszy się, niewiedziały, co czyniły.~
1179 2  |             trzeciemu wyrządzili, co sie snadż tak sstalo. Trzej
1180 2  |      zwłaszcza na długiej nocy) jeli sie grać. I niedługo grając
1181 2  |           Włoszy mistrzowie, położył sie tak spać. A ci dwa niedługo
1182 2  |          dobrze zasnął, wzięli przed sie uczynić mu ten żart: pogasili
1183 2  |           jęli w rzeczy jakoby przed sie grając, wielkim głosem mówić
1184 2  |              głosem mówić s sobą, aż sie i wadzić, przyczytając jeden
1185 2  |             taki trzask uczynili, iż sie ów ocknąć musiał, i słysząc,
1186 2  |             słysząc, że ci dwa przed sie grają i mówią s sobą, jakoby
1187 2  |        ustanie. A to wyrzekszy zasię sie dla spania uspokoił. Ci
1188 2  |            mu żadnej odpowiedzi, ale sie przedsię swarzyli o karty
1189 2  |             to chwilkę trwało, ocuci sie jeszcze lepiej on dobry
1190 2  |             idzie swą drogą, pocznie sie dziwować i mówi: A jakoż
1191 2  |           stracił. A on to podniesie sie na bałuczku i patrzy oczy
1192 2  |           nie widzę. Zatym ci poczną sie w rzeczy dziwować, i rzecze
1193 2  |           sam tej świece, a snadź mu sie nieborakowi co w oczy stało.
1194 2  |            najświętsza panno, zmiłuj sie nademną, a odpuść, iźemci
1195 2  |              miał co widzieć; tak ci sie to podobno zamieszało w
1196 2  |           jęli mu tę radę dawać, aby sie obiecał do panny Maryej
1197 2  |              ine potrzeby nietrzebać sie będzie starać, póki u nas
1198 2  |      przyszli zasię do niego śmiejąc sie na umor, a mówiąc, powinieneś -
1199 2  |     wielkiego strachu nietelko śmiać sie nie mógł, ale ani mówić,
1200 2  |              mówić, jedno zdumiawszy sie siedział, ledwe to nie za
1201 2  |             dla kunsztu zmyślili.~Co sie zasię wtórego żartu, abo
1202 2  |            gdzie człowiek sam ułowić sie ma, niewiem, jaki może być
1203 2  |            albo wielki gamrat zaleca sie pacholęciu w tkance, abo
1204 2  |          siła o nim dzierżał, zmówił sie z babą, która pod zamkiem
1205 2  |              nie, a żałując tego, że sie na ten czas nie urodził,
1206 2  |       powiedział: Cobyś dał, kiedyby sie kto obrał, a chciał cię
1207 2  |             ja tobie o jednym, który sie u Twardowskiego uczył, i
1208 2  |            zabitą śmierć, nie takbyś sie ty miał, gdybyś co rozumiał
1209 2  |               Nie trzeba wiele, hnet sie to pokaże, jeśli co umiem.
1210 2  |           nigdy dowieść niemiał. Owa sie założyli i sadzili po 30
1211 2  |       złotych. Zatym ten, obróciwszy sie kilka kroć w koło, pocznie
1212 2  |            jednego potłukła. Zdumiał sie ów, co na to patrzał, a
1213 2  |           takiego człowieka, któryby sie s tym rozumiał. Wnet dobry
1214 2  |       przysięgi swej, rozumiejąc, że sie miał tym królowi barzo przysłużyć,
1215 2  |              one babę patrząc, która sie znowu na garki była zdobyła:
1216 2  |          Miłościwy królu, musiałbych sie znowu z nią zmówić. Słysząc
1217 2  |           król wie o wszytkim, barzo sie sromać musiał, a od tych
1218 2  |      czarnoksięstwu dał pokój, bojąc sie, aby co gorszego nań nie
1219 2  |          mimo jego komorę szedł. Owa sie tak trefiło, iż umyślnie
1220 2  |          zakładał go nabalkę, rzkomo sie chcąc obiesić. W tym przyszedł
1221 2  |         nieprawdzie. Dopiero ów stał sie miłosiernym mówiąc: A miły
1222 2  |      kunsztownych posług wyliczyć by sie mogło, i ludzi, którym to
1223 2  |         barzo snadnie przychodzi, bo sie tego człowiek niemal każdy
1224 2  |              kradzież poszły, nic mi sie zgoła nie podobają.~Jako
1225 2  |            chłopa: bracie, założyłem sie ja o te kapłuny s towarzyszem
1226 2  |            prawie w ten czas, kiedym sie miał spotkać s tobą, kupiłem
1227 2  |            kapłuny chyłem burą w one sie ciasną uliczkę wemknął i
1228 2  |           wdy zmierzycie, a nigdy mu sie nie odezwano, chciał wiedzieć,
1229 2  |        odezwano, chciał wiedzieć, co sie to dzieje, i szedszy około
1230 2  |               Teraz niewiem, jeśliby sie kto chciał tego podjąć.~
1231 2  |     Myszkowski, wstawaj a pospieszaj sie w drogę.~Gdy tego domówił
1232 2  |             tak pan Kryski: Widzi mi się, panie Dersniaku, żeś tu
1233 2  |            uchwalone, a snadź więcej sie w nim zamyka rozumu, niż
1234 2  |             i niejako dozwolić, żeby sie już do wszytkich inych rzeczy
1235 2  |              Dersniak powiedział, iż sie jedno temu ludzie śmieją,
1236 2  |              Lubelski powiedział: Co sie więc owo w. m. panie; Bojanowski
1237 2  |             że w. m. nie miłują, nic sie ja temu już nie dziwuję.
1238 2  |            nieprzyjaciela, zmówiwszy sie, nie rozdrapają, jako one
1239 2  |            czemum też to czynił, żem sie na nie skarżył, snadź było
1240 2  |              siebie. A o rostarganie sie też nieboję, bo nasze Polki
1241 2  |             przyczyny ulata i mostem sie kładzie.~Rzekł tu temu p.
1242 2  |       któryby krzywdę białychgłów na sie wziąwszy (bo mężczyzna sam
1243 2  |        wziąwszy (bo mężczyzna sam za sie każdy odpowiedzieć może)
1244 2  |              A to wyrzekszy, obrócił sie do pana Kostki mówiąc: O
1245 2  |            płci chętliw. A przeto im sie w. m. statecznie za rzecz
1246 2  |             iż pan Bojanowski uniósł sie w tym, powiedając, jakoby
1247 2  |            sobie, co wszytko inaczej sie najduje, bo miedzy niewielkiej
1248 2  |            wisiała, ani wiem, jakoby sie jej podjąć; abowiem ci panowie
1249 2  |        rzeczy. Ale iż teraz widzi mi sie pozno, nielza jedno tę wszytkę
1250 2  |             być może. Wszakoż, kiedy sie to już tak w. m. widziało,
1251 2  |              tym wszytkim, w czym mu sie inaczej niż mnie będzie
1252 2  |    poprawowaniu mojej rzeczy najdzie sie ta doskonałość dwornej paniej,
1253 2  |            dworzaninowi, bo widzi mi sie, że tego dosyć, jeśli nie
1254 2  |         jutro dosyć czasu będzie, że sie oboja ta rzecz odprawi.~
1255 3  |           tej dopiero stosując, jako sie który członek; s którym
1256 3  |         człowiek Macicjowski, którym sie tak wielcy ludzie bawili,
1257 3  |         ludzkiej zawdy żyli. A snadż sie potym ci najdą, którzy naszemu
1258 3  |            Biskup po obiedzie, chcąc sie troszkę przespać, odszedł
1259 3  |          wszytki jej cudności i czym sie ozdobić może, znaczne a
1260 3  |              pomogą, wiem pewnie, że sie tu nikomu podobać nie będzie.
1261 3  |              od rzeczy tej, o której sie mówi; abowiem tom chciał
1262 3  |             od nich są różni. Ale mi sie widzi, iż niejest tego czas
1263 3  |       zwłaszcza, gdy toż wszytko, co sie dworzaninowi naznaczyło,
1264 3  |        dworzaninowi naznaczyło, onej sie też dobrze zgodzi, bo takież
1265 3  |         zlecił, usłużyć ma, niż, aby sie miała mieszać jedna rzecz
1266 3  |          dokonawszy dworzanina, żeby sie o dwornej paniej gadka zacząć
1267 3  |               pan Lubelski: Widzi mi sie, iż każdy pan wypuści s
1268 3  |         niemoże być doskonałą, jeśli sie o białychgłowach rzecz nie
1269 3  |            rzecz nie wtoczy, a jedno sie z drugim nie pomiesza. Abowiem
1270 3  |         rzekł: Panie Kostka, nie daj sie w. m. trzeci kroć upominać,
1271 3  |           gdyż dwornej paniej, co by sie wszytkim wobec bez Ale podobała,
1272 3  |       podobała, a s którejby kształt sie brać mógł wszytkich cnót
1273 3  |            wieku, s których wziąć by sie wzraz mógł, ku wymalowaniu
1274 3  |          kiedy już taką stanie, jaka sie mnie podoba, jeśli osobniejszej
1275 3  |             zostanie przy mnie, jako sie została przy Pygmalionie
1276 3  |               jakoby toż wszytko, co sie dworzaninowi naznaczyło,
1277 3  |    naznaczyło, białejgłowie też zyść sie miało, jam jest w tym roznego
1278 3  |     przystoją, a biała głowa owszeki sie ich wystrzegać musi. Ale
1279 3  |           mogą, jako to: ślachcianką sie urodzić, strzedz sie wydwarzania,
1280 3  |     ślachcianką sie urodzić, strzedz sie wydwarzania, mieć wdzięczność
1281 3  |          dworzaninowi należą, zgodzą sie też i dwornej paniej. Ale
1282 3  |          wiele tej niedostaje, która sie niegładką urodzi. Ktemu
1283 3  |             tak, jako mężczyzny, aby sie odgryzła a ludzkie pohamowała
1284 3  |              dwornej paniej najdować sie mają, jako jest mądrość,
1285 3  |            zabawić każdego tego, kto sie s nią w rzecz wda kiedy,
1286 3  |           przystojeństwa (od którego sie w żadnym postępku odstrzelać
1287 3  |             przestępując. Owa, kiedy sie jej trefi być przy jakiej
1288 3  |           barzo statecznej, nie hnet sie porwać, a wstać od niej
1289 3  |              wstać od niej ma, chcąc sie nader stateczną, a surowego
1290 3  |              obyczaje dzikie niemogą sie nikomu podobać. Takież też
1291 3  |            podobać. Takież też chcąc sie popisać bespieczną, a kunsztowną,
1292 3  |          które wędzidła niema, radzi sie wiec ludzie źle domyślają,
1293 3  |       mężczyzny ku mowie, wywiadując sie miłostki cudzej, a gdy na
1294 3  |         takowego napadną, a dowiedzą sie czego troszkę, to będą szyrzyć
1295 3  |             które wzięła, drożyć, iż sie tak widzi, jakoby onego
1296 3  |           mieć złe mnimanie; a widzi sie drugiemu, że go tym napomykają,
1297 3  |            że go tym napomykają, aby sie wdał w co dalej, za czym
1298 3  |        białejgłowie usłyszy, niechaj sie radniej zasmęci niż rośmieje,
1299 3  |           świegotliwą mową przyprawi sie o nietrefną sławę. Ale iż
1300 3  |         przyrodzone baczenie, którym sie we wszytkim sprawować ma,
1301 3  |         obrazić mogło. Ktemu niechaj sie strzeże, aby sie w czym
1302 3  |             niechaj sie strzeże, aby sie w czym niebacznie niepochwaliła,
1303 3  |       godność baczy, nie wydwarzając sie (tak jako sie dawno powiedziało)
1304 3  |            wydwarzając sie (tak jako sie dawno powiedziało) z żadną
1305 3  |          tedy ludzie przypatrzywając sie uczciwym jej obyczajom,
1306 3  |         zabawić. A przeto, przypatrz sie w. m. dobrze, wielkieć to
1307 3  |          przysługi nie obrócił, iżby sie potym wstydzić nie musiały.~
1308 3  |              z białemi głowami. Mnie sie tak widzi, żem dosyć już
1309 3  |           tego nietelko niechcę, aby sie w to mężczyńskie ćwiczenie,
1310 3  |   białejgłowie ćwiczenie) nic zda mi sie, aby ochotę zbytnią, żarkiem
1311 3  |        białymgłowam dopuszczono, aby sie starały o cudność, i o to,
1312 3  |              sama dobrze znała, czym sie zdobić, czy oszpacić może,
1313 3  |            będzie, musi już stosować sie ktemu, i wesołej, świetnej
1314 3  |       skrycie, tak nieznacznie, iżby sie tak zdało, że niedba namniej
1315 3  |             radbych to widział, żeby sie niemal na tym wszytkim rozumiała,
1316 3  |           powściągliwość i ine widzą sie być mało użyteczne ku dwornej
1317 3  |        zabawie, jednak ja chcę, iżby sie dworna pani jemi ozdobiła,
1318 3  |          zabawy, (acz i do tego zyść sie niejako mogą) jako dla zupełnej
1319 3  |        wielkie a główne cnoty w nich sie najdować, tak wiele czytać
1320 3  |              wiele czytać i rozumieć sie na rzeczach mają.~Odpowiedział
1321 3  |       wojenne. I mninaasz w. m. żeby sie też miedzy niemi takie nie
1322 3  |              załawiasz na zwadę, aby sie wczorajsze wspomniało, w
1323 3  |        wczorajsze wspomniało, w czym sie białymgłowam okrutna krzywda
1324 3  |          tego powtarzać nie chcę, co sie wczora mówiło, acz wiem,
1325 3  |       przyjmować, co im w. m. (chcąc sie przylubić) chytrze dajesz.
1326 3  |       niemoże być inaczej, jedno żeś sie w. m. uniósł w tej mierze.
1327 3  |         onego pirwszego wieku rzadko sie kiedy najdowało, ledwe tego
1328 3  |            spominać tego niechcę, co sie wczora mówiło, lecz to powiedam,
1329 3  |          mężczyzny na świat, i kiedy sie białagłowa urodzi, tedy
1330 3  |              białagłowa urodzi, tedy sie to omyłką, abo prze jaki
1331 3  |            przyrodzenia dzieje, jako sie więc owo drugi ślepo, chromo,
1332 3  |      powiedzieć o białychgłowach, iż sie rodzą na świat przygodnie
1333 3  |   niedoskonałości niewinny, nie mamy sie hydzić niemi, albo nieczynić
1334 3  |           niż one wniść mogą, zda mi sie to wielkie błazeństwo.~Czekał
1335 3  |          byłby zawdy żołnierz, który sie bije, w więtszej wadze,
1336 3  |      bystrszego być musi. A to, gdyż sie w białychgłowach najduje,
1337 3  |         Kazałeś mi w. m. przypatrzyć sie sprawam niewieścim, a męskim,
1338 3  |          końcu ona co czyni, a kiedy sie dobrze przypatrzysz, inaczej
1339 3  |          niźli w mężczyźnie, wszytko sie to ku dobremu naszemu ściąga.
1340 3  |            zawdy chwalili) doczciesz sie w. m. tego, iż do poczciwych
1341 3  |              sąsiada uciśnion. Jeśli sie też w. m. do nauk obrócisz,
1342 3  |              instygowały u prawa abo sie zyjmowały za czyje niewinność
1343 3  |      człowiekiem, niż białagłowa) co sie też przymiotów dotycze,
1344 3  |            jemu naprzód nie da, jako sie to już pokazało, niewiem,
1345 3  |          mężczyzny na świat, i kiedy sie białagłowa urodzi, omyłką
1346 3  |            białagłowa urodzi, omyłką sie to, abo prze jaki niedostatek,
1347 3  |            których w starości onegoż sie wzajem nadziewają, co sami
1348 3  |             drugie przygodnie rodzić sie miało. Prawda jest, iż Natura
1349 3  |        białągłowę, i owszem, kiedyby sie wszytko mężczyźni rodzili,
1350 3  |            mężczyźni rodzili, już by sie nie ku doskonałości Natura
1351 3  |         mężczyzny z białagłową rodzi sie to, co niedopuszcza zniszczeć
1352 3  |           tedy nie umiem, Lecz to mi sie widzi być istotny znak męskiej
1353 3  |             nikczemnością nazwać, iż sie one pospolicie leda czego
1354 3  |      odpowiedział pan Kostka), rodzi sie z rzeczy dobrej, to jest,
1355 3  |             mężczyzn najdzie, którzy sie nie boją ani mąk żadnych,
1356 3  |           tego naszego wieku mogłoby sie ich niemało wyliczyć.~Tu
1357 3  |       powiedział pan Bojanowski: Toć sie te sławne dzieje w ten czas
1358 3  |        niewczasy tego świata.~Kiedyż się w. m. chce do zakrystyej -
1359 3  |         imienia Krystusowego umęczyć sie dały. I tych zaniecham,
1360 3  |               którym mężczyźni, jako sie to dało wielekroć wiedzieć,
1361 3  |            historye wchodził, tym by sie tego więcej mnożyło. Pięknie
1362 3  |           ludzie oni, którzy mszcząc sie okrucieństwa AIexandrowego,
1363 3  |     wszytkiemu zabieżeć umiała. A co sie śmiałości a wielkiego serca
1364 3  |           Mitrydatowych, które mniej sie śmierci bały, niż sam król
1365 3  |           też żona Azdrubałowa mniej sie bała, niż Azdrubal sam.
1366 3  |             rzekł pan Kostka - który sie ku rzeczy dobrej ściąga,
1367 3  |         przyjacioły na świecie. A co sie w. m. widzi, nie była też
1368 3  |           wiedząc też ona te, którzy sie sprzysięgli byli wybić tyrany
1369 3  |          wybić tyrany w Atenach, nic sie nie ulękła, gdy dwu wielkich
1370 3  |            świata, to jest, mając na sie abo zbytnie wielkie nieszczęście,
1371 3  |        umrzeć mu było wolno. Trefiło sie to, gdy w tym mieście był
1372 3  |              swych uczyniła, zdumieć sie musieli, a co ona nie płakała,
1373 3  |              mężowie mogą, dobrze by sie s niemi działo; ale one
1374 3  |         barzo miłowała męża. Trefiło sie tak, iż sie jej rozmiłował
1375 3  |            męża. Trefiło sie tak, iż sie jej rozmiłował Sinorix niejaki,
1376 3  |          tego Sinata zabić; co kiedy sie sstało, dopiero tym więcej
1377 3  |            nie myśląc, jedno, jakoby sie śmierci niewinnej jego sławnie
1378 3  |        sławnie pomścić mogła, dawszy sie pirwej długo prosić, nakoniec
1379 3  |             z wielką radością począł sie hnet starać, aby ta rzecz
1380 3  |            Kamma to widząc i radując sie, iż dowiodła, nacz sie była
1381 3  |       radując sie, iż dowiodła, nacz sie była nasadziła (bo ten napój
1382 3  |              tak długo, jedno, iżbym sie krwie niewinnej jego pomściła;
1383 3  |             A ty nieślachetniku, coś sie nadziewał być małżonkiem
1384 3  |         kazał rospuścić, nadziewając sie, iżby za onym trzęsieniem
1385 3  |              wesołą myślą położywszy sie na łożu, rzekła te ostatnie
1386 3  |          opłakała twoje śmierć, alem sie i pomściła nad spólnym nieprzyjacielem,
1387 3  |          dostawało, chyba tego, abym sie pospieszyła na on świat
1388 3  |            obłapić miała, umarła. Co sie zda w. m. panie Bojanowski,
1389 3  |             pan Bojanowski: Widzi mi sie, iżeś tu w. m. chciał kogo
1390 3  |     niewieście podobnego. A chociaby sie też to tak sstało, jako
1391 3  |             iż i tych czasów najdują sie takie.~Niedawno temu, kiedym
1392 3  |              sobie mogli, bo chociaż sie bronili mężnie (w której
1393 3  |             swym rozgniewany pastwił sie jako najbarziej mógł nad
1394 3  |              przyszła do Pizy, każdy sie tak długo starał o przyjaciela,
1395 3  |    ktokolwiek s tej niewolej do domu sie swego wracał, nie umiał
1396 3  |              swego wracał, nie umiał sie o ciężkim jego więzieniu
1397 3  |         koniec gdy też już i sam ani sie o sie starać więcej, ani
1398 3  |              też już i sam ani sie o sie starać więcej, ani żenie
1399 3  |               i dał mu ten umysł, iż sie ważył do Barbaryej jechać
1400 3  |        niewolej, a iż nazajutrz miał sie z nią widzieć. Białagłowa
1401 3  |          Bezecne nieszczęście, które sie do każdego szczęścia musi
1402 3  |          musi przymieszać. I mógł by sie człowiek tą świętą białągłową
1403 3  |              tu pan Wapowski śmiejąc sie: A co wiedzieć, jeśli też
1404 3  |              omierzł, do domu wrócić sie miał.~Odpowiedział pan Kostka:
1405 3  |       przyczyna jest jej śmierci, iż sie jej długi czas zdał czekać
1406 3  |           najprędzej serce jej palić sie przestało.~Rzekł pan Bojanowski:
1407 3  |             mieli, w smętek a w żółć sie wszytka obróciła. A też
1408 3  |          które męże swe miłują. A co sie tych dotyczę, które na świat
1409 3  |            prowadzić historye, które sie zdadzą teraz jakoby baśni.
1410 3  |            była tak wielka, niemniej sie do tego białegłowy przyczyniły,
1411 3  |         jedni tam, drudzy sam roznie sie jako w takim nieszczęściu
1412 3  |             włoskiej ziemie, poczęli sie zdobywać na żywność. W tym
1413 3  |            po krótkiej namowie na to sie zgodziły, iż miały spalić
1414 3  |               a białegłowy też bojąc sie ich gniewu wyszły przeciwko
1415 3  |    białegłowy zrobiły, i pobratawszy sie z nimi, mieszkali społem
1416 3  |             powodem były do tego, iż sie Rzym zaczął. Pójdźmyż dalej,
1417 3  |        zaczął. Pójdźmyż dalej, kiedy sie jął krzewić a szyrzyć, jako
1418 3  |              Romulus król, iż był na sie wzburzył wszytki w okolicy
1419 3  |          sobą oganiając a odgryzając sie zewsząd nieprzyjacielem,
1420 3  |             mężnym i dzielnym, odjął sie barzo prędko i otrzymał
1421 3  |            rozlania, nakoniec, kiedy sie jeszcze znowu sroga bitwa
1422 3  |              własną krwią swoją, aby sie użalił zięć ojca swego,
1423 3  |               iż dzieci nasze s tych sie porodziły, którzy pobili
1424 3  |          nasze ojce; abo to, iżechmy sie my nieszczęsne porodziły
1425 3  |             ojcom swym mówiąc: jeśli sie wam tak barzo chce swej
1426 3  |               oto ją macie, nasyćcie sie jej, pobiwszy te niewinne
1427 3  |           takim narzekaniem obaczyli sie wdy ludzie, a białegłowy
1428 3  |            Romulus s Tatiusem s sobą sie wieczną przyjaźnią złączyli
1429 3  |        więtszego) Sabinowie do Ezymu sie przenieśli, i tak ze dwu
1430 3  |            panie Bojanowski, nie zda sie to w. m. aby białegłowy
1431 3  |     przyczyną dobrego? abo nie widzi sie to w. m., żeby one pomogły
1432 3  |      sprzysiężenie Katiliny, s czego sie tak często Cicero chłubi,
1433 3  |            wydała a nakoniec mogłoby sie to onej samej przypisać,
1434 3  |            trudno, ale tak mnimam iż sie moja długa mowa w. miłościam
1435 3  |       uczynki a sprawy sławne, wiele sie ich tym poprawi.~Rzekł na
1436 3  |    niektórych króciuchno, a dla tego sie s tym (chociabych mógł)
1437 3  |      pożegnać musieli; potym tułając sie po świecie, iż teh był poczet
1438 3  |          niedługo potym, wziąwszy za sie Koronianie niemałe wojsko
1439 3  |      wyciągnąć było wolno. Czego gdy sie białegłowy dowiedziały,
1440 3  |            wilki przyść mieli, a gdy sie oni przysięgą wymawiali,
1441 3  |       wymawiali, której już odmienić sie niegodziło, pokazały one
1442 3  |             wyścia z miasta, zbrojno sie pokazali, a nieprzyjaciele
1443 3  |           gotowi byli, nie upominali sie słowa, ale cicho każdy Boga
1444 3  |          czas dowieść niemogli. I to sie też trefiło raz, gdy Cyrus,
1445 3  |          nikczemni ludzie! Cóż ? abo sie w nas zasię skryć chcecie,
1446 3  |         słysząc te słowa, a wstydząc sie za swój uczynek, obrócili
1447 3  |            za swój uczynek, obrócili sie ku nieprzyjacielowi znowu,
1448 3  |     nieprzyjacielowi znowu, a mężnie sie potkawszy zwycięstwo otrzymali.~
1449 3  |        wywołać wilka z lasa, bo jako sie imę, musisz W. M. cały ten
1450 3  |               jako Spartanki kochały sie w tym, kiedy synowie ich
1451 3  |            serce matka widziała, abo sie nie znała kniemu, abo go
1452 3  |              i tego powiedzieć, jako sie w Saguncie przeciwko mocy
1453 3  |          zakonu Vestae służyły, samy sie i z dziatkami małemi pozabijały.
1454 3  |        Którykolwiek czas w. m. przed sie weźmiesz, a będziesz chciał
1455 3  |         mężczyznam przyszło. A jeśli sie tych czasów nie rodzą one
1456 3  |            kiedy, tedy teraz najdują sie białegłowy takie równie,
1457 3  |         odpowiedział pan Kostka - iż sie też wdy która Cleopatrze
1458 3  |        rospustności białychgłów siła sie złego rodzi, gdzie mężczyznska
1459 3  |             nie może. A przeto, jako sie wczora powiedziało, mądrze
1460 3  |     dziecięciu własnemu, rozwięzaćby sie musiał. A tak białejgłowie
1461 3  |            było, tedy by oni łatwiej sie od wszytkiego powściągnęli,
1462 3  |             o prawdę ręką czynić, ma sie zawdy wziąć za rzecz taką,
1463 3  |              białejgłowy, (któregoby sie ona za nieszczęściem swym,
1464 3  |             kiedy mężczyzna. A jeśli sie kiedy strzyma białagłowa
1465 3  |            białagłowa od tego, czego sie jej chce, pewnie to z namysłu
1466 3  |               a męźczyzni wdy zgodzą sie na co inego, bo rządzą narody,
1467 3  |              zdołały) nie czynią. Co sie też tycze strzymawałości,
1468 3  |           ilekroć mężczyznam pokazać sie w niej przyszło, zawdy jako
1469 3  |             w pychę a w swowoleństwo sie podniesie.~Alexander wielki
1470 3  |              zacna białagłowa, skoro sie dowiedział, iż była ślubną
1471 3  |         ziemi jednemu panu, nietelko sie strzymał od wszelakiej nieuczciwości,
1472 3  |          białagłowa piękna, położyła sie podle niego, używając dziwnych
1473 3  |          była dobra misterkini), aby sie mógł ku miłości zapalić,
1474 3  |           ktokolwiek fałesznie targa sie na ich poczciwość, opakując
1475 3  |          barzo o to w. m. proszę, bo sie mnie tak widzi, iżem już
1476 3  |           było na placu, odstrzeliło sie od rzeczy mojej.~W tym począł
1477 3  |              świat ma, abowiem dosyć sie to już pokazało, iż nietelko
1478 3  |      przedsię mimo to wszytko więcej sie strzymywają od złego (czegoś
1479 3  |        przyrodzenie ku sprzeciwieniu sie cielesnym namiętnościam,
1480 3  |              i namdlony przez wojsko sie przebije, niżli ów, który
1481 3  |             i dla wstydu strzymywają sie od złego (a wstyd nic inego
1482 3  |     wszytkich cnót strożem, a której sie miedzy mężczyznami niewiele
1483 3  |            to była prawda, przypatrz sie temu każdy, jako tam, gdzie
1484 3  |            surowie aż do bicia s nią sie obchodzi, najwięcej sie
1485 3  |              sie obchodzi, najwięcej sie i tego, i owego zawadza.
1486 3  |             tu miedzy nami nalazłoby sie ich kilka, którzy mając
1487 3  |            pan Bojanowski: Niedziwuj sie w. m. temu, bo to jest białycbgłów
1488 3  |             mogąc tego dowieść, nacz sie byli nasadzili, mszczą sie
1489 3  |           sie byli nasadzili, mszczą sie złym językiem, i chłubią
1490 3  |             złym językiem, i chłubią sie z mięsa, ano i połówki nie
1491 3  |            przywiódł. Ale ktokolwiek sie s tego buci, prawdziwieli
1492 3  |          jeśli to nieprawda, s czego sie drugi chlubi, a co może
1493 3  |         przynieść miała, to jest, iż sie cnotliwe jej serce na złą
1494 3  |              chudzinki, która dawszy sie zwyciężyć fałesznemu łasieniu,
1495 3  |          byłem świadom, przed którym sie uboga dziewka jako przed
1496 3  |            całe dwie lecie strzymała sie jednak od tego, iż żadnym
1497 3  |             dostać mogła, nie umiała sie jej namiłować do woli. Owa
1498 3  |            wyciągnąć, chyba jeśli mu sie czasem z okna widzieć dała,
1499 3  |            okrutnemu ojcu sprzeciwić sie nie śmiała, ale z ustawicznego
1500 3  |         zwątpiła. Ale miłość, której sie sprzeciwić trudno, tak sie