Ksiega

 1 1|           ma Kortegiana Włoskiego, którego moja polszczyzna namniej
 2 1|          pana Jana Kochanowskiego, którego wirsze pod ten czas, gdy
 3 1|          dobrze szaleńszvm niż ów, którego w klozie chowają. Czego
 4 1|            barzo, że ten człowiek, którego miłujemy, zda sie nam jeden
 5 1|           od onego jeszcze jabłka, którego Adam niefortunnie skosztował,
 6 1|          do rzeczy. Ten Dworzanin, którego ja tu formować mam, chcę
 7 1|        mają być u tego Dworzanina, którego w. m. wizerunek czynisz,
 8 1|      przysmak ku każdej rzeczy bez którego to, czobykolwiek dworzanin
 9 1|       powiedział: Znam ja jednego, którego sie taniec w. m. barzo podobać
10 1|            abowiem to jest cel, do którego wszyscy wymówce strzelają.
11 1|  ochędostwo będącz na tym miejscu, którego, abo nigdy, abo barzo rzadko
12 1|    przyrodzenia okrutnik wielki, a którego nauka trudno zmiękczyć miała,
13 2|         przed tym panem Lubelskim, którego wszytkim jako siebie słuchać
14 2|           miejscu, więc przed kim, którego czasu, przyczynę, dla której
15 2|            też tak nie zabił, jako którego z onych, o których jej powiedał.
16 2|            w muzyce nie ćwiczył, u którego dźwięk, tak jako przydzie,
17 2|       inaczej, jedno jako ów pies, którego z łańcucha spuszcza, bo
18 2|           będzie miał oko na czas, którego ma prosić, więc o rzeczy
19 2|           nie widział; jeśli w. m. którego pomnisz, proszę namień mi
20 2|      słodkich słów o dobrym panie, którego ona nigdy była nie widziała,
21 2| białychgłow, otworzyła ten list, s którego wyrozumiała nader wielką
22 2|        Moskwicin jako i Polak, abo którego inego narodu człowiek, kiedy
23 2|           nie; a jakim kształtem i którego czasu używać go ma. Bo widzi
24 2|           ma to obaczyć dworzanin, którego czasu, na którym miejscu
25 2|          drugie. Doktor Patricius, którego wszyscy w. m. z uczonego
26 2|          tę przespać, a wilcy żeby którego z nich nie zjedli. Jeden
27 2|            dotykał, a tak, jeśliby którego z nas wilk za nogę popadł,
28 2|      mniszek w Padwi dał mnicha, o którego i nauce i przykładnym życiu
29 2|           niebarzo bogatego, przez którego plebanią jechać miał: Księże
30 2|        rokach miał Starosta jeden, którego mianować nic chcę, dwu sług
31 2| florenckiego przez posłańca swego, którego na ten czas po inej swej
32 2|        panny było. Wojewoda jeden, którego mianować sie nie godzi,
33 2|           mu jakiegoś prokuratora, którego nikczemności iż on ziemianin
34 2|      wielkim szybale powiedają, do którego gdy chłop z wybitym okiem
35 2|           ten najął furmana, abo u którego s panów Rad na odwóz wyprosił
36 2|     miłosierdzie nademną, a iść po którego mego sługę. Odpowiedziano
37 3|            troszkę tego napoju, od którego ludzie szaleją, oto gi ma.~
38 3|      skromności przystojeństwa (od którego sie w żadnym postępku odstrzelać
39 3|            wielkiemu dworzaninowi, którego ci panowie model nam pokazali.~
40 3|       podobnych temu dworzaninowi, którego ci panowie formowali, tyle
41 3|    doczekała tego pożądanego dnia, którego zły a bezecny człowiek wziął
42 3|        świętą duszę małżonka mego, którego ja miłując więcej niż sama
43 3|            miała małżonka widzieć, którego nader barzo miłując już
44 3|      leciech i we czterzech, przed którego, kiedy po wzięciu przez
45 3|          nieszczęsne małżeństwo, s którego wszytcy ludzie wobec żałosni
46 3|       usiłowaniem onego człowieka, którego najwięcej na świecie sobie
47 3|          sie był strzymał od wina, którego starzy barziej pragną, niż
48 3|           co więtszego, Salomon, s którego mądrością niczyja na świecie
49 3|         tobą onego bespieczeństwa, którego do tych czasów używała,
50 4|         pokój odszedł) przyjechał; którego gdy pan Lubelski uźrzał,
51 4|           styrować tego okrętu, do którego wielkiego mistrza potrzeba,
52 4|            miał Lysiam Pytagorika, którego słuchał; Agesilaus Xenophonta;
53 4|         wiele było. Ale by dziś do którego z naszych panów przyszedł
54 4|      gorzkiego, kraj tego kubka, s którego pieszczone dziecię pić ma,
55 4|            człowiek nie w kubek, s którego telko jedna osoba pić by
56 4|          onego szczęśliwego owocu, którego samego na świecie wszytcy
57 4|       nieme żwirze, ale człowieka, którego rodzaj daleko wyższy jest,
58 4|     wszytkiego wobec pospólstwa. S którego trojga regimentu każdy jest
59 4|            pomaga, tak głupstwo, s którego niecnota roście, i to, iż
60 4|       czegobyś w. m. pana tego, do którego byś teraz przystał, jeśliby
61 4|          Wapowski powiedział: Bych którego s tych panów, które wiem,
62 4|     szyroce mówić, jako i o żenie, którego czasu człowiek pojąć ją
63 4|         snadź by już pana tak jako którego dzisiejszych czasów uczynić
64 4|          rospostrzeć swe proporce. Którego to umysłu dobra im są więtsze,
65 4|           prawej okrutny kubek, do którego wszytki rzeki, które z onej
66 4|       pogranicznemu panu sceptrum, którego by on źle a nieprzystojnie
67 4|            s nim przez on kres, do którego Dworna pani dojść wdy może,
68 4|          on ostatni kres a koniec, którego Dworzanin dojść ma.~I wierzę,
69 4|    szukałem tego, abych sie był od którego z w. m. czego w tej mierze
70 4|           nie może, ale takiego, u którego rozum przyszedł ku swej
71 4|            onemu błogosławieństwa, którego wiele ludzi pragnie, a mało
72 4|         pokażę, nigdy nie porówna, którego będzieli chciał Dworzanin