Ksiega

 1 1|          ich i sam imę, jako ten, kogo gra nie mierzy. Tu powiedział
 2 1|       temu, który miłuje, i temu, kogo miłują. Gdy tak powiedział
 3 1|   cięszszcgo, jeśli obrazić tego, kogo miłujesz, czy być obrażon
 4 1|      przypadki, ktore temu służą, kogo prawym Dworzaninem zwać
 5 1|           postanowi, wyjmując, na kogo natura, abo niebo dary swe
 6 1|          przystoi; abo też zasię, kogo na tym wszytkim fortuna
 7 1|         powiedział na to: Wiem na kogo w. m. przymawiasz, ale to
 8 1|        owszem wolałbym sam spytać kogo, który język na świecie
 9 1|         będą, niż za żywota. Ale, kogo nie ucieszyło nigdy pismo,
10 1|          tak rzekł, aby napomknął kogo z mądrą głową ku pisaniu
11 1|       pracza zowiesz, włożę ja na kogo inego; zatym obrociwszy
12 2|       rzadko słyszeć było, by kto kogo zabił, by kto kogo podszedł,
13 2|         by kto kogo zabił, by kto kogo podszedł, by kto kogo zdradził,
14 2|         kto kogo podszedł, by kto kogo zdradził, ale panowała wiara,
15 2|           ich ten sam nie obaczy, kogo uwiodą, jeśli sie im z wielką,
16 2|         prosił. A kiedy też przez kogo inego pana prosić umyśli,
17 2|          wielekroć, gdy czego dla kogo na wielką, a z usiłowaniem
18 2|       czym niełaskę baczą, abo iż kogo inego przed sobą widzą być
19 2|           roskaże mi, abych zabił kogo jemu kwoli, mamli ja to
20 2|       głowie, niż onego rozumowi, kogo słusznie słuchać miał. Więc,
21 2|            co i jako naleść, czym kogo zabawić, tak mężczyzny,
22 2|         dworzaninowi, jako i czym kogo zabawić ma.~Mam ja za to,
23 2|           patrzy zdrowym okiem na kogo, niechaj będzie, jako nikczemny
24 2|    uźrzysz. Wielka to rzecz jest, kogo sobie za co hnet s przodku
25 2|          o nie starano, niż ona o kogo. Słuchajcież w. m. co sie
26 2|           bo wiedziała dobrze, od kogo ten list był, i komu służył;
27 2|   połknęła on ogień, który był na kogo inego nagotowany. Krótko
28 2|     przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to tak barzo miłowały białegłowy,
29 2|            aby człowiek wiedział, kogo dojechać ma, bo z nędznego
30 2|        którym miejscu i przed kim kogo s czego sztrofuje, by zasię
31 2|           też i w contrefetowaniu kogo mamy sie tego strzedz, abyśmy
32 2|           wrzeczy niechcąc, tknie kogo nie barzo znacznym słowem
33 2|       jakoby opak pyta, aby tego, kogo pyta, na to, żeby sie wyznał,
34 2|           którzy słuchają, na hak kogo przywiedzie, jako Wacławek,
35 2|           Może to być, iż ten, od kogo powiedasz w. m. żeś słyszał,
36 2|         słyszał, jako żyweś ni od kogo nie słyszał. Hnet to ostatnie
37 2|     sprosne rzeczenie, kiedy ten, kogo za niegłupiego mają, powie
38 2|         też i to jest, kiedy ten, kogo (jakom powiedział) nic za
39 2|    jakiegoby człowieka tego miał, kogo na cudzołostwie zastaną,
40 2|           też i to trefnie, kiedy kogo uszczkną w tymże, w czym
41 2|          nie k rzeczy, upominanie kogo z jego głupstwa, i ine wszytki
42 2|  kształtem, a misternie podejdzie kogo i zbłaźni. Druga jest, kiedy
43 2|  błazeństwo, jadą takież nazad, a kogo potkają, każdemu o owsie
44 2|     tkance, abo co takiego kto na kogo nastawi. Jako jeden dworzanin
45 2|        samołowki, abo nakarmienie kogo fortki, kruka, wilka i inych
46 2|       jako ja baczę, trzeba by tu kogo, któryby krzywdę białychgłów
47 2|           nalazłby wdy w tym kole kogo, ktoby temu sprostał.~Powiedział
48 2|        tym mówić, mali kto co nad kogo, a porównanie nie rozumiem,
49 2|           miało, jedno naleść też kogo tak mądrego i wymownego,
50 3|         śmielszy, żywszy niż ten, kogo miłość nie dotknęła.~Rzekł
51 3|       tych poznasz, kto ma co nad kogo. A wszakoż, gdyż białegłowy
52 3|     miałem uznawać, kto ma co nad kogo. Ja też zasię tegożbym chciał
53 3|         sie, iżeś tu w. m. chciał kogo rozkwilić, ale niemasz tu
54 3|          I zaraz widząc, iż tego, kogo nad zdroswe miłowała, poczciwie
55 3|         drugiej prośba, łzy tego, kogo Jako duszę swą miłowała)
56 3|       sama s sobą i przeciw temu, kogo więcej niż duszę swą miłowała,
57 3|        wzgardę małżeńskiego łoża, kogo inego rozmiłowała.~Powiedział
58 3|          tego, kto miłuje, s tym, kogo miłuje.~Iście, odpowiedział
59 3|          przestawać na woli tego, kogo miłuje, abowiem jeśliż białągłowę
60 3|       dostanie s tym człowiekiem, kogo miłuje, mówić, zawdy ją
61 3|            gdzie ten stać będzie, kogo on ma towarzyszem w miłości,
62 3|           to wprawi, iż tam tego, kogo wolej niemiała, miłować
63 3|          godnym miłości jako ten, kogo ma w podeźrzeniu. I stąd
64 3|          a nie zachować sie temu, kogo podczas s serca miłują,
65 4| DWORZANINA~Snadź lepiej jest, gdy kogo szkaradzie ganią, niż kiedy
66 4|        aby jego pan nie był ni od kogo oszukali, iżby pochlebców,
67 4|         na rynek, abo na ucztę do kogo, abo na jakie miesce miedzy
68 4|           rzędzić, abo siebie abo kogo drugiego, bez Bożej pomocy.
69 4|     Chciałbych, iżby wiedział, co kogo dolega, czym sie kto zawodzi,
70 4|           sie kto zawodzi, kto od kogo ubliżenie cirpi i nie rzeczy
71 4|     powiedział, iżem tego nauczyć kogo mógł; i owszem ową grą,
72 4|     człowiek osobno jest od tego, kogo miłuje, wielką mu ciężkość