Ksiega

 1 1|       tych dobrych zwyczajów, ale owszem wieść do tego drugie, żeby
 2 1|         tego, czego nie umiesz, i owszem mieć sie za mądrego, kiedyś
 3 1|           ani bojaźni niesławy. I owszem zda sie im, iż nie powinni
 4 1|           subtylnego rozdziału, i owszem (jakom powiedział) częstokroć
 5 1|         krótkimi słowy wspomni, i owszem godzi sie przyjąć to, co
 6 1|      Lubelski tak odpowiedział: I owszem, dwojako mata być oba karana,
 7 1|           wiem, czo powiedzieć. I owszem wolałbym sam spytać kogo,
 8 1|         kto go rozumieć będzie.~I owszem (odpowiedział pan Kryski),
 9 1|      niedostatków bez potrzeby.~I owszem, to barzo potrzebnie czynię,
10 1|     niesplecioną, nieszczesaną, i owszem napoły roztarchaną, ano
11 1|           biała, ani rumiona, ale owszem przybledszym, a z zapłonienia
12 1|           popisuje sie z nią, ale owszem daje to znać, że nie dba
13 1|  prawdziwie, czego być w sobie, i owszem dla pewniku, chociaż by
14 1|      rycerskie rzemięsło ciału.~I owszem (odpowiedział pan Kryski)
15 1|        niż rycerskie rzemiosło, i owszem by sie był rozumiał tak
16 1|       jako też czasu wojny, ale i owszem jest zawdy na wielkiej pomocy.
17 1|           dzierżę s panem Lupą, i owszem, tak rozumiem dla tych przyczyn,
18 2|          z uczynku chwalebnego, i owszem składając s siebie, a czemu
19 2|    Odpowiedział pan Myszkowski: I owszem, daleko taki będzie od pochlebce,
20 2|       miarą tak w to nie trefi; i owszem chcąc zatrefnować, barzo
21 2|          Rzekł tu pan Derśniak: I owszem, trzeba sie dobrze rozmyślić,
22 2|        równej pary nie słychać; i owszem niewielu za jakim nieszczęściem
23 2|           miłością nie zgadzam, i owszem śmiałbych tak powiedzieć,
24 2|          grał karty abo kostki.~I owszem (powiedział pan Myszkowski)
25 2|           w posłuch jego słowa, i owszem będą wszyscy s niego dworować,
26 2|        sie Dworzaninowi trzeba; i owszem, gdy kto sobie w czym dobrze
27 2|          ani w tym sławy szuka, i owszem, gdzieby k czemu przyszło,
28 2|         człowiekowi poczciwemu.~I owszem, odpowiedział pan Myszkowski,
29 2|           gi dobrze cudniejszy; i owszem pochwalisz w. m. jego rękę
30 2|         Rzekł zasię ten trzeci, i owszem - prawi - jest to jedno
31 2|         jeden ma śmiechu w sobie, owszem statek a powagę. Jako Scipionowi
32 2|         zasię na to powiedział: i owszem – prawi - spowiedał sie
33 2|     Biskup dać mu go niechciał, i owszem już był namienił drugiego,
34 2|           temu już nie dziwuję. I owszem więcej mi to dziwno, że
35 3|         dworzanin być nie mógł. I owszem jest jakoby coś od rzeczy
36 3|           zatym pan Bojanowski: I owszem, panie Myszkowski, oto to,
37 3|        jeden naszego podlejszy, i owszem tak nas uczy Philozophia,
38 3|       mężczyznę niż białągłowę, i owszem, kiedyby sie wszytko mężczyźni
39 3|       powodem do tego nie była, i owszem, ila mogła odwodziłam go
40 3|         przeciwko swemu mężowi.~I owszem, rzekł pan Kostka, ile czytamy
41 3|       białychgłów sławy bronić.~I owszem (rzekł pan Kostka) barzo
42 3|     weźrzeniem rozmiłować miał; i owszem rychlej sie snadź hydził
43 3|          dziewka jąć niechciała i owszem odgarniała gi od siebie
44 3|    Odpowiedział pan Bojanowski: I owszem, miałyby mi białegłowy za
45 3|    Odpowiedział pan Myszkowski: I owszem, będzieli baczny, nic sie
46 3|         czasem nie zaszkodzi, ale owszem pomoże.~Powiedział pan Kostka
47 3|          pokazuje nicprzyjaźni, i owszem rychlej chęć a życzliwość;
48 4|          doskonały) podejmować. I owszem, rzekł bych ja, że drugie
49 4|          sie tej pracej podjął, i owszem, rad temu każdy, kiedy pan
50 4|      jakoby swoje równią karał; i owszem, chcąc pozyskać łaskę, woli
51 4|        przyznać, iż jest takim; i owszem każdy, by też był najgorszy,
52 4|          rycerskich nic po tym; i owszem pan chceli, aby go ci, którym
53 4|         jeden cnocie przeciwne, i owszem ją forytują i podpierają,
54 4|         rzeczy miesca nie mają, i owszem jako wielka woda abo nigdy
55 4|      zawdy posłuszni być mieli, i owszem odmieniają oni często te
56 4|      białymgłowam ku krzywdzie, i owszem jest im to ku czci, co ja
57 4|          z niego nie występuje, i owszem go strzeże, broni i w pełnej
58 4|       wirzchu nic nie przekazi, i owszem i ciepło i deszcz na czas,
59 4| Aleksandrze nic nie zbudował, ale owszem przywiódł go do potomnych
60 4|      Powiedział pan Bojanowski: I owszem, kiedy mu sie odejmie miłość,
61 4|           mieć by nie mógł, aleby owszem wielką chwałę odniósł, i
62 4|         tego nauczyć kogo mógł; i owszem ową grą, którąm był wywarł,
63 4|       dobra, ja tego nie baczę, i owszem przeciwko temu powiedzieć
64 4|         piękność nie powiedzie, i owszem snadź odwodzić ją, a ku
65 4|      jeśli płomień nie zgaśnie, i owszem sie zarzyć imie, w ten czas
66 4|       początkiem onej cudności, i owszem piękność (biorąc ją same),