Ksiega

 1 1|      swego miłościwego pana, abyś nam tak, jako i panu Kostce
 2 1|         którego miłujemy, zda sie nam jeden sam na świecie wszytkimi
 3 1|       jego, widzi mi się, że miał nam coś osobnego, a nad to,
 4 1|      chlubie naszym przodkom, niż nam samym; mnie sie to zda być
 5 1|  przykrotszym nogi zdadzą. Raczże nam tedy w. m. powiedzieć, czego
 6 1|           raczył, bo pomnie jakoś nam w. m. wolnego mówienia pozwolił,
 7 1| chwaleniem uczynił skomę, tak jej nam nikt iny nie odejmie, jedno
 8 1|            a tego prosto nic, czo nam kiedy na piśmie podadzą.
 9 1|           na iny czas, a teraz to nam w. m. panie Kryski powiedz,
10 1|     Kryski zagnał, lepiejby, abyś nam W. M. powiedział, jeśli
11 1|     powiedzieć może, nie potrzeba nam wyznawiać tego, zgoła ja
12 1|    czerstwiejsze. I nie telko, że nam nie wadzi tak czasu pokoja,
13 1|        Bogu wdzięczna, a iż ją on nam dał dla ochłody i niejakiej
14 1|      który płacz na ten czas dało nam przyrodzenie za znak, iż
15 1|         by cli rad widział, żebyś nam w. m. pokazał, jako dworzanin
16 2|     naszego serca ono wszytko, co nam było w młodości roiło, a
17 2|            kiedy natura szykowała nam zdrowie, pociechy i ine
18 2|         może s tych rzeczy, które nam zostawili, jako s pisma
19 2|          śmiano. A przeto niechaj nam też będzie wolno zażyć obyczajów
20 2|           wieku, a starzy niechaj nam dadzą pokój, którzy częstokroć
21 2|           Stądże owo jest, iż sie nam s podziwieniem podoba mąż
22 2|           nie ma to być wolno, co nam chudym, to jest, aby w komorze
23 2|          Francuzom w tym, abo oni nam, barzo podobni, bo też oni
24 2|        pana Boga o to prosić, aby nam dobre cnotliwe pany dawał,
25 2|        jego towarzystwa, przydzie nam też zaniechać Jego miłości,
26 2|      Pępowskicgo, proszę, powiedz nam W. m. jako sie dworzanin
27 2|        wszelakiego ochędostwa daj nam w. m. swoje naukę, bo dziś
28 2|    podobno musiał być pirwej, ale nam omierzł, jakeśmy sie nowinek
29 2|         Otóż, chocia sie ochopnie nam teraz sprosne widzą, jednak
30 2|          podług mego rozsądku) ta nam sama żywot ten nędzny nasz
31 2|      podparł swego widzenia dając nam na wywód sprawy białychgłów,
32 2|  bystrości rozumu należy, powiedz nam W. M., w czym kunszt, a
33 2|   pobudzają, który to śmiech jest nam tak własny, iż też człowieka
34 2|        najmniejszy ich gniew mógł nam uczynić wielgą szkodę. To
35 2|           te dwoje drzwi umiałyby nam powiedzieć to, w czym my
36 2| jedennaście uczynić, i przybędzie nam tyle intraty, ile jej pirwei
37 2|   Odpowiedział Iszpan: verum est, nam te video, qui es parum.
38 2|        Panie, twoi słudzy pobrali nam żyto i już je młócą. A ten
39 2|           m. s tej części, którąś nam około żartów a kunsztownych
40 2|        racz w. m. wiele mówić, bo nam barwierz roskazał, abyśmy
41 2|           to prawo sami sobie, że nam niemasz sromoty ani niesławy
42 3|         wieku dank dając, zaźrzeć nam takowych ludzi będą, bo
43 3|      każdy z nas rozumiał, że jej nam w. m. zaźrzysz, a onej nie
44 3|   zwyczaje na dworzech; jeśli też nam w czym są podobni, abo w
45 3|  dworzanin. A przeto lepiej, abyś nam w. m. co zwłasnego około
46 3|          którego ci panowie model nam pokazali.~Kiedy to powiedział
47 3|           panie Kostka, pokazałeś nam w. m. coś, czego nic widzi
48 3|        koło tocząc, daje i użycza nam śmiertelnym nieśmiertelności.
49 3|       zasię naprawiła, i nierówno nam więcej ta dobrego sprawiła,
50 3|        jest daleki od naszego, iż nam oni mogą bajać to, co chcą,
51 3|        chcemy, aby jedneż grzechy nam były powszednie, i czasem
52 3|           osoby nic mianował, ale nam w. m. rzecz powiedz, jako
53 3|          A tak w. m. nie ukazując nam do Ovidiusa, poczni około
54 4|     wzięty, owa taki był, jakiego nam bezecna śmierć zaźrzała.~
55 4|          przystało było, iżby ich nam była tak prędko nie brała,
56 4|       wzgórę lecieć; więc gdzieby nam cnoty tak były wrodzone,
57 4|          A zaś też ani grzechy są nam wrodzone takimże sposobem,
58 4|         barziej pragnąć mamy, aby nam Rzeczpospolita roskazowała,
59 4|           to niechaj będzie, abyś nam w. m. powiedział, czegobyś
60 4|    spominał i chwalił, i dałeś to nam w. m. tak rozumieć, jakoby
61 4|          w. m. zajdziesz, powiedz nam w. m. co za piecza ma być
62 4|         nie kosztuje, a wypowiedz nam w. m. wszytko to, czegobyś
63 4|        czym przestawać mamy, iżby nam z niczym harde być niemogły.~
64 4|       szczęśliwej miłości, którąś nam w. m. troszkę przed tym
65 4|    najświętszej światłości, która nam drogę do nieba pokazuje,
66 4|         będzie najpewniejszy port nam wszytkim, którzy na świecie,