Ksiega

 1 1|      człowieka trefić może, który ono wszytko uleczy i naprawi.~
 2 1|       natura w każdą rzecz wsiała ono skryte ziarno, ktore własność
 3 1|     cnotliwemu należy, pomniąc na ono, iż najpewniejsze świadectwo
 4 1|       czemu barzo śmiać, więtszeć ono nie rzekę zuchwalstwo, ale
 5 1|        pokazowało tak ludziom, iż ono, czo człowiek czyni, samo
 6 1|        polskie słowo, zarzuciwszy ono, pożycza na jego miejsce
 7 1|        sie też sam w sobie, kiedy ono trefne rzeczenie, nad którym
 8 1|          coraz na plac, a w tym i ono głupie swoje wydwarzanie
 9 1|      barzo nie miało. Toć to jest ono niedbanie, ona szczyrość
10 1|        ludzie za na wybór chwalne ono rozumieć będą.~Niewiem panie
11 1|         wielką tego przyczyną, że ono trwa wiek po wieku, abowiem
12 1|          szczęśliwym, ukazując na ono; to czusz, jeślić – prawi -
13 1|          że tylekroć miało mu być ono miło, czoby kto ku jego
14 1| potwirdzeniu mocy swojej. Przetoż ono Alcxander wielki, jako mamy
15 1|        źle w głowie ułożono. Zasz ono nie wielka rzecz była, kiedy
16 2|         odchodzi od naszego serca ono wszytko, co nam było w młodości
17 2|        braterska miłość zgasła, i ono porządne, z dobremi obyczajmi
18 2|     dawnych osobnych ludzi, kiedy ono świat tak sie był wyniosł
19 2|          poczyna sobie; więc ilko ono męstwo zda sie więtsze,
20 2|       jeszcze więcej ludzie ważyć ono sobie będą. A jako temu
21 2|         bez trudności żadnej mógł ono uczynić; co kiedy będzie,
22 2|          i z więtszą chęcią konał ono. Abowiem im sie tego człowiek
23 2|        wina, iż skaził a wywrócił ono, co miał uczynić bez żadnej
24 2|         nie ich, ale pożyczane, a ono wszytko ine, co ledajako
25 2|      rzeczą, maluczkim postępkiem ono mnimanie dobre o sobie,
26 2|    wymalował, iż potym sztychując ono z rzeczą prawdziwą a widomą,
27 2|         to, co J. M. pije; począł ono wino dziwnie chwalić, przysięgając,
28 2|           tak było dobrze usiadło ono fałszywe mnimanie za pacholęcą
29 2|        pokaże, tak, iż ci, którzy ono widzą i rozumieją; myślą
30 2|       niedaleko stojąc, a słysząc ono powiedział, ukazawszy na
31 2|       stołek przed stołem, ale na ono miejsce, skąd oko wyciekło.
32 2|       onym klasztorze było. Kiedy ono zapowietrzenie po wzdętej
33 2|        kiedy człowiek przyznawszy ono i potwirdziwszy, co kto
34 2|         tu pan Bojanowski: Przeto ono, co dawno powiedziano, mało
35 2|         czas przyciął. Jako też i ono na Litwę. Ale to w. m. wszyscy
36 2|          miał mierzieć. Takoweż i ono rzeczenie służebnej panny
37 2|            Nieco też temu podobne ono pana Kaspra Maciejowskicgo,
38 2|       umarł.~W rodzie temu jest i ono J. M. pana Ocieskiego, Ochmistrza
39 2|      leniwego.~Tejże kuźni jest i ono, co Scipio Nasica Poecie
40 2|           czym począwszy, a chcąc ono, w czym sie obłądził, naprawić,
41 2|           tu jest, dajcie zabito, ono, co u mężczyzny? Odpowiedział
42 2|          ten żart gniewali.~Ale i ono tychże dwu panów zaproszenie
43 2|          do okna, i zaraz szedł w ono naznaczone okno, a towarzysz
44 2|          zgoła nie podobają.~Jako ono żak jeden w Padwici chłopu
45 2|        ledwe nie do nieba, iż kto ono wszytko sobie w głowę weźmie,
46 3|       swym przedsięwzięciu, iż mu ono niebespieczeństwo do tego,
47 3|            m. widzi, nie była też ono stała, której Atenianie (
48 3|        zdawna mieszkali, przyjęli ono wdzięcznie, co białegłowy
49 3|      białychgłów sławne; takież i ono święto, które niewolnice
50 3|           wszytko opuszczając, za ono niebyła rzecz wielka, którą
51 3|      barzo pijany, iż nietelko na ono białejgłowy lektanie nie
52 3|      wskoczyła Siostra obaczywszy ono, żalem wielkim zjęta, bieżała
53 3|           ona uczynić nie może. A ono miłość pod tym prawem zasiadła,
54 3|      niewdzięcznie przyjęła, mógł ono wywrócić, a pokazać, że
55 3|           wszytko wiedzieć) skoro ono kto zoczy, a pocznie mieć
56 3|         roskosz, na wszytek świat ono rozwołać. Ale przyjaciel
57 3|  popisować sie s swoją chęcią, iż ono, co zbytnie pokryte być
58 3|       uczynić będzie chciała, aby ono żniwo, na które miłość robiła (
59 4|        ten, komu wskażą, słusznie ono wypełnić musiał. O tymżeć
60 4|      sprawi, tedy dopiero wszytko ono ugruntują mądre słowa jego
61 4|           broni i w pełnej mierze ono zachowuje. Za czym poddani
62 4|          poźrzy, musi to rzec, iż ono byli ludzie s plemienia
63 4|       rzeczy, iż abo mu omierznie ono, co sprośnie miłował, albo
64 4|       najdzie, którzy upodobawszy ono sobie, i rozumiejąc s takich
65 4|      odgania od złota plugawość i ono na wybór dobre czyni, tak