Ksiega

 1 Ded|            polskiego dobrym umysłem czyni, podjąłem nieco prącej,
 2 1  |      wypuszcza s siebie, i takie je czyni, jakie jest samo, czo widzimy
 3 1  |         posług, przedsię niechaj to czyni, co dobremu cnotliwemu należy,
 4 1  |            jedno dla tego poczciwie czyni, aby był widzian, ten sie
 5 1  |     albowiem kto przepuszcza złemu, czyni dobremu krzywdę. A wszakoż
 6 1  |            uczynić, jako wielki pan czyni, tak, że chcąc być jednych
 7 1  |       ludziom, iż ono, czo człowiek czyni, samo mu tak płynie, a jako
 8 1  |          łamie, a jakoby gwałtem to czyni, przykro na to każdemu patrzyć,
 9 1  |    pokazując misterstwo swe gwałtem czyni. A kto sie nie musi śmiać,
10 1  |             ręki, a przedsię dobrze czyni, i z maluczkiej rzeczy tym
11 1  |             iż to dobrze lepiej niż czyni, czynić może. Także i w
12 1  |        pisanie ma więtszą powagę, a czyni, iż ten, kto czyta, z lepszym
13 1  |        dobre polskie słowo, tam źle czyni, kto łacińskie miasto niego
14 1  |       zwyczaj dziwne zdania ludzkie czyni.~Nie rozumiem, rzekł pan
15 1  |      poznałby każdy, że to naschwał czyni, za czym nie telko by ona
16 1  |           zawołaniu swemu dosyć nie czyni, ale umiłowawszy każdy z
17 1  |           to jest sława, i jako nas czyni nauka nieśmiertelnemi, a
18 1  |        cnocie garnie, który zwyczaj czyni duszę sposobniejszą ku dostąpieniu
19 1  |        błogosławieństwa, jako praca czyni ciało i duższe i czerstwiejsze.
20 1  |      miękczy, ale i źwirzęta dzikie czyni rochmanne, a kto sie nią
21 1  |            kiedy je kto nic na czas czyni, zanic nic stoją, a zasię
22 2  |         niej kwiecie, list i trawę, czyni obrzydłą a kwaśną), aby
23 2  |              kto mało mówi, a wiele czyni, nie chwaląc sie sam z uczynku
24 2  |            przyczynę, dla której ją czyni, lata swe, zawołanie, koniec,
25 2  |          tych fraszek, iż je dobrze czyni, chwalono; a wszakoż, gdy
26 2  |        powiedział: Trefniej jeszcze czyni jeden pan, co go wszyscy
27 2  |             sobie proznej sławy nic czyni, niech sie nie chwali, prawda
28 2  |         może. A przeto złe to każdy czyni, kto gani stąd pany, iż
29 2  |       pospołu złączoną, bo to oboje czyni człowieka wzietego i wdzięcznego
30 2  |           zasię pan Wapowski) i nie czyni tego żaden, kto ma baczenie,
31 2  |             cenie; nakoniec jeszcze czyni mu pan jaki kus a znak niełaski.
32 2  |         złej myśli ani rospaczy nie czyni, kiedy widzi, iż nie może
33 2  |           jedne nader dobrze, a nie czyni jej swą professyą, a drugą
34 2  |             tak jako pirwszą, a tej czyni professyą. Otóż, gdy mu
35 2  |    zawołania, cóż w tym tam, w czym czyni professyą. Ja zaprawdę i
36 2  |            tę panią, bo też to rada czyni, iż sstępując s kolebki
37 2  |            bo kiedy Niemca Polakiem czyni, trudno ma być co trefniejszego,
38 2  |             czynię, czego nie każdy czyni krześcianin. Słysząc to
39 2  |            jeśli ten, kto odpowiedź czyni, prowadzi też metaphorę
40 2  |            tej, którą do ciebie kto czyni, to bierzesz co twojej,
41 2  |   powiedział) nic za prostaka mają, czyni tak, jakoby nie rozumiał
42 2  |      chorobą niemocnym przed ludźmi czyni, aby szalony o związanie,
43 3  | dworzaninową ozdobniejszą i więtszą czyni, ta budzi serca w ludziach,
44 3  |            pomyślić, iż to dla tego czyni, aby pokryła co takowego,
45 3  |             ku któremu końcu ona co czyni, a kiedy sie dobrze przypatrzysz,
46 3  |             za śmiałego, t»o to, co czyni, zapamiętale czyni. Ale
47 3  |           to, co czyni, zapamiętale czyni. Ale prawdziwe męstwo pochodzi
48 3  |          sąsiada jako daleko gorzej czyni a wdy jest prażna złej sławy,
49 3  |         ciała, ale to więc dla tego czyni, aby zamku tego, gdzie poczciwość
50 3  |          tak bacznie, tak ostrożnie czyni, iżby telko kusił, a macał
51 4  |         gani, im to z więtszą furyą czyni, tym go ludzie za złośliwszego,
52 4  |    wielkiego s panem towarzystwa, i czyni i mówi to, czymby sie panu
53 4  |           przyszłego czasu prawo to czyni, aby ten, który zgrzeszył,
54 4  |           to pan ku dobremu końcowi czyni, i nie w mniejszej by uczciwości
55 4  |            szkody abo ubliżenia nie czyni, a wiele tych jest, którzy
56 4  |      przykre, bo dla tego, co miło, czyni człowiek to, co nieprzystoi,
57 4  |      człowiek swej powinności dosyć czyni. Prosto jako owi strzelcy,
58 4  |             rzecz czarną, abo białą czyni, bez pochyby sama musi być
59 4  |             nie będąc, żelazo ostre czyni. Przeto zda mi sie, iż chocia
60 4  |         jednym urzędowi swemu dosyć czyni, kiedy to ma w swej mocy,
61 4  |             Boga płynie, roświeca i czyni każdą rzecz piękną, której
62 4  |        wiecie w. m. co niewstydliwe czyni białegłowy? naprzód złe
63 4  |            nasz, a budzeniem lubość czyni, i stąd gwałtowną miłością
64 4  |      plugawość i ono na wybór dobre czyni, tak ten ogień niewidomy
65 4  |      niepodobnych do siebie podobne czyni. Ona jest matką roskoszy,