Ksiega

 1 1|   miłować, a wszakoż snadźby owe słowa skazić mogły tę, któraby
 2 1|        począł, mówił, który w te słowa powiedział: Mnie sie tak
 3 1|         i zasłużyłby słyszeć ony słowa, ktore poczciwa pani jedna
 4 1|         mówią, a wtecz puszczają słowa, jako niedawno jeden, gdy
 5 1|          i owa jedwabna postawa, słowa pieszczone, zemdlona mowa, (
 6 1|     rycerskiemu, gdyż ślacheckie słowa nigdy odmienne być nie mają,
 7 1|     bierze w polszczyznę czeskie słowa.~Odpowiedział pan Kryski:
 8 1|      każdy. Prawda jest, gdzieby słowa polskiego nie było na tę
 9 1|      drugi potrzebowałby cudzego słowa, nie telko tego nie ganię,
10 1|          swoj język kłaść dziwne słowa cudzoziemskie, a miasto
11 1|        prawie już umarłe polskie słowa wskrzeszać, gdzieby sie
12 1|         czasem, miasto polskiego słowa łacińskie włożyć. Ktemu
13 1|        Lecz gdzieby dzisiejszego słowa nie było na tę rzecz, ktorąby
14 1|         materya, fundament i ine słowa łacińskie, których jako
15 1|          ledajakich rzeczy, temu słowa nie popłyną Toż też rozumiem
16 1|        potężnie mówił, obierając słowa własne, jasne, łatwie, dobrze
17 1|   używano, abowiem też pospolite słowa uczynią rzecz ozdobną i
18 2|         powiedział pan Lupa w te słowa: Panie Myszkowski, wielka
19 2|       pan, abo mu nic mu na jego słowa odpowie, abo jeśli odpowie,
20 2|         Wapowski) mimo uczynki a słowa, s czegoby jeden drugiego
21 2|         nie pójdą w posłuch jego słowa, i owszem będą wszyscy s
22 2|         listu lube a pełne ognia słowa, naprzód zjął ją żal, widząc,
23 2|          wielką moc one w liście słowa (kiedy je powtarzała, a
24 2|      twarz, i postawę, i głos, i słowa, któremi to, co chcą, contrefetować
25 2|          i pan Bojanowski coś na słowa pana Myszkowskiego odpowiedzieć,
26 2| zatrefnuje, s tejże rzeczy ważne słowa ku chłubie, abo ku gańbie
27 2|         roznie może, niż aby też słowa zgodzić sie miały. Jako
28 2|      prośby takiemi słowy, które słowa kamienne serce poruszyćby
29 2|         czekał, ku czerniłby one słowa swe przystosować chciał,
30 2|     Tęczyńskiego gniew pokazuje, słowa zbiera, lamenty wyczyta.
31 2|      miała, umiał wyrazie twarz, słowa, obyczaje i sprawę wszytkę
32 2|        ja sie bić nie będę, a te słowa raz za razem ustawicznie
33 2|        najsubtelniejsza, która s słowa abo rzeczy dwuwykładnej
34 2|       zatrefnowanie z rzeczy abo słowa dwuwykładnego podoba sie
35 2|      jest, kiedy człowiek na swe słowa daleko rozną powieść słyszy,
36 2|         stali, odmienił własność słowa, przeto dla tej wtorej trefności
37 2|        trefności z dwuwykładnego słowa rzeczenie było daleko trefniejsze.
38 2|        wdzięczność, kiedy kto te słowa, któremi go dotkniono, przyjąwszy,
39 2|         oni przedsię na Biskupie słowa nie patrząc przez przestanku
40 2|  stawiano na niej m. księże, złe słowa wyciągając.~Pytał też ktoś
41 2|         mianował) przed nim w te słowa spowiedał: Ja – prawi -
42 2|     zatrefnowanie, kiedy owo kto słowa telko szczyre rozumieć chce,
43 2|           a nie rzecz, którą ony słowa znaczą. Jako Niemiec jeden
44 2|   uszczknienie, stądże też ważne słowa ku chlubie wyniść mogą,
45 2|     zabitej śmierci. Owa tak one słowa z wielkim fukiem powiedział,
46 2|        uspokoił. Ci dwa na takie słowa niedali mu żadnej odpowiedzi,
47 3|   niechcąc nie wypuściła jakiego słowa, któreby onego obrazić mogło.
48 3|     wielką moc miały te królowej słowa, iż ona sierdzitość w ludziach
49 3|         łożu, rzekła te ostatnie słowa: Sinacie, Sinacie, mój najmilszy
50 3|          byli, nie upominali sie słowa, ale cicho każdy Boga prosił,
51 3|      wyszli. Persowie słysząc te słowa, a wstydząc sie za swój
52 3|        sie nie rozgniewać.~Na te słowa, gdy nikt nic nie mówił,
53 3|         abo nierozumieć, abo one słowa na iną rzecz odwracać a
54 3|        miara nie przystoi.~Na te słowa ozwał sie pan Myszkowski
55 3|       niż na miłość rozumieć one słowa mogła; a mówię, żeby słowy
56 3|        przysłuchywanie, te telko słowa, na których należało, pocichu
57 3|           m. barzo uszczypliwego słowa przeciwko im; lecz takeś
58 3|     hańbie białychgłów nad miarę słowa, tak napełniły uszy każdego,
59 4|          pan Lubelski rzekł w te słowa: Tym więcej my wszytcy w.
60 4|          uściech u starych ludzi słowa one: Chcesz - prawi - abyć
61 4|      wszytko ono ugruntują mądre słowa jego a pańskie pojęcie i
62 4|         ale niechajby tych panów słowa szły w posłuch, a dawszy
63 4|      uczynił, jedno ja. Gdzie te słowa nic inego nie znaczą, jedno
64 4|        dopiero znowu począł w te słowa:~Nader by był nieszczęśliwy