Ksiega

 1 1|           urodzie, udatności i na onej wdzięczności, która mu u
 2 1|       tego, aby nie był złupion z onej prawdziwej zapłaty, to jest,
 3 1|          upodobały oczy ludzkie i onej zawdy czekają, ginie za
 4 1|          sie tej fałsz podobać, a onej pirwszej pomierne ochędostwo
 5 1|           trefi, jest przyrodzone onej białejgłowie, nie żeby sie
 6 2|      natury, zaraz też złości dla onej przeciwności spiętej musiały
 7 2|          też zasię skromność przy onej sierdzitości, sile, a męstwie,
 8 2|        wybił z głowy, a słodkości onej niebieskiej zażył, którą
 9 2|        mógł, aby mu nie przekaził onej ochłody, dla której odszedł
10 2|       barzo gryzą, iż żadną miarą onej zadrości pokryć nie mogą.
11 2|         zapłaty były godne, jedno onej, jaką był dał Alexander
12 2|          osobna, jednak przeciwko onej niewidomej rzeczy, którąm
13 2|           nie poznasz w. m. zaraz onej godności w nim, którąś był
14 2|     wychodzi, jednak nic zasypuje onej góry, ale kopa przedsię,
15 2|        Myszkowski, to jest ozdoba onej nauki, a jeśli jest oszukanie,
16 2|       niemiało smaku. Otoż jako w onej długiej a foremnej powieści
17 2|      powtórzy raz, drugi i trzeci onej swej prośby takiemi słowy,
18 2|           przedsię dobra pani nic onej chudzynce nie dała, ani
19 2|     szranki, kto mu sie nawinął w onej zgrai, siekł, rąbał, kłół,
20 2|           czemu w. m. nie powiesz onej o FIorentynie. Odpowiedział
21 2|          Owa Biskup uśmiawszy sie onej odpowiedzi, skarał przedsię
22 2|           to ten, to ów szydził z onej jego przygody rzekła jedna
23 2|         Odpowiedział mu iny już z onej straży, a nie ten co pirwej:
24 2|          żałując wrzeczy przygody onej, płakał w głowach u Pukarzewskiego
25 2|      wieże zaszedszy, skąd fortki onej widać nie było, a sam jako
26 2|          to powiedziawszy wstał i onej rozmowie uczynił koniec.~
27 3|         jej nam w. m. zaźrzysz, a onej nie wierzysz.~Rzekł tak
28 3|          dworzaninowi naznaczyło, onej sie też dobrze zgodzi, bo
29 3|          niż rośmieje, niewierząc onej powieści, abowiem ile takich
30 3|            wiele przysporzy sobie onej powagi ubiorem i obyczaj
31 3|           i gwałtowi Sinorixowemu onej bronić mogli. Białagłowa
32 3|            iż państwa rzymskie ku onej sławie, mocy a wielkości
33 3|           nakoniec mogłoby sie to onej samej przypisać, co sobie
34 3|    dobrotliwą chęć i miłość płaci onej chudzinki, która dawszy
35 3|           iż żadnym znakiem chęci onej wielkiej dobremu panu nie
36 3|      bojaźni, by jako przyjaciele onej dowiedziawszy sie tego mu
37 3|           mu nie oddali, s pomocą onej małpy cną białąglowę udawił,
38 3|          zapłatę. A ciało świętej onej białejgłowy z jaskinie wyjęto
39 3|          rzecz tak sie ułacwi. iż onej ubogiej białejgłowie najtrudniej
40 3|         dał znać, iż godzien jest onej, o którą sie stara, miłości.~
41 3|          zatym znikać nieznacznie onej o miłości rozmowy.~Tu pan
42 3|   dostanie sie też jaka sznupka i onej, także też bez winy, aż
43 3|         stawia, iż białagłowa dla onej jego potwornej retoryki,
44 4|          temu mówić, a umiał użyć onej nabytej łaski na to, aby
45 4|          w. miłościam wywiódł, iż onej nauczyć sie jeden może.
46 4|        czasu wojny siła należy na onej rozumnej śmiałości, która
47 4|        zapomniawszy pana swego, i onej od niego danej mądrości,
48 4|    którego wszytki rzeki, które z onej góry płyną, zbiegać sie
49 4|    oględać mieli, nigdyby byli ku onej wielkiej sławie i wywyższeniu
50 4|       trzeba sie sprawować podług onej mądrości, która ze wszytkiemi
51 4|         sobie dziwnie zakocha, iż onej jego mowy ludzie przed brzydkością
52 4|          A tak boję się, iż, jako onej Rzeczypospolitej Platonowej,
53 4|      zapałać za pana, i nie uczuć onej ciężkości, którą ci cirpią,
54 4|            bo nietelko nie uczuje onej zupełnej uciechy, jakiej
55 4|         tym mu przydzie, a dokona onej nędze nabyciem drugiej nędze,
56 4|        miłości rosprawiał, proszę onej samej, żeby i umysł i serce
57 4|       jest uczynić, i ku poznaniu onej niewymownej niebieskiej
58 4|          przyczyną ani początkiem onej cudności, i owszem piękność (
59 4| sprosności ślepego smysłu, a użyć onej oczyma, uszyma i myślą,
60 4|       uznawając ślachetność dusze onej, która, tak piękne ciało
61 4|          i stąd dopiero przyść do onej jedynej, istotnej, a najwyższej,
62 4|        dusze mają, co ku widzeniu onej do nieba przyszły, nikt