Ksiega

 1 1|         ale ani pan Kryski, ani drudzy, okrom pana Myszkowskiego,
 2 1|      słodkość nalazł tam, gdzie drudzy gorzkość najdują. Barzo
 3 1|        ani tego rozbirając jako drudzy, panu Myszkowskicmu mówić
 4 1|      takiego nazową biesiednym: drudzy ludzie radzi widzą cichego,
 5 1|         skarała, jako sie rodzą drudzy tak nikczemni, tak niezgrabni,
 6 1|       chcieli. Bywali też zasię drudzy, którycheśmy sobie s przodku
 7 1| znacznej przyczyny, jedni temu, drudzy owemu dziwnie życzą; a około
 8 1|        patrzy, najdują sie więc drudzy, którzy, chocia już zdechli
 9 1|       jako sie na tę subtylnośc drudzy wydają, aby sie pokazali,
10 1|  nieprzepłaczona. Acz powiedają drudzy, że na ten czas zapomnią
11 1|    wszytko będzie czynił, czo i drudzy; wszakoż tak, iżby w niczym
12 1|         jeden słowański: acz są drudzy, ktorzy powiedają, że i
13 1|        narodu, kiedy jedni tam, drudzy sam siedliska swe przenieśli,
14 1|    swoje wydwarzanie pokazują i drudzy ich nie rozumieją. A przeto,
15 1|       żołnierzmi.~Nie tak, jako drudzy, którzy miedzy uczonemi
16 1|     słów trzymając jedni za tą, drudzy za ową stroną, około tego
17 2|  pomniał, jedni chwalili jedno, drudzy drugie, a trzeci słysząc
18 2|         chciał na ten czas, gdy drudzy śpiewają, szermować, abo
19 2|        ani niemo, jako więc owo drudzy, s których twarzy to znać,
20 2|         a jawnie nic łapa, jako drudzy są tego tak chciwi, iż,
21 2|         po tatarsku, po turecku drudzy: i drugie stroje są, których
22 2|     golą brody a z wąsy chodzą, drudzy strzygą brody po czesku,
23 2|         zaś jest rozność, bo go drudzy na dół głaszczą, a drudzy
24 2|       drudzy na dół głaszczą, a drudzy wzgórę jeżą. Jeśli zaś kto
25 2|        znak niełaski. Co bacząc drudzy, zwłaszcza, iż u wszytkich
26 2|     chłopskiego, bo najdują sie drudzy tacy, które pług a kozica
27 2|       Kasztellan Krakowski, acz drudzy powiedają, że dank tych
28 2|      podle niego drugi; zganili drudzy i tę radę, mówiąc: Kiedy
29 2|         z koła dwu i trzech, że drudzy nie uczują. Owa po długim
30 2|        gdy przyszło do tego, że drudzy po onych spiętych już z
31 2|      wielki brzuch, powiedział: drudzy ludzie za sobą sumki noszą,
32 2|  pańskie to było rzeczenie, acz drudzy powiedają, żeby to nie król
33 2|      nie odpowiedział. Przyszli drudzy: Panie, twoi słudzy pobrali
34 2|          m., a zwłaszcza, iż tu drudzy za to pewnie mieli, żeby
35 2|         to zgadnąć, około czego drudzy wątpią, rzecze co inego,
36 2|         na trawie, gdy przy nim drudzy szyrmowali, skakali, chodzili
37 2|        trefne rzeczenie płynie, drudzy najdują, bo i przygrożka
38 2|        Abowiem najdują sie tacy drudzy, którzy mnimają, aby to
39 2|       od Suderwie odjechał, ali drudzy bieżą, wyścigając sie i
40 2|     Bodaj mi to zabit czynił, a drudzy sie śmiali, zwłaszcza kiedy
41 2|          strzymać dalej śmiechu drudzy nie mogli, rzecz sie wszytka
42 2|      się to działo; powiedzą im drudzy (bo sam Skotnicki żałując
43 2|       jedni zostali przy panie, drudzy odeszli do gospody. Potym
44 2|        sie żadną miarą strzymać drudzy nie mogli, poczną sie śmiać,
45 2|     jeden nic bolało. Powiedają drudzy, iżby tam nie było zalawtu
46 3|        ich cnoty pisać umiał, a drudzy prze zazdrość, jakom pirwej
47 3|       nikogo nie powiedziała; a drudzy zacni ludzie z bojaźni powiedali
48 3|      Trojej Trojanie jedni tam, drudzy sam roznie sie jako w takim
49 3|         rzeczy historykowie, bo drudzy powiedają, a nie leda ludzie,
50 3|       najdują sie tacy łotrowie drudzy, iż, czego dobrocią dojść
51 3|      Nakoniec, co owo powiedają drudzy, iż dary, które kto miłej
52 3|    wszytcy śmiać sie poczęli, i drudzy za takową sprosność (za
53 4|         powiedział: Już tu byli drudzy, panie Wapowski, o w. m.
54 4|        obaczania rzeczy pętają; drudzy zasię są, którzy telko około
55 4|       jego nakład starczył. Acz drudzy królowie mają za to, jakoby
56 4|        Król, a wtóra i ostatnią drudzy, jako są które ślachetniejsze,
57 4|        sobie za nic nie ważą. A drudzy zasię chcąc zachować powagę,
58 4|       mi sie, aby miłość, którą drudzy ludzie błogosławieństwem
59 4|       rozumem sprawowali, gdzie drudzy ludzie mają to sobie za
60 4|         młod, miłował tak, jako drudzy, ale do lat przyszedszy,
61 4|        Miłości księdza Biskupa, drudzy do ogroda na przechadzkę