| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] tlustem 1 tlusty 1 tnie 1 to 1801 toba 7 tobie 12 tobym 2 | Frequency [« »] 2258 i 2174 sie 2106 nie 1801 to 1323 na 1151 iz 1079 tak | Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances to |
Ksiega
1 Ded| miłościwemu.~ ~Szczęściu to Waszej Krolewskiej Miłości 2 Ded| za panowania W. K. M. a to zasię nie od szczęścia jest, 3 Ded| najdowało. Albowiem gdyś to W. K. M. jął pokazować widomie 4 Ded| K. M. a rozumiejąc, że to wszytko wieldze jest W. 5 Ded| nie śmiem), nie mnie by za to, ale W. K. M. dziękować 6 1 | przystoi, ale głupiemu (gdyż to jest pirwszy do mądrości 7 1 | głupstwa, a mądremu zasię to należy, iżby omyślał dobre 8 1 | uczynił posługę: wziąłem to przed się, abych Polskiego 9 1 | daleko rozne. Otóż ktoby to był chciał tak prawie jako 10 1 | był tego: bo widzę, żeby to uszom polskim przyjemne 11 1 | około gier (bo prooemium to jego, ktore on wziął z Oratora 12 1 | jest we Włoszech. Wiecem i to opuścił, czo on pisze della 13 1 | wyliczać nie chcę, widzi to każdy, żeby w polszczyznę 14 1 | rozny. Wspomnię też tu i to, żem nie naznaczył Dworzaninowi, 15 1 | malować umiał, bo mi sie to widzi rzecz mało potrzebna; 16 1 | mieć poczęli, nie szłoby to w smak, ktemu ważniejszy 17 1 | tragedyj nie masz, iżby to Polacy wiedzieć mogli (mówię 18 1 | on też s Cicerona wziął to inaczej. Potym na ostatku 19 1 | Włoszech bywali. Zgoła niechaj to każdy wie, iżem ja Polakom 20 1 | opuścił, bo nie tylko sie to do polszczyzny nie zejdzie, 21 1 | męszczyzni służą, a u nas to nie przystoi, przeto wszytkiego 22 1 | kładł, jako tam stoi, bo by to dobrze nigdy nie było (mówię 23 1 | jako rozumiem). Alem włożył to na tym miejscu, czo wniść 24 1 | zda, abym mało około tej to miłości powiedział, ale 25 1 | potest, a pan Wapowski na to mu odpowieda; tam, to czo 26 1 | na to mu odpowieda; tam, to czo wziął Kastiglio ex Platonis 27 1 | mówi de pennis i przywodzi to simile o dziecęcych zębach, 28 1 | fantasmi co'l corpo; bo to wszytko łacina jest, a nie 29 1 | tego gustum, żeby sie im to podobać miało; a gdyż sie 30 1 | barzo brzydzili, a mimo to, nie wiem jakoby to kto 31 1 | mimo to, nie wiem jakoby to kto wyłożył, Facci scntir 32 1 | kiedy dowiedzie (w czym mu i to moje przetarcie drogi nie 33 1 | drogi nie zawadzi), tedy to acz nic niechaj u niego 34 1 | Ottavian Fregoso.~Więc go ani to niechaj nie obraża, iż te 35 1 | sie też nie znali, tedy mi to było wolno, wtoczyć je w 36 1 | sie były nie wsławiły, ale to nic, bo jednak rychło po 37 1 | nie barzo zbłądził, bo i to czasów dzisiejszych wielokroć 38 1 | pana naszego. A tak mam za to, iż człowiek baczny wszytko 39 1 | człowiek baczny wszytko to moje położenie i obmowę 40 1 | urzędnikiem Koronnym, ustawicznie to omyślał, skądby Krol Jego 41 1 | jeden od niej żędać może, to wszytko jemu była dała hojną 42 1 | miał plac człowiek pokazać to czo umiał w gromadzie onych 43 1 | do ziemie lecą. Ale nie to jest rzecz przedsięwzięcia 44 1 | i dostojeństwu przyszli; to tylko powiem, iż z onego 45 1 | karciech; zaprawdę W. M. by to przystało, którzy świeżo 46 1 | sie popisać nie grubie. Na to pan Kryski tak odpowiedział: 47 1 | człowieka wziętego, iżby to, czo powie, szło w posłuch. 48 1 | pomagać tego temu, który to naprzód wywrze, niż samemu 49 1 | być początkiem; abowiem to pewnie wiem, żeby sie takowe 50 1 | wielką pogodę strofować to wszytko, cobym ja tu powiedział. 51 1 | Alexander Myszkowski: Znam to do siebie M. księże, że 52 1 | musieli gdzieby mieli dać to znać ludziom, iż sie uczyli 53 1 | jako przygany godno, zna to ten każdy, który jakiżkolwiek 54 1 | mądrego, kiedyś głupi, jest to, być dobrze szaleńszvm niż 55 1 | uchodząc M, księże, wyznawani to przed W. M. panem swym, 56 1 | nie umiem. a przy tym i to powiedam, żebym sie zawżdy 57 1 | o mistrze trudniej. Ale to przedsię wiem, iżbyś W. 58 1 | jako i pan Kryski, mógł w to trefić, a więcejbych chwalił 59 1 | tej mierze pokazał, niż to rozumne nauki pokrywanie. 60 1 | tak powiedział: Puściszli to W. M. Miłościwy księże, 61 1 | same, nie rychło sie na to zgodzą, kto będzie miał 62 1 | począć, aleby lepiej, żebyś to W. M. jednemu roskazał, 63 1 | jednemu roskazał, bo kiedy to będzie, już sie żaden nie 64 1 | tego sie zedrzeć. Tobie to roskazuję, abyś począł, 65 1 | roskazować raczył. Gdyż to W. M. po mnie mieć chcecie ( 66 1 | rozumiał, ale dla tegom to uczynił, abyś nie musiał 67 1 | nie powiedzieć, jako sie to więc tym trefią, którzy 68 1 | czym gadka, boję się, aby to jaka chytra samołowka na 69 1 | samołowka na mię nie była. Na to powiedział pan Lubelski: 70 1 | przedsię, abyś wiedział czo to jest. Chciałby J. M. ksiądz 71 1 | pan Kostka rzekł: Nagła to na mię M. księże, nielza, 72 1 | sie wielkie rzeczy (jako to potym tajno nie było) w 73 1 | widzenie, i dla tego częstokroć to bywa, iż czo jednemu jest 74 1 | jednemu jest barzo miło, to drugiego barzo mierzy. Ale 75 1 | drugim każdy zgadza, iż mu to wieldze milo, czo sobie 76 1 | natury człowieczej me jest s to, aby skończone doskonałości 77 1 | na świecie bez Ale musimy to znać k sobie przyszedszy, 78 1 | wszytką siłą i rozumem o to starał, abym ją zgasił. 79 1 | A tak chciałbym ja, aby to dziś nasza gra była, iżby 80 1 | hnet powiedział tak: U mnie to barzo dziwna panie Wapowski, 81 1 | przykry, i nie rozumiem, czoby to za cukier miał być, któryby 82 1 | boleścią nie miała porównać. A to mi sie zdała rzecz nacięszsza, 83 1 | przeciwko tej wtorej, i takem to najdował u siebie, że nie 84 1 | jeśli s siebie, czy s panny:~to dla tego, iżbyśmy naleść 85 1 | przyjąć za dobre wszytko to, czo w kim przykrego, a 86 1 | a drugi bańki puszcza, to tu na świecie choroby duszne, 87 1 | mądrość zabieżeć ma, żeby to w ludziech ustało. Ale gdzieby 88 1 | wszyscy ludzie na świecie na to zmówili, rozebrać po jednej 89 1 | tak począł: Radbym, aby mi to było wolno M. panie, jako 90 1 | Krolewskich przymiotów) mógłby to bez pochlebstwa powiedzieć, 91 1 | jednego s tych panów, a jemu to roskazał, iżby opisał i 92 1 | podobała. Ale mi idaie o to, żeście sie W. M. jeszcze 93 1 | nam coś osobnego, a nad to, czo sie tu mówiło, powiedzieć. 94 1 | mówiło, powiedzieć. Wszakże to będzie na to lekarstwo. 95 1 | powiedzieć. Wszakże to będzie na to lekarstwo. Czo był winien 96 1 | Czo był winien pan Kryski, to tu w tym zapłaci. Weźmiesz 97 1 | w tym zapłaci. Weźmiesz to W. M. na się, panie Kryski, 98 1 | ochotniej W. M. uczynisz, im to lepiej, niż kto iny rozumiesz, 99 1 | radbym jakokolwiek zniknął, a to dla tego, iż widzę być rzecz 100 1 | Dworzaninowi należy; a na to mi świadków nie trzeba, 101 1 | Dworzanin prawy czynić ma, może to każdy rozumieć, iż nie umiem, 102 1 | czo mówić; gdzie, kiedybyś to był W. M. na tego włożył, 103 1 | więcej folgował, i dla tego to brzemię raczyłeś na mię 104 1 | rzeczy takiej, nie jest to lada czo. Odpowiedział pan 105 1 | póki skakał w kabacie. Wolę to już dziś odprawić, bo iżem 106 1 | dziś odprawić, bo iżem na to nie myślił, samo mię to 107 1 | to nie myślił, samo mię to u wszech W. M. wymówi, i 108 1 | niczyjego strofowania mówić to, czo mi naprzód do ust przydzie. 109 1 | ją kto upatrzyć mógł, a to dla tego, iż każdy człowiek 110 1 | pracowitego. A u inych wszytko to nic, jedno statek sam, a 111 1 | powaga ma przodek. I w kim to widzą, ten już u nich wielki 112 1 | chocia tak jest, jednak ja to rozumiem, iż każda rzecz 113 1 | przybawi nic, ale straci i to, czo było nabyte, gdyż ślachectwo 114 1 | nie powinni starać sie o to, aby w czym przodki swe 115 1 | przodek. A dla tego bywa to niemal zawdy, iż w bitwie, 116 1 | jeśli sie kiedy odrodzą, to tam nie przyrodzenie winno, 117 1 | hojnie nadało, równa praca to dać może, że je nad ludzie 118 1 | miedzy tym bywa pośrzodek, to jest ludzie ci, którzy pirwszych 119 1 | jednym s tych fortunnych, to jest, iżby miał nie tylko 120 1 | Lubelski naznaczył, tak to powiedam, iż Dworzaninowi 121 1 | tak rzecz barzo potrzebna to ślachectwo, a kiedybym rozumiał 122 1 | a kiedybym rozumiał być to rzecz nową w uszu Waszych 123 1 | potomstwo swoje. A jeśliby sie to tak miało, jakoś W. M. powiedział, 124 1 | fortuna ma przodek, a ledwo to nie jej samej dzieło, bo 125 1 | rzeczach roskazuje; a ma to sobie za igrzysko, podnieść 126 1 | W. M. powiedział: prawda to jest, i zgadzam sie w tym 127 1 | zgadzam sie w tym z W. M.; ale to widzimy tak w zacnych jako 128 1 | przyrodzone. A przeto, gdyż to ślachectwo nie przychodzi 129 1 | niż nam samym; mnie sie to zda być przeciwko rozumowi, 130 1 | wezrzeniu miłość jednać ma.~Na to pan Kryski tak odpowiedział: 131 1 | czo ludzie chwalą; nąjduję to być barzo rzecz potrzebną, 132 1 | aby miał w zysku mnimanie to dobre, ktore każdy ślachcic 133 1 | fundamentu należy, każdy to dobrze obaczyć może. Wszak 134 1 | miedzy nami trefowało sie to, iż przyjeżdżali ludzie 135 1 | chciał wiedzieć, czym sie to dzieje, iż taki w tej mierze 136 1 | płodzić, usadzą sie czasem na to, aby byli łaskawi na ty 137 1 | sie rzecz nie widzi, aby to takie powszechnie mnimanie 138 1 | abo ma w nienawiści, jako to jaśnie widujemy, gdy sie 139 1 | mnimanie ten każdy, kto sie na to bierze, aby był prawym Dworzaninem. 140 1 | sztuki wiedział, i rozumiał to, czo żołnierzowi rozumieć 141 1 | trzeba, a przy tym będzie to miał w sobie, com pirwej 142 1 | com pirwej powiedział, to jest wiarę całą panu swemu, 143 1 | tym przestanę, jedno żeby to takie wielkie serce zawdy 144 1 | wojennej, gdzie wiele ludzi na to patrzy, najdują sie więc 145 1 | należy, acz toż pod czas wie to Bóg jako. A zasię w mniejszych, 146 1 | posług, przedsię niechaj to czyni, co dobremu cnotliwemu 147 1 | nie powiedał, jedno, iż to jest lekkich ludzi dzieło, 148 1 | spytała go nakoniec pani: A to rzemięsło w. m. jakież wdy 149 1 | okrucieństwa, starając sie o to, żeby zawdy na czele, zawdy 150 1 | on niechaj zaleci. Lecz to nad wszytko, żeby w nim 151 1 | jakoż moim zdaniem ma sie im to zejdź, abowiem kto sie godnym 152 1 | obyczajem pokazać niemiał, to dla tego, aby nie był złupion 153 1 | onej prawdziwej zapłaty, to jest, ze czci, a ze sławy, 154 1 | Kryski odpowiedział tak na to: Niewiem jeśliś-mie w. m. 155 1 | zawołanemu mężowi trudno to ma kto mieć za złe, kiedy 156 1 | owszem godzi sie przyjąć to, co powie, za jedno świadectwo 157 1 | za dobrze pewniejsze, niż to któreby o nim s cudzych 158 1 | czci i chwały, ale też i za to, iż tak skromnie o sobie 159 1 | sobie umie powiedać, bo to jest barzo rzecz trudna.~ 160 1 | Nauczże nas, w. m. jako w to potrefić.~Mym zdaniem, powiedział 161 1 | chluby, niechaj przedsie to wszytko powie, co ku jego 162 1 | swym niechciał mieć nigdy, to dla tego, aby srogiej a 163 1 | będzie skromny, pokazując to, jakoby mniej rozumiał o 164 1 | o sobie, niż rozumie. A to rozumienie niechaj nie wychodzi 165 1 | panie, chcąc objaśnić czo to jest, czo ja wdzięcznością 166 1 | wdzięczna; a najduje sie to takie, czo ja chwalę w rożnych 167 1 | abowiem ci obrzymowie mimo to, iż miewają niemal zawdy 168 1 | wymówki, ani odwłoki, jest to rzecz nieprzepłaczona. Acz 169 1 | umiejętności tedy z broniami chcę to mieć, żeby z łuku dobrze 170 1 | też u nas pirwej we czci to ćwiczenie za pasy chodzić, 171 1 | czynienia s kim pieszo wielekroć to pomoc może. A tak moj Dworzanin 172 1 | moj Dworzanin niechaj i to dobrze umie. Tu położę rycerskie 173 1 | poczciwość, abowiem mimo to, iż jest wielkie niebespieczeństwo, ( 174 1 | dobrze popisał, musi nad to, czo jest mianowane, siła 175 1 | Włochy przodkuje. Dawamy też to Niemcom, iż w kolczej nikt 176 1 | Niemcowi. Nuż Węgrzy, którym to jest jako rzecz przyrodzona, 177 1 | jako dobrym ugodzeniem. Ale to jest nad wszytko, aby każdą 178 1 | wszytko przystało, bo za tym to pojdzie, iż i radzi nań 179 1 | jemu samemu życzyć będą; a to jako rzecz droga, wie to 180 1 | to jako rzecz droga, wie to każdy. Nie przepomnię też 181 1 | chciałbym, aby moj Dworzanin i to dobrze umiał, lecz iż tego 182 1 | Dworzaninowi tego nie dopuścił, bo to już coś na mietelnictwo 183 1 | podobał. Do czego barzo mu i to posłuży, kiedy sie z ludźmi 184 1 | pracowitego ćwiczenia, (jakoż ani to być może, ani gdzieby też 185 1 | być mogło, radziłbym mu to czynić, boby tym i sobie 186 1 | pomoże, a uchodząc ohyzdy, to wszytko będzie czynił, czo 187 1 | pozwolił, aby sie telko to mówiło, gdzie kto inaczej 188 1 | Kryskiemu co wywrzeć, mówił to, czo mu sie zdało, a wżdyś 189 1 | zdało, a wżdyś go w. m. za to skarać nie raczył.~Zatym 190 1 | Rzekł ktemu pan Kostka: To ja M. panie ujdę karania, 191 1 | Bojanowski za swój występ, i za to, iż w. m. przywiódł ktemu, 192 1 | zasię i za swój grzech, za to, iżeś za tym szedł, który 193 1 | Lupa powiedział: Nie dobrze to M. panie, iż w. m. tak jako 194 1 | tę moje, surowość miało to odyść, o czo pan Kostka 195 1 | sie, żeś w. m. wielokroć to powtarzał, iż dworzanin 196 1 | czojedno pocznie, ma sie o to starać, aby mu wszytko przystało, 197 1 | mu wszytko przystało, i to mi sie widzi, że w. m. kładziesz 198 1 | każdej rzeczy bez którego to, czobykolwiek dworzanin 199 1 | jednak ludzkim oczom w smak to nie pojdzie. Ale żeś w. 200 1 | inego mistrza, abowiem mając to z biegu nieba, chociaby 201 1 | chociaby oni niechcieli, już im to tak samo płynie, iż cokolwiek 202 1 | ja o tych nie mówię, gdyż to nie jest w naszej mocy przyść 203 1 | przystało. I pytam, czo to za praca, czo za staranie, 204 1 | przystałości. I powinieneś to w. m. uczynić, przyjąwszy 205 1 | uczynić, przyjąwszy na sie to brzemię z roskazania J. 206 1 | przystało; (przełożywszy to naprzód, aby ten był sposobny 207 1 | jako wiele należy, widział to Filip, krol Macedoński, 208 1 | mistrze, bo czo jedno pocznie, to mu wszytko tak przystoi, 209 1 | umieć i z wdzięcznością to czynić, musi nie telko tego 210 1 | telko tego patrząc, aby to, czego sie uczy, dobrze 211 1 | podobien mistrzowi, a mogłoliby to być, aby sie prawie weń 212 1 | prawie weń oblekł, a gdy już to poczuje w sobie, iż sie 213 1 | professyej, bo widząc w jednym to, w drugim owo, i sprawując 214 1 | a jako pszczoła latając to tam to sam z rozmaitych 215 1 | pszczoła latając to tam to sam z rozmaitych kwiatków 216 1 | pospolicie zawdy napadną na to, czo w onym panie telko 217 1 | Dworzanin nie chyta sie chyba za to, czo ludzie w kim przednie 218 1 | przystało. Wszakoż jeszcze mimo to najduję ja jednę drogę, 219 1 | prawym a lutym gościńcem, a to ta jest, aby człowiek tak 220 1 | zmyślona niedbałość, abo (iż to tak przekrzczę) nizaczmienie, 221 1 | każdy z jaką trudnością to przychodzi, czo ma być nadzwyczaj 222 1 | uczyniono, kiedy widzi, iż to komu łatwie przychodzi, 223 1 | łamie, a jakoby gwałtem to czyni, przykro na to każdemu 224 1 | gwałtem to czyni, przykro na to każdemu patrzyć, a w mowie 225 1 | dworzanin nie ma starać, jako o to, aby je mógł dobrze pokryć, 226 1 | u ludzi będzie. Czytałem to, iż dawni niektórzy wieldzy 227 1 | swym misterstwem dawali to znać chytrze ludziom, jakby 228 1 | drugą stronę zasię, jako to przystoi męszczyznie i białejgłowie, 229 1 | Pan Kryski powiedział na to: Wiem na kogo w. m. przymawiasz, 230 1 | kogo w. m. przymawiasz, ale to w. m. racz wiedzieć, że 231 1 | przeładuje. A przeto niemniej to ganię, kiedy kto tak niedba, 232 1 | miał. Abowiem chocia oboje to i ochędożnym być i nie wydwarzać 233 1 | sie tedy do wydwarzania, to powiadam, co i pirwej, iż 234 1 | niż Indzie stąpać; wszytko to nic inego nic jest, jedno 235 1 | obiad pospolicie, gdzie bywa to pierno, to kwaśno, to s 236 1 | pospolicie, gdzie bywa to pierno, to kwaśno, to s chrzanem, to 237 1 | bywa to pierno, to kwaśno, to s chrzanem, to s cebulą, 238 1 | to kwaśno, to s chrzanem, to s cebulą, a rzadko słodko, 239 1 | Apellesowi nie podobało. A tak to niedbale wrzeczy czynienie, 240 1 | płynie; zdobi też barzo to, czokolwiek czynimy, a za 241 1 | prawdzie będzie; abowiem kto na to patrzy, kiedy kto sobie 242 1 | sobie myśli, kiedyć temu tak to łatwie przychodzi, musić 243 1 | łatwie przychodzi, musić to dobrze lepiej umieć, niż 244 1 | ktoby z nim porównać mógł. To tak pospolicie ludzie sądzą, 245 1 | jednego trzymania drzewa znać to, iż dobrze z nim umie; takież 246 1 | czo uczyni garłem, jakoby to tak samo mu przyszło, zaraz 247 1 | przyszło, zaraz znać, iż to dobrze lepiej niż czyni, 248 1 | jeśli był we Włoszech, to za każdym słowem, Signor, 249 1 | Signor, jeśli w Francyej, to, Par ma foie: jeśli w Hiszpaniej, 250 1 | foie: jeśli w Hiszpaniej, to, Nos otro cavaglieros; a 251 1 | granicę Śląską przejedzie, to już inaczej nie będzie chciał 252 1 | czesku, a czeszczyzna wie to Bóg jaka będzie. A jeśli 253 1 | żeby swym językiem mówił, to powieda, iż zapomniał, abo 254 1 | miasto polskich używa, jakoby to było naschwał dobrze.~Tu 255 1 | Myszkowski powiedział: Tedy sie to w. m. nie podoba, kiedy 256 1 | mówi stawy Koronne, bo to jest nie inaczej, jedno, 257 1 | jakiby był rozum, widzi to każdy. Prawda jest, gdzieby 258 1 | nic przystoi, przyszło im to, że jęli niewstydliwie w 259 1 | niż nasze podlejsze; zatym to idzie, iż tych nowych Ciceronow 260 1 | podadzą. I mnimają oni, by to był uajwiętszy rozum tak 261 1 | czym jako błądzą, znacie to w. m. dobrze sami.~Na ten 262 1 | trudno wyrozumieć, byłaby to silna wada, ale pismu widzi 263 1 | ale pismu widzi mi sie, że to przynosi powagę jakąś, kiedy 264 1 | trudno mam wiedzieć, co to jest, czego wyrozumieć nie 265 1 | ludzie tak powiedają, że to najcudniejsza mowa, która 266 1 | w. m. w tym nie wętpisz) to pewnie pismu sie to nie 267 1 | wętpisz) to pewnie pismu sie to nie zydzie, aby trudne być 268 1 | trudnie, a uwikłano mówi, iż to nie może wniść zaraz w głowę, 269 1 | wyrozumienie ludzkie, tak to jest próżna mowa, jako by 270 1 | pospolicie wszyscy mówią: wnet to pisanie ma więtszą powagę, 271 1 | owoli prawie łatwie, czyli to, ktore jest troszkę zębate. 272 1 | zębate. A wszakoż zachowaćby to na iny czas, a teraz to 273 1 | to na iny czas, a teraz to nam w. m. panie Kryski powiedz, 274 1 | sie ktore zejść mogło: nad to, iż łacińska mowa jest n 275 1 | wziąć początek swoj: ale to prze dawność nie może przyść 276 1 | widzi rzecz potrzebna, teraz to rozbierać.~Dosyć na tym, 277 1 | sie więcej kronikarzów na to zgadza, iż słowański narod 278 1 | swe przenieśli, przyszło i to, iż z jednego języka wiele 279 1 | obfitszy, niż nasz być musi, a to stąd, iż dawniej w nim pismo, 280 1 | obfitszy niż nasz być może, a to stąd, iż pirwej do nich 281 1 | ale o piękność jeszcze to niechaj wisi na wyroku. 282 1 | rychlej, niż z drugich a to dla tego, że już ten już 283 1 | za najcudniejszy; abowiem to pospolite mnimanie ku któremu 284 1 | było przytrudniejszym, a na to miejsce byłoby abo niskie, 285 1 | zaniechać czeskiego; wszakoż to wszytko należy na jego własnym 286 1 | zamietać, a staradawnych na to miejsce chytać sie chciał, 287 1 | włośniej być nie może. I to mi sie też nie źle podoba, 288 1 | umieją, co trzecie słowo, to po łacinie mówią, a może 289 1 | łacińskie, niż polskie, jako to wolę, iż kto rzecze philozoph 290 1 | philozoph niż mędrzec, bo to już każdy rozumie, a ktemu 291 1 | rozumie, a ktemu nie włośnie to z greckiego Philozophia, 292 1 | Philozophia, mędrość. I łacinnicy to słowo philozophia uczynili 293 1 | ojczyzna częściej sie rozumie to, co gruntu komu ojciec jego 294 1 | naprawi ale ma gracya. Wszytko to zwyczaj uczyni, który jest 295 1 | widział, nie wiem jako na to w. m. odpowiedzieć, bo w 296 1 | Odpowiedział pan Kryski: czym to w. m. pokazać chcesz. Powiedział 297 1 | Powiedział pan Kostka: Uszy to same sądzą, nie potrzeba 298 1 | nie pozwala, stąd znać, iż to zawisło na upodobaniu ludzkim, 299 1 | żywot nasz.~Pan Kryski na to tak powiedział: Iż tych 300 1 | mnimaniu stoi, zda mi sie, że to jest rzecz barzo jasna, 301 1 | dawności pozwalam w. m. Ale to jest iny spor, czo w. m. 302 1 | tożby byli uczynili, a prze to obfitość tę ludzie czynią, 303 1 | uczeni Rzymianie poczęli to, czego sie u Grekow nauczyli, 304 1 | stateczna, a poważna, iżby to znać jaśnie było, że człowiek 305 1 | jaśnie było, że człowiek to, czo mówi, mówi s chęci. 306 1 | mowie i o pisanin, wszytko to, czo sie do tych czasow 307 1 | swej serca ludzkie; abowiem to jest cel, do którego wszyscy 308 1 | słucha, zdał sie sobie módz w to trefić, a gdyby skosztował, 309 1 | Odpowiedział pan Kryski: To, czo sie tu około mowy i 310 1 | długo tym bawił, urosło to stąd, żem W. milościam chciał 311 1 | słów powiem. Dziwnie sie o to wszytki białegłowy starają, 312 1 | męszczyzni na nie nie wiedzą.~Jam to dawno przed sie wziął, rzekł 313 1 | bez potrzeby.~I owszem, to barzo potrzebnie czynię, 314 1 | ich s tego, czo złe, bo im to pochodzi stąd, iż gwałtem 315 1 | gwałtem chczą być piękne, a to nic inego nie jest, jedno 316 1 | ubieraniem może sie co odmienić, to potym, gdy sie ubierze, 317 1 | skąd znać, iż sie nikąska o to nie stara, aby sie cudną 318 1 | wszytko po prostu; widział to kiedy kto z w. m. iżby mu 319 1 | sercza barzo nie miało. Toć to jest ono niedbanie, ona 320 1 | zęby, poznałby każdy, że to naschwał czyni, za czym 321 1 | sie z nią, ale owszem daje to znać, że nie dba o nie, 322 1 | rozumie każdy z nas, iż to ochędostwo będącz na tym 323 1 | białejgłowie, nie żeby sie na to dla chłuby wydawać miała. 324 1 | mowy około wydwarzania, bo to każdy z w. m. na oko widzi, 325 1 | ćwiczenie i ozdobę, niż o to, co ciało ślachcić ma. Pisało 326 1 | każdej części dysputując, nad to dali jakieś upominki swoje, 327 1 | życia błogosławionego. W to ja mego Dworzanina tak głęboko 328 1 | tak brzytkie rozumieją być to słowo: żak, ale żadna rzecz 329 1 | tym mowić, starałbym sie o to, jakobych pokazał, iż nauki 330 1 | poduszką u siebie (jako to w. m. wiecie) miewał; a 331 1 | mistrza. Nuż Alcibiades to czo miał dobrego w sobie, 332 1 | i jako wiele umiał, znać to z jego osobnego pisma, ktore 333 1 | niepotrzebnie szerzę, gdyż to każdy z w. m. zna, jako 334 1 | rycerskiego rzemięsła. Wiecie też to w. m. iż gdzie sie kto ma 335 1 | nie czo inego, musi go na to podwieść, bo kto dla pożytku, 336 1 | jakiej inej przyczyny na to sie uda, ten naprzód, iż 337 1 | bespiecznym zachowaniu, bo to każdy jaśnie widzi, chyba 338 1 | śmierć nie ma mocy; abowiem to jest dopiero prawe ożycie, 339 1 | ciałem poźrzeć chciała, to w ten czas (jej na złość) 340 1 | Rzeczpospolitą stanowić chce, jakoby to samym tylko tym należało, 341 1 | a skoro do kupy przydą, to on rozum niewiem, gdzie 342 1 | na złe nie radzi; ludzie to podobno w tym krzywi, którzy 343 1 | a tym mnimaniem uganiają to sobie, czego im potrzeba. 344 1 | nabywania, za którą idzie to, iż żaden zawołaniu swemu 345 1 | dobro na stronę odrzuciwszy to przed sie bierze, czymby 346 1 | dom swój ubogacił, ani na to patrzy przystoili to jego 347 1 | na to patrzy przystoili to jego zawołaniu, abo nie, 348 1 | jedno miał wsi dosyć, ma za to, że potomka jego pytać nie 349 1 | więc i wiersz, bo mu sie to u dworu zawdy do czego krotochwilnego 350 1 | przyjacielowi, abowiem, by mu to ćwiczenie inego pożytku 351 1 | nie pisywał, rzadko sie to ma trefić, aby mógł doskonale 352 1 | często bywają pokryte. Nad to za takowym ćwiczeniem będzie 353 1 | Ale nad wszytko niechaj to memu Dworzaninowi tkwi zawdy 354 1 | chlubie naszej co powieda. To psuje wielkie pany, iż rzadki 355 1 | wiedzie, a przeto, kto na to uszu sobie dobrze nie zatka, 356 1 | rozeznać od pochlebce. Ale coż to pomoże, gdyż takich wiele 357 1 | liczby nie masz, ktorzy znają to jaśnie, iż im pochlebują, 358 1 | dla pewniku, chociaż by to znał być w sobie, co mu 359 1 | tego wypuścili i wszytko to było na placu, cokolwiek 360 1 | przeciwko nim takież, uźrzy to na oko, iż żelazo wygra, 361 1 | przez pismo poznawalny, co to jest sława, i jako nas czyni 362 1 | rzemięsłu wadzić co miała, a to twirdzę, iż nikomu barziej 363 1 | dworzaninie. Ani ja prze to czo inego teraz mówię, niż 364 1 | dostojeństwie ich niechcę. Wiemy to jednak, iż uczeni ludzie 365 1 | widział, iż mu nie dostawało, to jest, nader czyjego osobnego 366 1 | rozumiał, że już dostał, to jest, męstwa a dzielności 367 1 | szczęśliwym, ukazując na ono; to czusz, jeślić – prawi - 368 1 | szczęście nie co inego sprawiło to, że Achilles miał takiego ( 369 1 | głośną spraw jego. Może też to być, iż Alexander dla tego 370 1 | być, iż Alexander dla tego to tak rzekł, aby napomknął 371 1 | Powiedział pan Lupa: Podobno to i nazbyt panie Kryski, bo 372 1 | świecie naleść, w ktoreby to wszytko weszło, czo w. m. 373 1 | mam chwalić muzykę, mogę to pokazać, iż u starych onych 374 1 | dlatego, kiedy muzykę słyszy, to jako ze snu oczkniewa sie 375 1 | inakszym kształtem zagrał, to zasię przychadzał k sobie 376 1 | Dziwnemi dowody pokazując to, jako muzyka okrutną moc 377 1 | o nim rozumiano. Mam za to, iżeście w. m. czytali, 378 1 | Nakoniec przyrodzenie samo (aby to każdy znał, iż muzyka jaka 379 1 | jest barzo potrzebna. Ale to by cli rad widział, żebyś 380 1 | przednie chwalne.~Niż na to odpowiedział pan Kryski, 381 1 | nieumiejętność moja, za którą, jako to wszytko, com do tych czasow 382 1 | miłościam barzo przyjemne. A to, czego jeszcze ku przymiotom 383 1 | kiedy komu inemu wyprawie to roskażesz, abowiem każdy 384 1 | roskażesz, abowiem każdy w to lepiej niż ja potrefi, i 385 1 | nazwał, tak mnimam, że sie o to starać będziesz, jakobyśmy 386 1 | żądości p. Bojanowskiego, to jest, pokażesz, jakim kształtem, 387 1 | Myszkowski) chcesz w. m. to dzielić, co dzielone być 388 1 | panem Kryskim, a powiedz to, czo rozumiesz, iż on powiedzieć 389 1 | podobno by lepiej do jutra to odłożyć.~Odpowiedział ksiądz 390 1 | Biskup: Już rozumiem, że na to godzicie, abych ja waszej 391 2 | podziwieniem rozbierałem to u siebie, i macałem przyczyny, 392 2 | macałem przyczyny, skądby to rosło, iż ludzie starzy 393 2 | sprawy nasze, obyczaje, i to, czegokolwiek oni w młodości 394 2 | wszytko idzie co dalej, to gorzej, tak w dobrym a w 395 2 | Jako powiedam myśliłem na to częstokroć, i było na co, 396 2 | częstokroć, i było na co, bo wdy to jest rzecz, mimo wszytek 397 2 | kiedyby tak szło, co dalej to gorzej, to jest, iżby zawdy 398 2 | szło, co dalej to gorzej, to jest, iżby zawdy ojciec 399 2 | w człowiecze choruje; a to co człowiek dobrego miał, 400 2 | na dół idzie, upuszczając to, w czym sie kochał, a wstępując 401 2 | roskoszy swoich, i mógł to na sobie przewieść, nic 402 2 | staremu człowiekowi tak sie to widzi, jako owemu, który 403 2 | okręt abo czołn stoi, a to w istej prawdzie inaczej 404 2 | przywodzą też i czas, ktorego to było, a zatvm gi chwalą 405 2 | pierścionek przywodzi na myśl to, co tak barzo miło wspominać, 406 2 | jakoby tedyż zaś przyść nań to miało. Taż przyczyna ja 407 2 | nie bacząc oni, czym sie to dzieje, wielkimi są w tej 408 2 | iż Ezop, by był miał na to oko, jako wiele inych baśni 409 2 | początek. Abowiem widzi to każdy, iż żadna lubość wdzięczna 410 2 | przeto ja tak dzierżę, iż nie to było główne przed sie wzięcie 411 2 | dolegliwościam poddała, (bo sie to s tym nie rymuje, aby ona, 412 2 | wszytkiego dobra, miała sie na to radą i silą swą nasadzić, 413 2 | i ine dobra, a posyłała to na świat, tegdy niewczasy, 414 2 | zaraz za nimi, jako i oto to, kiedy ona człowieka tworzyła, 415 2 | ubędzie jednego, nic może to inaczej być, jedno, iż takież 416 2 | niniejszego dowcipu, niż teraz, to łatwie każdy poznać może 417 2 | który jest s tego, już to tak w obyczaj weszło, iż 418 2 | pełno łotrostwa, co gdzieby to chciał kto wykorzenić, musiałby 419 2 | zaraz i cnoty, a niechaj na to pomnią, iż za onych dawnych, 420 2 | są historye. Ale mam za to, że sie już tym starym dosyć 421 2 | barzo od rzeczy.~A gdyż sie to pokazało, iż one dawne dwory 422 2 | których każdy chciał wiedzieć to, co wczora pan Kryski mówił; 423 2 | człowiek umieć nie może, jest to – prawi - robota daremna. 424 2 | Panie Myszkowski, wielka to jest rzecz, którą na w. 425 2 | którą na w. m. włożono: to ktemu, iż każdy kto tu w 426 2 | pan Bojanowski: Mnie sie to rzecz wielka nie zda, abowiem 427 2 | abowiem kto co umie, już na to sposobny jest, i wie kiedy 428 2 | czo czynić przystoi.~Na to pan Myszkowski tak odpowiedział: 429 2 | panie Bojanowski zda sie to w m. małe brzemię, które 430 2 | które jest na mię włożone; to jest pokazać gdzie, kiedy 431 2 | Iście, że sie mnie rzecz to wielka nic widzi; owa na 432 2 | wielka nic widzi; owa na to wszytko dosyć tak powiedzieć, 433 2 | czas i dobrze, bo chcieć to wszytko zebrać, jako na 434 2 | rzeczy zmacać, zda mi się, że to jest rzecz i trudna i podobno 435 2 | po włosku, chociażby też to barzo dobrze umiał, abo 436 2 | są wszytki jednakie, może to być, iż sie strzyma człowiek 437 2 | szaleństwa jasnego, jako to, o którym w. m. powiedasz, 438 2 | przyczyn nie dobrze dojrzy, to dopiero, kiedy wstąpi w 439 2 | rozność, jednak nie może to być, aby mu nie łatwiej 440 2 | pan Kryski swemu zdołał, to jest, aby sie uszom w. ni. 441 2 | jest rzecz trudna, stąd to znać możemy, iż rzadki kto 442 2 | poprawdzie s przyrodzenia to ma każdy człowiek, iż radniej 443 2 | chocia znają jawnie, że to jest dobre, czo widzą, jednak 444 2 | jednak sadzą sie gwałtem na to, aby w tym tak kąkol naleźli, 445 2 | niechaj sie nie telko o to stara, aby jego godność 446 2 | Stoikowie powiedają, iż mądremu to należy. Aczkolwiek w każdym 447 2 | przeciwko czemu położyć, to, co chce, oczom ludzkim 448 2 | zamykają na krotce w sobie, to wszytko, co mnie powiedzieć 449 2 | uważył dobrze u siebie, co to jest za rzecz, którą czynić, 450 2 | czynić umyślił. Powiedziawszy to pan Myszkowski zamilkł troszkę.~ 451 2 | widzi mi sie, tu do tego, a to tak: Gdy Dworzaninowi przydzie 452 2 | jakiej utarzsce, ma sie o to bacznie starać, aby sie 453 2 | bo po prawdzie przystoi to człowiekowi umieć użyć godności 454 2 | l tak rozumiem, iż jako to sprosna rzecz jest, chcieć 455 2 | niemasz dworzaninowi, gdyż to jest jego zawołanie. A przeto 456 2 | kamień żelazo. Ku temu też i to przyłożę, aby ostatnim na 457 2 | tak s trefunku w powieści to przyszło, jako wczora o 458 2 | najmniejszą rzecz patrzyć ma. To też ktemu, aby pomniał przed 459 2 | chłopstwem siadał, a tam to pokazował, co umie, abo 460 2 | ma wziąć wieniec, pójść to miało. A ktemu chcę, aby 461 2 | radzę, aby sie kusił, bo to jakoś nie przystoi zawołaniu 462 2 | trefi sie jakie pomilczenie, to hnet pocichu imuje sie śpiewać; 463 2 | zabaw należy i taniec, a na to Dworzanin ma też mieć pilne 464 2 | powagę przystojną i miarę, to jest, iżby ani szalenie 465 2 | sromota, zwłaszcza będąc o to proszony, a wszakże tak, 466 2 | tym zbytnie ćwiczy, ale iż to ma sobie jako za jedno igrzysko, 467 2 | Więc gdy będzie dobrze to czynił, stokroć jeszcze 468 2 | lutnię wziąć w rękę, gdy o to jest proszony, tak zaś owemu 469 2 | pokaże, co umie, a czasem i to, czego nie umie. Za czym 470 2 | trudno tu wypisać wszytko to, co mu sie trefić może. 471 2 | gdy będzie dobrym uznawcą, to czasu, to miejsca, to ludzi 472 2 | dobrym uznawcą, to czasu, to miejsca, to ludzi tych, 473 2 | uznawcą, to czasu, to miejsca, to ludzi tych, s ktoremi będzie, 474 2 | staremu jako przywoita, zna to każdy. Acz to bezecne dziecię 475 2 | przywoita, zna to każdy. Acz to bezecne dziecię czasem kusi 476 2 | takowych zabawach kochają, chcą to pokazać, iż nie są starzy 477 2 | staremu.~Rzekł pan Lupa: A cóż to za zabawy, to podobno, aby 478 2 | Lupa: A cóż to za zabawy, to podobno, aby stary młodym 479 2 | Odpowiedział pan Myszkowski: Ba i to sie zejdzie. Ale każdy wiek 480 2 | myśli, przynosi s sobą i to co chwalić, i to co ganić 481 2 | sobą i to co chwalić, i to co ganić może. Jako starzy, 482 2 | wiek stały, a stateczny, to jest najlepszy, iż człowiek 483 2 | z głowy sobie wyraził, i to, co jest złego w młodości 484 2 | tym pośrodku, mają sie o to starać, aby niedostatki 485 2 | radę ubiegano, ktemu, aby to, co wiedzą, ze smakiem powiedać 486 2 | stateczną trefnością, jako to widzimy wszytcy być w panu 487 2 | osobie swej przyłączył i to, iż go s słodkiej powieści 488 2 | każdemu miło słuchać. Toć to zabawy są ludzi szedziwych, 489 2 | bo co sie jednemu żydzie, to drugiemu barzo nie przystoi, 490 2 | przed drugimi młodemi. Nad to jeszcze, iż sie wnet na 491 2 | jako we lwie, w orle. Ani to jest bez przyczyny, bo takowe 492 2 | gwałtowniejsze jest, niźli to, które sie z nienagła zapala. 493 2 | może o takim człowiecze to rozumieć, iż młode lata 494 2 | mam zwirzchność, roskazuję to w. m. abyś w. m. tak długo 495 2 | pan Lubelski: Niewiem, byś to w. m. drugi raz, rozmyśliwszy 496 2 | tymi tam równo, wielkie to głowy były, ale gdyż nie 497 2 | żadną miarą być nie mogło; to dla tego, iż sobie są nierówni. 498 2 | nierówni. Ale jednak tak sie to porówna, kiedy dworzanin 499 2 | dworzanin będzie zawdy na to pomniał, iż on jest sługa, 500 2 | dworzanin w sobie być pokaże, to Jest rzecz najczelniejsza.~