Ksiega

 1 1|          najduje; bo gdzie mówi pan Derśniak, że virtus doceri non potest,
 2 1|           AIexander Myszkowski, pan Derśniak, pan Bojanowski i mi zacni
 3 1|           pan Myszkowski, potym pan Derśniak, więc pan Bojanowski swoje
 4 1|         należy.~Tu gdy przestał pan Derśniak, pan Lubelski panu Bojanowskiemu
 5 1|             chwalił.~Powiedział pan Derśniak ku temu: Małom ja widział
 6 1|      wielkie głupstwo widzi.~Tu pan Derśniak powiedział: Dalekoś sie
 7 2|       przyjaźń zacząć.~Rzekł tu pan Derśniak: I owszem, trzeba sie dobrze
 8 2|           nią popisowala.~Rzekł pan Derśniak: Znam ja dobrze tę panią,
 9 2|           przyrodzeniu.~Hnet tu pan Derśniak za to sie wziął mówiąc:
10 2|        poczytać chciał.~Ku temu pan Derśniak rzekł; Widzi mi sie, panie
11 2|            na co takiego.~Zatym pan Derśniak powiedział: Owam ja wywołał
12 2|       FIorentynie. Odpowiedział pan Derśniak: Niepomnię, która to. Ale
13 2|          garło wchodziła.~Zatym pan Derśniak jął swoje prowadzić, mówiąc:
14 2| Krześcianinem.~Powiedział zasię pan Derśniak: Ba i onoć sie tu mało nie
15 2|         powiedz ją w. m. Za tym pan Derśniak: Pana Bojanowskicgo gdy
16 2|              m. spominał.~Zatym pan Dersniak rzekł: Gdyżeście w. m. i
17 2|         drogę.~Gdy tego domówił pan Dersniak, rzekł tak pan Kryski: Widzi
18 2|             nie dołożył. Spytał pan Dersniak: A czego? Odpowiedział pan
19 2|        nadzieję.~Powiedział zaś pan Dersniak: Powiedziałem ja, aby trefnowanie
20 2|       proszku nie cirpi.~Tu gdy pan Dersniak odpowiedzieć chciał, wstąpił
21 2|          nigdy nie rośmieszy, bo p. Dersniak powiedział, iż sie jedno
22 2|       wypadło w ten czas, kiedy pan Dersniak trefnował.~Rzekł pan Lubelski:
23 3|        ćwiczenia.~Powiedział tu pan Derśniak: U Greków za dawnych czasów
24 3|             Zatym to powiedział pan Dersniak: Bywać też to więc czasem
25 3|           nie płakali.~Rzekł tu pan Dersniak: Pomnię i ja, żem czytał
26 3|     sławnych Hetmanow.~Rzekł tu pan Dersniak: Tego w. m. nie powiedaj,
27 3|          niemasz.~Powiedział tu pan Dersniak: Alboś to w. m. w Bibliej
28 3|            nie mówił, rzekł tak pan Dersniak:Odłożywszy tę niechęć na
29 3|          małżeństwa była.~Na to pan Dersniak tak rzekł: Wierę bych ja
30 3|             nie trzeba. Ku temu pan Dersniak powiedział: Ja nie wiem,
31 3|             Iście, odpowiedział pan Dersniak, żeć mi sie wielka krzywda
32 3|       miłości prawdziwej.~Na to pan Dersniak powiedział: To bych ja miał
33 3|          mógł.~Powiedział na to pan Dersniak: Ba, to nie trudna, bo jeśli
34 3|      rozgłoszona.~Tu powiedział pan Dersniak: I to czasem nie wadzi,
35 3|            pokrywał.~Powiedział pan Dersniak: Naucz że go w. m. tego,
36 3|              Ku temu powiedział pan Dersniak: Ja sie wyznawani być takim
37 3|            nie pójdzie.~Dołożył pan Dersniak: Ani tak sprosnie sobie
38 3|       powiedz, jako była.~Zatym pan Dersniak: Niedawno (jakom powiedział)
39 3|       przydało w miłości.~Rzekł pan Dersniak: Prze pana Boga, pokryć
40 3|           sobie Ovidiusa.~Na to pan Dersniak powiedział: Nie baczę ja,
41 3|            A przeto, powiedział pan Dersniak, jeśliż sie tą sprosnością
42 4|            za panem Bojanowskim pan Dersniak położył głowę, godny w Polszcze
43 4|             umilkł.~Zatym rzekł pan Derśniak: Mnie sie to nie zda, panie
44 4|       niczemu nie godzi.~Za tym pan Dersniak powiedział: Przedsię ja
45 4|          Wapowski, czemuby tego pan Dersniak pozwolić w. m. miał, aby
46 4|        vitam rozdzielili.~Zatym pan Dersniak spytał: Któryż tedy s tych
47 4|          zdawam.~Zaś powiedział pan Dersniak: Jeśli czego s tych rzeczy,
48 4|      obchodzić sie musi.~Tu zaś pan Dersniak to powiedział: Radbych ja
49 4|          Dworzanin.~Hnet k temu pan Dersniak tak powiedział: Iźeś tu
50 4|       ożywię.~Powiedział tu zaś pan Dersniak: Niż dalej w. m. zajdziesz,
51 4|           zdrowie i siła.~Rzekł pan Dersniak: Widzi mi się, iż dla piękności,
52 4|          nie miał.~Odpowiedział pan Dersniak: Nic tu niemasz białymgłowam
53 4|          pana wrócę.~Powiedział pan Dersniak: Ba, możesz go w. m. już
54 4|     miłostki wabny.~Zatym rzekł pan Dersniak: Nie z drogi podobno, miłościwy
55 4|          kniemu przyszli.~Zatym pan Dersniak powiedział: Słuchając ja
56 4|        nalazł sie taki.~Dołożył pan Dersniak: Mężczyzna trudno, a białagłowa
57 4|         krzywdzić.~Odpowiedział pan Dersniak: Niemasz tu krzywdy żadnej,
58 4|          miłować dozwala.~Na to pan Dersniak chciał odpowiedzieć, ale