Ksiega

 1 1|     wielkim staraniem i za długim czasem dochodzie tego, czego ów
 2 1|         dziwy płodzić, usadzą sie czasem na to, aby byli łaskawi
 3 1|        najdowało. Abowiem rychlej czasem na małych rzeczach, niż
 4 1|      niedbale tańcuje, iż s niego czasem i suknia spadnie, a on sie
 5 1|        drugi raz gorzko, wiec też czasem i słodko, aby jedno przy
 6 1|         umiejętność sie odkrywa i czasem więtsza sio widzi, niż w
 7 1|           Nos otro cavaglieros; a czasem drugi, chocia nie będzie
 8 1|          wolnoli też dworzaninowi czasem, miasto polskiego słowa
 9 1|           swoją przyszli ktemu za czasem, iż wiele pisma Bożego z
10 1|        wszyscy wymówce strzelają. Czasem też, aby umiał podać ludziom
11 1|         cokolwiek pocznie, chocia czasem będzie tak wczas dobrze,
12 2|  wszetecznie nie począł, abo iżby czasem nie powiedział jakiego słówka,
13 2|            bo iż cnoty zdadzą sie czasem jakoby miedzy sobą były
14 2|          niego przyjedzie, chocia czasem zdechlina drugi będzie,
15 2|        wszytko pokaże, co umie, a czasem i to, czego nie umie. Za
16 2|            Acz to bezecne dziecię czasem kusi sie i o starego, a
17 2|            więc też zasię leda co czasem mówią, by sie jedno mówiło;
18 2|           nie uczynił, nic musiał czasem z niechęcią tego pozwolić,
19 2|          ludzie śmieją, i panowie czasem na złość im leda komu laskę
20 2|        znać, co w kim wre, acz to czasem omyla. A nie telko ubiór,
21 2|           były bezrozumne, iż sie czasem zmiłują na cudzy smak, wierząc
22 2|        mówić, co sie zabaży. Więc czasem zajdą w takie rzeczy, s
23 2|         sstępując s kolebki ukaże czasem troszkę nogi, a przysiągłby
24 2|          czyjej wziąć sie mogą, a czasem i też własne, jako kiedy
25 2|          sio barzo śmiać miano. A czasem ani kęs jeden ma śmiechu
26 2|         żadnego Parysem (acz i to czasem ma swą gracyą), ale kiedy
27 2|        Roch, a to Pieszek.~Ujdzie czasem i to za trefność, kiedy
28 2|      barzo łapał exequutorstwa, a czasem chocia go i nie obrano,
29 2|         Nakoniec i w tym śmiechu, czasem przydzie zapłonienie, a
30 2|           przydzie zapłonienie, a czasem osa na nos siędzie. Przeto
31 2|      dzień, albo kilka przed onym czasem, który był ku zapłacie namieniony,
32 3|      ludzie źle domyślają, chocia czasem białagłowa winną nie będzie.
33 3|        używała (acz i zatrefnować czasem uczciwie barzo jej będzie
34 3|          urodzi, i drzewo wypuści czasem s siebie taki owoc, który
35 3|       Dersniak: Bywać też to więc czasem z uporu, jako ona dobra
36 3|    grzechy nam były powszednie, i czasem ku chłubie, a kiedy też
37 3|       odpoczynął by sam nieco tym czasem, iżby zasię ochotniej konać
38 3|         one wnet same napomkną, a czasem i proszą.~Powiedział pan
39 3|   pragnęła, to ja wiem dobrze, bo czasem, kiedy której jego rzeczy
40 3|     wyciągnąć, chyba jeśli mu sie czasem z okna widzieć dała, abo
41 3|        ubieraniu ich we zbroje, i czasem same ubierały, a na pożegnaniu
42 3|           podobał.~Ale iż najdzie czasem abo tak surową, abo tak
43 3|     miłością odkrył. I tak cos za czasem ukrócić mogł, to zaraz wszytko
44 3|        sie przypatrują, i prędzej czasem takową rzecz postrzegą,
45 3|     powiedział pan Dersniak: I to czasem nie wadzi, nie kryć sie
46 3|          głos pospolity nie telko czasem nie zaszkodzi, ale owszem
47 4|    wielkiego rozumu, daleko przed czasem widząc, zabiegał im tyle,
48 4|           marmoru, to z miedzi, a czasem i ze złota oni Grekowie,
49 4|         które idą w głowę, abo iż czasem człowiek bieżąc padnie,
50 4|        chwile. A przeto, jako pod czasem wojny ludzie zaprządz mają
51 4|         to niedowiarstwo nietelko czasem nie zawadzi, ale wielokroć
52 4| majętności mężów swych gubią, ale czasem za dyamencik, abo leda co
53 4|       tego sie sprawując wniść za czasem a pogodą temi drogami, które
54 4|           słodzi, garło dać przed czasem musiał, i nietelko w Aleksandrze
55 4|           sie już był za niemałym czasem wpasł, miał odwieść, nie
56 4|         mają, która chciwość bywa czasem tak można, iż człowieczy
57 4|    nietelko obyczaje, ale i myśli czasem człowiecze wiedzą. I myśliwiec
58 4|            kto niema żony, i ręki czasem chyba na witanie nie poda,