Ksiega

 1 1|             i tak żeby szło rzędem, aż do wszytkich chorób. Radbych
 2 1|        powiem hnet, ale nie pirwej, aż sie każdy s powieścią swoją
 3 1|         podnieść kto sie jej podoba aż pod obłoki, człowieka niegodnego,
 4 1|          sie gdzie do szafy schować aż do tego czasu, kiedy wojna
 5 1|              tak i w językach była. Aż wdy, kiedy Bulgarowie pożyczywszy
 6 1|           poważnych rzeczy obfitym. Aż potym, gdy męstwo a sprawiedliwość
 7 2|       nakoniec nie odszedł od niej, aż ją począł sztuk uczyć, puginała
 8 2|         długo mówił o tejże rzeczy, aż do tego czasu, jako pan
 9 2|    poczynają więc od niego stronić, aż ku temu przydzie, iż im
10 2|            Crassus merskać u pręgi, aż do śmierci, dokładając tego,
11 2| nierozdzielnej miłości trwać będzie aż do śmierci, tak dobrze jako
12 2|          podawać, nosić, piastować, aż do pacholąt przydzie. Owa
13 2|          każdy chwali, każdy wynosi aż do nieba. Już takiego wszytek
14 2|      będziesz czekał dzień w dzień, aż sie co w nim skrytego a
15 2|       których sie wypleść nie mogą, aż śmiechem, ale i ten będzie
16 2|             przed królem Lodwikiem, aż go za koń było wysadzono.
17 2|      poczekać kazał s wtóra prawdą, aż byś był w. m. pirwszej uwierzył.
18 2|              którzy ciężko pracują, aż do owych, którzy są na ustawicznej
19 2|            nim ledwe ułapiono, i to aż w ten czas, kiedy mu jedno
20 2|           szedł, a koń s nim wspak, aż ku domowi jednemu przyszło,
21 2|              z miejsca nie pojdzie, aż popchniesz.~Rzekł tu pan
22 2|           zasie trzeci wtórego nóg, aż tak do ziemie, a po tych
23 2|          który nie umie zatrefnować aż z uszczypkiem a despektem
24 2|          taki odpowiedział u Tarła; aż do pana Reja przyszło, który,
25 2|             nie prędzej go puściła, aż na nie długo wołać musiano.~
26 2|            i drugi, miesiąc, kilka, aż rok, więc, iż o pierścieniach
27 2|     przedsię nie baczy polepszenia, aż chudzina po kilku niedziel,
28 2|         ledwe nie umarł od strachu. Aż wdy nakoniec zlitowali sie
29 2|          stronę na oczy królewskie, aż przejednawszy nie przychodząc,
30 2|        wielkim głosem mówić s sobą, aż sie i wadzić, przyczytając
31 2|           mnimał, że djabłów wzywa. Aż dobył kartki jakiejś pergaminowej,
32 2|             będzie ciężko poczekać, aż ją zmierzę. A to mówiąc,
33 3|          rzeczy swej nieprowadziła, aż do uprzykrzenia. Wielkich
34 3|        srogim, a okrutnym więzieniu aż do śmierci. Gdy ta wieść
35 3|            czas powietrza w Atenach aż do dziesiąci lat. Pindara
36 3|          przeciwko Chijom walczyli, aż nakoniec nielza było inaczej
37 3|             bym ich kilka wymienił, aż bych za skróceniem czasu,
38 3|          żenie niewierzy, a surowie aż do bicia s nią sie obchodzi,
39 3|             ze wszytkim fraucymerem aż blisko miejsca potkania.
40 3|         rozmową w drodze tak długo, aż do uźrzenia na oko nieprzyjaciela
41 3|             tego kiedy przychodził, aż by pewnie wiedział, iż mu
42 3|           onej, także też bez winy, aż i do tego przydzie, że będzie
43 3|            pilnie będzie upatrował, aż sie wszytkiej prawdy dowie,
44 3|      głęboką miłość s sobą, zaszli. Aż do tego przydzie, kiedy
45 4|    przyjacielem, i radby go wyniósł aż do nieba, ale co? niemoże -
46 4|             bytu, który s panowania aż do nasycenia mają, ani by
47 4|         strażą przystępić nie mógł. Aż wdy nakoniec Jowisz, użaliwszy
48 4|             nieprzystojnym popiszą, aż dopiero, kiedy na urząd
49 4|             gdyż (jako o nim piszą) aż w zamknionej skrzyni jako
50 4|   komoreczkę małą tak wysoko, gdzie aż po drabinie musiał chodzić,
51 4|             hnet od dziecinnych lat aż do męskich, aby wzrost był
52 4|             ani go człowiek poznać, aż przy ostatnim punkcie śmierci,
53 4|             zniewolenia godni, abo, aż dla pożytku poddanych swych,
54 4|            bohatyrowie ustawicznie, aż do wykorzenienia ich walczyli,
55 4|            jaśnie, że oni z gruntu, aż do najmniejszej rzeczy wszytko
56 4|           była. Abowiem od początku aż do końca w takowej miłości
57 4|           pracy, a dalej nie mówić, aż j. m. pan Lubelski kazał,
58 4|         cień jakiś piękności, idźmy aż do onego najwyższego gmachu,