Ksiega

 1 1|             w głowie swej nie maja. Zatym pan Bojanowski powiedział:
 2 1|              nie bawiąc sie zaczni. Zatym pan Kostka rzekł: Nagła
 3 1|            za to skarać nie raczył.~Zatym pan Lupa powiedział: Widzisz
 4 1|             Bojanowski ma ucirpieć.~Zatym pan Lubelski tak odpowiedział:
 5 1|            ja pytał pana Kryskiego. Zatym umilkł. A pan Lubelski powiedział:
 6 1|         dobrze niż nasze podlejsze; zatym to idzie, iż tych nowych
 7 1|       Lubelski J. M. powiedział tak zatym: Jest czego słuchać takiej
 8 1|           na świecie najcudniejszy.~Zatym powiedział pan Kostka: Nie
 9 1|             wszytkiego domawiajcie.~Zatym rzekł pan Lubelski: Nu,
10 1|             włożę ja na kogo inego; zatym obrociwszy sie do pana Myszkowskiego
11 1|              iż on powiedzieć miał.~Zatym rzekł pan Lupa: M. księże,
12 2|             śmiać pan Bojanowski, i zatym tak powiedział: Czyścieś
13 2|            barzo nierad.~Powiedział zatym pan Myszkowski: Nie mów
14 2|          sie jeszcze na co takiego.~Zatym pan Derśniak powiedział:
15 2|        słuchywały, me mając uszu, a zatym wynarzało sie i to i owo
16 2|          bić, o tym wy ani myślcie. Zatym pospołu s przyjacioły szedł
17 2|             sie z w. m. sam uźrzeć. Zatym Doktor frasując sie na takowe
18 2|           Ale powiedz ją w. m. sam. Zatym pan Wapowski: Florentynowie
19 2|          pomyka, w garło wchodziła.~Zatym pan Derśniak jął swoje prowadzić,
20 2|           zawołał: Niemasz go doma. Zatym Ennius: cóż mie błaźnisz,
21 2| odpowiedział: umył Miłościwy królu; zatym król: idźże do domu jeść.~
22 2|           jakieś tu w. m. spominał.~Zatym pan Dersniak rzekł: Gdyżeście
23 2|           cię zrozumiał. Przyjechał zatym pan krakowski i przywitał
24 2|             abo wy łżecie. A ci dwa zatym wstali od stołu mówiąc,
25 2|           was, kęs jeden nie widzę. Zatym ci poczną sie w rzeczy dziwować,
26 2|             umiesz ty (odpowiedział zatym ow) zabitą śmierć, nie takbyś
27 2|           po 30 czerwonych złotych. Zatym ten, obróciwszy sie kilka
28 2|            sobie nieprzystojeństwo.~Zatym pan Lubelski powiedział:
29 2|             Odpowiedział pan Kostka zatym: Prawda jest, miło. panie,
30 3|            i wyczyścił one stajnia, zatym hnet na cześć i chwałę Jowiszowi
31 3|          potrzebnej rosprawy.~Rzekł zatym pan Bojanowski: I owszem,
32 3|            w. m. zaraz rzecz swoje.~Zatym pan Kostka: Wiem pewnie,
33 3|            jakoby onego zaźrzały, a zatym mężczyzna baczny, chocia
34 3| okrucieństwa swego nad nim używali.~Zatym to powiedział pan Dersniak:
35 3|            wierzę, że będzie długa.~Zatym pan Kostka rzekł do pana
36 3|             jej w onym domu sstało. Zatym hnet poczęła sie do domu
37 3|             na iną rzecz odwracać a zatym znikać nieznacznie onej
38 3|     ustawiczności a cnocie zachowa.~Zatym powiedział pan Lubelski:
39 3|          tego w. m. dowieść możesz.~Zatym powiedział tak pan Wapowski:
40 3|      niemogąc rozumieć nic złego, a zatym wnet wolno siadać pospołu,
41 3|           rzecz powiedz, jako była.~Zatym pan Dersniak: Niedawno (
42 3|            miłości nie poślakowano.~Zatym pan Kostka powiedział: Mnie
43 3|            roskoszy uczuć nie może.~Zatym powiedział pan Wapowski:
44 4|            odprawić sie mógł.~Rzekł zatym pan Wapowski: Niewiem jako
45 4|             był myśl swą obrócił, a zatym będzie godzien dobrze więtszej
46 4|            to pan Wapowski, umilkł.~Zatym rzekł pan Derśniak: Mnie
47 4|            cnót s siebie wypuszcza.~Zatym pan Lupa tak powiedział:
48 4|   contemplativam vitam rozdzielili.~Zatym pan Dersniak spytał: Któryż
49 4|      powiedział, niżem był obiecał.~Zatym pan Lubelski rzekł w te
50 4|           by jeszcze siła co mówić.~Zatym rzekł J. M. pan Maciejowski:
51 4|           był na te miłostki wabny.~Zatym rzekł pan Dersniak: Nie
52 4|          niemiała być zawsze dobra.~Zatym powiedział pan Myszkowski:
53 4|           do rzeczy w. m. przydę, a zatym począł tak:~Nie życzyłbym
54 4|            to niemasz odpowiedzi; a zatym tego dołożył: Bywa też i
55 4|       obrzydłych u obojga będzie; a zatym przyda ku onemu błogosławieństwa,
56 4|     którzyby kiedy kniemu przyszli.~Zatym pan Dersniak powiedział:
57 4|     piękności swą piękność biorą, a zatym już nie cudności upodobanej,