Ksiega

 1 1|  ślachta zacna polerując rozumy swoje wynajduje na biesiedzie
 2 1|       roskazuję, abyś począł, a swoje grę wynalazł. A pana Kryskicgo,
 3 1|         abyś wnet po Kostce grę swoje powiedział, a po W. M. pan
 4 1|   Derśniak, więc pan Bojanowski swoje wynajdzie, a pan Kryski
 5 1|        Wapowskiego i kazał, aby swoje powiedział, który tak począł:
 6 1|     Lubelski panu Bojanowskiemu swoje zacząć kazał, który tak
 7 1|         mówić. Kończył przedsię swoje rzecz pan Bojanowski, kiedy
 8 1|      tego, iż każdy człowiek ma swoje około każdej rzeczy osobliwe
 9 1|     rozumiem, iż każda rzecz ma swoje doskonałość, choć jest skryta,
10 1|        uczynili zacne potomstwo swoje. A jeśliby sie to tak miało,
11 1|          jedno konać statecznie swoje przedsięwzięcie a we wszytkich
12 1|      plac, a w tym i ono głupie swoje wydwarzanie pokazują i drudzy
13 1|    panie Kryski, kiedybyś w. m. swoję prowadził, a nie odkrywał
14 1|         to dali jakieś upominki swoje, ktoremi miałby sobie wiele
15 1|      sie muzyką, wstać więc nad swoje wolą od biesiady musiał,
16 1|         sie śpiewając, a robotę swoje uczyni sobie miłą. Żeglarze
17 2|      które duch nasz rospostrza swoje władzą. A przeto jako w
18 2|       jął prowadzić dalej rzecz swoję. Do tychże też dworskich
19 2|      sam człowiek dobrze znal i swoje siłę, a ku temu dopiero,
20 2|        więcej sie ma oglądać na swoje powinność, niż na wszytki
21 2|        ochędostwa daj nam w. m. swoje naukę, bo dziś u nas tak
22 2|      krolem macedońskim, szablę swoje persiańską dał oprawić po
23 2|   kształt a strój dał przerobić swoje szablę, ten naród miał Persom
24 2|      Dworzanin nasz mimo główne swoje zawołanie a professyą rycerskiego
25 2|      być) wyznał nieumiejętność swoje, niżby sie miał kusić, a
26 2|    snadź poczyna stanowić jakąś swoje nową wiarkę, w której powiedają
27 2|   trefności odprawisz, do końca swoję prowadzić mógł.~Powiedział
28 2|       na poczciwość i powinność swoję, a użalił sie szedziwości
29 2|       kazano każdemu powiedzieć swoje zdanie o nabyciu pieniędzy.
30 2|          Zatym pan Derśniak jął swoje prowadzić, mówiąc: Co sie
31 2|         do ognia przydą. Wyrwał swoję drugi, powiedając: Składźmy
32 2|      szczyra swoboda, nie telko swoje rozdaje, ale i cudze.~Wspomnię
33 2|         na czas, na miejsce, na swoje przystojność i zawołanie;
34 2|       słowy opowiedziała radość swoje. Gdy potym do siedzenia
35 3|       pocznij w. m. zaraz rzecz swoje.~Zatym pan Kostka: Wiem
36 3|     przeto też dworna pani mimo swoje przyrodzone baczenie, którym
37 3|         czcią swą używa, w czym swoje godność baczy, nie wydwarzając
38 3|       niebespieczeństwie dzieci swoje, kazała porzucić w pół rynku
39 3|          opowiedając im tę chęć swoje. Przyjaciele widząc wielkiego
40 3|        karać, a miarkując chęci swoje nigdy zbytniego wesela nie
41 3| białegłowy na podkaniu całowały swoje powinowate. Także Trojanie,
42 3|         nad nimi stępili miecze swoje, bo tak - prawi - lepiej,
43 3|      Cicero wspominając posługi swoje przeciwko Rzeczypospolitej
44 3|       wyniść z miasta, a patryą swoje pożegnać musieli; potym
45 3|          że czas i wielką pracę swoje wniwecz obrócił, i skrócił
46 4|        przestępków pana, jakoby swoje równią karał; i owszem,
47 4|     miał.~Prowadził dalej rzecz swoje pan Wapowski, kiedy mu pan
48 4|        wielką możność, a władzą swoje, i każąc ledwe nie padać
49 4|    wziętość, powagę i świetność swoje, jako żelazo, gdy nim nie
50 4|      szeroko źli prokuratorowie swoje proporce i wykręcają dekreta,
51 4|       pilniej Bóg patrzy, a oni swoje postępki ku niemu, jako
52 4|        miłował Patryą i poddane swoje, a nie chował ich w niewoli,
53 4|   przedsię w tym drugim odprawi swoje powinność, to jest, że tego
54 4|      dokłada dalej (wyliczywszy swoje niefortunną miłość, w którą
55 4|        więźniem, a czuje być tę swoje powinność, aby ciało sprawowała
56 4|       uznawają więc obłędliwość swoje i poniechywają wszytkiego.~
57 4|    Dworzaninowi, niż pan Kostka swoje uczynił, ale widzę, żeście