Ksiega

 1 1|      około Krakowa, miał miejsce, gdzieby postronne ludzi, a wielkich
 2 1|   niektóre pana swego obyczaje. I gdzieby był żyw do tych czasów snadź
 3 1|           i zaraz stanieć musieli gdzieby mieli dać to znać ludziom,
 4 1|         to w ludziech ustało. Ale gdzieby sie wszyscy ludzie na świecie
 5 1|        mogł, bo temu niewiedzieć, gdzieby był koniec. Ale kiedy będzie
 6 1|            która ma być w twarzy (gdzieby był do tego zarost), jest
 7 1|          bitwy był chciwy, chyba, gdzieby mu szło o poczciwość, abowiem
 8 1|        jakoż ani to być może, ani gdzieby też i być mogło, radziłbym
 9 1|     lepiej umieć, niż pokazuje, a gdzieby sie w tym jeszcze więcej
10 1|      widzi to każdy. Prawda jest, gdzieby słowa polskiego nie było
11 1|         polskie słowa wskrzeszać, gdzieby sie ktore zejść mogło: nad
12 1|       powagi polskiej rzeczy. Ale gdzieby sie słowo jakie trefiło
13 1|         zwyczaju pospolitym. Lecz gdzieby dzisiejszego słowa nie było
14 1|      ludziom; abowiem cisz ludzie gdzieby sie byli urodzili w inym
15 1|           poszedł na szalonego. A gdzieby mi przyszło s takiemi o
16 2| ostatniego kresu złości przyszli, gdzieby sie pogorszyć nie mogło.
17 2|          jest pełno łotrostwa, co gdzieby to chciał kto wykorzenić,
18 2|     strojne, ale też i warowno, a gdzieby mu czego niedostawało, aby
19 2|           są tego tak chciwi, iż, gdzieby tego nie znali, zda sie
20 2|          którzy cnotę miłują. Ale gdzieby Dworzanin za swym nieszczęściem
21 2|   nierówno strata była, niż zysk, gdzieby doskonała przyjaźń miedzy
22 2|         oko slusznemi dowody, iż, gdzieby doskonała przyjaźń miedzy
23 2|      przyjechać na czyj dwór, tam gdzieby go nikt nie znal, aby sie
24 2|        tym sławy szuka, i owszem, gdzieby k czemu przyszło, aby jaśnie
25 2|        tym takim sprosnikiem, ale gdzieby go do czego powabiono, a
26 2|     najbarziej s tego schodził, a gdzieby sie już wywikłać a zedrzeć
27 2|          zdadzą, niż dobre. Więc, gdzieby sie najdowali tacy Alchimistowie
28 2|        ale, iż nie było wiedzieć, gdzieby sie winowajca schował, sam
29 2|          sie, aby go pan nie bił, gdzieby powiedział, że na ten czas
30 2|  najeznikowi mężnie bronić, jakoż gdzieby J. M. pan Lubelski raczył,
31 2|   dostojności mężczyńskiej. Jedno gdzieby około tego do sporu a o
32 3|       mężczyzna niż białegłowy, a gdzieby też dobrze i tak było, jednak
33 3|    spłodzić chciały, niemogły by, gdzieby mężczyzna nie zezwalali
34 3|         miał nieprzyjacioły; więc gdzieby też był inaczej uczynił,
35 3|        jeszcze więtszego podarza, gdzieby była co sprawiła, namówiła
36 3|          stara, miłości.~A przeto gdzieby który król mógł sobie wojsko
37 3|           tego nie przywykły. Ale gdzieby kto s nią dwornie, bacznie,
38 3|        jej wolej, to dla tego, iż gdzieby to niewdzięcznie przyjęła,
39 3|       sług miały, a iżby wszytcy (gdzieby to mogło być) w wielkiej
40 4|           człowieka, któryby sie, gdzieby go o to spytano, chciał
41 4|           sie wzgórę lecieć; więc gdzieby nam cnoty tak były wrodzone,
42 4|      grzechy ludzkie pochodzą, bo gdzieby człowiek, co dobre, a co
43 4|          rozumie przewiodła. Lecz gdzieby mieli pewną wiadomość, bez
44 4|     spotwarzać, nakoniec i zabić, gdzieby tego potrzeba, umieli, a
45 4|          a wróżki próżne, abowiem gdzieby ku statecznej mądrości,
46 4|    poddanemi nie mają, a wszakoż, gdzieby sie i to kiedyś trefiło,
47 4|       wszytko jest inaczej. A tak gdzieby poddani byli dobrzy, dzielni,
48 4|          poddanych swych, abo też gdzieby miał odjąć pogranicznemu
49 4|          na wszelaką iną hojność, gdzieby przyszło, abo cudzej ziemie
50 4|       doświadczenie wyćwiczyło, a gdzieby i to mogło być, dobrego
51 4| doskonałym uczynić miała, abowiem gdzieby pan s przyrodzenia ku dobremu
52 4|      miary nigdy nie wychodzą (bo gdzieby sie co namniej odmieniło,