Ksiega

 501 2  |          Dworzanin, jakom powiedział, to ma mieć nad wszytko, aby
 502 2  |             kiedy będzie miał w sobie to baczenie, ten dowcip, że
 503 2  |             jego może; a sam na sobie to przemoże, iż sie będzie
 504 2  |              drudzy, s których twarzy to znać, że sie na pana gniewają,
 505 2  |       zwłaszcza o panie o swym, jakoż to na dworze pospolita, iż
 506 2  |              najgorzej o nim mówią, a to jest rzecz barzo nieprzystojna
 507 2  |      nietrefnego od pana potkało. Nad to mój Dworzanin niechaj nie
 508 2  |            odjąwszy od prośby od swej to, coby pana obrazić mogło,
 509 2  |               na wieki obrzydnie. Nad to jeszcze dworzanin niechaj
 510 2  |             słyszał, abo widział, kto to rozbierać u siebie, a one
 511 2  |           posądzać może. A przeto złe to każdy czyni, kto gani stąd
 512 2  |           niewiem, czemu panom nie ma to być wolno, co nam chudym,
 513 2  |             być wolno, co nam chudym, to jest, aby w komorze mówili
 514 2  |                aby w komorze mówili i to i owo dla krotochwile. A
 515 2  |               rzeczy, najwięcej sie o to ma starać, aby panu nie
 516 2  |               sobą widzą być w łasce, to; sie tak barzo gryzą, iż
 517 2  |        zadrości pokryć nie mogą. Skąd to więc bywa, iż sie z nich
 518 2  |            zasię są w wielkiej lasce, to sie nią tak barzo upiją,
 519 2  |           niechaj nie pokazuje, iż mu to w dziw a wielka nowina;
 520 2  |        troszkę zbrania, pokazując, iż to za wielką rzecz u siebie
 521 2  |            tym barziej pokazuje, jako to zna, iż go sobiepan wieldze
 522 2  |        zasłużyć i być jej godzien; bo to ostatnia, kiedy kto widząc
 523 2  |               takiemuż miejscu. Omyli to barzo prętko, bo nic wszytkim
 524 2  |     przyrodzenia, iż co jedno rzecze, to sie wnet jest śmiać czemu,
 525 2  |          czemu, prosto by sie miał na to telko samo urodzić. Drugi
 526 2  |            urodzić. Drugi zasię, komu to nie przystoi, a iż ma coś
 527 2  |              mądry, żadną miarą tak w to nie trefi; i owszem chcąc
 528 2  |               ohydzi, a prosto tak mu to będzie przystało, jako onemu
 529 2  |          Myszkowski: Nie wszytkoć też to wszeteczność która sie w.
 530 2  |              miernego barzo miłują. A to przy tym, że ja tu samej
 531 2  |        godnością pospołu złączoną, bo to oboje czyni człowieka wzietego
 532 2  |              pana trefił, hnet, skoro to pozna, ma odstać od niego,
 533 2  |            pozna, ma odstać od niego, to dla tego, aby sie nie zdał
 534 2  |              Lupa: Trzeba pana Boga o to prosić, aby nam dobre cnotliwe
 535 2  |           zaniechać sługa złego pana, to dla tego, aby miedzy dobremi
 536 2  |              zwłaszcza jeszcze, kiedy to pokaże, iż ina przyczyna
 537 2  |             kogo jemu kwoli, mamli ja to uczynić, czy nie.~Odpowiedział
 538 2  |              i sam dla siebie, i prze to, abym nie był przyczyną,
 539 2  |            rozmowę; na baczenie w. m. to puszczam.~Rzekł pan Bojanowski:
 540 2  |               pan Bojanowski: Więc mi to acz nic w. m. powiedz. Gdyby
 541 2  |              sie nadziewał, ale opak, to już pirwsza wina, iż niebył
 542 2  |             zdarzy, tedy szczęściu za to dziękować przydzie. Ale
 543 2  |            sie niemasz co chwalić, bo to w obyczaj wchodzi lekce
 544 2  |               sie złego urodzi. A tak to moja rada, aby człowiek
 545 2  |            aby człowiek pirwej dobrze to uważył u siebie, co więtszego
 546 2  |         pańskiego roskazania, bo jako to nie prostak, kto kopą chce
 547 2  |               wygrać sto złotych, tak to zasię wielki głupiec, kto
 548 2  |               kopę waży. Lecz i w tym to jest nad wszytko, aby znał
 549 2  |           wieldze ważyć.~Ale gdyż sie to już odprawiło, co spólnego
 550 2  |              gdzie najwiętsza zgraja, to wnet do niego popędzi; to
 551 2  |             to wnet do niego popędzi; to s nim jako z rodzonym w
 552 2  |              dostać nie będzie mogło, to do tego pobieży, kto będzie
 553 2  |              drugi ubrańszy przydzie, to mu wnet od onego być u tego
 554 2  |              być u tego drugiego, aby to jedno dał znać, iż nie może,
 555 2  |        strojów, iż im liczby niemasz. To po włosku, to po iszpańsku,
 556 2  |         liczby niemasz. To po włosku, to po iszpańsku, po brunszwisku,
 557 2  |             ale iż tych strojów, jako to sami widzimy, jest tak wiele,
 558 2  |              ja nic wiem ku dobremuli to, czy ku złemu, iż my Polacy
 559 2  |            pogańscy wieszczkowie, tak to wykładali, iż na jakiego
 560 2  |              rozliczność strojów, wie to Bóg, jeśli co dobrego przyniesie.
 561 2  |         najstateczniej chodzić, jakoż to tak usarzowi, jako i Włochowi
 562 2  |          szalona głowa.~Powiedział na to pan Wapowski: Mnie sie to
 563 2  |             to pan Wapowski: Mnie sie to widzi mało potrzebna, mieć
 564 2  |               mało potrzebna, mieć na to oko, bo kiedy dworzanin
 565 2  |              z nas sobie pomyślił, co to za gąska. A tak trzeba tak
 566 2  |            gąska. A tak trzeba tak na to, jako na każdą iną rzecz
 567 2  |         pirwej n siebie, będzieli sie to podobało ludziom, albo nie,
 568 2  |           albo nie, co począć ma. Ale to najpotrzebniejsza w ubierze,
 569 2  |           pióry barw rozmaitych; więc to, w czym są takowi ochędożni,
 570 2  |             co ledajako na nich leży, to dopiero widzi sie być ich
 571 2  |                abo na ubiór jego, ale to mówię, iż i ubiór daje niepomału
 572 2  |               znać, co w kim wre, acz to czasem omyla. A nie telko
 573 2  |               w sobie.~Niewiem ja, co to w. m. najdujesz (powiedział
 574 2  |                radbym ja wiedział, co to jest takiego.~Odpowiedział
 575 2  |   Odpowiedział pan Myszkowski: Nazbyt to w. m. subtylnie chcesz rzeczy
 576 2  |              rzeczy rozbierać. Tak ja to rozumiem, iż są dwojakie
 577 2  |          sobie chodził, oględając sie to na te, to na owe stronę,
 578 2  |               oględając sie to na te, to na owe stronę, a jakimsi
 579 2  |                jaki jest w sobie. Ale to już niech ma swą drogę.
 580 2  |              mniemania i wziętości, a to jest zachowanie a spólna
 581 2  |              s kim ją kto wiedzie, bo to rozum pokazuje, iż, jakowego
 582 2  |            Jeśli złego a nikczemnego; to i sam bez chyby jest taki;
 583 2  |              musi sie najdować. Zawdy to tak ludzie s towarzystwa,
 584 2  |            garnie. A przeto trzeba na to mieć pilne oko, s kim przyjaźń
 585 2  |       rozumiał, omylił; przychodzi mi to często na myśl, iżby lepiej
 586 2  |             tak powiedzieć, i pokazać to na oko slusznemi dowody,
 587 2  |          przyjaciela, takiego (możeli to być) jakom powiedział. A
 588 2  |              go s czego upomioną, aby to w sobie pohamował. Niechaj
 589 2  |           trzeba, gdyż sie im wszytko to nie podoba, czego oni nie
 590 2  |            obrzydła rzecz jest, każdy to baczy.~Iż tu był troszkę
 591 2  |          Niewiem jakoby dostateczniej to powiedzieć miał, bo to chyba,
 592 2  |  dostateczniej to powiedzieć miał, bo to chyba, iżem nie powiedział,
 593 2  |               prowadził, prędkoby sie to sprzykrzyło; a gdyż wszytek
 594 2  |         zabawie sie trawi, zda mi sie to rzecz barzo potrzebna wiedzieć
 595 2  |            kogo zabawić ma.~Mam ja za to, odpowiedział pan Myszkowski,
 596 2  |   odpowiedział pan Myszkowski, iż gdy to wszytko dworzanin umieć
 597 2  |           towarzystwem.~Powiedział na to pan Kostka: Cóż to za gry
 598 2  |      Powiedział na to pan Kostka: Cóż to za gry być mają, bo podobno
 599 2  |                tedy, każdy patrząc na to, będzie o nim tak rozumiał,
 600 2  |               a jeśli go kto kiedy,na to wyciągnie, tedy hnet, maluczką
 601 2  |        przegrawając frasuję, pochodzi to stąd, iż mniemam, aby sie
 602 2  |             stąd, iż mniemam, aby sie to działo moją nieumiejętnością,
 603 2  |              jako w. m. wiesz, trudno to człowiekowi przewieść na
 604 2  |             nie myślił. Ale iż mi sie to podoba, kto nadobnie a bez
 605 2  |           rozumu bystrego zabawa, ale to mi sie do szachów niepodoba,
 606 2  |              nauczy, cóż umie? grę, i to jeszcze nie doskonale. A
 607 2  |    umiejętność nie przychodzi, chocia to oni pokrywają; bo kto chce
 608 2  |              drugiemu złe. Trefia sie to u panów, iż przystanie czysty
 609 2  |         sprawach i postępkach, jednak to będzie znać, iż u pana w
 610 2  |             ani mu nieborakowi pomoże to, iż sie będzie trefnie odgryzał,
 611 2  |          będzie trefnie odgryzał, ani to, iż w kunszt wszytko będzie
 612 2  |        wszyscy śmieją. Tak wiele może to mnimanie, które dwór o kim
 613 2  |             sobie ile może rozumem, a to tak, iż gdy będzie miał
 614 2  |       mniemanie uprzedziło; niechajby to tam pirwej ku wiadomości
 615 2  |               ludzie wierzą, mając za to, iż nie z niczego roście,
 616 2  |        zadzierży i dalej je poprze. A to ktemu jeszcze w zysku będzie
 617 2  |              Bojanowski: Niewiem jako to pomoc dworzaninowi może;
 618 2  |             zdała, niżem ja mnimał; a to niskąd inąd nie urosło,
 619 2  |          mogło. A przeto nie wiem, by to dobrze puścić mu przed sobą
 620 2  |             niż sława o nich była, są to pospolicie te, na które
 621 2  |        utwirdzisz i umocnisz co dalej to lepiej w sobie onę wiarę
 622 2  |          jeszcze więcej rozumiał, niż to, co uźrzysz. Wielka to rzecz
 623 2  |            niż to, co uźrzysz. Wielka to rzecz jest, kogo sobie za
 624 2  |              ludzie wezmą, i ma sie o to człowiek z pilnością starać.
 625 2  |               Ta miłość, gdy co dzień to barziej siłę brać (za tym,
 626 2  |       powtarzała, a myśliła sobie, że to nie leda kto być musi, kto
 627 2  |             powiedając rozsławiło sie to, i wiele białychgłów, okrom
 628 2  |              nie ochylać, przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to tak
 629 2  |    przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to tak barzo miłowały białegłowy,
 630 2  |            był chłopem nikczemnym, bo to ich obyczaj przylgnąć do
 631 2  |              do gorszego, a jako owce to czynić, co pirwsza uczyniła,
 632 2  |              nic zleli, dobrzeli; nad to są tak białegłowy miedzy
 633 2  |              swym błędzie zostaniesz, to dla tego, abyś za swój występ
 634 2  |              m. panie Bojanowski, aby to już białogłowy były bezrozumne,
 635 2  |               niźli sobie. Bo sie też to częstokroć przydawa wiele
 636 2  |            nas tu jest, trefowało sie to siła kroć iżeśmy więcej
 637 2  |           jako uczone, potym, gdy sie to odkryło, iż były czyjeś
 638 2  |            drugiego wina nalać, iż mu to, co przed nim stało, nie
 639 2  |               pacholę, iż ine jest, a to, co J. M. pije; począł ono
 640 2  |             nie dał, twirdząc, iż nie to s przodku przed nim stało,
 641 2  |       powieścią. A przeto dworzanin o to sie ma usilnie starać, aby
 642 2  |                uważając u siebie jako to szkodzi potknąć sie na czym,
 643 2  |          wpaść zaraz w ohyzdę, której to ohyzdy bywają więc bliscy
 644 2  |           niewstydliwych, mnimając by to było najforemniej, co jest
 645 2  |           widzi) swym przymiocie. Ale to wszytko ni skąd inąd nie
 646 2  |               pomoc im tego nie chce, to wnet przymówka: "Dajcie
 647 2  |          wspominam, bo są jasne, jako to, aby sie dworzanin nie wydawał
 648 2  |            tym zamykam, aby dworzanin to, co mu sie tu naznaczyło,
 649 2  |            każdy, a on nikomu; ale mu to z hardości, a z wielkiego
 650 2  |              nie chcą, dając znać, że to oni dobrze lepiej czynić
 651 2  |               a jeśli kto o tym mówi, to oni milczą, chcąc pokazać,
 652 2  |               dobrze pocznie, chwalić to ma sprzyjaźliwie, a chociażby
 653 2  |          pokazować niema, aby o sobie to rozumiał. Ale iż natury
 654 2  |         natury człowieczej nie jest s to, aby zawdy w tym, w czym
 655 2  |        doskonałości przyszła; niechaj to człowiekowi złej myśli ani
 656 2  |              aby miał zawdy, ktoby na to patrzał, abo ktoby tego
 657 2  |              chce być widzian, ale iż to tak s trefunku przyszło,
 658 2  |              czynić s swej chęci. Nad to niechaj ma ten fortyl, aby
 659 2  |          rzeczą do wszvtkiego (możeli to być) przyszedł, mali co
 660 2  |             co mówić, aby sie doma na to nagotował; mali też co czynić,
 661 2  |               tego znać nic będzie. A to ktemu, iżby w tej rzeczy,
 662 2  |              plac nie wyjeżdża, bo by to była sprośna rzecz, niepotrzebnie,
 663 2  |              niepotrzebnie, gdy cie o to nikt nie pyta, hydzić sam
 664 2  |            sam nie winien, jednak tam to pachnie wdy nie wiem czym)
 665 2  |       potrzebie której zacznie mówić, to on s swoją Sokalską na plac,
 666 2  |              lekkość. Ale niewiem, co to dziś za wiek nastał, iż
 667 2  |          nastał, iż ludzie opuszczają to, co umieją, a chytają sie
 668 2  |          jezdy. Wiem też jednego, ale to mędrszy, który umie dwie
 669 2  |             ganię, i każdego, ktoby w to mógł baczenie trefić.~Rzekł
 670 2  |            pan Bojanowski: Niewiem co to za mądrość, jabym rzekł,
 671 2  |              mądrość, jabym rzekł, iż to jest oszukanie, a podchodzić
 672 2  |          odpowiedział pan Myszkowski, to jest ozdoba onej nauki,
 673 2  |             bo widzisz dobrze, że sie to umiejętnością dzieje, którą
 674 2  |           kamieniowi. A przeto trudno to kto ma zwać zdradą abo omamieniem,
 675 2  |           wyszszej powiedział, będzie to wielki rozum dworzaninow,
 676 2  |              rozum dworzaninow, kiedy to, w czym sie dobrze czuje,
 677 2  |            usarsku, a długo chodzi, a to dla tego, aby pokrył nieforemność
 678 2  |            piękną rękę, barzo sie jej to często trefia, że ją ukazuje,
 679 2  |         trefia, że ją ukazuje, a umie to tak snadnie, iż sie niezda,
 680 2  |               dobrze tę panią, bo też to rada czyni, iż sstępując
 681 2  |               a przysiągłby drugi, że to s trefunku, a nie z umysłu.~
 682 2  |           powtarzać nie trzeba, telko to przypomnię, iż sie to trefią
 683 2  |           telko to przypomnię, iż sie to trefią i prawdziwemu, że
 684 2  |            kłamcę ludzie rozumieją, a to stąd, gdy rad dziwy, a rzeczy
 685 2  |          podobne są do nieprawdy. Już to tam niechaj komu inemu zleci,
 686 2  |              do rozjechania przydzie, to w płacz taki uderzą, że
 687 2  |               przyjadło nigdy.~Mam za to, że mi już J. M. pan Lubelski
 688 2  |               czystym dworzaninem, bo to, iż w. m. niechciałbyś dalej
 689 2  |            tym wiele należy, a prawie to rzecz jedna jest przystojna
 690 2  |       głupstwie a sprosności popisze, to dla tego, iż taki zapomniawszy
 691 2  |             Rzekł zasię pan Kostka: I to mnie dziwna, powiedasz w.
 692 2  |           świecie, a przed sie dajesz to w. m. znać, kiedy ganisz
 693 2  |           czasie, o miejscu, i dalej, to sie do każdej inej rzeczy
 694 2  |           rzeczy zgodzić może, ale ja to chcę rzec, iż około trefnej
 695 2  |           rzecz jaką prowadzi, którym to barzo przystoi, iż umieją
 696 2  |             barzo przystoi, iż umieją to, co widzieli, abo słyszeli,
 697 2  |          przydało, kiedy tak foremnie to przełożyć, że z ich słów
 698 2  |        słuchają, jakoby sami teraz na to patrzali; druga trefność
 699 2  |              i głos, i słowa, któremi to, co chcą, contrefetować
 700 2  |               mógł ten, kto rzekł, na to pomyślić, bo inaczej niemialoby
 701 2  |     wdzięczności. A przeto ni na czym to inym nie należy, jedno na
 702 2  |               Hnet tu pan Derśniak za to sie wziął mówiąc: Panie
 703 2  |           zamilczeć. A tak opuściwszy to, co ku bystrości rozumu
 704 2  |              Myszkowski, iż w. m. już to poczynasz, czego powiedasz
 705 2  |                m., że nic nie umiesz, to jest, iż w. m. chcesz rozśmieszyć
 706 2  |        zwirzchność zlecona, roskazuję to w. m. abyś około trefności
 707 2  |             trefności mówił. I mam za to, że ci panowie znając jakoś
 708 2  |       będziesz musiał. Gdyż tedy wola to jest w. m. M. panie wymawiać
 709 2  |               śmiech pobudzają, który to śmiech jest nam tak własny,
 710 2  |              myśli. Jakoż człowiek ma to s przyrodzenia, iż pragnie
 711 2  |      kształtem wskrzesić umie. Ale co to jest śmiech, gdzie sie chowa
 712 2  |       strzymać go nic może; więc skąd to pochodzi, iż wnidzie w twarz,
 713 2  |              Democritus dysputuje, bo to nie należy ku teraźniejszej
 714 2  |               gdyż i ten każdy, ktoby to wywieść obiecał, nie uczyniłby
 715 2  |            nam uczynić wielgą szkodę. To też w. m. macic wiedzieć,
 716 2  |              wiedzieć, iż skądkolwiek to człowiek weźmie, czym zatrefnuje,
 717 2  |              człowieka chwali mówiąc: To, co ma wszytko, nie jego;
 718 2  |           wiedząc o onym żebraku. Gdy to oni trzej widzieli, rzekł
 719 2  |           rzeczy nie prosił, bo snadź to jest jej obyczaj (który
 720 2  |               i owszem - prawi - jest to jedno obwieszczenie, aby
 721 2  |            dwojaki telko być powieda, to jest, jeden, który w długim
 722 2  |        Papieżem został, i rozmawiając to o śmierci a panowaniu przeszłego
 723 2  |         panowaniu przeszłego Papieża, to o tym nowym coby za pasterz
 724 2  |               a zatym wynarzało sie i to i owo na ludzie. To prawda
 725 2  |             sie i to i owo na ludzie. To prawda iż teraz tak osobnych
 726 2  |               umiałyby nam powiedzieć to, w czym my wątpimy. A gdy
 727 2  |          powiedają, Alexander Papa VI to jest, nie drogą przystojną,
 728 2  |           valet. Patrzcież w. m. jako to foremny sposób zatrefnowania,
 729 2  |              człowiekowi; prawdziwali to rzecz, abo zmyślona, która
 730 2  |           stało, a przed numerum było to słowo włoskie Costa, więc,
 731 2  |          prędka Costa, pytał zaraz, a to ki djabeł; powiedział mu
 732 2  |            kto go najbliżej siedział: To – prawi - za białego kota,
 733 2  |              prawi - za białego kota, to za burego kota, to za czarnego
 734 2  |              kota, to za burego kota, to za czarnego kota. Skoro
 735 2  |               za czarnego kota. Skoro to usłyszał pan Tęczyński,
 736 2  |         zapomniawszy się, mnimali, że to przed oczyma ich teraz sie
 737 2  |             teraz sie dzieje. I kto w to może dobrze potrefić, z
 738 2  |             barzo trefną uczyni. Jako to naschwał dobrze umie Jego
 739 2  |            ojca rozny, żadną miarą na to zezwolić niechciał, powiedając,
 740 2  |              pytać mnie było pirwej o to, jeśliś miał w nadzieję
 741 2  |               duellum przyjąć, bo ja, to wiedz pewnie, bić sie nic
 742 2  |            ustawicznie powtarzał. Gdy to widzieli przyjaciele, weszli
 743 2  |             mu pod przysięga takcie o to starać, iż do bitwy nie
 744 2  |             nie przydzie, ale telko o to prosili, źeby męskie serce
 745 2  |              raz trębacz, pyta, jeśli to wtóry; zatrąbi wtory kroć,
 746 2  |               wtory kroć, pyta, jeśli to już trzeci; a po trzecim
 747 2  |               s nim ledwe ułapiono, i to aż w ten czas, kiedy mu
 748 2  |      przyswobodniejszym powie, tedy w to pięknie ugodzi, iż sie niczyje
 749 2  |           gorzej, bo wdy Guzmanowi iż to jest jego rzemięsło, takowy
 750 2  |            sie nie obróciło; ktemu ma to obaczyć dworzanin, którego
 751 2  |         godniejsze śmiechu.~Jeszcze i to niepomału śmiech w nas pobudza (
 752 2  |              w nas pobudza (a wszytko to przedsię ku pirwszemu sposobu
 753 2  |           obwieszać sieciami, wrzeczy to nie w domu Biskup, ale w
 754 2  |          posłał. Nie uszło tego i oto to drugie. Doktor Patricius,
 755 2  |        Patricius co sie miał gniewać, to sie musiał okrutnie śmiać.~
 756 2  |             pod pałac urbinski, barzo to łatwia powiedział, gdzie
 757 2  |           chocia książę rozwodziło mu to, iż, im więtszy by sie dół
 758 2  |        więtszy dół wykopać. Powiedają to o Wenetach, iż drugi i umrze
 759 2  |             ten bywał, niż ty, kto mi to pisał; sługa nie przeciwiąc
 760 2  |             postępić musiał, i rzekł: to ten djabeł by barka, z miejsca
 761 2  |            Derśniak: Niepomnię, która to. Ale powiedz ją w. m. sam.
 762 2  |            nabyciu pieniędzy. Gdy ten to, ów owo powiedział, przyszło
 763 2  |             pieniądze zebrać możem. A to tak. Nasza intrata - prawi -
 764 2  |           jedennaście bram w mieście, to ich kazać druga jedennaście
 765 2  |               wszytko czerwone złote; to hnet i bez wielkiego nakładu
 766 2  |             ale miedzy inemi rzeczami to mi sie najdziwniejsza zdała.
 767 2  |           grał trąbie, tak, iż co raz to jej sobie niemal pół łokcia
 768 2  |           niechciał, powiedając, a co to jest, wszak po tak małe
 769 2  |               widziano. A ile kroć na to wspomnię, zawdy złej myśli
 770 2  |  Wyrozumieliście już podobno w. m. co to są za trefne powieści, które
 771 2  |               czas ten wieniec, głowa to bowiem wielka. Ku czci to
 772 2  |             to bowiem wielka. Ku czci to było Scipionowi. Ale Czechowi
 773 2  |               żalu mu powiedział: Ba, to dziwna rzecz, iż sie to
 774 2  |               to dziwna rzecz, iż sie to nikomu tu nie trefiło, jedno
 775 2  |          skoro najbarziej ludziom, bo to nie leda rozum, który może
 776 2  |          rzędem podle siebie stali: A to już jest - prawi - rząd
 777 2  |               trefnie, bo by był król to usłyszał, czego sie słyszeć
 778 2  |            sobie, ale iż on, wziąwszy to słowo rząd, przystosował
 779 2  |            daleko trefniejsze. Jako i to drugie. Pan Kozieł, ziemianin
 780 2  |             wiedział. Owa pytając sie to tego, to owego trefi na
 781 2  |              Owa pytając sie to tego, to owego trefi na jakiegoś
 782 2  |           tedy w chlewie twa gospoda. To tu i usłyszał taką odpowiedź,
 783 2  |       odpowiedź, jakiej nie czekał, i to słowo dwuwykładne Kozieł
 784 2  |           miejsce, skąd oko wyciekło. To było przyostrszym, a bez
 785 2  |               inym trefnym rzeczeniem to ma swą osobną wdzięczność,
 786 2  |              rzekł: Miły panie, dobra to wdy była woda, przez ktorąś
 787 2  |                skoro sie kot odprawi, to powrozy hnet rozwieszać,
 788 2  |       Kanoniki krakowskiemi, a mówiąc to o tym, to o owym, z rzeczy
 789 2  |      krakowskiemi, a mówiąc to o tym, to o owym, z rzeczy mu jakoś
 790 2  |          dobrze wiedział, co znaczyło to słowo, i naschwał go tak
 791 2  |               w ten czas użył. Więc i to bywa trefnie, kiedy kto
 792 2  |        przyznał, powiedając, iż go na to djabeł zawiódł. Owa Biskup
 793 2  |               powiedział: Kiedybychja to - prawi - jemu odpuścił,
 794 2  |               księże Wysocki, cóż wam to było w usta? Pan Lakiński,
 795 2  |     Wysockiego odpowiedział: Bańki mu to stawiano na niej m. księże,
 796 2  |          spowiedał: Ja – prawi - znam to, żem jest grzeszny, ale
 797 2  |            czyni krześcianin. Słysząc to jeden z onych dwu, rzekł:
 798 2  |          jeden z onych dwu, rzekł: Ba to – prawi - śmieszna spowiedź
 799 2  |               co miał na sie skarżyć, to sie chwalił; a drugi zasię
 800 2  |             chwalił; a drugi zasię na to powiedział: i owszem – prawi -
 801 2  |              ale za kopę nie stoi, bo to ma w sobie, że sie z dobytą
 802 2  |            nie ceni.~Do tegoż też oto to należy. Hetman kiedyż objeżdżając
 803 2  |           wiecie czego.~Do tego i oto to przynależy: W Łęczycy na
 804 2  |               dla pochwalenia foremny to sposób jest zatrefnowania,
 805 2  |                m. tym nie zganiła, bo to, żeś w. m. stara, przywiedzie
 806 2  |            czerwonych złotych, mógłby to kto rozumieć, żeś w. m.
 807 2  |    jaśniejszego złota, niż który iny.~To tu z jednego miejsca urosło
 808 2  |           niejakie i wysoka chwała. A to sie wielokroć trefić może,
 809 2  |   przychodziły kule, powiedział: Gdyż to tobie Bóg dał, że sie nie
 810 2  |               ktoś z jego miłośników: To - prawi - teraz czas jest,
 811 2  |                Nie króla francuskiego to rzecz, mścić sie książęcia
 812 2  |               powiedział: Na igrzysko to - prawi - przywiętszym,
 813 2  |           Niemal na ten kształt i oto to jest, ale wdy ma nieco śmiechu
 814 2  |               sie nie iści, iż rzadko to jest, aby sie biegły w prawie
 815 2  |              Jednak ja wiem, na kogoś to był w. m. w ten czas przyciął.
 816 2  |               też i ono na Litwę. Ale to w. m. wszyscy wiecie. Rzekł
 817 2  |         Kostka: Ja jeden nie wiem, co to było, i proszę powiedz ją
 818 2  |               śmierci nie wrócił. Gdy to usłyszał pan Bojanowski,
 819 2  |                miał podzieć; wszytkim to ludziom wiadomo, jako około
 820 2  |             jest niedostatek. Hnet na to przeciwnej strony prokurator
 821 2  |              je, a gdziekolwiek leci, to z niej pierzcha, tak białegłowy
 822 2  |         powiedział, gdy go pan Rylski to tym, to owym dojeżdżał,
 823 2  |             gdy go pan Rylski to tym, to owym dojeżdżał, nakoniec
 824 2  |               raczysz.~Nie nagorzej i to padnie, kiedy kto ku przyczynieniu,
 825 2  |        przyczynieniu, abo ujęciu komu to powie, co nikąska ku prawdzie
 826 2  |              gdy obaczył, że co dalej to barziej na dół sstępuje,
 827 2  |             od śmierci wrócić, mogłeś to uczynić powroza nie psując.
 828 2  |         powroza nie psując. Foremna i to, kiedy owo kto wrzeczy niechcąc,
 829 2  |          który sie ich iście dzierży, to niemal s przyrodzenia mają,
 830 2  |          jakoby był barzo hojnym. Toć to - prawi - szczyra swoboda,
 831 2  |          barzo żadnego Parysem (acz i to czasem ma swą gracyą), ale
 832 2  |            powieścią dworuje, inaczej to rozumiejąc, niż jako powieda.~
 833 2  |               począł go prosić: Niech to – prawi - będzie za łaską
 834 2  |          dopiero ten powiedział: Gdyż to inaczej być nie może, a
 835 2  |              nie może, a w. m. chcesz to mieć po mnie, abych wierzył,
 836 2  |           abych wierzył, tedy ja, już to dla w. m. uczynię, bo bym
 837 2  |          naszego. Któremu trefiło sie to, iż raz, mając sie umywać,
 838 2  |               drugie widział, miał za to pewnie, że i pożytek doma,
 839 2  |               mądre, i prawie pańskie to było rzeczenie, acz drudzy
 840 2  |            acz drudzy powiedają, żeby to nie król stary, ale Alfons,
 841 2  |           powiedzieć miał.~Jest i oto to Ironiej coś w rodzie, kiedy
 842 2  |              będąc Censorem w Rzymie (to jest urzędnikiem tym, który
 843 2  |              na poczciwości drasnął o to, iż nie był w bitwie, która
 844 2  |               mie tacy Rotmistrze, co to są zbytnie pilni.~Też i
 845 2  |              zbytnie pilni.~Też i oto to niejako do Ironiej należy,
 846 2  |               aby tego, kogo pyta, na to, żeby sie wyznał, wyciągnął.
 847 2  |            nalazł ?~Dobrze mi sie też to podoba, kiedy owo kto nad
 848 2  |           Rzekł kniemu Wacławek: Może to być, iż ten, od kogo powiedasz
 849 2  |           gniewni a nienawiści na mię to mówił. Dał miejsce świadek
 850 2  |               skurczywszy. A może też to być (rzekł zasię Wacławek),
 851 2  |                 iż ten tam o kim inym to powiedał, a mnie tak wspomniał,
 852 2  |               Tu Wacławek: A może też to być - prawi - iż tego, co
 853 2  |             od kogo nie słyszał. Hnet to ostatnie rzeczenie, iż nad
 854 2  |          spominał, iż był raz wszytko to dał dworzaninowi swemu,
 855 2  |               może. Odpowiedział pan: To niechaj powie, iż ja żadnej
 856 2  |              tych nie wierzę.~Snadź i to kiedyś było, Rotmistrz jeden,
 857 2  |            rzekł: Bodajże ich zabito, to już koniom, - i więcej nie
 858 2  |           zasie: Ba wej tych zdrajcy, to już na chleb. W tym przyszedł
 859 2  |         Rotmistrz zakołysawszy głową: To złodziej chytry, jakoć sie
 860 2  |               odprawy.~Ku temuż też i to niejako należy, kiedy z
 861 2  |            którą do ciebie kto czyni, to bierzesz co twojej, nie
 862 2  |              go, aby miał baczenie na to, że wżdy jego sprawą miasta
 863 2  |            był nic stracił.~Jeszcze i to nie sprosne rzeczenie, kiedy
 864 2  |         Łaszcz o jednym powiedzial: I to prostak – prawi - zbudowawszy
 865 2  |               rzeczeniu podobne też i to jest, kiedy ten, kogo (jakom
 866 2  |         wierzyć niechcesz?~Bywa też i to trefnie, kiedy kogo uszczkną
 867 2  |          panien pełno było; także gdy to ten, to ów szydził z onej
 868 2  |               było; także gdy to ten, to ów szydził z onej jego przygody
 869 2  |            zwłaszcza, iż tu drudzy za to pewnie mieli, żeby Król
 870 2  |               uprosić sobie miała. Iż to w Iszpaniej i w inych królestwach
 871 2  |              ten obyczaj, i u nas też to snadź pirwej było, że kiedy
 872 2  |    przyszedszy do niego w dom, gdy go to tym, to owym drażnili, chcąc,
 873 2  |           niego w dom, gdy go to tym, to owym drażnili, chcąc, aby
 874 2  |              m. miłościwa księża, jam to tak naschwał uczynił, bo
 875 2  |            jako je tu w. m. widzicie, to jest czerwieni ze wstydu,
 876 2  |            kościół ich rządzą.~Jest i to trefne rzeczenie, które
 877 2  |              ten, co go miał cieszyć, to tak rzekł kniemu: Mój miły
 878 2  |              a gdy go pytali, czemuby to czynił, gdyż wy - prawi -
 879 2  |               was jechać.~Ale jeszcze to foremniejsza, co Król stary
 880 2  |             domu jeść.~Rozśmieszy też to niepomału, kiedy kto źle
 881 2  |              rzeczy widzi, a przedsię to ku onemu sie będzie ściągało,
 882 2  |              moja syna powiła, dam mu to wszytko, w czym na ten czas
 883 2  |         przyłotr): I panie będzieę tu to wszytko, niechaj jedno uroście.
 884 2  |              niemasz żadnej nadzieje. To usłyszawszy chłopek pocznie
 885 2  |          jedno cie prawem szukać, a o to sie starać, abyś tej twojej
 886 2  |        poszedł precz, mając pewnie za to, iż jeszcze balwirzowi został
 887 2  |           liczbie.~Nie sprosna więc i to bywa, kiedy kto chcąc to
 888 2  |              to bywa, kiedy kto chcąc to zgadnąć, około czego drudzy
 889 2  |             inego, ale foremnie. Jako to. Przyszli raz panięta w
 890 2  |              by wiedzieć - prawi - co to za para, tak barzo nie rymowna?
 891 2  |           powiedział: Atoli - prawi - to jest Roch, a to Pieszek.~
 892 2  |               prawi - to jest Roch, a to Pieszek.~Ujdzie czasem i
 893 2  |              Pieszek.~Ujdzie czasem i to za trefność, kiedy kto jedno
 894 2  |            ręka nie pobije.~Trefnie i to bywa, gdy komu to powiedzą,
 895 2  |           Trefnie i to bywa, gdy komu to powiedzą, co mu jest przyzwoite,
 896 2  |           exequutorowi grzanka.~Zaś i to druga, gdy komu to przypiszą,
 897 2  |              Zaś i to druga, gdy komu to przypiszą, od czego on jest
 898 2  |              był na biesiedzie. Też i to foremna, dać to nieprzyjacielowi
 899 2  |     biesiedzie. Też i to foremna, dać to nieprzyjacielowi samemu,
 900 2  |              kąska.~Do tego sie i oto to zejdzie. Wielkiemu jednemu
 901 2  |              niewiele, bo trzy drewna to odprawią.~Ciągnie za sobą
 902 2  |          Ciągnie za sobą śmiech i oto to, gdy kto odpowieda na to,
 903 2  |              to, gdy kto odpowieda na to, czego mu nie mówiono, jako
 904 2  |         postawszy trochę, rzekł: gdyż to jest wola a roskazanie w.
 905 2  |            siędę, i siadł. Więc też i to podczas ma wdzięczność,
 906 2  |      wdzięczność, kiedy kto wypowieda to na się,. czego nigdy nie
 907 2  |               Miłościwy księże, jakoż to ma być, jam temu księdzu
 908 2  |                powiedział: gdzież też to było jedno rycerskie ćwiczenie,
 909 2  |           jako człowiek mądry przydał to, czym rzecz dobrze trefniejszą
 910 2  |               najdzie, i ugoni, bo by to był mój wielki nierozum
 911 2  |     nienawiści, zwłaszcza jeśli może, to jest wielka niebaczność;
 912 2  |               jeśli mizerne a upadłe, to jest okrucieństwo, jeśli
 913 2  |      okrucieństwo, jeśli niecnotliwe, to jest prózna zabawa; jeśli
 914 2  |          którychby obrazić niechciał, to jest silne głupstwo. Abowiem
 915 2  |           drudzy, którzy mnimają, aby to była powinna rzecz, zawdy
 916 2  |              kiedykolwiek mogą, zleli to, dobrzeli, już oni nie patrzą;
 917 2  |             przymówki godna. Ale mimo to wszytko potrzeba temu, kto
 918 2  |        wyprawisz. Raczże tedy w. m. w to zaprządz a nas nauczyć,
 919 2  |               człowiek ułowi. A oboje to s tychże miejsc wziąć sie
 920 2  |            tymli sie urodziła, czyjej to niedawno kiedy przyszło,
 921 2  |               stołu nie siedział, ale to tam, to sam goście częstując
 922 2  |             nie siedział, ale to tam, to sam goście częstując chodził,
 923 2  |             pana, a wszakoż gdy sobie to ten, to ów podraził, jęli
 924 2  |             wszakoż gdy sobie to ten, to ów podraził, jęli pytać
 925 2  |            pana krakowskiego, dawnoli to J. M. przyszło, iż nie słyszy?
 926 2  |              naszego znacznie stojąc, to to, to owo nieszkodliwego,
 927 2  |           naszego znacznie stojąc, to to, to owo nieszkodliwego,
 928 2  |               znacznie stojąc, to to, to owo nieszkodliwego, jako
 929 2  |          gniewali, i łajali: Bodaj mi to zabit czynił, a drudzy sie
 930 2  |              zwłaszcza kiedy na zamek to przyszło, bo król J. M.
 931 2  |                u dworu siła bywa, ale to są najforemniejsze, które
 932 2  |             do jednego sklepu, już na to nagotowanego, i tam kazał
 933 2  |            Pana Boga proszę, ktoż mie to, i prze którą przyczynę
 934 2  |              uczynił, bo Ja na Bóg ci to żywy przysięgam, niewiem,
 935 2  |             pijaństwo, do czegożeś ty to mnie przywiodło, iż oto
 936 2  |               nędzni moi przyjaciele, to teraz ze mnie weźmiecie
 937 2  |            jeden z was chciał uczynić to miłosierdzie nademną, a
 938 2  |              ja człowiek, czegożem ja to doczekał. Także po długim
 939 2  |      zlitowali sie nad nim, a wrzeczy to do tego, to do owego pana
 940 2  |            nim, a wrzeczy to do tego, to do owego pana śląc o przyczynę,
 941 2  |            długo wstydzić musiał, gdy to ten, to ów łańcuch, a pęta
 942 2  |          wstydzić musiał, gdy to ten, to ów łańcuch, a pęta wspominał.
 943 2  |               pacholę jego, (bo telko to na ten czas Pukarzewski
 944 2  |               Barwierz posłuszny wnet to sprawił, zalawty wargi spoił,
 945 2  |               chowa, pytają, coby się to działo; powiedzą im drudzy (
 946 2  |              ponieważ pana ich jest s to, że sie sam wyzdrowiawszy,
 947 2  |              dobrzeć mi leżeć, ale mi to ki djabeł w gębę. Chłopiec
 948 2  |              ta rana nie boli, co sie to dzieje? Odpowiedział barwierz:
 949 2  |            Odpowiedział barwierz: Tak to, widzi w. m. zmartwiało
 950 2  |          zakazał barwierz. Wyrwie ten to, ów owo pytać, a on jedno
 951 2  |       Pukarzowski domyśliwszy się, iż to już Skotnickiego sprawa,
 952 2  |            wierzył, niż sobie, czując to, że go kęs jeden nic bolało.
 953 2  |         niewiedziały, co czyniły.~Ale to foremna, jaką powiedają,
 954 2  |         gospodzie, po wieczerzy (jako to więc bywa, zwłaszcza na
 955 2  |               i złorzeczenia, jako na to są Włoszy mistrzowie, położył
 956 2  |        jeszcze czynicie; owa całą noc to wołanie nie ustanie. A to
 957 2  |             to wołanie nie ustanie. A to wyrzekszy zasię sie dla
 958 2  |      naczystszej prawdzie, także, gdy to chwilkę trwało, ocuci sie
 959 2  |           zaraz i wzrok stracił. A on to podniesie sie na bałuczku
 960 2  |               stołu mówiąc, i szydzić to z nas, ten dobry pan. A
 961 2  |      powtórzył swych słów mówiąc: Ja, to co mowie prawda jest, iż
 962 2  |            stało. Dopiero on mając za to pewnie, że olsnął, imie
 963 2  |           cieszyć, mówiąc: I niemożeć to być, abyś wdy nie miał co
 964 2  |           miał co widzieć; tak ci sie to podobno zamieszało w głowic,
 965 2  |               mię, odpowiedział im na to, niemaszci tu żadnego zamieszania,
 966 2  |         chwale do śmierci suszyć. Gdy to uczynił, wyszedszy ci dwa
 967 2  |          mówiąc, powinieneś - prawi - to wszytko wypełnić; gdyżeś
 968 2  |        zdumiawszy sie siedział, ledwe to nie za prawdę rozumiejąc,
 969 2  |   rospostrzona i wisająca z ręki. Gdy to tedy sprawił, szedł na zamek
 970 2  |             nim pospołu. Także mówiąc to to, to owo, przyszli w rozmowie
 971 2  |              pospołu. Także mówiąc to to, to owo, przyszli w rozmowie
 972 2  |          pospołu. Także mówiąc to to, to owo, przyszli w rozmowie
 973 2  |        czarnoksięstwa, i jął ów, komu to czarnoksięstwo tak barzo
 974 2  |            Odpowiedział ten: Kiedybyś to ziścić chciał, a był tajemnym,
 975 2  |              umiał, umie; i jest go s to, że cię nauczyć może. Hnet
 976 2  |            takiego człowieka wydać. A to ja - prawi - uczeń Twardowskiego,
 977 2  |            Nie trzeba wiele, hnet sie to pokaże, jeśli co umiem.
 978 2  |           kłamam. A chceszli, uczynię to. Widzisz onę niewiastę,
 979 2  |             dopiero tym więcej bić na to i spór dzierżeć, powiedając,
 980 2  |       potłukła. Zdumiał sie ów, co na to patrzał, a nic nie żałując
 981 2  |            zakładu przegrał, i dał mu to znać, iżby rad miał takiego
 982 2  |              nauki uczynić, a chociaż to, aby ta baba zasię garki
 983 2  |           znowu z nią zmówić. Słysząc to ów, który przegrał i rozumiejąc
 984 2  |              nie przyszło.~Więc też i to foremny żart, kiedy kto
 985 2  |              ktory obiecał, czyhał na to dzień, albo kilka przed
 986 2  |            coć tego za niewola, czemu to czynisz? Odpowiedział mu
 987 2  |            sie mogło, i ludzi, którym to barzo snadnie przychodzi,
 988 2  |            poczekać, aż ją zmierzę. A to mówiąc, wyjmie z rękawa
 989 2  |               trzymać mówiąc: daj sam to. Jakże weźmie kapłuny od
 990 2  |               chciał wiedzieć, co sie to dzieje, i szedszy około
 991 2  |               bo białejgłowie niejako to może być wolniej mężczyznę
 992 2  |          niźli mężczyźnie białągłowę, to dla tego, iżeśmy my mężczyźni
 993 2  |          iżeśmy my mężczyźni uczynili to prawo sami sobie, że nam
 994 2  |        rozpustnie, a białejgłowie tak to jest wielka i haniebna lekkość,
 995 2  |       bezwstydu głośno wynidzie, bądź to prawda, abo nieprawda, już
 996 2  |             jej pachnie; nakoniec sam to w. m, powiedasz, iż trefnowanie
 997 2  |         białychgłów nie szermować, bo to, jako oko, najmniejszego
 998 2  |              pan Bojanowski mówiąc: I to prawo, które w. m. spominasz,
 999 2  |          niźli przystoi. A tak, iż im to wolno wykroczyć i w tym,
1000 2  |               w owym, a nie niesie im to sromoty żadnej, jeśli je