Ksiega

1501 4  |           zasię pan Wapowski: Dobrześ to w. m. osądził. Otoż ja powiedam,
1502 4  |             do statecznej dumy, która to duma ku poczciwemu ją skłoni,
1503 4  |             powiedział: Niewiem, coby to za cnoty przystojne wielkiemu
1504 4  |           mimo sie nie puszczać, musi to dawać znać, jako go boli,
1505 4  |              wykorzenić miała, ani by to było dobrze, bo i w affekciech
1506 4  |             dobrze, bo i w affekciech to najdzie, co sie przygodzi,
1507 4  |            rozumowi pod posłuszeństwo to, co sie w affekciech poczciwości
1508 4  |                Otóż, kto by odcinając to affekty niszczył, a do końca
1509 4  |               tym obłądził, a było by to prosto tak, jako kiedy by
1510 4  |        chodzić kazał. Ale patrzcie na to w. m. iż ci, którzy objeżdżają
1511 4  |             chcą, żeby koń w ten czas to czynił, kiedy mu jeździec
1512 4  |        przerzeczonych cnot przystąpi, to jest mądrość, która na tym
1513 4  |                która na tym jest, aby to, co jest dobre, obrała.
1514 4  |              poczuje, wspomniawszy na to sobie, iż panu swemu dał
1515 4  |          sobie, iż panu swemu dał nie to, co prostacy dają, to jest
1516 4  |             nie to, co prostacy dają, to jest jedwab, srebro, złoto,
1517 4  |     pospolicie barzo trudno temu, kto to daje, a temu zaś barzo łatwie,
1518 4  |            temu zaś barzo łatwie, kto to bierze), ale tę cnotę, która
1519 4  |       najwiętsza i najtrudniej o nie, to jest, sposób panowania a
1520 4  |          Wapowski: Ja tak dzierżę, iż to państwo szczęśliwsze jest,
1521 4  |           król cnotliwy roskazuje, bo to jest coś podług przyrodzenia;
1522 4  |          jeden wszytko, co widzimy, i to, czego nie widzimy, rządzi
1523 4  |               sprawuje. Ale puściwszy to na stronę patrz na to każdy,
1524 4  |       puściwszy to na stronę patrz na to każdy, iż porządek w wojsku,
1525 4  |            każe. Nadto zda mi się, iż to przystoi, aby ludzie tak
1526 4  |              jemu odejmować miał, ani to przystoi, iżby jeden człowiek
1527 4  |              swoboda być musi. A mimo to na sądziech, na sessyach,
1528 4  |              o źwirzętach powiedział, to na pomoc w. m. nie pójdzie,
1529 4  |                a tym sposobem rychlej to jest wizerunek Rzeczypospolitej,
1530 4  |             zasię pan Wapowski), czym to w. m. wywieść chce, iż tak
1531 4  |           miedzy sobą przeciwne. A na to, coś w. m. około wolności
1532 4  |          podług swej wolej żywie, ale to jest prawdziwa wolność a
1533 4  |              podług prawa. I niemniej to potrzebna, pożyteczna i
1534 4  |               ktemu, a natura sama na to je obiera i odłącza, aby
1535 4  |     roskazowały, jako też i drugie na to wypuszcza, aby były posłuszne.
1536 4  |          pożyteczne, abowiem ciało na to sie rodzi, żeby dusze było
1537 4  |         używać, abo nim władać mieli, to nigdy nie jest. Ci tedy
1538 4  |            niewolniki, i pożyteczniej to im jest w jarzmie chodzić,
1539 4  |         gładce a łagodnie idzie, jako to jest pod królem, więc takowym
1540 4  |               godzien był być królem, to jest starożytnego domu pana,
1541 4  |              tę władzą, za którą mogą to, co chcą, sadzą sie na to,
1542 4  |             to, co chcą, sadzą sie na to, aby też naśladowali pana
1543 4  |             wyliczyć nie umiem, które to dobra więtsze świadectwo
1544 4  |            dobrego przydzie, rozumieć to mają za swą rzecz własną,
1545 4  |           mają za swą rzecz własną, a to ma pochodzić z miłości i
1546 4  |        abowiem poczciwe życie pańskie to samo jest, które kieruje,
1547 4  |              pisane prawo, i nie może to być inaczej, jedno iż z
1548 4  |             swe obyczaje formują; ani to podobna rzecz Jest, żeby
1549 4  |             uczynić dosyć, musi sie o to pilnie starać, aby mógł
1550 4  |          prawa nauczyć miał, ale musi to mieć w sercu swym, musi
1551 4  |               przybędzie frasunków; a to ktemu jeszcze iż kiedy pan
1552 4  |          jeszcze iż kiedy pan wszytko to może, co chce, tedy na ten
1553 4  |               ten czas już nie mają s to siły, aby tak wielki ciężar
1554 4  |              tego potrzeba, umieli, a to dla tego panowie czynią,
1555 4  |               ją przystawiała. Nędzne to było takie panowanie, a
1556 4  |              Tu rzekł pan Lupa: Cożeś to zaś w. m., panie Wapowski,
1557 4  |          przystoi ?~Powiedział tak na to, rośmiawszy się, pan Wapowski:
1558 4  |        mnimacie, abych sie ja za tego to osobnego Dworzanina wydawał,
1559 4  |            czym niewiele należy, jako to taniec, muzyka, abo co takiego,
1560 4  |          takiego, ale więtsze rzeczy, to jest te, które ku wyćwiczeniu
1561 4  |              bo mi sie tak widzi, żem to gruntownie w. miłościam
1562 4  |            którego niecnota roście, i to, iż człowiek siła a obłędliwie
1563 4  |            jego pytanie, a przy tym i to niechaj będzie, abyś nam
1564 4  |             potrzebował, uczył. A już to tak w. m. połóż, jakobyś
1565 4  |              przyszedł ku łasce jego, to jest, żebyś mu bez żadnej
1566 4  |              znał, a chciał mu wolnie to, co mi sie widzi, powiedzieć,
1567 4  |              tej łaski wypadł, a mimo to niewiem, jakim bych ja był
1568 4  |            nie umiem. Wszakoż, gdy mi to w. m. każesz, abych panu
1569 4  |         Dersniakowi odpowiedział, tak to podług mego widzenia powiem.
1570 4  |           pracej odpoczywanie. Więc i to też jest powinność dobrego
1571 4  |          żelazo, gdy nim nie robią.~A to ni przecz inego nie przyszło,
1572 4  |               a panu nie starać sie o to, aby wdy kiedy był wojny
1573 4  |            wojny koniec, nie barzo mu to przystoi, i chocia by też
1574 4  |               drudzy królowie mają za to, jakoby pirwsza a główniejsza
1575 4  |         drugich ludzi przyść mogło, a to była rzecz jakoby niepodobna,
1576 4  |              świat zwalczyć. Więc ani to jest podług zakonu przyrodzonego,
1577 4  |              niż ganić abo karać. Toż to będzie państwo szczęśliwe,
1578 4  |             musi.~Tu zaś pan Dersniak to powiedział: Radbych ja wiedział,
1579 4  |       wiedział, panie Wapowski, które to są cnoty pożyteczne i potrzebne
1580 4  |              i ona cirpliwość, której to jest przyrodzenie wytrwać
1581 4  |           pokój a próżnowanie wieldzy to są skaźce człowieczy. Stądże
1582 4  |            będzie, bo gdzie by mnie s to było, żebym panu swemu wychowanie
1583 4  |           spominał i chwalił, i dałeś to nam w. m. tak rozumieć,
1584 4  |               m. tak rozumieć, jakoby to miała być gwałtowna przyczyna,
1585 4  |            radbych ja wiedział, jeśli to (iż tak rzekę) ochmistrzowanie
1586 4  |       Dworzanin hnet s przodku mądrze to wywieść i pokazać panu,
1587 4  |            pan Wapowski: W długą mnie to W. M. zawieść chcesz; wszakoż,
1588 4  |              odpowiedać nie chce, tak to powiem. Ciało a dusza są
1589 4  |               natura podlejszą część, to Jest ciało sformuje, toż
1590 4  |           żądzy, potym o rozumie. Ale to staranie o ciele nie dla
1591 4  |           włudzić w pana cnoty, który to zwyczaj będzie mógł żądze
1592 4  |              ku dobremu nakierować. A to kiedy Dworzanin sprawi,
1593 4  |              kształtem.~Powiedział na to pan Kostka: Tak sie było
1594 4  |           krzywdzie, i owszem jest im to ku czci, co ja powiedam,
1595 4  |              ja powiedam, żeby sie im to łatwie podobało, co Plato,
1596 4  |         trochę o tym, dobrzeli by też to było, gdyby król który taki
1597 4  |            Odpowiedział pan Wapowski: To, com ja tu krótko powiedział,
1598 4  |           wypowiedz nam w. m. wszytko to, czegobyś uczył tego to
1599 4  |               to, czegobyś uczył tego to wyższej dostojności pana.~
1600 4  |              nim mówili, niechajże by to znać było, iż we wszytkich
1601 4  |                Jeszczeby mi sie też i to widziało, żeby pan obrał
1602 4  |             której sie pirwej mówiło, to jest królewska, pańska i
1603 4  |             człowieka. Przy tym też i to bych panu pokazał, jako
1604 4  |             nie jest pilniejsze, jako to, aby w ziemi jego była sprawiedliwość,
1605 4  |          cnota jasna u ludzi była, bo to jest prawdziwa mądrość,
1606 4  |              więcej, niż kiedy inedy, to dlatego, aby go mogli w
1607 4  |              prosić. Abowiem nie jest to podobna rzecz, aby kto mógł
1608 4  |               bez Bożej pomocy. Który to pan Bóg niekiedy posyła
1609 4  |             pomoże. Ku temu jeszcze i to bych panu swemu przypomniał,
1610 4  |             nie chował ich w niewoli, to dla tego, iżby sie przeciwko
1611 4  |            Królestwa.~Przyszło mi też to na myśl. Królowie, Książęta,
1612 4  |              a wszakoż, gdzieby sie i to kiedyś trefiło, pokazałbym
1613 4  |            kiedyś trefiło, pokazałbym to panu, jako by je miłować
1614 4  |            drugiego wywyższenie, jako to w hojności, w płaceniu posług,
1615 4  |              nierównych zasług, które to zasługi tak zawdy mają być
1616 4  |           czym poddani wzięliby o nim to pewne mnimanie, iż chociaby
1617 4  |              by przedsię rozumiał, że to pan ku dobremu końcowi czyni,
1618 4  |              czynić mogli.~Już tedy i to, i co drugiego ktemu niechajby
1619 4  |               i wziętość; a pozyszcze to oboje tym sposobem sobie,
1620 4  |               możni nie byli, wiedząc to, iż łatwiej jest takowym
1621 4  |               by pan, aby poddani i w to i w co inego nieprzystojnego
1622 4  |              niepłatny, może. I śmiem to twirdzić, iż prędzej obyczaje
1623 4  |             nie obórzył.~Na ostatek i to bych panu przypomniał, aby
1624 4  |     rospostrzeć swe proporce. Którego to umysłu dobra im są więtsze,
1625 4  |           dobrach fortuny i ciała już to wszytko jest inaczej. A
1626 4  |               pan Lupa - niewielki by to pan był, któryby wszytki
1627 4  |               bydląt roskazował? Wiem to pewnie, iżbyś go w. m. nigdy
1628 4  |       posłuszną. Patrzże w. m. iż nie to jest wielkim panem być,
1629 4  |          nikczemników rozkazować, ale to jest panem być, ludzie,
1630 4  |             są imienia godni, co ich, to ich mieć pod swą mocą.~Kiedy
1631 4  |             królowie nie byli winni o to sie starać, jakoby poddani
1632 4  |            żyli, ale mi sie widzi, że to dosyć na nie, kiedy oni
1633 4  |           pana, przy którym bych był; to jest rzecz pewna, iżbym
1634 4  |               starałbym sie naprzód o to, aby pan mój był królewskiego
1635 4  |               miłościwe oko pańskie w to niechaj by tak trefiał,
1636 4  |       należyta. Wiódł bym go też i na to, aby budował, a nie ledajako,
1637 4  |        ostatki kto jedno poźrzy, musi to rzec, iż ono byli ludzie
1638 4  |              człowieka wyrazić, który to człowiek uczyniony z góry
1639 4  |               morze sie walić. Pomysł to był wielki, a prawie przystojny
1640 4  |          wojny sławnym a wziętym, nie to, żeby nie tak wiele drobiezgu,
1641 4  |            rzeczy u siebie, niedobrze to czynił, aczkolwiek jeśli
1642 4  |      wykorzenienia ich walczyli, a za to dobrodziejstwo świat niemal
1643 4  |           któreś w. m. wspomniał, zaś to niejasna rzecz, iż Aleksander
1644 4  |            spoił, tak iż szczęśliwszy to byli, które on wojną zwyciężył,
1645 4  |                czy nie obróciłoby sie to w dobre i naszym, którzyby
1646 4  |       przegrali? W ten czas, kiedy by to przyszło, mogli by też Turcy
1647 4  |               nadziewać sie możesz, a to za niestworą a bezecną chciwością
1648 4  |     krześciańskich panów, którzy wolą to, iżby lud wszytek Boży zginął,
1649 4  |            ważne, ale przedsię tak za to w. m. miej, iż, gdzie pan
1650 4  |             nie ochotą, skąd znać, iż to, co czynią, czynią przezdzięki,
1651 4  |             mieć nierozdzielne, które to cnoty, iż są w pośrodku
1652 4  |               co miło, czyni człowiek to, co nieprzystoi, a dla tego
1653 4  |      przyjemne psują rozsądek. Ale iż to trudna na świecie rzecz,
1654 4  |          przezwisko, niewiem, aby nad to lepsze naleść mógł. I tak
1655 4  |          powiedam, by na mię przyszło to ochmistrzestwo, chciałbym,
1656 4  |               pańskiego roście, które to niedowiarstwo nietelko czasem
1657 4  |             nie wierzyć przystoi. Nad to chciałbym, aby wiedział,
1658 4  |              rzemieśnicy osobni, a na to, aby własnych pieniędzy
1659 4  |         przeto wiódł bych ja zawdy na to pana, aby ucztam kosztownym,
1660 4  |           białejgłowie.~Więc nietelko to złe s tego roście, iż jedna
1661 4  |      Myszkowski powiedział:~Jużeś też to w. m., panie Wapowski, zaczął
1662 4  |         śmiertelne oko.~Powiedział na to pan Wapowski: Rzeczy podobnych,
1663 4  |             Miłościwy panie Lubelski, to, com ja powiedzieć mógł
1664 4  |           panowie wyliczyli, którzy i to i wszytko ine, co bych ja
1665 4  |           szkoda, którą iną rozmowę w to wtręcać.~W tym pan Kostka
1666 4  |       Dworzanin nazwań być ma. A iżby to była prawda, patrz na to
1667 4  |              to była prawda, patrz na to w. m., panie Wapowski. Rzecz
1668 4  |            umiejętnością przejdzie; a to chocia sie nie zawdy trefi,
1669 4  |               wyćwiczyło, a gdzieby i to mogło być, dobrego philozopha,
1670 4  |               cnot panu swemu, już mu to przezwisko Dworzanin nie
1671 4  |                m., pokryty rozum, bom to był powinien uczynić dla
1672 4  |          mogło), ale przyczyną będzie to wszytko, czego potrzebuje
1673 4  |           czynieniu zawisła, nie jest to rzecz niepodobna, aby Dworzanin
1674 4  |               i ku inym cnotam, które to cnoty łatwie pan za możnością
1675 4  |            nie może, iż go nie jest s to, aby ich używał. A tak pan
1676 4  |       Dworzanin może sie stać, a mimo to, zaż w. m. nie wiesz, iż
1677 4  |         wodzem do cnoty, przedsię sie to niema tak krzcić, iżby i
1678 4  |       przyznawana, abowiem, nie mniej to trudna rzecz jest, naleść
1679 4  |           jakiego my szukamy; ani też to jest podobieństwo, żeby
1680 4  |         wielki dziw będzie, kiedy sie to trefi), więc Dworzanin na
1681 4  |              odprawi swoje powinność, to jest, że tego będzie przestrzegał,
1682 4  |              nie będzie potrzebowała, to sie stanie. Owa jako ów
1683 4  |              swemu dosyć czyni, kiedy to ma w swej mocy, ile sie
1684 4  |            Jest wszech cnot pełen, (a to jest wszytkiego starania
1685 4  |             będzie umiał, iż panu dać to mądrym napominaniem zawdy
1686 4  |          przystały, jednak nie byłaby to rzecz niepodobna, aby on
1687 4  |         rozumienia około nich, a gdyż to człowiek w młodości czynił,
1688 4  |           chcesz zwać Dworzaninem i o to sie ja nie rozgniewam, abowiem
1689 4  |              A snadź mogło by sie też to tak powiedzieć, iż cel a
1690 4  |              w osobie Phoenixa, ktery to Phoenis w rzeczy swojej,
1691 4  |              przeklęctwo ojcowskie, f to, jako przyszedł w dom do
1692 4  |               zacnym przezwiskiem, bo to znać jaśnie, iż czynili
1693 4  |               króle sycylijskie. A iż to jest powinność prawego Dworzanina
1694 4  |            przyrodzenie pana swego, i to k czemu sie chyli, a podług
1695 4  |           których znaków była siła) i to jest niepośledniejszy, że
1696 4  |         zbudowana. A Arystoteles mimo to, że Aleksandra wiódł ku
1697 4  |          wiódł ku tak sławnemu końcu, to jest, iżby świat wszytek
1698 4  |               rolej, zasię wywieść im to, że nie przystoi zabijać
1699 4  |           Niewiem jako komu, ale mnie to wpaść w głowę nie może,
1700 4  |                a przeto możemy tak za to mieć, że oni czynili to
1701 4  |               to mieć, że oni czynili to wszytko, co Dworzanin doskonały
1702 4  |              rzemięsłem parają, znają to jaśnie, że oni z gruntu,
1703 4  |            rozumieli. A za tym prozna to ma kto powiedać, aby Dworzaninowi,
1704 4  |           panowie, wyliczając onegda, to co ma mieć Dworzanin, i
1705 4  |           jakim być ma, powiedzieli i to, że mu sie potrzeba miłością
1706 4  |          którą więc widamy, miłować i to, co oni czynią, czynić chciał,
1707 4  |          sobie wielką komedyą.~Tak na to odpowiedział pan Wapowski:
1708 4  |          żadnej, i będąc on (jako sie to już s przodku położyło)
1709 4  |           mową, bo teraz bespieczniej to w. m. roskażę, abyś tej
1710 4  |               Dworzanina, abowiem tak to potrzebna a pożyteczna rzecz
1711 4  |              Odpowiedział pan Kryski: To iżem ja powiedział, że starzy
1712 4  |               roskazał, niewiem, jako to w. m. dobrze czynisz, że
1713 4  |         Odpowiedział pan Kryski: Mali to kto tak wykładać, jakobych
1714 4  |       zbraniać sie będę.~Ale mając ja to wywieść, iż starzy nietelko
1715 4  |              rozwiódł, iżbym objaśnił to słowo miłość, co zacz jest
1716 4  |             zacz jest a w czym zależy to błogosławieństwo, które
1717 4  |         pilnością słuchać raczyli, bo to mam pokazać wolą, iż, co
1718 4  |          przystoi.~Naprzód tedy macie to w. m. wiedzieć, iż miłość
1719 4  |              pokalać umyśli, mając za to, iż kiedy roskosze wszemi
1720 4  |             wszemi smysły używie, aby to było najświętsze błogosławieństwo
1721 4  |        zostanie, w której i pirwej, a to, co uczuł trochę roskoszy,
1722 4  |               trochę roskoszy, równie to taka roskosz będzie, jako
1723 4  |              a błędy napełnią. I stąd to bywa, iż młodzi ludzie niemal
1724 4  |           wybijają s kloby. Gdyż tedy to tak jest, co mnimam, iż
1725 4  |               w. m. jeśli sie wszytko to inaczej nie najduje w tych
1726 4  |             rzecz dobra, i za tym też to idzie, iż prawdziwa miłość
1727 4  |      munsztukiem rozumu hamują, gdzie to daleko łatwej staremu, niż
1728 4  |           najdzie tak, iż w jego mocy to jest, albo naśladując smysłów
1729 4  |          pokazał sie być nie ledakim, to jest i obyczajmi i dworstwem
1730 4  |               gdy do lat przydzie, iż to wszytko mimo sie puści,
1731 4  |               rzekł pan Lupa: Dziwnąś to w. m., panie Kryski, miłość
1732 4  |              Ja jeden me rozumiem, co to jest oczyma, uszyma, myślą
1733 4  |             Kostka nie przestanie, bo to coś barzo na sen poszło;
1734 4  |             przeciwko temu powiedzieć to mogę, żem wiele pięknych
1735 4  |          jedno cudność.~Powiedział na to pan Lubelski: I wam, panie
1736 4  |             zapamiętania wstydu, jako to u pięknych jest pospolita.
1737 4  |             ganić śmieją. A tak macie to w. m. wiedzieć, iż z Boga
1738 4  |             dobrego owocu; a my przez to, co widzimy, dochodzimy
1739 4  |             czego widzieć nie możemy, to jest umysłu przez ciało;
1740 4  |            umysłu przez ciało; stądże to jest, iż owi phisiognomowie
1741 4  |       wszytkich źwirzętach, co żadne, to i złe, a co piękne, to i
1742 4  |                to i złe, a co piękne, to i dobre. A mógłby to tak
1743 4  |          piękne, to i dobre. A mógłby to tak powiedzieć, iż piękność
1744 4  |           jest dobrego a użytecznego, to każda rzecz ta ma i piękność
1745 4  |              ma i piękność w sobie. A to nad świat ten, tę tak wielką
1746 4  |               w krąg nieba odprawuje, to te wszytki rzeczy, jako
1747 4  |              swojej istności, a wdy i to ma wielką cudność w sobie.
1748 4  |              przyrodzenie, patrzmy na to, co człowiek rozumem a ręką
1749 4  |               żagle, jako powrozy, co to trzymają? a wdy te rzeczy
1750 4  |             ozdoby w sobie, iż kto na to patrzy, mnima, aby tak wiele
1751 4  |              jako dla napasienia oczu to było uczyniono. Filary kształtowne
1752 4  |            jedne prawdziwej cudności, to jest tej, która od Boga
1753 4  |                zwłaszcza, jeśli ciało to, w którym mieszka, nie jest
1754 4  |   przystojeństwu przywodzić będzie, a to za tą spółką a towarzystwem,
1755 4  |             pan Wapowski rzekł: Jeśli to prawda, co wczora, pan Bojarnowski
1756 4  |             odmawiać zwykły, i za tym to idzie, iż muszą te być cnotliwsze,
1757 4  |           temu pan Kryski i rzekł: Na to niemasz odpowiedzi; a zatym
1758 4  |              tego dołożył: Bywa też i to częstokroć, iż jako ine
1759 4  |         obłądza a myli, mnimając, aby to było cudne, co cudne nie
1760 4  |           próżne ich staranie, nazową to wnet pięknością, ano będzie
1761 4  |             przezwiska piękności.~Gdy to pan Kryski wymówił, zamilkł,
1762 4  |            niż młodzi miłować mogą, a to było moje przedsięwzięcie,
1763 4  |              się, abym miał głębiej w to wkraczać.~Na to rzekł pan
1764 4  |             głębiej w to wkraczać.~Na to rzekł pan Myszkowski: Lepiejeś
1765 4  |              pan Myszkowski: Lepiejeś to w. m. pokazał, jako wiele
1766 4  |          ludzie w miłości cirpią, niż to, jako wiele dobrego s niej
1767 4  |            miłości mają, jednoś w. m. to powiedział, aby sie rozumem
1768 4  |              gdzie drudzy ludzie mają to sobie za rzecz niepodobna,
1769 4  |               swego, ku czemu ciągnąć to swe zapalenie może. Przeto
1770 4  |           barzo hołduje, pozwolić sie to Dworzaninowi może, aby póki
1771 4  |              bo ktokolwiek z ludzi na to więc patrzy, młodego człowieka
1772 4  |             łatwie poznać, hnet skoro to obaczy, iż oczy jego chytają
1773 4  |            upodobane ciało, co dalej, to więcej drew na ogień kłaść
1774 4  |               w ten czas Dworzanin ma to umyślić i ostatecznie wziąć
1775 4  |                Naprzód tedy niechaj w to weźrzy, iż to ciało, w którym
1776 4  |               niechaj w to weźrzy, iż to ciało, w którym piękność
1777 4  |               ma ciała, a jest (jakom to pirwej powiedział) promieniem
1778 4  |            sama jest w swej istności, to dopiero jest prawie doskonałości
1779 4  |            tak piękne ciało sprawuje. To tym jako najroskoszniejszym
1780 4  |         stanie sie miłym jej sercu, i to wszytko mieć musi, co poczciwa
1781 4  |           młodemu. I widzi mi sie, że to słusznie bo Dworzanin leciwy
1782 4  |                obawiając sie, aby jej to osławy u ludzi, a u tegoż
1783 4  |            Ale gdyżeście mie w. m. na to wyciągnęli, a począłem miłość
1784 4  |   niebespiecznym miejscu nie stał, bo to przed sie biorę, iż dusza,
1785 4  |            ręku, barzo hołduje (jakom to i pirwej powiedział) smysłom,
1786 4  |                a chociaż rozum obiera to, co dobre, i znając, że
1787 4  |               gorszego nie było, tedy to samo kiedy człowiek osobno
1788 4  |             nigdy zginąć nie mogła. A to kiedy będzie, tedy ten Dworzanin
1789 4  |            oko, żeby sie wydało, jako to więc drugiemu z wielką prac
1790 4  |         przypadnie, abowiem miłą swą, to jest piękność one w sercu
1791 4  |            tych opłotków wyniść (gdyż to jest jako przywiązanym być
1792 4  |          szczyrą, a nie odmienną. Taż to jest piękność od najwyższej
1793 4  |            niż ina, im ślachetniejsza to rzecz jest, która one w
1794 4  |           święty sprosności duszne, i to, co w nich jest śmiertelnego,
1795 4  |               wypala i gubi, a ożywia to wszytko, co byli smysłowie
1796 4  |          umorzyli i podeptali.~Tenżeć to jest on stos drew, na którym
1797 4  |            nieśmiertelnymi.~Tenże też to jest kierz on ognisty Mojżeszow,
1798 4  |             miarą sie nie najdzie.~Na to pan Myszkowski powiedział:
1799 4  |           inych wiele tak miłowali. I to rzecz pewna, iż żadna ina
1800 4  |           sprosta miłować dozwala.~Na to pan Dersniak chciał odpowiedzieć,
1801 4  |           Jedno że już dziś niemasz s to czasu, bo ksiądz Biskup