| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] myszkowskim 4 myszli 1 n 7 na 1323 nabalke 1 nabedzie 1 nabitych 1 | Frequency [« »] 2174 sie 2106 nie 1801 to 1323 na 1151 iz 1079 tak 976 jako | Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances na |
Ksiega
1 Ded| mojemu miłościwemu panu na piśmie te rozmowy, a posyłam 2 1 | nikt nie uczuł, żeś był na świecie. Którą przypowieść 3 1 | niedostatków, swych chorób, na takowego człowieka trefić 4 1 | schodzą. Co gdy mnie często na myśl przychodziło, chociam 5 1 | została pamiątka jaka taka na świecie chęci mojej przeciwko 6 1 | niechaj wie każdy ten, kto na nie wezrzy. Iż Kastiglio 7 1 | nie używają. U nas ślachta na skrzypicach, na piszczałkach 8 1 | ślachta na skrzypicach, na piszczałkach nie grawa; 9 1 | niepodobną ku wierze, aby na ledzie mógł ogień cić, żaden 10 1 | wziął to inaczej. Potym na ostatku wtorej księgi tyka 11 1 | białe głowy pospolicie są na te łaskawe, którzy im odejmują 12 1 | też tycze owej inwektywy na starce, i tej nikąska Polska 13 1 | miłości; abowiem chocia tam na tym miejscu dozwala mężatkom 14 1 | ugruntowanego sumienia. Na ostatek czo owo mówi Perche 15 1 | rozumiem). Alem włożył to na tym miejscu, czo wniść mogło, 16 1 | męszczyzni niejako przestrzegą na chytrość wszelaką. Już do 17 1 | powiedam, iż patrząc ja na te miejsca w autorzech, 18 1 | non potest, a pan Wapowski na to mu odpowieda; tam, to 19 1 | było inaczej, jedno wżdy na kształt tego napisać czo 20 1 | abowiem nie tylko pan Wapowski na ten czas nie był dworzaninem, 21 1 | i wielkim kosztem stał na jego dworze; wszakoż wszyscy 22 1 | Krupskiego Starosty Hrodelskiego na on czas przytoczył, kiedy 23 1 | człowiekiem tak wielkim jako jest, na sztych sie kładąc. Ale już 24 1 | czcić mógł. Abowiem mając on na sobie wielkie sprawy, dla 25 1 | otworem stały, snadniej mógł na stronie, niż w mieście uczynić 26 1 | człowieku chwalą, tak dzierzał na wodzy swe żądze, iż ani 27 1 | władzej, ani bezbożności na urzędzie, ani bezeceństwa 28 1 | uczone i dzielne ludzi, na czo kosztu ani starania 29 1 | pełno było, którzy wszyscy na pana swego patrząc i dziwując 30 1 | który z domu Maciejowskiego na mniejszą pieczęć, a potym 31 1 | mniejszą pieczęć, a potym na Biskupstwo Chełmskie, a 32 1 | Biskupstwo Chełmskie, a s tego na Arcybiskupstwo z wielką 33 1 | świętej pamięci, ojca swego, na regiment Krolestwa Polskiego 34 1 | nie barzo sposobne zdrowie na Prądnik odjechawszy, siedm 35 1 | polerując rozumy swoje wynajduje na biesiedzie gry rozumne i 36 1 | sie popisać nie grubie. Na to pan Kryski tak odpowiedział: 37 1 | takowe gry, gdziebym jaz nimi na harce wyjechał, w śmiech 38 1 | widzem prawemi dworzany, na gardło księgam odpowiedzieli, 39 1 | rozumne nauki pokrywanie. Na ten czas pan Andrzej Kostka 40 1 | W. M. Miłościwy księże, na one same, nie rychło sie 41 1 | one same, nie rychło sie na to zgodzą, kto będzie miał 42 1 | miał nazwać mało bacznym na łaskę W. Miło. a zwłaszcza, 43 1 | przybył (a pan Bojanowski na ten czas prawie wchodził) 44 1 | wynajdzie, a pan Kryski zostanie na ostatek. A czyja będzie 45 1 | uczynił, abyś nie musiał na zad zostawszy nic nie powiedzieć, 46 1 | to jaka chytra samołowka na mię nie była. Na to powiedział 47 1 | samołowka na mię nie była. Na to powiedział pan Lubelski: 48 1 | każdy z W. M. grę rozumną, na kształt owych naszych gier, 49 1 | jako bywają, abo o słomie, na czo dobra (jak nieboszczyk 50 1 | pan Kostka rzekł: Nagła to na mię M. księże, nielza, jedno 51 1 | do komnaty (bo ta rozmowa na sali była) iść musiał, zostawiwszy 52 1 | iść musiał, zostawiwszy na miejscu na swym J. M. pana 53 1 | zostawiwszy na miejscu na swym J. M. pana Lubelskiego, 54 1 | miłujemy, zda sie nam jeden sam na świecie wszytkimi cnotami 55 1 | sie może naleść człowiek na świecie bez Ale musimy to 56 1 | przyszedszy, że sie omylamy barzo na swoim zdaniu, a iż straci 57 1 | M. panie, aby mie, jakom na świecie, miłość nigdy nie 58 1 | do ludzi podobne czyniła, na czo ja ze strachem patrząc 59 1 | panny, nie telko przestawali na tym małym pokazie laski, 60 1 | siebie, że nie miała być na świecie cięszsza męka, jako 61 1 | któremum sie ja samemu na świecie wszelakim obyczajem 62 1 | niego. Tu każdy patrzał na pana Lubelskiego, jeśliby 63 1 | pana Lubelskiego, jeśliby na tej grze przestać chciał, 64 1 | drzwi uchylono), tak tu na świat, kto sie urodzi, iż 65 1 | sie urodzi, iż wchodzi nic na swą własną, ale na pospolitą 66 1 | wchodzi nic na swą własną, ale na pospolitą dziedzinę, nielza 67 1 | drugi bańki puszcza, to tu na świecie choroby duszne, 68 1 | gdzieby sie wszyscy ludzie na świecie na to zmówili, rozebrać 69 1 | wszyscy ludzie na świecie na to zmówili, rozebrać po 70 1 | powieścią swoją odprawi, bo na tym nieco należy.~Tu gdy 71 1 | bywa w radzie, iż jeden na drugiego wotum zzwala, żebym 72 1 | wotum zzwala, żebym ja też na jednę z tych gier zezwolić 73 1 | tak wiele czystych ludzi na kupie nie najdzie, a którzyby 74 1 | rozmaitych rzeczach byli, jako na dworze teraz pana naszego. 75 1 | powiedzieć. Wszakże to będzie na to lekarstwo. Czo był winien 76 1 | zapłaci. Weźmiesz to W. M. na się, panie Kryski, opisać 77 1 | iny rozumiesz, jako wiele na posłuszeństwie należy, gdzie 78 1 | Bojanowski podał. Pan Kryski na on czas tak odpowiedział: 79 1 | prawemu Dworzaninowi należy; a na to mi świadków nie trzeba, 80 1 | gdzie, kiedybyś to był W. M. na tego włożył, któryby był 81 1 | tego to brzemię raczyłeś na mię włożyć, zrzucić go s 82 1 | przed sie teraz, a tę osobną na jutro zachować dla tego, 83 1 | już dziś odprawić, bo iżem na to nie myślił, samo mię 84 1 | abych tego brzemienia długo na sobie nie nosił, tak powiedam, 85 1 | powiadam, żebym ją naleść, a na jaśnią wyciągnąć umiał, 86 1 | przodkowie jego, zostawi zmazę na domu na swym, a nie telko 87 1 | jego, zostawi zmazę na domu na swym, a nie telko nie przybawi 88 1 | zawdy, iż w bitwie, abo na tych miejscach, gdzie ludzie 89 1 | zwierząt, ale też patrząc na drzewa, u których gałęzi 90 1 | nie postanowi, wyjmując, na kogo natura, abo niebo dary 91 1 | przystoi; abo też zasię, kogo na tym wszytkim fortuna skarała, 92 1 | wierzyć, jedno, że je natura na pośmiech miedzy ludzie puściła. 93 1 | przywiódł bym wiele ludzi na przykład, którzy urodziwszy 94 1 | widzimy, iż we wszytkich na świecie rzeczach roskazuje; 95 1 | stały, a iżby nie dosyć na tym miał ku przyściu do 96 1 | m. teraz wyczytał, jako na rozumie, na urodzie, udatności 97 1 | wyczytał, jako na rozumie, na urodzie, udatności i na 98 1 | na urodzie, udatności i na onej wdzięczności, która 99 1 | która mu u wszech ludzi na pirwszym wezrzeniu miłość 100 1 | wezrzeniu miłość jednać ma.~Na to pan Kryski tak odpowiedział: 101 1 | abowiem niechaj będą dwa na dworze, s których żaden 102 1 | ślachcicem urodził. A jako wiele na założeniu takiego fundamentu 103 1 | płodzić, usadzą sie czasem na to, aby byli łaskawi na 104 1 | na to, aby byli łaskawi na ty ludzi, ktore samiż znają 105 1 | powszechnie mnimanie nie miało być na jakim pewnym gruncie zasadzone. 106 1 | Patrzcież w. m. jako wiele na tym należy, za jakiego cię 107 1 | mnimanie ten każdy, kto sie na to bierze, aby był prawym 108 1 | dosyć po wszelki czas i na każdym miejscu, a najmniejszej 109 1 | tej mierze, a ustąpienie na lewo, by o włos wieczną 110 1 | godzien. Wszakoż ja tego na nim nie wyciągam, iżby w 111 1 | niezwyciężone, tedy ja już na tym przestanę, jedno żeby 112 1 | Abowiem rychlej czasem na małych rzeczach, niż na 113 1 | na małych rzeczach, niż na wielkich serce poznać, bo 114 1 | wojennej, gdzie wiele ludzi na to patrzy, najdują sie więc 115 1 | którzy, chocia już zdechli na poły, jednak przed wstydem 116 1 | dobrze widział, iż ani ma na sie szpiega nieśmiałości, 117 1 | cnotliwemu należy, pomniąc na ono, iż najpewniejsze świadectwo 118 1 | jedna takiemuż zuchwalcewi na biesiedzie powiedziała: 119 1 | starając sie o to, żeby zawdy na czele, zawdy miedzy pirwszymi 120 1 | musi sie gryść sam w sobie, na koniec nie ścirpi, aby godności 121 1 | swej zatłumionej wyrwać na jaśnią, a ludziom jej jakimkolwiek 122 1 | Kryski odpowiedział tak na to: Niewiem jeśliś-mie w. 123 1 | powiedział pan Kryski, na tym jest wszytko, żeby człowiek 124 1 | nie mógł nikt rozumieć, że na swój młyn wodę wiedzie, 125 1 | jest u pana Kostki ani mogę na nikiem lepiej tego pokazać, 126 1 | lepiej tego pokazać, jako na panie, chcąc objaśnić czo 127 1 | zemdlona mowa, (jako sie na tę subtylnośc drudzy wydają, 128 1 | porodzili) niewiem komuby na świecie podobać mogła, męszczyzna 129 1 | pospolicie. Wszakoż mając na którąkolwiek stronę wyniść 130 1 | bronią tak pieszo, jako i na koniu, a ich wszytki znał, 131 1 | bronią jako i on stawić sie na placu, przeto umieć i być 132 1 | przeto umieć i być gotów na każdy czas do wszytkiego, 133 1 | Acz powiedają drudzy, że na ten czas zapomnią sie fortele, 134 1 | wielkiej lekkości cofnąć sie na zad nie może, tam już nielza, 135 1 | rzeczach, tak przed wyjechaniem na plac, Jako też i na placu 136 1 | wyjechaniem na plac, Jako też i na placu już będąc nie bardzie, 137 1 | krotochwile, abowiem bywają na dworze turnieje piesze, 138 1 | pięknie, i kształtownie na nim siedzieć. A mimo umiejętność 139 1 | wszytkich Dworzanin niechaj na zad nie zostaje. By był 140 1 | Franciej jest, grać piłę, na koń skakać, chciałbym, aby 141 1 | dopuścił, bo to już coś na mietelnictwo poszło, a ślachcicewi 142 1 | m. uczynić, przyjąwszy na sie to brzemię z roskazania 143 1 | tego sam nie umiem. Dosyć na tym, iż jako dobry żołnierz 144 1 | Jedno żebym wdy odpowiedział na pytanie w. m. panie Kostka, 145 1 | czo najlepszych mistrzów. Na czym jako wiele należy, 146 1 | filozof, a podobno nie był na świecie taki drugi, jego 147 1 | pospolicie zawdy napadną na to, czo w onym panie telko 148 1 | przychodzi, musi sie zdziwić; a na drugą stronę zasię, kiedy 149 1 | gwałtem to czyni, przykro na to każdemu patrzyć, a w 150 1 | namniej odkryła, barzoby byli na tym chramali, bo ją ludzie 151 1 | za którym gracya ginie. Na drugą stronę zasię, jako 152 1 | listy.~Pan Kryski powiedział na to: Wiem na kogo w. m. przymawiasz, 153 1 | Kryski powiedział na to: Wiem na kogo w. m. przymawiasz, 154 1 | nie po przęckę używa, hnet na drugą a przeciwną stronę 155 1 | brzydka rzecz, kiedy kto na koniu siedzi wyciągnąwszy 156 1 | zasię jako miło patrzyć na owego, który ani wyciągnie 157 1 | abo mało powieda o sobie; na drugą stronę zasię, jako 158 1 | mężem. Toż bywa i w inych na świecie rzeczach, kiedy 159 1 | cebulą, a rzadko słodko, bo na onym wymyślonym obiedzie, 160 1 | Apelles, jako malarz pirwszy na świecie, iż Protogencs niewiedział 161 1 | prawdzie będzie; abowiem kto na to patrzy, kiedy kto sobie 162 1 | gdy z drzewem a s tarczą na koniu siedzi, chocia nic 163 1 | czeskim jakim gładkim słówkiem na sztych je wysadzi, aby swego 164 1 | pokazał. Nakoniec i s tym na plac wyjedzie, że niemal 165 1 | zarzuciwszy ono, pożycza na jego miejsce s cudzego języka, 166 1 | słowa polskiego nie było na tę rzecz, którąby Polak 167 1 | przetłumaczaniu z jednego języka na drugi potrzebowałby cudzego 168 1 | prosto nic, czo nam kiedy na piśmie podadzą. I mnimają 169 1 | znacie to w. m. dobrze sami.~Na ten czas p. Myszkowski tak 170 1 | Kryski, iż pisanie jest na kształt mowy, ale przytym 171 1 | A wszakoż zachowaćby to na iny czas, a teraz to nam 172 1 | teraz to rozbierać.~Dosyć na tym, że sie więcej kronikarzów 173 1 | że sie więcej kronikarzów na to zgadza, iż słowański 174 1 | urodziło rożnych, gdzie na ten czas, iż ani pisma, 175 1 | łacińskiego i z greckiego na swój język przełożyli. Tu 176 1 | jeszcze to niechaj wisi na wyroku. A tak przystępując 177 1 | było przytrudniejszym, a na to miejsce byłoby abo niskie, 178 1 | wszakoż to wszytko należy na jego własnym rozsądku, aby 179 1 | zamietać, a staradawnych na to miejsce chytać sie chciał, 180 1 | dzisiejszego słowa nie było na tę rzecz, ktorąby dworzanin 181 1 | stworzy sobie nowe słowo, ale na polskim gruncie, abo ze 182 1 | umieją, więc z nimi coraz na plac, a w tym i ono głupie 183 1 | iż włośnie z łacińskiego na polskie przełożone być nie 184 1 | jest mistrzem każdej mowy. Na ostatku M. panie raczysz 185 1 | najcudniejszy widział, nie wiem jako na to w. m. odpowiedzieć, bo 186 1 | spytać kogo, który język na świecie najcudniejszy.~Zatym 187 1 | wszytki narody zgadzałyby sie na jedno, iż te dwie mowie 188 1 | stąd znać, iż to zawisło na upodobaniu ludzkim, który 189 1 | nędznie, a mizernie żywie na świecie; w tych jest philozophia, 190 1 | czynią żywot nasz.~Pan Kryski na to tak powiedział: Iż tych 191 1 | tych dwu językow piękność na mnimaniu stoi, zda mi sie, 192 1 | wedle potrzeby, i wszytkiego na wybór.~Tu pan Bojanowski 193 1 | będzieli tak ten Dworzanin na wybór wszytko a s tą powagą 194 1 | wszakże, aby sie przedsię miał na pieczy, żeby czego dziecinnego 195 1 | znać nie było. A gdy trefi na czo trudnego, aby słowy 196 1 | czo mnimał by było łatwie.~Na ten czas pan Wapowski tak 197 1 | rzecz jest wydwarzanie, a na drugą stronę, jako szczyrość, 198 1 | czego mnimają, iż męszczyzni na nie nie wiedzą.~Jam to dawno 199 1 | dobra pani czegoś tak wiele na twarz nakładzie, iż sie 200 1 | śmie roześmiać, aby sie jej na twarzy nie złupała, ani 201 1 | słońca, jako Moskwa czasu na przedanie soboli. Wielka 202 1 | podobać mogła. A dopiro więcz na owe białągłowę (mowię nie 203 1 | piękne zęby, bo iż nie są tak na widoku, jako twarz, ale 204 1 | tej jej cudności, dziwnie na nie miło patrzyć. Takowąż 205 1 | iż to ochędostwo będącz na tym miejscu, którego, abo 206 1 | białejgłowie, nie żeby sie na to dla chłuby wydawać miała. 207 1 | wydwarzania, bo to każdy z w. m. na oko widzi, jako szpeci wszelakie 208 1 | należą, jako też te, ktore na umyśle zawisły, o ktorym 209 1 | ktorym umyśle i rzeczach, czo na nim jako na fundamencie 210 1 | rzeczach, czo na nim jako na fundamencie stoją, że sie 211 1 | philozophow o cnocie, dzieląc ją na części, i subtylnie o dostojeństwie 212 1 | wdawać nie chczę, dosyć na tym, iż będzie dobrym, cnotliwym 213 1 | słuchania jej przyszedł na tę drogę, iż chciał poznać 214 1 | sie samo, barzo poszedł na szalonego. A gdzieby mi 215 1 | najkosztowniejszy ludziom na świat posiał, są pożyteczne 216 1 | hetmani starzy mało mieli na tym, iż umieli rycerskie 217 1 | przyrodzone, czemu sie czo na świecie dzieje, chciał umieć, 218 1 | wielkiego, a niebespiecznego na wojnie poważyć, sława sama, 219 1 | nie czo inego, musi go na to podwieść, bo kto dla 220 1 | dla jakiej inej przyczyny na to sie uda, ten naprzód, 221 1 | wywodzić, jako prawdziwa sława na piśmie zawisła i u niego 222 1 | nie widzą, ktore pan Bog na tym skarał, iż pisma nie 223 1 | chciała, to w ten czas (jej na złość) wszytki tego człowieka 224 1 | czo winna była, abowiem ta na złe nie radzi; ludzie to 225 1 | pospolity pożytek i dobro na stronę odrzuciwszy to przed 226 1 | czymby dom swój ubogacił, ani na to patrzy przystoili to 227 1 | jego wiedzie, a przeto, kto na to uszu sobie dobrze nie 228 1 | iż im pochlebują, a wdy na pochlebce są łaskawi, a 229 1 | pochlebce są łaskawi, a na owe patrzyć nie mogą, którzy 230 1 | swym rosole, dosyć mnie na tym, kiedy moj dworzanin 231 1 | dobrze, jednak ludzie za na wybór chwalne ono rozumieć 232 1 | wypuścili i wszytko to było na placu, cokolwiek z obudwu 233 1 | przeciwko nim takież, uźrzy to na oko, iż żelazo wygra, a 234 1 | pan Wapowski: Cięszko mi na w. m. panie Kryski. Dopieruczkoś 235 1 | który był hetmanem pirwszym na świecie.~Odpowiedział pan 236 1 | go szczęśliwym, ukazując na ono; to czusz, jeślić – 237 1 | tak wielkie naczynie mógł na świecie naleść, w ktoreby 238 1 | iżby, abo śpiewać, abo na lutni, abo na jakim instrumencie 239 1 | śpiewać, abo na lutni, abo na jakim instrumencie grać 240 1 | człowiekowi jako ta, zwłaszcza na dworze, gdzie tego każdy 241 1 | mogło, starzuchnym będąc, na lutni sie uczył. I zda mi 242 1 | ale i owszem jest zawdy na wielkiej pomocy. Lycurgus 243 1 | potkaniu kazywali więc grać na cytarach i na inych instrumenciech 244 1 | więc grać na cytarach i na inych instrumenciech nie 245 1 | zabawiały sie często grą na lutni. Któryż tedy żołnierz 246 1 | sławnych hetmanów, ktorebym tu na przykład przywieść mogł. 247 1 | rzecz była, kiedy ryba dała na sobie jeździć po morzu Arionowi 248 1 | uczyni sobie miłą. Żeglarze na morzu, którym wiatr, deszcz 249 1 | przywoitego płaczu, który płacz na ten czas dało nam przyrodzenie 250 1 | mizerny żywot nasz ma być na świecie.~Gdy tu troszkę 251 1 | czoś mu w. m. przypisał, na ktory czas, i ktorym obyczajem 252 1 | jednak kiedy je kto nic na czas czyni, zanic nic stoją, 253 1 | za przednie chwalne.~Niż na to odpowiedział pan Kryski, 254 1 | Komornika, i bywszy czas niemały na pokoju, wyszedł na salę. 255 1 | niemały na pokoju, wyszedł na salę. A gdy za tym przyściem 256 1 | naznaczył, gdyż podobno na tym wszytko należy. Odpowiedział 257 1 | pracza zowiesz, włożę ja na kogo inego; zatym obrociwszy 258 1 | nie wzgardzisz, a jakoś na początku sam jeden tę grę 259 1 | jakim kształtem, kiedy, i na którym miejscu dworzanin 260 1 | będzie żadna dobra, jeśli na czas i dobrym kształtem 261 1 | tknął poniekąd i tego, co na mię w. m. kłaść raczysz, 262 1 | Biskup: Już rozumiem, że na to godzicie, abych ja waszej 263 2 | niemal wszyscy skarzą sie na dzisiejsze czasy, a ony 264 2 | Jako powiedam myśliłem na to częstokroć, i było na 265 2 | na to częstokroć, i było na co, bo wdy to jest rzecz, 266 2 | było w młodości roiło, a na miejsce dobrej a wesołej 267 2 | dobrego miał, abo widział na świecie, wszytko zginie, 268 2 | a ziemia wszytka nasza. Na myśl nie przydzie bolesny 269 2 | przyspieje włos siwy, a człowiek na dół idzie, upuszczając to, 270 2 | roskoszy swoich, i mógł to na sobie przewieść, nic z nich 271 2 | jako owemu, który w okręcie na morze, abo w czółnie na 272 2 | na morze, abo w czółnie na rzekę z brzegu sie puści, 273 2 | sie puści, bo patrzając na brzeg, zda mu sio, iż brzeg 274 2 | A zasię przywodząc sobie na pamięć przeszłe roskoszy, 275 2 | widzi, jakoby przychodząc on na myśl, przynosił s sobą wonią 276 2 | przeszłych jego roskoszy. A zasię na drugą stronę barze nierad 277 2 | barze nierad człowiek patrzy na zamek, chocia dobrze budowany, 278 2 | bvł kiedy więźniem, abo na szatę, w której był ranion. 279 2 | abo pierścionek przywodzi na myśl to, co tak barzo miło 280 2 | jakoby takowe rzeczy były na on czas jedną częścią jego 281 2 | królem Ludwikiem Węgierskim na plac, za tych powiedają 282 2 | obyczaje, powaga, uczciwość na dworze, jako w twardym jakim 283 2 | niecnoty nie najdzie, jako na dworzech.~Ganią też zasię 284 2 | dobre bez niczego złego było na świecie, co być nijaksz 285 2 | były krzywdy, niebyłoby na świecie sprawiedliwości, 286 2 | Socrates, iż Ezop, by był miał na to oko, jako wiele inych 287 2 | jest koniec jednego, był na tymże miejscu drugiego początek. 288 2 | wszytkiego dobra, miała sie na to radą i silą swą nasadzić, 289 2 | ine dobra, a posyłała to na świat, tegdy niewczasy, 290 2 | sposobem, gdy cnoty weszły na świat za łaską a dobrocią 291 2 | stare, powiedając, iż ludzie na nich nie byli tak występni, 292 2 | byli tak występni, jako na tych teraźniejszych, nie 293 2 | osobnych cnot, wiele godności na ten czas nie było, które 294 2 | najsłodszego wina, gdyjp na ocet obrócisz, najkwaśniejszy, 295 2 | nierówno dowcipem, niż sie na on czas rodzili, więc kto 296 2 | cnot obróci, zostawi daleko na zad one, które starcy chwalą; 297 2 | ciepło młodemu; jeździe na wozie, nosić łóżko s sobą, 298 2 | wiedzą więcej łotrostwa, niż na on czas ludzie stali wiedzieli. 299 2 | iż mówiąc tak, pokazują na oko więtszy być domysł u 300 2 | zaraz i cnoty, a niechaj na to pomnią, iż za onych dawnych, 301 2 | spraw krola J. M. musiał na pokój odyść; ale niż odszedł, 302 2 | jest rzecz można, aby kto na świecie tak doskonały naleść 303 2 | tak baczni, którzy dawając na przykład Platona, Xenophonta, 304 2 | wielka to jest rzecz, którą na w. m. włożono: to ktemu, 305 2 | abowiem kto co umie, już na to sposobny jest, i wie 306 2 | jako czo czynić przystoi.~Na to pan Myszkowski tak odpowiedział: 307 2 | małe brzemię, które jest na mię włożone; to jest pokazać 308 2 | to wielka nic widzi; owa na to wszytko dosyć tak powiedzieć, 309 2 | godności swych Dworzanin, i na czas i dobrze, bo chcieć 310 2 | to wszytko zebrać, jako na nić, a subtylnie namniejszej 311 2 | takim mózgowcem, żeby chciał na ten czas, gdy drudzy śpiewają, 312 2 | syn umarł, popisowałby sie na ten czas żarty a trefnością: 313 2 | błazeństwem wyjechałeś tu w. m. na plac, jakoby nie mógł jeden 314 2 | barzo trefnie, ano iż nic na czas, żaden sie onemu nie 315 2 | może, iżby znał, czo jest na czas, a co nie. Otoż chocia 316 2 | droga sie pokaże, i miejsca, na których szańcować sie będzie 317 2 | wszytko tak nie dzieląc na rozsądek a baczenie jego 318 2 | wątpienie, abym temu, co na mię J. M. pan Lubelski włożyć 319 2 | Dworzaninowi pan Kryski naznaczył, na wszytko zezwalam, a tego 320 2 | każdego, a łaski u tego pana na czyim dworze będzie, potrzeba 321 2 | wstawić umiał, a użyć mógł na dworze tych darów, które 322 2 | jednak sadzą sie gwałtem na to, aby w tym tak kąkol 323 2 | kiedy je pospołu, jako na sztychu postawi, jedna drugą 324 2 | ją oblą, a jasnością poda na dalą, na głębią, zniży, 325 2 | jasnością poda na dalą, na głębią, zniży, skróci podług 326 2 | niektóre regułki, które i na każdą rzecz sie zgodzą, 327 2 | rzecz sie zgodzą, i zamykają na krotce w sobie, to wszytko, 328 2 | o której mowić ma. Zasię na którym miejscu, więc przed 329 2 | przeważność swą pokazał, a na oczach co najzacniejszych 330 2 | niebespieczeństwo, wiele na tym należy. Bo drugi, czując 331 2 | prostakiem, iż garło swe zawiesi na nitce tak w ten czas, kiedy 332 2 | w turnieju być, pomniąc na którym miejscu jest, i przed 333 2 | barwy te, które pospołu na ubiór złoży, aby sie s sobą 334 2 | aby trefnie ubrani byli; na helmie swym iżby co miał 335 2 | Owa, aby tak przyjechał na plac, jakoby w podziwieniu 336 2 | to przyłożę, aby ostatnim na plac nie przyjeżdżał, bo 337 2 | pospolicie ludzie pilniej patrzą na pirwsze, ktorzy wyjadą niż 338 2 | pirwsze, ktorzy wyjadą niż na ostatnie, iż człowiek będąc 339 2 | była ten czas wszytek jako na skrzypcu, bojąc sie, aby 340 2 | jakom powiedział, Dworzanin na najmniejszą rzecz patrzyć 341 2 | bo sie i szermować uczył, na potkaniu s towarzyszem, 342 2 | miał odbić, i potym ciąć na nieprzyjaciela.~Tu pan Bojanowski 343 2 | zabaw należy i taniec, a na to Dworzanin ma też mieć 344 2 | tańcować, ale i śpiewać, grać na lutni nie sromota, zwłaszcza 345 2 | włos, drżące ręce, zmarski na twarzy, siedzieć spokojem, 346 2 | paciorki piać każą, grać na lutni, abo śpiewać barzo 347 2 | skrzepłe, zagrzać i ożywić chce na złość latom.~Nie odejmuj 348 2 | ano ta szedziwość wola na nic, aby zabawam tym, które 349 2 | bojaźliwi, skrzętni, dziwacy na syny, frasunk zawdy w domu, 350 2 | i zasię zaraz go opuści; na biesiadę, na roskosz chciwy; 351 2 | go opuści; na biesiadę, na roskosz chciwy; nieprzyjaciel 352 2 | młodu nie wyszaleje, musi na starość. Ale iżby tłumili 353 2 | to jeszcze, iż sie wnet na takiego oglądają, i pomyśli 354 2 | zemdlałą. Ałc jeszcze nie dosyć na tym wszytkim, czom wyliczył 355 2 | podobni, nie najdzie ich na świecie. A przeto, kto chce 356 2 | aby sie też i on odmieniał na czas, według przyrodzenia 357 2 | będzie. Toć ja więcej dać na rozum nie umiem, ani inych 358 2 | morowego powietrza chwała jest na piśmie, jest węgorzowa, 359 2 | kiedy dworzanin będzie zawdy na to pomniał, iż on jest sługa, 360 2 | barzo wiele, boś tu w. m. na krotce, a właśnie pochlebcę 361 2 | w łaskę jego może; a sam na sobie to przemoże, iż sie 362 2 | których twarzy to znać, że sie na pana gniewają, co jest rzecz 363 2 | o panie o swym, jakoż to na dworze pospolita, iż ci, 364 2 | dobrego, które s ciemności na światło, z błota na susze 365 2 | ciemności na światło, z błota na susze wyrwał i uczynił pany, 366 2 | pany, najbarziej sie więc na pana skarzą i najgorzej 367 2 | z bratem; abo ów, który na potkaniu z jakim wielkim 368 2 | umyśli, tedy będzie miał oko na czas, którego ma prosić, 369 2 | wielekroć, gdy czego dla kogo na wielką, a z usiłowaniem 370 2 | przydzie, iż im takowy człowiek na wieki obrzydnie. Nad to 371 2 | jeszcze dworzanin niechaj sie na pokój pański, nie wezwanym 372 2 | wziętym u pana; bo panowie na pokoju chcą też mieć tę 373 2 | Dworzanin, gdy mu przydzie być na pokoju s panem, jeśli inego 374 2 | panem, jeśli inego czasu i na inym miejscu sprawował rzeczy 375 2 | zyda, ale je ma odłożyć na iny czas i miejsce, a w 376 2 | ochłody, dla której odszedł na pokój. Ale i w tym, jako 377 2 | śmieją, i panowie czasem na złość im leda komu laskę 378 2 | jako pan, abo mu nic mu na jego słowa odpowie, abo 379 2 | czemu, prosto by sie miał na to telko samo urodzić. Drugi 380 2 | otworzyste, nie patrząc barzo na ceremonie i powiedają tak 381 2 | Znam ja te pany, którzy na wszetecznego i patrzyć nie 382 2 | panowie źli być, co ich Jest na świecie, czego uchowaj Boże. 383 2 | Dworzanin za swym nieszczęściem na złego a niepobożnego pana 384 2 | wiele rzeczy jest, które go na onym miejscu zatrzymywać 385 2 | człowiek więcej sie ma oglądać na swoje powinność, niż na 386 2 | na swoje powinność, niż na wszytki tamte przyczyny, 387 2 | mogły. Zgoła by jedno nie na wojnie, abo nie czasu inej 388 2 | wiele jest rzeczy, które tak na pirwszym poźrzeniu zdadzą 389 2 | mogłyby sie jednemu s przykra na nie wejźrzawszy zdać złe, 390 2 | głęboko, długiego czasu trzeba na taką rozmowę; na baczenie 391 2 | trzeba na taką rozmowę; na baczenie w. m. to puszczam.~ 392 2 | sie człowiek w tej mierze na swym mnimaniu omyli, a iż 393 2 | chytrego gracza, który kopę na sto złotych waży. Ale jeśliby 394 2 | głupiec, kto sto złotych na kopę waży. Lecz i w tym 395 2 | nie mógł sie tak dobrze na tę rzecz zgodzić, na którą 396 2 | dobrze na tę rzecz zgodzić, na którą Crassus chciał, jako 397 2 | maszt był sposobniejszy na takową potrzebę, niż więtszy. 398 2 | s pany; gdzie go zaźrzy, na zamku, w kościele, abo gdzie 399 2 | pokazował, jako wielkie rzeczy na jego głowie zawisły. A gdy 400 2 | jest rozność, bo go drudzy na dół głaszczą, a drudzy wzgórę 401 2 | wieszczkowie, tak to wykładali, iż na jakiego narodu kształt a 402 2 | wesoła a świetna barwa tak na zbroi, jako pod tarczą barziej 403 2 | o tym, co jest wnątrz, i na toć owo u nas rzeczone: 404 2 | szalona głowa.~Powiedział na to pan Wapowski: Mnie sie 405 2 | widzi mało potrzebna, mieć na to oko, bo kiedy dworzanin 406 2 | gąska. A tak trzeba tak na to, jako na każdą iną rzecz 407 2 | tak trzeba tak na to, jako na każdą iną rzecz mieć bystre 408 2 | drugi, mając botki gładko na nodze, nie dba ni ocz więcej. 409 2 | wszytko ine, co ledajako na nich leży, to dopiero widzi 410 2 | nieznają, z ubioru jego wnet na pirwszym weźrzeniu mieli 411 2 | człowieka wlewa, bo by sie każdy na tym barzo omylił, i nie 412 2 | co sie weń wlewa, patrząc na sprawy, słysząc rozmowę, 413 2 | słysząc rozmowę, niż patrząc na szaty, abo na ubiór jego, 414 2 | niż patrząc na szaty, abo na ubiór jego, ale to mówię, 415 2 | odłożywszy mowę i uczynki na stronę) odkrywają człowieka, 416 2 | trzeci dzień w. m. ukazował na wielkiej sieni, co owo pochutnywając 417 2 | chodził, oględając sie to na te, to na owe stronę, a 418 2 | oględając sie to na te, to na owe stronę, a jakimsi jałowym 419 2 | garnie. A przeto trzeba na to mieć pilne oko, s kim 420 2 | tych trzech parach żadnej na świecie im równej pary nie 421 2 | przerzuci. Więc potym jeden na drugiego winę zgania, a 422 2 | iżem sie ja nie raz już na przyjacielu, któregom zbytnie 423 2 | przychodzi mi to często na myśl, iżby lepiej nie ufać 424 2 | iżby lepiej nie ufać nikomu na świecie, aby człowiek, otworzywszy 425 2 | ułowił, jako pokarmem ryba na wędzie.~Pan Myszkowski odpowiedział: 426 2 | odpowiedział: Iście żeby na tym więtsza nierówno strata 427 2 | cokolwiek jest dobrego na świecie. A przeto ja sie 428 2 | powiedzieć, i pokazać to na oko slusznemi dowody, iż, 429 2 | niż trzej, jako łatwiej na kobzie dwie strunie nastroić, 430 2 | najdą, o co sie skarżyć na przyjaciela. Co jako obrzydła 431 2 | gdyż wszytek czas u dworu na zabawie sie trawi, zda mi 432 2 | towarzystwem.~Powiedział na to pan Kostka: Cóż to za 433 2 | będzie, tedy, każdy patrząc na to, będzie o nim tak rozumiał, 434 2 | pomyśla, a jeśli go kto kiedy,na to wyciągnie, tedy hnet, 435 2 | to człowiekowi przewieść na sobie, aby drugiemu w rozumie 436 2 | nader dobrze umie, snadź i na pamięć je grawa w drodze 437 2 | z daleka dosyć ciskając na koniec igły utykał. Lecz 438 2 | koniec igły utykał. Lecz na ten czas o tej grze dosyć, 439 2 | fortuna we wszytkich rzeczach na świecie włada, tak i w tym, 440 2 | chocia będzie trefnym, skorym na odpowiedź, bacznym, rostropnym, 441 2 | nieznajomy, hnet każdy patrząc na pana, a stosując sie ku 442 2 | Owa by był najgodniejszym na świecie człowiekiem, tedy 443 2 | pan patrzy zdrowym okiem na kogo, niechaj będzie, jako 444 2 | gdy będzie miał przyjechać na czyj dwór, tam gdzieby go 445 2 | I potym, gdy przyjedzie na dwór człowiek takowy, równą 446 2 | dworzaninowi może; jam tego na sobie doznał, a podobno 447 2 | którą takem był wszytko na wybór w swej głowie wymalował, 448 2 | takie rzeczy w głowie a na umyśle swym zbudować, że 449 2 | była, są to pospolicie te, na które oko weźrzawszy zarazem 450 2 | w. m. dobrze pojęli, co na tym należy, podeprę tego 451 2 | dzierzała, Jęła go sobie na trzy zbyty cukrować, tak, 452 2 | tak, iż niemiało już być na świecie nic baczniejszego, 453 2 | jako trucizna, kiedy ją na szczurka nagotują, kto ją 454 2 | połknęła on ogień, który był na kogo inego nagotowany. Krótko 455 2 | swego widzenia dając nam na wywód sprawy białychgłów, 456 2 | bezrozumne, iż sie czasem zmiłują na cudzy smak, wierząc więcej 457 2 | pomnię ja niedawno, kiedy tu na Prądnik przyniesiono było 458 2 | sie ma usilnie starać, aby na początku hnet dobrze sie 459 2 | jako to szkodzi potknąć sie na czym, a wpaść zaraz w ohyzdę, 460 2 | mlekiem zmyje, a potym chychu na trzy zbyty; a kto w tym 461 2 | sprosności zaniecha, bo mu na tym mało, iż u takich mozgowców 462 2 | widzi, iż nie może czego na wybór doskonale, tak jakoby 463 2 | rzeczy doskonałe, niechaj na tym przestaje, czego doszedł, 464 2 | wszytką mocą zapędzi, aby na wirzch góry przyszedł, rzadko 465 2 | użyć, aby miał zawdy, ktoby na to patrzał, abo ktoby tego 466 2 | mali co mówić, aby sie doma na to nagotował; mali też co 467 2 | nieumiejętnością swoją bez potrzeby na plac nie wyjeżdża, bo by 468 2 | to on s swoją Sokalską na plac, jako w ten czas na 469 2 | na plac, jako w ten czas na rączym uciekał. A gdy zasię 470 2 | wyrwie, jako raz goniąc na ostre przed królem Lodwikiem, 471 2 | nieobce, aby nasz dworzanin na sie wywoływał, a był w tym 472 2 | mógł, aby radniej (pomniąc na onego szacha, który chciał 473 2 | zalecić, będą przysięgać jako na świecie nikogo barziej nie 474 2 | rozumowi tak wiele, żeby ich na wołowej skórze nie spisał. 475 2 | któraby słyszenia godna, na którąm sie ja jako żyw zebrać 476 2 | drugie, bo mi sie widzi, iż na tym wiele należy, a prawie 477 2 | wstydu, nie uważy miejsca, na którym, osoby, przed kim, 478 2 | trefnować uczył, niemasz na świecie, a przed sie dajesz 479 2 | kiedy ganisz te, którzy na czas, na miejsce, na osoby 480 2 | ganisz te, którzy na czas, na miejsce, na osoby baczenia 481 2 | którzy na czas, na miejsce, na osoby baczenia niemają, 482 2 | słuchają, jakoby sami teraz na to patrzali; druga trefność 483 2 | niżby mógł ten, kto rzekł, na to pomyślić, bo inaczej 484 2 | wdzięczności. A przeto ni na czym to inym nie należy, 485 2 | to inym nie należy, jedno na bystrym rozumie a przyrodzeniu.~ 486 2 | któremu z w. m. tę pracę wziąć na się, niż mnie, który zgoła 487 2 | był i pan Bojanowski coś na słowa pana Myszkowskiego 488 2 | wytchnąwszy zdobędę sie jeszcze na co takiego.~Zatym pan Derśniak 489 2 | człowieka inaczej uczeni ludzie na prędce nie wykładają, jedno 490 2 | silnym kosztem miejsca, na których gry rozmaite, komedye, 491 2 | zawody końskie, wyścigania na woziech, chodzenie zapasy, 492 2 | napasieniu oczu pokazowali, na co i oni surowego żywota 493 2 | siebie. Owa co jest ludzi na świecie, tedy żadnego dobra 494 2 | aż do owych, którzy są na ustawicznej modlitwie, albo 495 2 | dopuszcza, aby człowiek na ten czas pomniał na owe 496 2 | człowiek na ten czas pomniał na owe frasunki a doległości 497 2 | pochwały godzien, kto go na czas i dobrym kształtem 498 2 | postaram sie, abych tu na tym miejscu w. miłościam 499 2 | prosił, stała u kramu, pilno na tkanice złote patrząc, których 500 2 | oznajmić) nie czynić nic na prośbę napartą. Rzekł zasię