Ksiega

 1 1|      jedno szczyry umysł, a dobre serce, rozum ostry, nauki wiele,
 2 1|          gorętsza miłości iskra w serce weszła, hnetem sie wszytką
 3 1|          wiarę całą panu swemu, a serce niezwyciężone, tedy ja już
 4 1|       jedno żeby to takie wielkie serce zawdy sie w nim najdowało.
 5 1|         rzeczach, niż na wielkich serce poznać, bo w potrzebie wojennej,
 6 1|          k niej skłonne jest jego serce. Zgoła Dworzanin ten moj
 7 1|       dobrze przed tym straciwszy serce sam siebie zapomniał. Po
 8 2|        smacznego. Jakoż wprawdzie serce nasze brzydzi sie i nienawidzi
 9 2|       pokaże sie we mnie nie hrde serce, iż z nierównym sobie skosztować-em
10 2|       więc czynią tym sobie dobre serce. A tak, jako w młodym pachołku
11 2| przyjacielowi chocia barzo miłemu serce, umysł i tajemnice swe wszytki,
12 2|         jakoby czym swe strapione serce pocieszyć mógł. Każda tedy
13 2|        nędzni, żeby ku ulitowaniu serce poruszali, ani tak barzo
14 2|       słowy, które słowa kamienne serce poruszyćby snadź były mogły,
15 2|           to prosili, źeby męskie serce pokazował, a opowiedział
16 2|         bo i głupstwo i nieśmiałe serce tego pachołka kto sobie
17 3|           jest mądrość, wspaniałe serce, strzymawałość i niektóre
18 3|          były: mądrość, wspaniałe serce, powściągliwość; tu nierozumiem,
19 3|         cnoty: mądrość, wspaniałe serce, powściągliwość; strzeżże
20 3|         cnoty: mądrość, wspaniałe serce, powściągliwość i ine widzą
21 3|        świadectwo daje, bo we złe serce duch Boży nie wchodzi. Inych
22 3|      Święta bogini, która widzisz serce i myśli moje, ciebie same
23 3|          pan Bóg, który mu dał to serce, dał i dowcip, i szczęście
24 3|        chciała, aby co najprędzej serce jej palić sie przestało.~
25 3|          a w którym kiedy zajęcze serce matka widziała, abo sie
26 3|         jest, iż sie cnotliwe jej serce na złą drogę nawieść nie
27 3|       umiłował; wierzę, że takowe serce jadowitsze jest, niż która
28 3|           miłością i ona nakoniec serce swe i myśl wszytkę kniemu
29 3|         swą powścięgliwość, hojne serce i czyste sumienie, czym
30 3|       miłym zatracić chciała, aby serce, które przez długi czas
31 3|       zwyciężyłby najokrutniejsze serce. Nuż kiedy do darów, do
32 3|         wszytki pieniądze miłosne serce radoby na to wydało; jakoż
33 3|       miłość onę, że też nakoniec serce swe kniemu przychyli? Wszak
34 3|     wzbudzić dobrą myśl, uspokoić serce, osłodzić gorzkość tego
35 3|      Pewna rzecz jest, iż w które serce raz iskierka miłości wpadnie,
36 3|          ja barzo miłuję, ale mie serce boli, że ona tego niechęć,
37 3|           sie usty śmiać, kiedyby serce płakało, a to Jest rzecz
38 3|       pozyskać laskę, a zwyciężyć serce swej miłej, i ona cnotliwie
39 3|        mało abo nic dbał o to, iż serce już zakamiałe, a ciało ustawicznym
40 4|         świeżej, i każde cnotliwe serce śmierci płacze, a nieszczęście
41 4|       nogi sobie włoży sercem nad serce człowiecze. Za tą zasię
42 4|         sprawują sie tak, jako im serce każe. Nadto zda mi się,
43 4|      czynią, aby poddani stracili serce i za swoim rozerwaniem a
44 4|       bojaźń Boża i gorące kniemu serce, które acz każdy człowiek
45 4|      telko jedną drogą trefiają w serce, a tysiąc tych dróg jest,
46 4|        onej samej, żeby i umysł i serce i język mój tak sprawowała,
47 4|       jeśli mu sie kiedy miłość w serce wkradnie, w ten czas już
48 4|          tym umocnić a ugruntować serce; a zasię tak wszytki drogi
49 4|       kocha, tej niechaj sie jego serce rozmiłuje, i w pośrodku
50 4|  rozmiłuje, do tej wszytkę myśl i serce niechaj przyłoży, na tę