Ksiega

 1 1|     wiedział czo to jest. Chciałby J. M. ksiądz Biskup, aby miasto
 2 1|         która sie będzie najlepsza J. M. widziała. Odpowiedział
 3 1|          Komornik z listy od Krola J. M. przyjechał, ktore listy,
 4 1|     zostawiwszy na miejscu na swym J. M. pana Lubelskiego, i
 5 1|            dzisiejszego pana Krola J. M. (nie wspominając jeszcze
 6 1|           Rzekł temu pan Lubelski: J. M. nie mogła trefniej powiedzieć
 7 1|            to brzemię z roskazania J. M. pana Lubelskiego. Odpowiedział
 8 1|      zdołać nie mógł.~Pan Lubelski J. M. powiedział tak zatym:
 9 1|            raczył (ponieważ władza J. M. pana Lubelskiego przy
10 2|      ksiądz Biskup dla spraw krola J. M. musiał na pokój odyść;
11 2|    wątpienie, abym temu, co na mię J. M. pan Lubelski włożyć
12 2|      którem już wyliczył.~Rzekł tu J. M. pan Lubelski: Mym zdaniem
13 2|         Ale, iż ja tu s poruczenia J. M. księdza Biskupa mam
14 2|       niedawno kazał sobie u stołu J. M. księdza Biskupa drugiego
15 2| przyniesiono mu tegoż zaś, (jako u J. M. księdza Biskupa zawdy
16 2|     pacholę, iż ine jest, a to, co J. M. pije; począł ono wino
17 2|        nigdy.~Mam za to, że mi już J. M. pan Lubelski milczeć
18 2|      milczeć dopuści, czego, jeśli J. M. nie uczyni, tedy moimże
19 2|   nadprzykrzyło, lepiej abyś w. m. J. M. pana Lubelskiego prosił,
20 2|    Myszkowskiego odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski nie dopuścił
21 2|          gdy jednego czasu Królowi J. M. przywiedziono było z
22 2|      pięknych frezów wronych, Król J. M. patrząc na nic z okna,
23 2|         Wilnie tego dnia, gdy Król J. M. wyjeżdżał do Polski,
24 2|            jej: dla koni - prawi - J. M. stanąć kazał. A ona:
25 2|         ona: Dziwna rzecz, iż tego J. M. do jutra nie odłożył.~
26 2|           W rodzie temu jest i ono J. M. pana Ocieskiego, Ochmistrza
27 2|            pewnie mieli, żeby Król J. M. miał kazać w. m. obiesić.
28 2|         kiedy sie umył, rzekł król J. M. kniemu: Księże, umyłeś
29 2|  niedźwiedziem sie wiązali, i Król J. m. jął mówić, wierę te
30 2|       któremu był na ten czas król J. M. dał Starostwo) tak powiedział:
31 2|           krakowskiego, dawnoli to J. M. przyszło, iż nie słyszy?
32 2|      wszytkiego, posyłali imieniem J. M. pana Wierszyła, Kasztellana
33 2|         zamek to przyszło, bo król J. M. o wszytkim wiedzieć
34 2|           który gdy na Straży krol J. M. miał nocleg w nocy otoczywszy
35 2|             prawi - po co, bo król J. M. jeszcze w komnacie,
36 2|          Włostowa, dworzanin króla J. M. pana naszego, komorniczą
37 2|       mężnie bronić, jakoż gdzieby J. M. pan Lubelski raczył,
38 3|            swą tako jak przed tym, J. M. panu Lubelskiemu, a
39 3|        zacząć miała.~Tu powiedział J. M. pan Lubelski: Widzi
40 3|      Kostka dopowiedział, rzekł ku J. M. panu Lubelskiemu: Wszak
41 3|        tyle, iłem mógł, roskazanie J. M. pana Lubelskiego wypełnił,
42 3|          naznaczył.~Rzekł tu ktemu J. M. pan Lubelski: Owa co
43 3|        strofować.~Powiedział na to J. M. pan Lubelski: Prawda
44 4|           w ziemie podolskie) Krol J. M. dworowi swemu ruszyć
45 4|        musiał. O tymżeć mówił Król J. M. stary, kiedy powiedał,
46 4|         siła co mówić.~Zatym rzekł J. M. pan Maciejowski: Niebądź
47 4|           nauczył. A tak, ponieważ J. M. pan Lubelski w. m. o
48 4|            sie s tego zdzierasz, a J. M. roskazania nie pełnisz.~
49 4|       pracy, a dalej nie mówić, aż j. m. pan Lubelski kazał,
50 4|           chciał odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski uprzedził