Ksiega

 1 1|                    sobie człowiek jeden od niej żędać może, to wszytko jemu
 2 1|                    ku czemu inemu, a nie k niej skłonne jest jego serce.
 3 1|              kilkakroć poczczon tym był od niej, żeby się, abo do muzyki
 4 1|             wyganiał z ziemie, a Czechy do niej przyjmował, w czym jakiby
 5 1|                  napoły roztarchaną, ano u niej płeć przyrodzona, chocia
 6 1|                 bierze żywość i posiłek od niej ku potwirdzeniu mocy swojej.
 7 1|                   my wszyscy tę osobność w niej poznali, a dworzanin był
 8 2|             skłania, a ziemię zdzierając z niej kwiecie, list i trawę, czyni
 9 2|                  uda do niecnoty, będzie w niej nierówno znaczniejszy, niż
10 2|                    nakoniec nie odszedł od niej, aż ją począł sztuk uczyć,
11 2|               nigdy nie widział, słysząc o niej tak wiele mówiąc, może sobie
12 2|                    ta rzecz niegodna, by o niej mówiono; ale iż oni sami
13 2|                 tedy sie naschwał dobrze w niej pokaże, tak, iż ci, którzy
14 2|               zdychając głodem pieniądza u niej krwawemi łzami prosi, ale
15 2|                    Bańki mu to stawiano na niej m. księże, złe słowa wyciągając.~
16 2|                    gdziekolwiek leci, to z niej pierzcha, tak białegłowy
17 2|                 komnacie, ani tak prędko z niej wynidzie. Ale oto chodźmy
18 2|                   kościoła stała, iż około niej mógł czyście wkoło obyść,
19 2|                  będzie taka, że przeciwko niej mało co kto będzie mógł
20 3|                    przeto, poki wdy jest o niej to mnimanie, iżby miała
21 3|                    pocznie nie było znać w niej nic mężczyńskiego. Co kiedy
22 3|                  tego bystrym okiem, aby o niej źle nic mówiono, zgoła tak
23 3|                hnet sie porwać, a wstać od niej ma, chcąc sie nader stateczną,
24 3|                   potrzeba, aby te cnoty w niej były: mądrość, wspaniałe
25 3|                   mężczyznam pokazać sie w niej przyszło, zawdy jako w inych
26 3|                białagłowa miłowała, hnet o niej źle rozumieją. Tak to było:
27 3|                     kiedy by tego w dom do niej nie noszono; nakoniec jako
28 3|                   nad które nic milszego u niej niebyłe, nie poddała sie
29 3|                 wielką a gwałtowną przeciw niej miłość, ale ona tej jego
30 3|                 tak ubóstwo, że sie to dla niej wszytko dzieje; a niemoże
31 3|                  żyła, ale też, aby nikt o niej źle rozumieć nie mógł. Pannie,
32 3|              miłuję, a wdy żadnej łaski po niej nie baczę. Nakoniec, co
33 3|                   sława nosiła od niego do niej poselstwo, dobrze gruntowniejsze
34 3|                  naczęsny upór w ohyzdę do niej przydzie; drugi zasię nie
35 3|                   że będzie chciał mieć po niej, iżby z nikim nie mówiła,
36 3|                    nietelko komu inemu dla niej, ale i sobie byś w. m. niemiał
37 3|                 słowy, aby na kilka dni do niej sie wrócił. Przyjechał,
38 3|                   służył, i odstrychnąć od niej towarzysza, powinieneś go
39 3|                    ma potrefić, iżby sie w niej nigdy nie wydał.~Odpowiedział
40 3|                  nic są godni, w popiele u niej leżeć muszą.~Owa pod tym
41 4|             powiedają, królestwa swego bez niej nie mógł by dobrze sprawować
42 4|                     bo jako beczka, póki w niej nic nie masz, poty nie znać,
43 4|                    szanować trzeba, iżby s niej ku braniu zawdy dostawało.
44 4|              sposobów jest, któremi sie od niej odbłądzamy, a telko jeden
45 4|              prawdę bez przymieszywania do niej dworstwa, które prawdę,
46 4| najniefortunniejsza, bo ten każdy, który w niej jest, abo nie dojdzie tego,
47 4|                   rozmiłują piękności i ku niej samej chęć tę swą, którą
48 4|                   jest skłonny, by jedno w niej będąc pokazał sie być nie
49 4|                   to, jako wiele dobrego s niej starzy mieć mogą, boś ich