Ksiega

 1 1|            być dobrze szaleńszvm niż ów, którego w klozie chowają.
 2 1|            więc ten puszcza bańki, a ów zasię siecze sie winnikiem;
 3 1|         czasem dochodzie tego, czego ów drugi zaraz dostał, tylko
 4 1|               A gdy sie temu i ten i ów rozśmiał, jął zaś mówić
 5 1|            omierznie.~Barziej chwalą ów obiad pospolicie, gdzie
 6 1|         inaczejby czynił, jedno jako ów, ktoby chciał, wzgardziwszy
 7 2|              nic inaczej, jedno jako ów pies, którego z łańcucha
 8 2|             zasię każdemu sie podoba ów starzec żywy, który sie
 9 2|             panem jako z bratem; abo ów, który na potkaniu z jakim
10 2|     dworzanin jest w tej mierze jako ów ptaszek, który sie w głodnym
11 2|        jakoby chciał, umieć. Bo jako ów, który góry kopa, chocia
12 2|              co prowadzić. Ale, jako ów pielgrzym, który lecie,
13 2|       nabyciu pieniędzy. Gdy ten to, ów owo powiedział, przyszło
14 2|           wyspać. Ten o radę kołace, ów aby cie w poselstwie użył;
15 2|              ale tak mówię, iż, jako ów, co nago rwie trześnie,
16 2|           było; także gdy to ten, to ów szydził z onej jego przygody
17 2|            nie pomogą, rzekł dopiero ów: Więc jeśli tobie nie pomogą,
18 2|         wszakoż gdy sobie to ten, to ów podraził, jęli pytać sług
19 2|      wstydzić musiał, gdy to ten, to ów łańcuch, a pęta wspominał.
20 2|             barwierz. Wyrwie ten to, ów owo pytać, a on jedno przyzwala
21 2|              trzask uczynili, iż sie ów ocknąć musiał, i słysząc,
22 2|             do czarnoksięstwa, i jął ów, komu to czarnoksięstwo
23 2|            chciał cię jej nauczyć. A ów zasię rzekł: dałbych - prawi -
24 2|            że cię nauczyć może. Hnet ów na Bog żywy przysiągł i
25 2|          wszytki garki kijem. Począł ów dopiero tym więcej bić na
26 2|     niezwykłe głośniej wyrzecze, aby ów mnimał, że djabłów wzywa.
27 2|        jednego potłukła. Zdumiał sie ów, co na to patrzał, a nic
28 2|             z nią zmówić. Słysząc to ów, który przegrał i rozumiejąc
29 2|           już tak uczynić umyślił. A ów zasię: Ale coć tego za niewola,
30 2|        zostać w nieprawdzie. Dopiero ów stał sie miłosiernym mówiąc:
31 3|           wojsko sie przebije, niżli ów, który dobrze opatrzywszy
32 3|         dyamenty skruszył, a zagrzał ów zimny lód, którym cnotliwe
33 3|       głupich sie zawadza, boć sie i ów rozumem barzo nic przesadził,
34 3|             o złą sławę przyprawi, i ów tego dozna, że czas i wielką
35 4|              nie inaczej, jedno jako ów okręt, który czas niemały
36 4|           jest daleko gorzej, bo wdy ów, który sie póki poty strzymywa,
37 4|      mniejszego karania godzien, niż ów, który nie oglądając sie
38 4|               kiedy sie ocknie, jako ów jeździec, który dobremu
39 4|              w. m. sie lepszy widzi, ów li, który stawi bitwę, a
40 4| niebespieczeństwie jednak wygra, czy ów, który odjąwszy siłę nieprzyjacielowi
41 4|        człowieczych utłumi, ale jako ów mądry pan, który w zaburzonym
42 4|           sprawić mógł dobrego, jako ów żeglarz na morzu, który
43 4|          pany, iż raz ten, drugi raz ów naprzód idzie, a tym sposobem
44 4|             pozwany stanie. Więc ani ów przykład o pszczołach tu
45 4|              ze złych na dobre, jako ów sznur z wagą, co go murarze
46 4|         mieszkać, oddalając od niego ów zawrót, a niestworność w
47 4|              to sie stanie. Owa jako ów Doktor, co miedzy zdrowemi
48 4|             był tak zastarzały, jako ów chory, co mu suchoty wzmóc