Ksiega

 1 1|       hnet ozwał sie pan Wapowski mówiąc: Nie jest tu żaden z nas
 2 1|        owo niedbaliwie tańcuje, a mówiąc czo s kim, abo żartując
 3 1|        zdaniem lepiej uczyni, kto mówiąc o Polszcze, rzecze, patria
 4 1|          mówi, mówi s chęci. Lecz mówiąc o obojgu zaraz, i o mowie
 5 1|           s prosta, a nie dwornie mówiąc, i tak latwie, iżby każdy,
 6 2|           nie baczą sie w tym, iż mówiąc tak, pokazują na oko więtszy
 7 2|    Myszkowski: Iście żeć-em teraz mówiąc o grze o w. m. nie myślił.
 8 2|          słysząc o niej tak wiele mówiąc, może sobie tak piękną w
 9 2|           m. źle o białychgłowach mówiąc usłyszy, tylekroć nie dobrze
10 2|          Derśniak za to sie wziął mówiąc: Panie Myszkowski pan Kostka,
11 2|         pan Lubelski nie dopuścił mówiąc: Dobrze mówi pan Myszkowski,
12 2|          hojnego człowieka chwali mówiąc: To, co ma wszytko, nie
13 2|  podziwieniem na księdza, nic nie mówiąc, a potym tak rzekł: kiedy
14 2|     Derśniak jął swoje prowadzić, mówiąc: Co sie zasię wydwarzania
15 2|         zganili drudzy i tę radę, mówiąc: Kiedy sie - prawi -roześpim,
16 2|        szkalował z mdłego wzroku, mówiąc: Domine Doctor, tu parum
17 2|       przyjacielu, i wiele za nim mówiąc, gdy mu przeciwnej strony
18 2|          Kanoniki krakowskiemi, a mówiąc to o tym, to o owym, z rzeczy
19 2|            uczynić miejsce kazał, mówiąc: by nie ci - prawi - my
20 2|     schylićbyś sie poń niechciał, mówiąc, iż, kto ma rozum, temu
21 2|        płakać, pocznie lamentować mówiąc: zdradziłeś mię, barwirzu,
22 2| przymawiał poczciwemu człowiekowi mówiąc: Barzożeś sie ty - prawi -
23 2|           straż nauczona odezwała mówiąc: Awom ja sam i z drugimi,
24 2|         dwa zatym wstali od stołu mówiąc, i szydzić to z nas, ten
25 2|        zasię powtórzył swych słów mówiąc: Ja, to co mowie prawda
26 2|        imie płakać, imie narzekać mówiąc: niestetyź mnie, jużciem
27 2|       poczną go w rzeczy cieszyć, mówiąc: I niemożeć to być, abyś
28 2|      niego śmiejąc sie na umor, a mówiąc, powinieneś - prawi - to
29 2|        szedł s nim pospołu. Także mówiąc to to, to owo, przyszli
30 2|   Poświątny do niego, i uchyci go mówiąc: co czynisz nieboże stradny.
31 2|           ów stał sie miłosiernym mówiąc: A miły bracie, i rok, i
32 2|      jedno tego nie czyń. Owa tak mówiąc odwiązał mu powróz s szyje,
33 2|     poczekać, aż ją zmierzę. A to mówiąc, wyjmie z rękawa sznur,
34 2|           mu koniec jeden trzymać mówiąc: daj sam to. Jakże weźmie
35 2|    wstąpił w rzecz pan Bojanowski mówiąc: I to prawo, które w. m.
36 2|        obrócił sie do pana Kostki mówiąc: O w. m. ja mówię, panie
37 3|           creavit eos. I Poetowie mówiąc o bogach, wielekroć jednę
38 3|           przerwał pan Bojanowski mówiąc: A bajkę to w. m. poczynasz,
39 3|        pędem a s chęcią bieży. To mówiąc z rospostrzonemi rękoma,
40 3|         ręku ukazowały ojcom swym mówiąc: jeśli sie wam tak barzo
41 3|        jednej, ale go hnet sfukał mówiąc: Temu - prawi - kto jest
42 3|         Wapowski przed nim wyrwał mówiąc tak ze śmiechem: Prze pana
43 3|          ozwał sie pan Myszkowski mówiąc; Łatwia to barzo, abowiem
44 4|        mówić, ktoreby ludzi nigdy mówiąc nie słychało, chociaż by
45 4|         rozumiejąc a ine ku smaku mówiąc, prawdę tłumi. Jeszczeby
46 4|        był Arystoteles kazał, ale mówiąc zgoła a ostrze prawdę bez
47 4|          zawdy chwalić poczynamy, mówiąc: piękny dzień, piękne niebo,
48 4|            pan Lubelski uprzedził mówiąc: Niechaj tego pan Kryski